ததோ யுத்தம் ஸமபவத்துமுலம் ரோமஹர்ஷணம்। தாவகாநாம் பரேஷாம் ச வ்யதிஷக்தரதத்விபம்
அதன்பின், உங்கள் படை மற்றும் எதிரிகள் இடையே, ரதங்களும் யானைகளும் கலந்துவந்து, பயமுறுத்தும் பெரும் சத்தத்துடன் ஒரு கடும் போர் தொடங்கியது.
முக்தாஸ்து ரதிபிர்பாணா ருக்மபுங்காஃ ஸுதேஜிதாஃக । ஸந்நிபேதுரகுண்டாக்ரா நாகேஷு ச ஹயேஷு ச
ரத வீரர்கள் விடுத்த பொன்னிற இறகுகள் கொண்ட அம்புகள், கூர்மையான முனைகளுடன் யானைகளிலும் குதிரைகளிலும் விழுந்தன.
ததா ப்ரவ்ரு'த்தே ஸம்க்ராமே தநுருத்யம்ய தம்ஶிதஃ । அபிபத்ய மஹாபாஹுர்பீஷ்மோ பீமபராக்ரமஃ
அந்தப் போரில், வீரமான பீஷ்மர் வில்லையெடுத்து, கடும் மனதுடன் முன்னேறினார்.
ஸௌபத்ரே பீமஸேநே ச ஸாத்யகௌ ச மஹாரதே । கைகேயே ச விராடே ச த்ரு'ஷ்டத்யும்நே ச பார்ஷதே
அவர், சுபத்திரையின் மகன், பீமசேனன், சாத்திகி, கைகேயர்கள், விராடன், த்ருஷ்டத்யும்னன் ஆகியோருக்கு எதிராக போரிட்டார்.
ஏதேஷு நரவீரேஷு சேதிமத்ஸ்யேஷு சாபிபூஃ । வவர்ஷ ஶரவர்ஷாணி வ்ரு'த்தஃ குருபிதாமஹஃ
அந்த வீரர்களும், சேதி மற்றும் மத்ச்ய நாட்டினரும் இருந்த இடத்தில், வயதான கௌரவர்களின் பெரியவர் பீஷ்மர் அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தார்.
அபித்யத ததோ வ்யூஹஸ்தஸ்மிந்வீரஸமாகமே। ஸர்வேஷாமேவ ஸைந்யாநாமாஸீத்வ்யதிகரோ மஹாந்
அந்த வீரர்கள் போரில் சந்தித்தபோது, படை அமைப்புகள் சிதறி, எல்லா இரு படைகளிலும் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டது.
ஸாதிநோ த்வஜிநஶ்சைவ ஹதப்ரவரவாஜிநஃ । விப்ரத்ருதரதாநீகாஃ ஸமபத்யந்த பாண்டவாஃ
குதிரையில் இருந்தோர்கள், கொடி ஏந்தியோர்கள், சிறந்த குதிரைகள் இறந்ததால், ரதப் படைகள் சிதறி, பாண்டவர்கள் அவ்வாறு நிலை கொண்டார்கள்.
அர்ஜுநஸ்து நரவ்யாக்ரோ த்ரு'ஷ்ட்வா பீஷ்மம் மஹாரதம் । வார்ஷ்ணேயமப்ரவீத்க்ருத்தோ யாஹி யத்ர பிதாமஹஃ
ஆனால், மனிதர்களில் புலி போன்ற அர்ஜுனன், பீஷ்மரைப் பார்த்து, வெகுளியுடன், 'கிருