ஸம்மோஹ்ய ஸர்வாந்யுதி கீர்திமந்தோ வ்யூஹம் ச தம் மகரம் ம்ரு'த்யுகல்பம் । ப்ரவிஶ்ய பீமேந ரணே ஹதோऽஸ்மி கோரைஃ ஶரைர்ம்ரு'த்யுதண்டப்ரகாஶைஃ
போரில் அனைவரையும் குழப்பி, புகழ்பெற்றவர்கள் அந்த மரணத்துக்கு ஒப்பான மகர வடிவணையை உடைந்து நுழைந்தார்கள்; அங்கே பீமன் என்னை பயங்கரமான, மரணதண்டனை போல் ஒளிரும் அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
க்ருத்தம் தமுத்வீக்ஷ்ய பயேந ராஜ- ந்ஸம்மூர்ச்சிதோ ந லபே ஶாந்திமத்ய । இச்சே ப்ரஸாதாத்தவ ஸத்யஸந்த ப்ராப்தும் ஜயம் பாண்டவேயாம்ஶ்ச ஹந்தும்
அவன் கோபத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து, ராஜா, நான் பயத்தில் மூழ்கி இன்று அமைதி பெற முடியவில்லை; உன் அருள் மற்றும் உண்மைநிலையால் வெற்றி பெற்று, பாண்டவர்களை அழிக்க விரும்புகிறேன்.
தேநைவமுக்தஃ ப்ரஹஸந்மஹாத்மா துர்யோதநம் மந்யுகதம் விதித்வா। தம் ப்ரத்யுவாசாவிமநா மநஸ்வீ கங்காஸுதஃ ஸஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரிஷ்டஃ
அவ்வாறு கேட்டபோது, மகாத்மா, துரியோதனனின் கோபத்தை உணர்ந்து, சிரித்தவாறே, மனம் தெளிவாக, ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்த கங்கையின் மகன் அவனைப் பதிலளித்தான்.
பரேண யத்நேந விகாஹ்ய ஸேநாம் ஸர்வாத்மநாऽஹம் தவ ராஜபுத்ர। இச்சாமி தாதும் விஜயம் ஸுகம் ச ந சாத்மாநம் சாதயேऽஹம் த்வதர்தே
இளவரசே, உன் பொருட்டு நான் முழு முயற்சியுடன் படையை உடைந்து நுழைகிறேன்; உனக்கு வெற்றியும் மகிழ்ச்சியும் தர விரும்புகிறேன்; உன் நன்மைக்காக என்னை மறைக்கவும் இல்லை.
ஏதே து ரௌத்ரா பஹவோ மஹாரதா யஶஸ்விநஃ ஶூரதமாஃ க்ரு'தாஸ்த்ராஃ । யே பாண்டவாநாம் ஸமரே ஸஹாயா ஜிதக்லமா ரோஷவிஷம் வமந்தி
இங்கே பல பயங்கரமான, புகழ்பெற்ற, வீரமான, ஆயுத நிபுணர்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் பாண்டவர்களுக்கு போரில் துணையாக, சோர்வை வென்று, கோபத்தின் விஷத்தை பாய்ச்சுகின்றார்கள்.
கேநேஹ ஶக்யாஃ ஸஹஸா விஜேதும் வீர்யோத்ததாஃ க்ரு'தவைராஸ்த்வயா ச। அஹம் ஹ்யேதாந்ப்ரதியோத்ஸ்யாமி ராஜ- ந்ஸர்வாத்மநா ஜீவிதம் த்யஜ்ய வீர
இவர்கள், வலிமையில் பெருமிதம் கொண்டும் உன் பகைவர்களாக ஆனவர்களும், யாரால் இங்கே திடீரென வெல்லப்பட முடியும்? ஆனாலும், ராஜா, என் உயிரை விட்டும், முழு மனதுடன் அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிடுவேன்.
ரணே தவார்தாய மஹாநுபாவ ந ஜீவிதம் ரக்ஷிதவ்யம் மமாத்ய। ஸர்வாம்ஸ்தவார்தாய ஸதேவதைத்யாँ- ல்லோகாந்தஹேயம் கிமு ஶத்ருஸேநாம்
போரில் உன் நிமித்தமாக, பெருமைமிக்கவனே, இன்று எனது உயிரைக் காக்க வேண்டியதில்லை; உன் பொருட்டு தேவர்களும் அசுரர்களும் உடைய உலகங்களை எரித்துவிடுவேன் – பகைவர்களின் படை என்ன?
தாந்பாண்டவாந்யோதயிஷ்யாமி ராஜந் ப்ரியம் ச தே ஸர்வமஹம் கரிஷ்யே
ராஜா, பாண்டவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்; உனக்கு விருப்பமான அனைத்தையும் செய்வேன்.
ஸர்வாணி ஸைந்யாநி ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டோ நிர்கச்சதேத்யாஹ ந்ரு'பாம்ஶ்ச ஸர்வாந்। ததாக்ஷயா தாநி விநிர்யயுர்த்ருதம் கஜாஶ்வபாதாதரதாயுதாநி
பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன், அவன் எல்லா அரசர்களையும், 'அனைத்து படைகளும் புறப்படட்டும்!' என்று கட்டளையிட்டான். உடனே, அந்த அழியாத படைகள், யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படைகள், ரதங்கள் நிறைந்து விரைவாக புறப்பட்டன.
ப்ரஹர்ஷயுக்தாநி து தாநி ராஜ- ந்மஹாந்தி நாநாவிதஶஸ்த்ரவந்தி। ஸ்திதாநி நாகாஶ்வபதாதிமந்தி விரேஜுராஜௌ தவ ராஜந்பலாநி
அந்தப் பெரிய படைகள், ராஜா, மகிழ்ச்சியுடன், பலவகை ஆயுதங்களை ஏந்தி, யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படைகள் நிறைந்து நின்றன; உன் படைகள், ராஜா, பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தன.
ஶஸ்த்ராஸ்த்ரவித்பிர்நரவீரயோதை- ரதிஷ்டிதாஃ ஸைந்யகணாஸ்த்வதீயாஃ। ரதௌகபாதாதகஜாஶ்வஸங்கைஃ ப்ரயாத்பிராஜௌ விதிவத்ப்ரணுந்நைஃ
உன் படைப்பிரிவுகள், ஆயுதங்களிலும் அம்புகளிலும் தேர்ச்சி பெற்ற வீரர்களால் வழிநடத்தப்பட்டு, ரதங்கள், காலாட்படைகள், யானைகள், குதிரைகள் கூட்டமாக, முறையாக முன்னேறின.
ஸமுத்ததம் வை தருணார்கவர்ணம் ரஜோ பபௌ ச்சாதயத்ஸூர்யஶ்மீந்। ரேஜுஃ பதாகா ரததந்திஸம்ஸ்தா வாதேரிதா ப்ராம்யமாணாஃ ஸமந்தாத்
புதிய சூரியனைப் போல் பொன்னிறத்தில் எழுந்த தூசி, சூரியனின் கதிர்களை மறைத்தது; ரதங்களிலும் யானைகளிலும் கட்டப்பட்ட கொடிகள், காற்றில் சுழன்று எல்லாத் திசைகளிலும் பறந்தன.
நாநாலிங்கைஃ ஸமரே தத்ர ராஜந் மேகைர்யுதா வித்யுதஃ கே யதைவ। வ்ரு'ந்தைஃ ஸ்திதாஶ்சாபி ஸுஸம்ப்ரயுக்தா- ஶ்சகாஶிரே தந்திகணாஃ ஸமந்தாத்
அந்தப் போரில், அரசே, பலவகை அடையாளங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைத் தளங்கள், மேகங்களில் மின்னல் ஒளி பறக்கும் போல், எல்லா பக்கங்களிலும் பிரகாசமாகத் தோன்றின.
