ந க்ஷத்ரியா ரணே ராஜந்வர்ஜயந்தி பரஸ்பரம் । நிர்மர்யாதம் ஹி யுத்யந்தே பித்ரு'பிர்ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ
ராஜா, க்ஷத்திரியர்கள் போரில் ஒருவரை ஒருவர் தவிர்க்க மாட்டார்கள்; அவர்கள் எல்லா எல்லைகளையும் மீறி, தந்தை, சகோதரர் ஆகியோர்களுடனும் போரிடுவார்கள்.
ரணே பாரத பார்தேந த்ரோணோ வித்தஸ்த்ரிபிஃ ஶரைஃ । நாசிந்தயச்ச தாந்பாணாந்பார்தசாபச்யுதாந்யுதி
பாரதா, அந்த போரில் பாற்த்தன்放ிய மூன்று அம்புகளால் த்ரோணர் தாக்கப்பட்டாலும், பாற்த்தனின் வில்லில் இருந்து வந்த அந்த அம்புகளை அவர் பொருட்படுத்தவில்லை.
ஶரவ்ரு'ஷ்ட்யா புநஃ பார்தஶ்சாதயாமாஸ தம் ரணே । ஸ ப்ரஜஜ்வால ரோஷேண கஹநேऽக்நிரிவோர்ஜிதஃ
பின்னர், பாற்த்தன் மீண்டும் அம்புகளின் மழையால் த்ரோணரை போரில் மூடினான்; அப்போது த்ரோணர், அடர்ந்த காட்டில் எரியும் நெருப்பைப் போல கோபத்தில் ஜ்வலித்தார்.
ததோऽர்ஜுநம் ரணே த்ரோணஃ ஶரைஃ ஸந்நதபர்வபிஃ । சாதயாமாஸ ராஜேந்த்ர நசிராதேவ பாரத
அதன்பின், ராஜா, த்ரோணர் வளைந்த முனையுள்ள அம்புகளால் அர்ஜுனனை போரில் மூடினார்; அது அதிக நேரம் ஆகவில்லை, பாரதா.
ததோ துர்யோதநோ ராஜா ஸுஶர்மாணமசோதயத் । த்ரோணஸ்ய ஸமரே ராஜந்பார்ஷ்ணிக்ரஹணகாரணாத்
அப்போது, ராஜா துரியோதனன், த்ரோணரை பின்புறம் தாக்கும் நோக்கில், சுசர்மனை போரில் தூண்டினார்.
த்ரிகர்தராடபி க்ருத்தோ ப்ரு'ஶமாயம்ய கார்முகம் । சாதயாமாஸ ஸமரே பார்தம் பாணைரயோமுகைஃ
திரிகர்த்த நாட்டின் அரசன், மிகுந்த கோபத்துடன் வில்லைக் கெட்டியாக இழுத்து, இரும்பு முனையுள்ள அம்புகளால் பாற்த்தனை போரில் மூடினான்.
தாப்யாம் முக்தாஃ ஶரா ராஜந்நந்தரிக்ஷே விரேஜிரே । ஹம்ஸா இவ மஹாராஜ ஶரத்காலே நபஸ்தலே
அந்த இருவரும்放ிய அம்புகள், ராஜா, வானில்秋காலத்தில் பறக்கும் அன்னப்பறவைகளைப் போல் பிரகாசித்தன.
தே ஶராஃ ப்ராப்ய கௌந்தேயம் ஸமந்தாத்விவிஶுஃ ப்ரபோ । பலபாரநதம் யத்வத்ஸ்வாதுவ்ரு'க்ஷம் விஹம்கமாஃ
அந்த அம்புகள், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் கௌந்தேயனை அடைந்து, பழம் நிறைந்த இனிப்பான மரத்தில் பறவைகள் புகுவது போல, அவனைச் சென்றடைந்தன.
அர்ஜுநஸ்து ரணே நாதம் விநத்ய ரதிநாம் வரஃ। த்ரிகர்தராஜம் ஸமரே ஸபுத்ரம் விவ்யதே ஶரைஃ
ஆனால், ரத வீரர்களில் சிறந்தவரான அர்ஜுனன், போரில் பெருமையாக முழக்கமிட்டு, திரிகர்த்த அரசனையும் அவனது மக்களையும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
தே வத்யமாநாஃ பார்தேந காலேநேவ யுகக்ஷயே । பார்தமேவாப்யவர்தந்த மரணே க்ரு'தநிஶ்சயாஃ । முமுசுஃ ஶரவ்ரு'ஷ்டிம் ச பாண்டவஸ்ய ரதம் ப்ரதி
பாற்த்தனால் அழிக்கப்படுகிறவர்கள், யுக முடிவில் காலன் அழைப்பதைப் போல, மரணத்தை உறுதி செய்து, பாண்டவரின் ரதத்தை நோக்கி அம்புகளின் மழையைப் பொழிந்தார்கள்.
