வேகேந ஸாऽதீவ ப்ரு'துப்ரவாஹா பரேதநாகாஶ்வஶரீரரோதாஃ। நரேந்த்ரமஞ்ஜோச்ச்ரிதமாம்ஸபங்காஃ ப்ரபூதரக்ஷோகணபூதஸேவிதா
அந்த நதி, வேகமாக பரந்து, எதிரிகள் யானைகள், குதிரைகளின் உடலால் அடைப்பட்டு, அரசர்களின் இறைச்சி குவியலால் கரைகள் உயர்ந்து, பல ராட்சசக் கூட்டங்கள் வந்து திரண்டன.
ஶிரஃகபாலாகுலகேஶஶாத்வலா ஶரீரஸங்காதஸஹஸ்ரவாஹிநீ । விஶீர்ணநாநாகவசோர்மிஸம்குலா நராஶ்வநாகாஸ்திநிக்ரு'த்தஶர்கரா
அந்த நதியின் கரைகள், தலைக்கூடுகள், முடி, புல் கலந்தன; அதன் நீர் ஆயிரக்கணக்கான உடல்களால் ஆனது; உடைந்த பலவகை கவசங்கள் அலைகளில் கலந்தன; மனிதர், குதிரை, யானைகளின் எலும்புகள் அதன் மணலில் கலந்து கிடந்தன.
ஶ்வகங்கஶாலாவ்ரு'கக்ரு'த்ரகாகைஃ க்ரவ்யாதஸங்கைஶ்ச தரக்ஷுபிஶ்ச। உபேதகூலாம் தத்ரு'ஶுர்மநுஷ்யாஃ க்ரூராம் மஹாவைதரணீப்ரகாஶாம்
நரி, ஓநாய், காட்டுப்பன்றி, கழுகு, காகம், பலவிதமான மிருகங்கள், புலிகள், இறைச்சி உண்ணும் கூட்டங்கள் அந்த நதிக்கரையை நிரப்பின; அது பயங்கரமான, பெரிய வைதரணி நதிபோல் தெரிந்தது.
ப்ரவர்திதாமர்ஜுநபாணஸங்கை- ர்மேதோவஸாஸ்ரு'கப்ரவஹாம் ஸுபீமாம்। ஹதப்ரவீராம் ச ததைவ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸேநாம் குரூணாமத பல்குநேந
அர்ஜுனன் விடுத்த அம்புகளால், கொழுப்பு, இறைச்சி, இரத்தம் கலந்த அந்த பயங்கரமான நதி ஓடியது; பாகுணன் காரணமாக கௌரவர்கள் படை அழிந்ததைப் பார்த்து, அவர்கள் பயந்தார்கள்.
தே சேதிபாஞ்சாலகரூஷமத்ஸ்யாஃ பார்தாஶ்ச ஸர்வே ஸஹிதாஃ ப்ரணேதுஃ । ஜயப்ரகல்பாஃக புருஷப்ரவீராஃ ஸம்த்ராஸயந்தஃ குருவீரயோதாந்
அப்போது சேதி, பாஞ்சாலர், கருஷர், மத்சியர் மற்றும் ப்ரிதையின் அனைத்து மகன்களும் ஒன்றாக கூவி எழுந்தனர்; அவர்கள் வெற்றியில் உறுதியும், வீரத்தில் சிறந்தவர்களும் ஆகி, குரு வீரர்களை அச்சுறுத்தினர்.
ஹதப்ரவீராணி பலாநி த்ரு'ஷ்ட்வா கிரீடிநா ஶத்ருபயாவஹேந । வித்ராஸ்ய ஸேநாம் த்வஜிநீபதீநாம் ஸிம்ஹோ ம்ரு'காணாமிவ யூதஸங்காந்
கிரீடம் அணிந்தவன் தனது பகைவர்களுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்தி, முன்னணி வீரர்களை அழித்ததைப் பார்த்து, படையின் தலைவர்கள் சிங்கம் மான் கூட்டங்களை பயமுறுத்துவது போல் பயந்து விட்டனர்.
