பாராவதாஶ்வஃ ஸ ரதமாஸ்தாய பரவீரஹா' தநுர்விஷ்பார்ய ஸம்க்ருத்தோ நோதயித்வா ச வாஹிநீம் । யயௌ தம் மத்ரகாநீகம் கேகயாம்ஶ்ச பரம்தப
புறா நிறக் குதிரைகள் இழுக்கும் ரதத்தில் ஏறி, பகைவரை அழிக்கும் வீரன், கோபத்துடன் வில்லைக் கயிற்றை இழுத்து, தன் படையை ஊக்குவித்து, மாத்ரர்கள் மற்றும் கேகயர்கள் படைக்கு எதிராக முன்னேறினார்.
தேந கீர்திமதா குப்தமநீகம் த்ரு'டதந்வநா। ஸம்ரப்தரதநாகாஶ்வம் யோத்ஸ்யமாநமஶோபத
புகழ் பெற்ற, வலிமையான வில்லாளி, தன் படையை பாதுகாத்து, போருக்கு தயாராக இருந்தார்; ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள் எல்லாம் போருக்கு ஆர்வமாக இருந்தன.
ஸோऽர்ஜுநப்ரமுகே யாந்தம் பாஞ்சாலகுலவர்தநஃ । த்ரிபிஃ ஶாரத்வதம் பாணைர்ஜத்ரதேஶே ஸமார்பயத்
அர்ஜுனன் முன்னே செல்லும் போது, பாஞ்சால குலத்தின் பெருமை, அவர், ஷாரத்வதனின் மகனை மூன்று அம்புகளால் கழுத்து பகுதியில் தாக்கினார்.
ததஃ ஸ மத்ரகாந்ஹத்வா தஶைவ தஶபிஃ ஶரைஃ । ப்ரு'ஷ்டரக்ஷம் ஜகாநாஶு பல்லேந க்ரு'தவர்மணஃ
பின்னர், பத்து மாத்ர வீரர்களை பத்து அம்புகளால் வீழ்த்தி, கிருதவர்மாவின் பின்னணிப் படையை கூர்மையான ஒரு அம்பால் விரைவாகத் தாக்கினார்.
தமநம் சாபி தாயாதம் பௌரவஸ்ய மஹாத்மநஃ । ஜகாந விமலாக்நேண நாராசேந பரம்தபஃ
அதன்பின், பெரும் புகழுடைய பௌரவர் வம்சத்தின் வாரிசான தமனனை, தீபோல ஒளிரும் இரும்பு அம்பால் அந்த வீரன் வீழ்த்தினார்.
ததஃ ஸாம்யமநேஃ புத்ரஃ பாஞ்சால்யம் யுத்ததுர்மதம் । அவித்யத்ரிம்ஶதா பாணைர்தஶபிஶ்சாஸ்ய ஸாரதிம்
பின்னர், சாம்யமனியின் மகன், போரில் கோபமடைந்து, பாஞ்சால தலைவனை முப்பது அம்புகளால், அவன் சாரதியை பத்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
ஸோऽதிவித்தோ மஹேஷ்வாஸஃ ஸ்ரு'க்கிணீ பரிஸம்லிஹந்। பல்லேந ப்ரு'ஶதீக்ஷ்ணேந நிசகர்தாஸ்ய கார்முகம்
அந்த வீர வில்லாளி, கடுமையாக காயமடைந்தும், வாய்க்கருக்களை நக்கிக்கொண்டு, கூர்மையான அம்பால் எதிரியின் வில்லைக் கிழித்துவிட்டான்.
அதைநம் பஞ்சவிம்ஶத்யா க்ஷிப்ரமேவ ஸமார்பயத் । அஶ்வாம்ஶ்சாஸ்யாவதீத்ராஜந்நுபௌ தௌ பார்ஷ்ணிஸாரதீ
உடனே, இருபத்தைந்து அம்புகளால் அவனைத் தாக்கி, அவன் இரு குதிரைகளையும் இரு சாரதிகளையும் கொன்றான், அரசே.
ஸ ஹதாஶ்வே ரதே திஷ்டந்ததர்ஶ பரதர்ஷப । புத்ரஃ ஸாம்யமநேஃ புத்ரம் பாஞ்சால்யஸ்ய மஹாத்மநஃ
குதிரைகள் இறந்த நிலையில், தன் ரதத்தில் நின்று, சாம்யமனியின் மகன், அந்தப் பெருமைமிக்க பாஞ்சால தலைவனின் மகனைப் பார்த்தான், பாரத வீரரே.
ஸ ப்ரக்ரு'ஹ்ய மஹாகோரம் நிஸ்த்ரிம்ஶவரமாயஸம் । பதாதிஸ்தூர்ணமாநர்ச்சத்ரதஸ்யம் புருஷர்ஷபஃ
பின்னர், அச்சமில்லாத வீரன், சிறந்த இரும்பு வாள் ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு, கால்நடையாக விரைவாக அந்த ரதத்துக்கு ஏறினான்.