தநூம்ஷி விஷ்பாரயதாம் ந்ரு'பாணாம் பபூவ ஶப்தஸ்துமுலோऽதிகோரஃ। விமத்யதோ தேவமஹாஸுரௌகை- ர்யதார்ணவஸ்யாதியுகே ததாநீம்
அரசர்கள் வில்லைக் கொட்டும் போது எழுந்த சத்தம், கடலைக் கடவுளும் அசுரர்களும் முதலில் கடைந்தபோது எழுந்த அதிர்ச்சிச் சத்தம்போல், மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது.
ததுக்ரநாகம் பஹுரூபவர்ணம் தவாத்மஜாநாம் ஸமுதீர்ணகோபம் । பபூவ ஸைந்யம் ரிபுஸைந்யஹந்த- யுகாந்தமேகௌகநிபம் ததாநீம்
அப்போது, உமது மக்களின் படை, பலவகை வடிவும் நிறமும் உடைய கொடிய யானைகளால் கொந்தளித்து, பகைவரின் படையை அழிக்கத் தயாராக, யுகாந்தத்தில் கூடிய கரிய மேகக் கூட்டம்போல் தெரிந்தது.
ப்ரவ்ரு'த்தமாத்ரே ஸம்க்ராமே நிவ்ரு'த்தே ச ஸுஶர்மணி । பக்நேஷு சாபி வீரேஷு பாண்டவேந மஹாத்மநா
போர் தொடங்கியவுடன், சுசர்மன் விலகியதும், பெரிய மனம் கொண்ட பாண்டவன் வீரர்களை ஓட்டியதும்,
க்ஷுப்யமாணே பலே தூர்ணம் ஸாகரப்ரதிமே தவ। ப்ரத்யுத்யாதே ச காங்கேயே த்வரிதம் விஜயம் ப்ரதி
உன் பெரும் படை கடலைப் போல கலங்கியதும், கங்கையின் மகன் வெற்றிக்காக விரைவாக முன்னேறியதும்,
த்ரு'ஷ்ட்வா துர்யோதநோ ராஜா ரணே பார்தஸ்ய விக்ரமம் । த்வரமாணஃ ஸமப்யேத்ய ஸர்வாம்ஸ்தாநப்ரவீந்ந்ரு'பாந் ।। ேஷாம் து ப்ரமுகே ஶூரம் ஸுஶர்மாணம் மஹாபலம் । மத்யே ஸர்வஸ்ய ஸைந்யஸ்ய ப்ரு'ஶம் ஸம்ஹர்ஷயந்நிவ
பார்த்தனின் வீரத்தைப் பார்த்த துரியோதனன், அவசரமாக எல்லா அரசர்களையும் அணுகி, அவர்களிடம் பேசினான்.
ஏஷ பீஷ்மஃ ஶாந்தநவோ யோத்துகாமோ தநஞ்ஜயம் । ஸர்வாத்மநா குருஶ்ரேஷ்டஸ்த்யக்த்வா ஜீவிதமாத்மநஃ
இங்கே சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், தன்னுடைய உயிரையே தியாகம் செய்யத் தயாராக, தணஞ்சயனுடன் போரிட விரும்புகிறார்.
தம் ப்ரயாந்தம் ரணே வீரம் ஸர்வஸைந்யேந பாரதம் । ஸம்யத்தாஃ ஸமரே ஸர்வே பாலயத்வம் பிதாமஹம்
அந்த வீர பீஷ்மர் படையுடன் போருக்கு செல்லும் போது, நீங்கள் அனைவரும் சமரிலே பிதாமகரை பாதுகாக்க வேண்டும்.
பாடமித்யேவமுக்த்வா து தாந்யநீகாநி ஸர்வஶஃ । நரேந்த்ராணாம் மஹாராஜ ஸமாஜக்முஃ பிதாமஹம்
‘அப்படியே செய்கிறோம்’ என்று கூறி, அந்த அரசர்களின் படைகள் அனைத்தும் பிதாமகரைச் சுற்றி கூடியன.
ததஃ ப்ரயாதஃ ஸஹஸா பீஷ்மஃ ஶாந்தநவோऽர்ஜுநம் । ரணே பாரதமாயாந்தமாஸஸாத மஹாபலஃ
பின்னர், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், திடீரெனப் பெரும் பலத்துடன் போரில் வருகிற அர்ஜுனனை எதிர்கொண்டார்.