ஶரவ்ரு'ஷ்டிம் ததஸ்தாம் து ஶரவர்ஷைஃ ஸமந்ததஃ । ப்ரதிஜக்ராஹ ராஜேந்த்ர தோயவ்ரு'ஷ்டிமிவாசலஃ
அப்போது, ராஜா, அர்ஜுனன் அந்த அம்புகளின் மழையை, எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் தன் அம்புகளால் எதிர்கொண்டு, மலை ஒரு மழையை ஏற்கும் போல இருந்தான்.
தத்ராத்புதமபஶ்யாம பீபத்ஸோர்ஹஸ்தலாகவம் । விமுக்தாம் பஹுபிர்யோதைஃ ஶஸ்த்ரவ்ரு'ஷ்டிம் துராஸதாம்
அங்கே, பீபத்சுவின் கைகளின் விறுவிறுப்பும், பல வீரர்கள்放ிய அந்தக் கடுமையான ஆயுத மழையையும் அவர் எவ்வாறு தடுக்கிறார் என்பதும், நாங்கள் வியப்புடன் கண்டோம்.
யதேகோ வாரயாமாஸ மாருதோऽப்ரகணாநிவ । கர்மணா தேந பார்தஸ்ய துதுஷுர்தேவதாநவாஃ
ஒரு முறை, காற்று மேகக் கூட்டங்களை எவ்வாறு விரட்டிவிடுகிறதோ, அதுபோல் அர்ஜுனன் எதிரிகளை விரட்டினார். இந்தப் பாண்டவனின் செயலைப் பார்த்து தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் இருவரும் மகிழ்ந்தார்கள்.
அத க்ருத்தோ ரணே பார்தஸ்த்ரிகர்தாந்ப்ரதி பாரத। முமோசாஸ்த்ரம் மஹாராஜ வாயவ்யம் ப்ரு'தநாமுகே
அப்போது, போரில் கோபம் கொண்டு அர்ஜுனன், திரிகர்த்தர்களை எதிர்த்து, முன்னணியில் வலிமையான காற்று அஸ்திரத்தை விடுத்தார்.
ப்ராதுராஸீத்ததோ வாயுஃ க்ஷோபயாணோ நபஸ்தலம் । பாதயந்வை தருகணாந்விநிக்நம்ஶ்சைவ ஸைநிகாந்
அந்த நேரத்தில், வானத்தை கலக்கி, மரக்கூட்டங்களை விழ்த்தி, வீரர்களை வீழ்த்தும் வகையில் காற்று எழுந்தது.
ததோ த்ரோணோऽபிவீக்ஷ்யைவ வாயவ்யாஸ்த்ரம் ஸுதாருணம்। ஶைலமந்யந்மஹாராஜ கோரமஸ்த்ரம் முமோச ஹ
அப்போது, அந்தக் கடும் காற்று அஸ்திரத்தைப் பார்த்த த்ரோணர், அரசே, ஒரு பெரிய மலையைப் போல பயங்கரமான மற்றொரு அஸ்திரத்தை விடுத்தார்.
த்ரோணேந யுதி நிர்முக்தே தஸ்மிந்நஸ்த்ரே நராதிப। ப்ரஶஶாம ததோ வயுஃ ப்ரஸந்நாஶ்ச திஶோ தஶ
போரில் த்ரோணர் அந்த அஸ்திரத்தை விடுத்ததும், காற்று அமைதியாகி, பத்து திசைகளும் தெளிவாகின.
ததஃ பாண்டுஸுதோ வீரஸ்த்ரிகர்தஸ்ய ரதவ்ரஜாந் । நிருத்ஸாஹாந்ரணே சக்ரே விமுகாந்விபராக்ரமாந்
அதன்பின், அந்த வீரமான பாண்டுவின் மகன், திரிகர்த்தர்களின் ரதப்படைகளை போரில் மனமுடைந்து, பின்வாங்கச் செய்தான்.
ததோ துர்யோதநஶ்சைவ க்ரு'பஶ்ச ரதிநாம் வரஃ। அஶ்வத்தாமா ததா ஶல்யஃ காம்போஜஶ்ச ஸுதக்ஷிணஃ
அப்போது துரியோதனன், சிறந்த ரதசாரதியாகிய கிருபர், அஷ்வத்தாமன், சல்யன் மற்றும் காம்போஜ நாட்டைச் சேர்ந்த சுதக்ஷிணன் ஆகியோரும் வந்தனர்.
விந்தாநுவிந்தாவாவந்த்யௌ பாஹ்லிகஃ ஸஹ பாஹ்லிகைஃ । மஹதா ரதவம்ஶேந பார்தஸ்யாவாரயந்திஶஃ
அவந்தி நாட்டைச் சேர்ந்த விந்தன், அனுவிந்தன், பாஹ்லிகர் மற்றும் பாஹ்லிகர்களும், பெரிய ரதப்படையுடன் சேர்ந்து, அர்ஜுனனின் முன்னே எல்லா திசைகளிலும் தடையாக நின்றனர்.
