பித்யமாநஃ ஶிதைர்பாணைஃ ஸர்வாவரணபேதிபிஃ । ஶிகண்டீ து மஹாராஜ பரதாநாம் பிதாமஹம்
ஆனால், கூர்மையான அம்புகள் எல்லா பாதுகாப்புகளையும் உடைத்து பீஷ்மரை தாக்க, ராஜா, ஷிகண்டி பாரதர்களின் பெரியவரை எதிர்த்து நின்றான்.
ஆஜகாநோரஸி க்ருத்தோ நவபிர்நிஶிதைஃ ஶரைஃ । ஸ தேநாபிஹதஃ ஸங்க்யே பீஷ்மஃ குருபிதாமஹஃ
கோபத்தில் உள்ள ஷிகண்டி, ஒன்பது கூரிய அம்புகளால் பீஷ்மரின் மார்பில் எய்தான்; அந்தப் போரில் பீஷ்மர், குருகுலத்தின் பெரியவர், காயமடைந்தார்.
நாகம்பத மஹாராஜ க்ஷிதிகம்பே யதாऽசலஃ । ததஃ ப்ரஹஸ்ய பீபத்ஸுர்வ்யாக்ஷிபந்காண்டிவம் தநுஃ
மன்னா, நிலம் நடுங்கினாலும் மலை அசையாதது போல, பீஷ்மர் அசைந்ததே இல்லை; அப்போது அர்ஜுனன் சிரித்தபடி தன் காந்தீவ வில்லைக் கையிலெடுத்தான்.
காங்கேயம் பஞ்சவிம்ஶத்யா க்ஷுத்ரகாணாம் ஸமார்பயத்। புநஃ புநஃ ஶதைரேநம் த்வரமாணோ தநஞ்ஜயஃ
அவன் கங்கையின் மகனை இருபத்து ஐந்து சிறிய அம்புகளால் தாக்கினான்; பின்பு, வேகமாக, தனஞ்சயன் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளை மீண்டும் மீண்டும் எய்தான்.
ஸர்வகாத்ரேஷு ஸம்க்ருத்தஸ்ததா மர்மஸ்வதாடயத் । ஏவமந்யைரபி ப்ரு'ஶம் வித்த்யமாநஃ ஸஹஸ்ரஶஃ
அவன் கோபத்தில், பீஷ்மரின் உடல் முழுவதும், உயிர் புள்ளிகளிலும் அம்புகளை எய்தான்; மற்றவர்களும் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் கடுமையாக தாக்கினர்.
தாநப்யாஶு ஶரைர்பீஷ்மஃ ப்ரவிவ்யாத மஹாரதஃ । தைஶ்ச முக்தாஞ்சராந்பீஷ்மோ யுதி ஸத்யபராக்ரமஃ
ஆனால், அந்த மகா ரத வீரன் பீஷ்மர், விரைவாக அம்புகளால் அவர்களைத் தாக்கினார்; போரில் அவர் எய்த அம்புகளால் எதிரிகளை விரட்டினார்.
நிவாரயாமாஸ ஶரைஃ ஸமம் ஸந்நதபர்வபிஃ । ஶிகண்டீ து ரணே பாணாந்யாந்முமோச மஹாரதஃ
சமமான வலிமையுள்ள வளைந்த முனையுள்ள அம்புகளால் அவர் எதிர்த்து வந்த அம்புகளைத் தடுத்தார்; ஆனால், ஷிகண்டி அந்தப் போரில் தொடர்ந்து அம்புகளை எய்துவதை நிறுத்தவில்லை.
ந சக்ருஸ்தே ருஜம் தஸ்ய ருக்மபுங்காஃ ஶிலாஸிதாஃ । ததஃ கிரீடீ ஸம்க்ருத்தோ பீஷ்மமேவாப்யவர்தத
அந்த பொன்னிற இறகும் கல்லால் செய்யப்பட்ட அம்புகள் பீஷ்மருக்கு வலியை ஏற்படுத்தவில்லை; அப்போது கிரீடம் அணிந்தவன், கோபத்தில் பீஷ்மரை எதிர்த்து வந்தான்.
ஶிகண்டிநம் புரஸ்க்ரு'த்ய தநுஶ்சாஸ்ய ஸமாச்சிநத்। அதைநம் நவபிர்வித்த்வா த்வஜமேகேந சிச்சிதே
ஷிகண்டியை முன்னிலைப்படுத்தி, பீஷ்மரின் வில்லைக் கிழித்தான்; பின்பு, ஒன்பது அம்புகளால் பீஷ்மரை காயப்படுத்தி, ஒரு அம்பால் அவரது கொடியைத் துண்டித்தான்.
ஸாரதிம் விஶிகைஶ்சாஸ்ய தஶபிஃ ஸமகம்பயத் । ஸோऽந்யத்கார்முகமாதாய காங்கேயோ பலவத்தரம்
பத்து அம்புகளால் பீஷ்மரின் சாரதியை அசைத்தான்; உடனே கங்கையின் மகன் இன்னொரு வலிமையான வில்லைக் கைப்பற்றினார்.