மஹாஶ்வேதாஶ்வயுக்தேந பீமவாநரகேதுநா । மஹதா மேகநாதேந ரதேநாதிவிராஜதா
அர்ஜுனன், வெண்மையுள்ள குதிரைகள் இழுத்த, பயங்கரமான அனுமன் கொடியுடன், மேகங்கள் முழங்கும் சப்தம் போல் ஒலிக்கும் ரதத்தில் பிரகாசமாக வந்தான்.
ஸமரே ஸர்வஸைந்யாநாமுபயாநம் தநஞ்ஜயம்। அபவத்துமுலோ நாதோ பயாத்த்ரு'ஷ்ட்வா கிரீடிநம்
போரில் அனைத்து படைகளையும் நோக்கி கிரீடம் அணிந்த தணஞ்சயன் வந்தபோது, அவரைக் கண்ட பயத்தில் பெரும் களக்கொண்டு முழக்கம் எழுந்தது.
அபீஶுஹஸ்தம் க்ரு'ஷ்ணம் ச த்ரு'ஷ்ட்வாதித்யமிவாபரம் । மத்யம்திநகதம் ஸங்க்யே ந ஶேகுஃ ப்ரதிவீக்ஷிதும்
கிருஷ்ணன் கயிற்றை பிடித்திருப்பதை, போர் நடுவில் இரண்டாவது சூரியனைப் போலக் கண்டபோது, யாரும் அவரை நேரில் பார்க்கத் துணியவில்லை.
ததா ஶாந்தநவம் பீஷ்மம் ஶ்வேதாஶ்வம் ஶ்வேதகார்முகம் । ந ஶேகுஃ பாண்டவா த்ரஷ்டும் ஶ்வேதம் க்ரஹமிவோதிதம்
அதேபோல், பாண்டவர்கள், வெண்மைக் குதிரைகளும் வெண்மைக் வில்லும் உடைய சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரையும், புதிதாக எழுந்த வெண்மை கிரகம் போலப் பார்க்க முடியவில்லை.
ஸ ஸர்வதஃ பரிவ்ரு'தஸ்த்ரிகர்தைஃ ஸுமஹாத்மபிஃ । ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹ புத்ரைஶ்ச ததாऽந்யைஶ்ச மஹாரதைஃ
அவர், பெரும் மனம் கொண்ட திரிகர்த்தர்களாலும், தம்பிகளும் மக்களும் மற்ற பெரிய ரத வீரர்களும் சுற்றி எல்லா பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டிருந்தார்.
பாரத்வாஜஸ்து ஸமரே மத்ஸ்யம் விவ்யாத பத்ரிணா। த்வஜம் சாஸ்ய ஶரேணாஜௌ தநுஶ்சைகேந சிச்சிதே
பாரத்வாஜர், போரில், மச்சியரசரை இறகுள்ள அம்பால் காயப்படுத்தி, மற்றொரு அம்பால் அவரது கொடியையும் வில்லையும் துண்டித்தார்.
ததபாஸ்ய தநுஶ்சிந்நம் விராடோ வாஹிநீபதிஃ । அந்யதாதத்த வேகேந தநுர்பாரஸஹம் த்ரு'டம்
வில்லு முறிந்ததை விட்டு, படைத்தலைவன் விராடன், வேகமாக மற்றொரு வலிமையான, சுமை தாங்கும் வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.
ஶராம்ஶ்சாஶீவிஷாகாராஜ்ஜ்வலிதாந்பந்நகாநிவ । த்ரோணம் த்ரிபிஶ்ச விவ்யாத சதுர்பிஶ்சாஸ்ய வாஜிநஃ
அவன், தீப்பிழம்பு போன்ற பாம்புகளைப் போல் ஜ்வலிக்கும் மூன்று அம்புகளால் த்ரோணனை, நான்கு அம்புகளால் அவன் குதிரைகளைச் சுட்டான்.