விநேததுஸ்தாவதிஹர்ஷயுக்தௌ காண்டீவதந்வா ச ஜநார்தநஶ்ச। ததோ ரவிம் ஸம்வ்ரு'தரஶ்மிஜாலம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரு'ஶம் ஶஸ்த்ரபரிக்ஷதாங்காஃ
அப்போது காந்தீவம் ஏந்தியவன் மற்றும் ஜனார்த்தனன் மகிழ்ச்சியுடன் பெரும் முழக்கம் எழுப்பினர்; அதன் பின், வெயில் மிகுந்த கதிர்களால் மறைக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, அவர்கள் உடல்கள் ஆயுதங்களால் மிகவும் காயமடைந்திருந்தது.
ததைந்த்ரமஸ்த்ரம் விததம் ச கோர- மஸஹ்யமுத்வீக்ஷ்ய யுகாந்தகல்பம் । அதாபயாநம் குரவஃ ஸபீஷ்மாஃ ஸத்ரோணதுர்யோதநபாஹ்லிகாஶ்ச
அப்போது அந்த பயங்கரமான, தாங்க முடியாத இந்திர அஸ்திரம் பரவியதைப் பார்த்து, உலக முடிவைப் போல் இருந்தது; பீஷ்மர், த்ரோணர், துரியோதனன், பாஹ்லிகன் ஆகிய குருக்கள் பின்வாங்கத் தொடங்கினர்.
சக்ருர்நிஶாம் ஸந்திகதாம் ஸமீக்ஷ்ய விபாவஸோர்லோஹிதராகயுக்தாம்। அவாபய கீர்தி ச யஶஶ்ச லோகே விஜித்ய ஶத்ரூம்ஶ்ச தநம்ஜயோऽபி
அக்காலத்தில், அக்னி தேவனால் சிவப்பாக மாறிய இரவு நெருங்குவதை கவனித்து, அவர்கள் பின்வாங்கினர்; தணஞ்செயன் தனது பகைவர்களை வென்று உலகில் புகழும் பெருமையும் பெற்றான்.
யயௌ நரேந்த்ரைஃ ஸஹஸோதரைஶ்ச ஸமாப்தகர்மா ஶிபிரம் நிஶாயாம்। ததஃ ப்ரஜஜ்ஞே துமுலஃ குரூணாம் நிஶாமுகே கோரதமஃ ப்ரணாதஃ
அரசர்களும் தம்பிகளும் உடன், தன் கடமையை முடித்த தணஞ்செயன் இரவிலே தன் முகாமுக்குச் சென்றான்; பின்னர் இரவு தொடங்கும் வேளையில், குருக்களிடையே ஒரு பெரும் குழப்பமும் சத்தமும் எழுந்தது.
ரணே ரதாநாமயுதம் நிஹத்ய ஹதா கஜாஃ ஸப்தஶதார்ஜுநேந । ப்ராஜ்யாஶ்ச ஸௌவீரகணாஶ்ச ஸர்வே நிபாதிதாஃ க்ஷுத்ரகமாலவாஶ்ச
போரில் பத்து ஆயிரம் ரதங்களை அழித்து, அர்ஜுனனால் எழு நூறு யானைகள் வீழ்த்தப்பட்டன; சக்திவாய்ந்த சௌவீரர்கள், க்ஷுத்ரகர், மாலவர்கள் அனைவரும் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
மஹத்க்ரு'தம் கர்ம தநஞ்ஜயேந கர்தும் யதா நார்ஹதி கஶ்சிதந்யஃ। ஶ்ருதாயுரம்பஷ்டபதிஶ்ச ராஜா ததைவ துர்மர்ஷணசித்ரஸேநௌ
தணஞ்செயன் செய்த இந்த மகத்தான செயலை வேறு யாராலும் செய்ய முடியாது; ஶ்ருதாயுஸ், அம்பஷ்டர்களின் அரசன், துர்மர்ஷணன், சித்ரசேனனும் அப்படியே வீழ்ந்தனர்.