ததப்யஸ்ய ஶிதைர்பல்லைஸ்த்ரிதா த்ரிபிரகாதயத் । நிமேஷார்தேந கௌந்தேய ஆத்தமாத்தம் மஹாரணே
அதையும் அர்ஜுனன் மூன்று கூரிய அகல்முனை அம்புகளால் மூன்று துண்டுகளாக உடைத்தான்; கண் இமைக்கும் நேரத்தில், குந்தியின் மகன், பீஷ்மர் எடுத்த வில்லையெல்லாம் போரில் உடைத்தான்.
ஏவமஸ்ய தநூம்ஷ்யாஜௌ சிச்சேத ஸுபஹூந்யத। ததஃ ஶாந்தநவோ பீஷ்மோ பீபத்ஸும் நாத்யவர்தத
அவ்வாறு அந்தப் போரில் பீஷ்மரின் பல வில்லைகளையும் அர்ஜுனன் உடைத்தான்; பின்னர், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், அர்ஜுனனை எதிர்த்து மேலும் முன்னே செல்லவில்லை.
அதைநம் பஞ்சவிம்ஶத்யா க்ஷுத்ரகாணாம் ஸமார்பயத்। ஸோऽதிவித்தோ மஹேஷ்வாஸோ துஃஶாஸநமபாஷத
அப்போது அவன் இருபத்தைந்து சிறிய அம்புகளை விட, அந்த வீர வில்லாளி கடுமையாக காயமடைந்தபோது, துஷ்ஷாசனனை நோக்கி பேசினான்.
ஏஷ பார்தோ ரணே க்ருத்தஃ பாண்டவாநாம் மஹாரதஃ । ஶரைரநேகஸாஹஸ்த்ரைர்மாமேவாப்யபதத்ரணே
இந்த அரjunaன், போரில் கோபமடைந்து, பாண்டவர்களில் பெரிய ரத வீரராக, எண்ணிக்கையற்ற ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளுடன் என்னை எதிர்த்து வந்திருக்கிறான்.
ந சைஷ ஸமரே ஶக்யோ ஜேதும் வஜ்ரப்ரு'தா அபி। ந சாபி ஸஹிதா வீரா தேவதாநவராக்ஷஸாஃ
போரில் இவனை வெல்ல முடியாது; இடியைக் கொண்ட தேவனாலும் கூட முடியாது. தேவர்கள், அசுரர்கள், ராக்ஷஸர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து வந்தாலும் முடியாது.
மாம் சாபி ஶக்தா நிர்ஜேதும் கிமு மர்த்யா மஹாரதாஃ । `ரு'தேऽர்ஜுநம் ஸுஸம்க்ருத்தமேதத்ஸத்யம் ப்ரவீமி தே
அதேபோல், என்னையும் யாராலும் வெல்ல முடியாது; அர்ஜுனன் தவிர மற்ற எந்த மனித ரத வீரர்களாலும் முடியாது. இது உண்மை, நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.
ஏவம் தயோஃ ஸம்வததோஃ பல்குநோ நிஶிதைஃ ஶரைஃ। ஶிகண்டிநம் புரஸ்க்ரு'த்ய பீஷ்மம் விவ்யாத ஸம்யுகே
இவர்கள் இருவரும் இப்படிச் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, பாகுனி கூர்மையான அம்புகளால், சிகண்டியை முன்னிலைப்படுத்தி, பீஷ்மனை போரில் தாக்கினான்.
ததோ துஃஶாஸநம் பீஷ்மஃ ஸ்மயமாந இவாப்ரவீத் । அர்திதோ நிஶிதைர்பாணைர்ப்ரு'ஶம் காண்டீவதந்வநா
அப்போது பீஷ்மன், காந்தீவத்தை ஏந்தியவனால் கூரிய அம்புகளால் கடுமையாக காயமடைந்து, சிரித்தபடி துஷ்ஷாசனனை நோக்கி பேசினான்.
வஜ்ராஶநிஸமஸ்பர்ஶாஃ ஸுபுங்காஃ ஸுப்ரதேஜநாஃ । ஸுமுக்தா அவ்யவச்சிந்நா நேமே பாணாஃஶிகண்டிநஃ
இவை நன்றாக இறக்கப்பட்ட, கூர்மையான, வலுவான அம்புகள்; இடியால் தாக்கும் போல் தாக்குகின்றன. இவை சிகண்டியின் அம்புகள் அல்ல.
நிக்ரு'ந்தமாநா மர்மாணி த்ரு'டாவரணபேதிநஃ । ஸுஸலா இவ மே த்நந்தி நேமே பாணஃ ஶிகண்டிநஃ
இவை என் உடலில் முக்கிய இடங்களை வெட்டி, வலுவான கவசத்தையும் துளைத்து, நன்றாக வீசப்பட்ட ஈட்டிகள் போல் பாய்கின்றன; இவை சிகண்டியின் அம்புகள் அல்ல.