தம் மஹௌகமிவாயாந்தம் ஸ்வாத்பதந்தமிவோரகம் । ப்ராந்தாவரணநிஸ்த்ரிம்ஶம் காலோத்ஸ்ரு'ஷ்டமிவாந்தகம்
அவன் பெரும் வெள்ளம்போல் முன்னேறி, இரை மீது விழும் பாம்புபோல், வாளை சுழற்றி, காலம் அனுப்பிய இறப்பைப் போல் பயங்கரமாக வந்தான்.
தீப்யமாநமிவாதித்யம் மத்தவாரணவிக்ரமம் । அபஶ்யந்பாண்டவாஸ்தத்ர த்ரு'ஷ்டத்யும்நஶ்ச பார்ஷதஃ
அவன் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்து, மதமான யானையின் வலிமையுடன், அங்கே பாண்டவர்கள் மற்றும் ப்ருஷதனின் மகன் த்ருஷ்டத்யும்னன் அவனைப் பார்த்தனர்.
தஸ்ய பாஞ்சாலதாயாதஃ ப்ரதீபமபிதாவதஃ। ஶிதநிஸ்த்ரிம்ஶஹஸ்தஸ்ய ஶராவரணதாரிணஃ
பாஞ்சால வாரிசு, கூரிய வாள் கையில், அம்புகளால் ஆன கவசம் அணிந்து, நேருக்கு நேர் அவனை எதிர்கொண்டான்.
பாணவேகமதீதஸ்ய ததாப்யாஶமுபேயுஷஃ । த்வரந்ஸேநாபதிஃ க்ருத்தோ பிபேத கதயா ஶிரஃ
அவன் அம்புகளின் வேகத்தை மிஞ்சிப் பாய்ந்தபோது, படைத்தலைவன் கோபத்துடன் விரைவாக அவன் தலையை ஒரு கேடயத்தால் உடைத்தான்.
தஸ்ய ராஜந்ஸநிஸ்த்ரிம்ஶம் ஸுப்ரபம் ச ஶராவரம் । ஹதஸ்ய பததோ ஹஸ்தாத்வேகேந ந்யபதத்புவி
அரசே, அவன் வீழ்ந்தபோது, அவன் கையில் இருந்த ஒளிரும் வாளும் அழகான கவசமும், வேகமாக தரையில் விழுந்தன.
தம் நிஹத்ய கதாக்ரேண ஸ லேபே பரமாம் முதம்। புத்ரஃ பாஞ்சாலராஜஸ்ய மஹாத்மா பீமவிக்ரமஃ
கேடயத்தின் முனையில் அவனை வீழ்த்திய பின், பாஞ்சால அரசரின் மகன், பீமனின் வலிமையுடையவன், மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
தஸ்மிந்ஹதே மஹேஷ்வாஸே ஶல்யபுத்ரே மஹாரதே । ஹாஹாகாரோ மஹாநாஸீத்தவ ஸைந்யஸ்ய மாரிஷ
அந்தப் பெரும் வில்லாளியும், வீரரான சல்யனின் மகனும் போரில் வீழ்ந்தபோது, உன்னுடைய படையில் பெரிய கூச்சல் எழுந்தது, மாரிஷா.
ததஃ ஸாம்யமநிஃ க்ருத்தோ த்ரு'ஷ்ட்வா நிஹதாமாத்மஜம் । அபிதுத்ராவ வேகேந பாஞ்சால்யம் யுத்ததுர்மதம்
அப்போது, தன் மகன் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்து கோபமடைந்த சாயமனியன், வேகமாக பாஞ்சாலரின் துடிப்பான வீரனை எதிர்த்து பாய்ந்தான்.
தௌ தத்ர ஸமரே ஶூரௌ ஸமேதௌ யுத்ததுர்மதௌ । தத்ரு'ஶுஃ ஸர்வராஜாநஃ குரவஃ பாண்டவாஸ்ததா
அங்கே அந்த இருவரும், போரில் வெறித்த வீரர்கள், சமர்க்களத்தில் சந்தித்து மோதினர்; கௌரவர்கள், பாண்டவர்கள் என எல்லா அரசர்களும் அவர்களை பார்த்தனர்.
ததஃ ஸாம்யமநிஃ க்ருத்தஃ பார்ஷதம் பரவீரஹா। ஆஜகாந த்ரிபிர்பாணைஸ்தோத்ரைரிவ மஹாத்விபம்
பின்னர், சாயமனியன் கோபத்துடன், எதிரிகளை அழிக்கும் பார்ஷதனை மூன்று அம்புகளால், யானையை அங்குசம் கொண்டு குத்துவது போல் தாக்கினான்.