த்ரோணஃ க்ரு'பஃ ஸைந்தவபாஹ்லிகௌ ச பூரிஶ்ரவாஃ ஶல்யஶலௌ ச ராஜந்। அந்யே ச யோதாஃ ஶதஶஃ ஸமேதாஃ க்ருத்தேந பார்தேந ரணஸ்ய மத்யே
த்ரோணர், க்ருபர், சிந்து அரசன், பாஹ்லிகர், பூரிஷ்ரவஸ், சல்யர், சலன் மற்றும் பல நூறு வீரர்கள்—all குருக்கள்—கோபமடைந்த பார்த்தனால் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
ஸ்வபாஹுவீர்யேண ஜிதாஃ ஸபீஷ்மாஃ கிரீடிநா லோகமஹாரதேந। இதி ப்ருவந்தஃ ஶிபிராணி ஜக்முஃ ஸர்வே கணா பாரத யே த்வதீயாஃ
தன் சொந்த கை வலிமையால் பீஷ்மர் உட்பட அனைவரும் கிரீடம் அணிந்த உலகின் பெரும் ரத வீரனால் வெல்லப்பட்டோம் என்று கூறிக்கொண்டு, பாஹரதா, உங்களுடைய எல்லா படைகளும் தங்கள் முகாமுக்குத் திரும்பினார்கள்.
உல்காஸஹஸ்ரைஶ்ச ஸுஸம்ப்ரதீப்தை- ர்விப்ராஜமாநைஶ்ச ததா ப்ரதீப்ரைஃ। கிரீடிவித்ராஸிதஸர்வயோதா சக்ரே நிவேஶம் த்வஜிநீ குரூணாம்
ஆயிரக்கணக்கான தீப்பந்தங்களும் ஒளிரும் விளக்குகளும் நடுவே, கிரீடம் அணிந்தவனால் அச்சமடைந்த குரு படை தங்கள் முகாமை அமைத்தது.
வ்யுஷ்டாம் நிஶாம் பாரத பாரதாநா- மநீகிநீநாம் ப்ரமுகே மஹாத்மா। யயௌ ஸபத்நாந்ப்ரதி ஜாதகோபோ வ்ரு'தஃ ஸமக்ரேண பலேந பீஷ்மஃ
இரவு முடிந்ததும், பாஹரதா, பாஹரதர்களின் படையின் முன்னிலையில் உள்ள மகாத்மா பீஷ்மர், தன் முழுப் படையுடன் கோபத்துடன் எதிரிகளிடம் செல்லத் தொடங்கினார்.
தம் த்ரோணதுர்யோதநபாஹ்லிகாஶ்ச ததைவ துர்மர்ஷணசித்ரஸேநௌ। ஜயத்ரதஶ்சாதிபலோ பலௌகை- ர்ந்ரு'பாஸ்ததாந்யே ப்ரயயுஃ ஸமந்தாத்
அவருடன் த்ரோணர், துரியோதனன், பாஹ்லிகன், துர்மர்ஷணன், சித்ரசேனன், மிகுந்த பலம் கொண்ட ஜயத்ரதன் மற்றும் மற்ற அரசர்களும் தங்கள் படைகளுடன் எல்லா பக்கங்களிலும் சேர்ந்தனர்.
ஸ தைர்மஹத்பிஶ்ச மஹாரதைஶ்ச தேஜஸ்விபிர்வீர்யவத்பிஶ்ச ராஜந்। ரராஜ ராஜா ஸ து ராஜமுக்யை- ர்வ்ரு'தஃ ஸதேவைரிவ வஜ்ரபாணிஃ
அந்த மகா ரத வீரர்களும், ஒளிரும், வீரத்திலும் வலிமையிலும் சிறந்தவர்களும் சூழ்ந்திருந்தபோது, அந்த அரசன் மற்ற அரசர்களில் சிறப்பாக, வஜ்ராயுதம் ஏந்தும் தேவர்களைப் போல பிரகாசித்தான்.