வஜ்ரதண்டஸமஸ்பர்ஶா வஜ்ரவேகதுராஸதாஃ । மம ப்ராணாநாருஜந்தி நேமே பாணாஃ ஶிகண்டிநஃ
இவை வஜ்ரத்தடி போல் தாக்கி, இடியின் வேகத்துடன் எதிர்க்க முடியாதவையாக என் உயிரை வேதனைப்படுத்துகின்றன; இவை சிகண்டியின் அம்புகள் அல்ல.
நாஶயந்தீவ மே ப்ராணாந்யமதூதா இவாகதாஃ । கதாபரிகஸம்ஸ்பர்ஶா நேமே பாணாஃ ஶிகண்டிநஃ
இவை எனது உயிரை அழிக்க வந்த யமதூதர்கள் போல் தோன்றுகின்றன; களப்பாயும் இரும்புக் கோள்களால் தாக்கும் போல் தாக்குகின்றன; இவை சிகண்டியின் அம்புகள் அல்ல.
புஜகா இவ ஸம்க்ருத்தா லேலிஹாநா விஷோல்பணாஃ। ஸமாவிஶந்தி மர்மாணி நேமே பாணாஃ ஶிகண்டிநஃ
கோபமடைந்த பாம்புகள் விஷத்தை நக்கிக்கொண்டு பாயும் போல், இவை என் உடலில் முக்கிய இடங்களில் புகுந்து துளைக்கின்றன; இவை சிகண்டியின் அம்புகள் அல்ல.
அர்ஜுநஸ்ய இமே பாணா நேமே பாணாஃ ஶிகண்டிநஃ । க்ரு'ந்தந்தி மம காத்ராணி மாகமாம் ஸேகவா இவ
இவை அர்ஜுனனின் அம்புகள், சிகண்டியின் அல்ல; மரத்தை வெட்டும் கூரிய கோடாரிகள் போல் என் உடலை வெட்டுகின்றன.
ஸர்வே ஹ்யபி ந மே துஃகம் குர்யுரந்யே நராதிபாஃக । வீரம் காண்டீவதந்வாநம்ரு'தே ஜிஷ்ணும் கபித்வஜம்
மற்ற எந்த அரசர்களாலும் எனக்கு துன்பம் ஏற்படுத்த முடியாது; காந்தீவத்தை ஏந்திய வீரனும், கபித்வஜனும் ஆன ஜிஷ்ணுவைத் தவிர.
இதி ப்ருவஞ்சாந்தநவோ திதக்ஷுரிவ பாண்டவம் । ஶக்திம் பீஷ்மஃ ஸ பார்தாய ததஶ்சிக்ஷேப பாரத
இவ்வாறு சாந்தனுவின் மகன் பேசிக்கொண்டே, பாண்டவரை எரிக்க விரும்பும் போல், பீஷ்மன் ஒரு வேலை அர்ஜுனனை நோக்கி எறிந்தான்.
தாமஸ்ய விஶிகைஶ்சித்த்வா த்ரிதா த்ரிபிரபாதயத்। பஶ்யதாம் குருவீராணாம் ஸர்வேஷாம் தத்ர பாரத
அதை அர்ஜுனன் அம்புகளால் மூன்று துண்டுகளாக வெட்டி கீழே விழச் செய்தான்; அப்போது அங்கிருந்த கௌரவர்களின் எல்லா வீரர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
சர்மாதாதத்த காங்கேயோ ஜாதரூபபரிஷ்க்ரு'தம் । கங்கம் சாந்யதரப்ரேப்ஸுர்ம்ரு'த்யோரக்ரே ஜயாய வா
பிறகு கங்கையின் மகன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கவசத்தையும், ஒரு வாளையும் எடுத்து, வெற்றி அல்லது மரணத்தை நாடினான்.
தஸ்ய தச்சததா சர்ம வ்யதமத்ஸாயகைஸ்ததா । ரதாதநவரூடஸ்ய ததத்புதமிவாபவத்
அந்த கவசம், பீஷ்மன் தனது ரதத்தில் நின்றபோது, அர்ஜுனனின் அம்புகளால் நூறு துண்டுகளாக சிதறியது; அது காண அற்புதமாக இருந்தது.
ததோ யுதிஷ்டிரோ ராஜா ஸ்வாந்யநீகாந்யசோதயத்। அபித்ரவத காங்கேயம் மா வோऽஸ்து பயமண்வபி
அப்போது யுதிஷ்டிரன் தனது படைகளைத் தூண்டி, 'கங்கையின் மகனைத் தாக்குங்கள்! சிறிதும் பயப்பட வேண்டாம்' என்று கூறினான்.