ததைவ பார்ஷதம் ஶூரம் ஶல்யஃ ஸமிதிஶோபநஃ। ஆஜகாநோரஸி க்ருத்தஸ்ததோ யுத்தமவர்தத
அதேபோல், போர்க்களத்தின் அலங்காரமான சல்யனும், கோபத்துடன் வீரமான பார்ஷதனை மார்பில் தாக்கினான்; அதன் பின் போர் தொடர்ந்தது.
தைவமேவ பரம் மந்யே பௌருஷாதபி ஸஞ்ஜய। யத்ஸைந்யம் மம புத்ரஸ்ய பாண்டுபுத்ரேண வத்யதே
சஞ்சயா, நானும் நினைக்கிறேன், மனித முயற்சியைவிட விதி தான் மேலானது; இல்லையேல் என் மகனின் படை, பாண்டுவின் மகனால் அழிக்கப்படுமா?
நித்யம் ஹி மாமகாம்ஸ்தாத ஹதாநேவ ஹி ஶம்ஸஸி। அவ்யக்ராம்ஶ்ச ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாம்ஶ்ச நித்யம் ஶம்ஶஸி பாண்டவாந்
என் மைந்தர்களை எப்போதும் நீ இறந்தவர்கள் என்று சொல்கிறாய்; பாண்டவர்கள் எப்போதும் கவலையில்லாமல் மகிழ்ந்து இருப்பதாக கூறுகிறாய்.
விபக்நாம்ஶ்ச ப்ரநஷ்டாம்ஶ்ச நித்யம் ஶம்ஸஸி மாமகாந்।' ஹீநாந்புருஷகாரேண மாமகாநத்ய ஸஞ்ஜய । பாதிதாந்பாத்யமாநாம்ஶ்ச ஹதாநேவ ச ஶம்ஸஸி
என் படையினரை எப்போதும் உடைந்து போனவர்கள், தொலைந்தவர்கள், வீரத்தில்இல்லாதவர்கள், விழுந்தவர்கள் என்று நீ சொல்கிறாய் சஞ்சயா; அவர்கள் விழுந்து கொண்டிருக்கிறார்கள், இறந்தவர்களாகவே கூறுகிறாய்.
யுத்யமாநாந்யதாஶக்தி கடமாநாஞ்ஜயம் ப்ரதி। பாண்டவா ஹி ஜயந்த்யேவ ஜீயந்தே சைவ மாமகாஃ
அவர்கள் தங்கள் சக்திக்கு ஏற்றபடி போரிட்டாலும், வெற்றி பெற முயன்றாலும், பாண்டவர்கள் எப்போதும் வெற்றி பெறுகிறார்கள்; என் மக்கள் எப்போதும் தோற்கின்றார்கள்.
ஸோऽஹம் தீவ்ராணி துஃஸ்வாநி துர்யோதநக்ரு'தாநி ச। ஶ்ரோஷ்யாமி ஸததம் தாத துஃஸஹாநி பஹூநி ச
அதனால், தூரியோதனனால் உண்டாகும் கடும், தாங்க முடியாத அழுகுரல்களை நான் எப்போதும் கேட்க வேண்டியதாக இருக்கிறது, என் பிள்ளையே.
தமுபாயம் ந பஶ்யாமி ஜீயேரந்யேந பாண்டவாந் । மாமகா விஜயம் யுத்தே ப்ராப்நுயுர்யேந ஸஞ்ஜய
என் மக்கள் பாண்டவர்களை வென்று போரில் வெற்றி பெற ஏதாவது வழி இருக்கிறதா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, சஞ்சயா.
க்ஷயம் மநுஷ்யதேஹாநாம் கஜவாஜிரதக்ஷயம்। ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந்ஸ்திரோ பூத்வா தவைவாபநயோ மஹாந்
அரசே, நீ மனதை உறுதியாக்கி கேள்; உன்னுடைய பக்கம் மனிதர்கள், யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் ஆகியவற்றின் பெரும் அழிவை நான் சொல்கிறேன்.
த்ரு'ஷ்டத்யும்நஸ்து ஶல்யேந பீடிதோ நவபிஃ ஶரைஃ। பீடயாமாஸ ஸம்க்ருத்தோ மத்ராதிபதிமாயஸைஃக
அப்போது, சல்யன் ஒன்பது அம்புகளால் த்ருஷ்டத்யும்னனைத் தாக்கி வதைத்தான்; அதனால் கோபமடைந்த த்ருஷ்டத்யும்னன், மதிர நாட்டரசனை தன் வியூகத்தால் வதைத்தான்.
தத்ராத்புதமபஶ்யாம பார்ஷஸ்ய பராக்ரமம் । ந்யவாரயத யஸ்தூர்ணம் ஶல்யம் ஸமிதிஶோபநம்
அங்கே பார்ஷதனின் வீரத்தில் ஒரு அதிசயமான செயலை நாங்கள் பார்த்தோம்; அவன் போர்க்களத்தின் அலங்காரமான சல்யனை விரைவாகத் தடுத்து நின்றான்.