தஸ்மிந்நநீகப்ரமுகே விஷக்தா தோதூயமாநாஶ்ச மஹாபதாகாஃ । ஸுரக்தபீதாஸிதபாண்டுராபா மஹாகஜஸ்கந்தகதா விரேஜுஃ
அந்த படையின் முன்னிலையில், சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு, வெள்ளை நிறங்களில் பெரிய கொடிகள், பெரிய யானைகளின் மேல் ஏறி, அலைந்து பறந்து ஒளிர்ந்தன.
ஸா வாஹிநீ ஶாந்தநவேந குப்தா மஹாரதைர்வாரணவாஜிபிஶ்ச। பபௌ ஸவித்யுத்ஸ்தநயித்நுகல்பா ஜலாகமே த்யௌரிவ ஜாதமேகா
சாந்தனுவின் மகனால் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்தப் படை, பெரிய ரத வீரர்கள், யானைகள், குதிரைகள் உடன், மேகங்கள், மின்னல், இடியுடன் கூடிய மழைக்காலத்தின் வானம் போல ஒளிர்ந்தது.
ததோ ரணாயாபிமுகீ ப்ரயாதா ப்ரத்யர்ஜுநம் ஶாந்தநவாபிகுப்தா। ஸேநாமஹோக்நா ஸஹஸா குரூணாம் வேகோ யதா பீம இவாபகாயாஃ
பின்னர், அர்ஜுனனை எதிர்த்து போருக்குச் செல்லும் குரு படை, சாந்தனுவின் மகனால் பாதுகாக்கப்பட்டு, ஒரு பெரும், கொந்தளிக்கும் ஆறு போல் வேகமாக விரைந்தது.
தம் வ்யாலநாநாவிதகூடஸாரம் கஜாஶ்வபாதாதரதௌகபக்ஷம்। வ்யூஹம் மஹாமேகஸமம் மஹாத்மா ததர்ஶ தூராத்கபிராஜகேதுஃ
அந்த மகாத்மா, அனுமன் கொடியுடன் உள்ள அரசன், பலவகை பாம்புகள் மறைத்துள்ள அந்த அமைப்பை, யானைகள், குதிரைகள், காலாட் படை, ரதங்கள் ஆகியவை இருக்களாக அமைந்திருந்ததை, ஒரு பெரிய மேகம் போல் தூரத்தில் இருந்து பார்த்தான்.
விநிர்யயௌ கேதுமதா ரதேந நரர்ஷபஃ ஶ்வேதஹயேந காலே। ` ஜயே த்ரு'தஃ ஶத்ருவரூதிநீநாம் யதா ஸுரேந்த்ரோऽஸுரவாஹிநீநாம்
அந்த மனிதர்களில் சிறந்தவன், வெண்குதிரைகள் இழுக்கும் கொடியுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில், தக்க நேரத்தில் புறப்பட்டான். எதிரிகள் மீது வெற்றி பெறும் உறுதியுடன், தேவர்களுக்குள் இந்திரன் அசுரர்களை எதிர்த்து செல்லும் போல் அவன் சென்றான்.
நாராயணேநேந்த்ர இவாபிகுப்தஃ ஶஶீவ ஸூர்யேண ஸமேயிவாந்யதா । ததா மஹாத்மா ஸஹ கேஶவேந வரீதிநீநாம் ப்ரமுகே ரராஜ
நாராயணனால் பாதுகாக்கப்பட்ட இந்திரனைப் போல, சந்திரனை சூரியன் பாதுகாப்பது போல், அந்த மகானும் கேசவன் உடன், பெரிய படைகளின் முன்னிலையில் பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.