ததைவ பகதத்தஶ்ச ஶ்ரதாயுஶ்ச மஹாபலஃ। கஜாநீகேந பீமஸ்ய தாவவாரயதாம் திஶஃ
அதேபோல், பகதத்தன் மற்றும் வலிமைமிக்க சதாயு, யானை படையுடன் சேர்ந்து, பீமனின் வழியைத் தடுத்தனர்.
பூரிஶ்ரவாஃ ஶலஶ்சைவ ஸௌபலஶ்ச விஶாம்பதே । ஶரௌகைர்விமலைஸ்தீக்ஷ்ணைர்மாத்ரீபுத்ராவவாரயந்
பூரிஷ்ரவஸ், சலன் மற்றும் சுபலனின் மகன் ஆகியோர், அரசே, கூர்மையான ஒளிரும் அம்புகளால் மாத்ரியின் மகன்களைத் தடுத்தனர்.
பீஷ்மஸ்து ஸம்ஹதஃ ஸங்க்யே தார்தராஷ்ட்ரைஃ ஸஸைநிகைஃ । யுதிஷ்டிரம் ஸமாஸாத்ய ஸர்வதஃ பர்யவாரயத்
ஆனால் பீஷ்மர், துரியோதனரின் படைகளுடன் சேர்ந்து, யுதிஷ்டிரனை எல்லா பக்கத்திலும் சூழ்ந்தார்.
ஆபதந்தம் கஜாநீகம் த்ரு'ஷ்ட்வா பார்தோ வ்ரு'கோதரஃ। லோலிஹந்ஸ்ரு'க்கிணீ வீரோ ம்ரு'கராடிவ காநநே
யானை படை எதிரே வந்ததைப் பார்த்த அர்ஜுனன் மற்றும் வ்ருகோதரன் ஆகிய வீரர்கள், காட்டில் சிங்கங்கள் போல உதட்டை நக்கினார்கள்.
பீமஸ்து ரதிநாம் ஶ்ரேஷ்டோ கதாம் க்ரு'ஹ்ய மஹாஹவே । அவப்லுத்ய ரதாத்தூர்ணம் தவ ஸைந்யாந்யபீஷயத்
பீமன், சிறந்த ரதசாரதி, பெரிய போரில் தனது கேடாயத்தை எடுத்துக் கொண்டு, ரதத்திலிருந்து விரைவாக இறங்கி, உன் படைகளுக்கு பயம் உண்டாக்கினான்.
தமுத்வீக்ஷ்ய கதாஹஸ்தம் ததஸ்தே கஜஸாதிநஃ । பரிவவ்ரூ ரணே யத்தா பீமஸேநம் ஸமந்ததஃ
அவரை கேடாயம் கையில் வைத்திருப்பதைப் பார்த்த யானை வீரர்கள், போரில் உற்சாகத்துடன், பீமசேனனை எல்லா பக்கத்திலும் சூழ்ந்தனர்.
கஜமத்யமநுப்ராப்தஃ பாண்டவஃ ஸ வ்யராஜத। மேகஜாலஸ்ய மஹதோ யதா மத்யகதோ ரவிஃ
பாண்டவர், யானை கூட்டத்தின் நடுவில் நுழைந்தபோது, பெரிய மேகக் கூட்டத்தின் நடுவில் சூரியன் போல ஒளிவீசினார்.
வ்யதமத்ஸ கஜாநீகம் கதயா பாண்டவர்ஷபஃ । மஹாப்ரஜாலமதுலம் மாதரிஶ்வேவ ஸந்ததம்
பாண்டவர்களில் சிறந்தவரான பீமன், தனது கேடாயத்தால் யானை படையை வீழ்த்தினார்; அது, பெரிய மேகக் கூட்டத்தை காற்று விரட்டுவது போல இருந்தது.
தே வத்யமாநா பலிநா பீமஸேநேந தந்திநஃ । ஆர்தநாதம் ரணே சக்ருர்கர்ஜந்தோ ஜலதா இவ
அந்த வலிமைமிக்க பீமசேனனால் யானைகள் அழிக்கப்படும்போது, அவை போர்க்களத்தில் துயரமாக கூவின, அது இடியுடன் கூடிய மேகங்கள் போல இருந்தது.
பஹுதா தாரிதஶ்சைவ விஷாணைஸ்தத்ர தந்திபிஃ । புல்லாஶோகநிபஃ பார்தஃ ஶுஶுபே ரணமூர்தநி
அங்கு, அந்த யானைகள் தங்கள் பல்லால் பலவிதமாக காயப்படுத்தினாலும், அர்ஜுனன், பூத்த அசோக மரம் போல போர்க்களத்தில் பிரகாசித்தார்.