ஸோபஸ்கரம் ஸோத்தரபந்துரேஷம் யத்தம் யதூநாம்ரு'ஷபேண ஸங்க்யே। கபித்வஜம் ப்ரேக்ஷ்ய ரதம் விஷேதுஃ ஸஹைவ புத்ரைஸ்தவ கௌரவேயாஃ
யாதவர்கள் தலைவனின், குரங்குக் கொடியுடன், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தைப் பார்த்ததும், உன் மகன்களும் அவர்களுடைய பிள்ளைகளும் அச்சமடைந்தார்கள்.
ப்ரகல்பிதம் குப்தமுதாயுதேந கிரீடிநா லோகமஹாரதேந । தம் வ்யூஹராஜம் தத்ரு'ஶுஸ்த்வதீயா- ஶ்சதுஶ்சதுர்வ்யாலஸஹஸ்ரகீர்ணம்
மகா வீரனும், கிரீடம் அணிந்த உலகின் சிறந்த ரத வீரனாலும், பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த படை அமைப்பை உன் மக்கள் பார்த்தார்கள்; அது நான்கு ஆயிரம் கொடிய பாம்புகள் நிறைந்தது போல் இருந்தது.
யதைவ பூர்வேऽஹநி தர்மராஜ்ஞா வ்யூஹஃ க்ரு'தஃ கௌரவஸத்தமேந। யதா ந பூதோ புவி மாநுஷேஷு ந த்ரு'ஷ்டபூர்வோ ந ச ஸம்ஶ்ருதஶ்ச
முன்னொரு நாளில் தர்மராஜா, கௌரவர்களில் சிறந்தவன், மனிதர்களிடையே பூமியில் இதுபோல் எப்போதும் இல்லாத, யாரும் பார்த்ததுமில்லை, கேட்டதுமில்லை என்ற வகையில் அந்த படை அமைப்பை அமைத்தான்.
ததோ யதாதேஶமுபேத்ய தஸ்துஃ பாஞ்சாலமுக்யாஃ ஸஹ சேதிமுக்யைஃ। ததஃ ஸமாதேஶஸமாஹதாநி பேரீஸஹஸ்ராணி விநேதுராஜௌ
அப்போது, பாஞ்சாலர்களில் முன்னோர்கள், சேதி நாட்டின் தலைவர்களுடன், கட்டளையின்படி தங்கள் இடங்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள். அதன்பின், அரசரின் படையில் ஆயிரக்கணக்கான மிருதங்கங்கள் முழங்கின.
ஶங்கஸ்வநாஸ்தூர்யரவாஃ ப்ரணேதுஃ ஸர்வேஷ்வநீகேஷு ஸஸிம்ஹநாதாஃ। ததஃ ஸபாணாநி மஹாஸ்வநாநி விஸ்பார்யமாணாநி தநூம்ஷி வீரைஃ
சங்கங்களின் ஓசையும், யாழ் போன்ற வாசனங்களும், சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் எல்லா படைப்பிரிவுகளிலும் ஒலித்தன. பிறகு வீரர்கள் வளைத்த அம்புகளும், பெரிய சப்தத்துடன் வில்லும் ஒலித்தன.
க்ஷணேந பேரீபணவப்ரணாதா- நந்தர்ததுஃ ஶங்கமஹாஸ்வநாம்ஶ்ச। தச்சங்கஶப்தாவ்ரு'தமந்தரிக்ஷ- முத்தூதபௌமத்ருதரேணுஜாலம்
ஒரு கணத்தில், மிருதங்கங்களும், பனவங்களும், சங்கங்களின் பெரும் ஒலியும் மறைந்துபோனது; அந்த சங்க ஓசை வானத்தை நிரப்பி, பூமியில் தூக்கியெழுந்த தூசி மேகங்களைப் போல பரவியது.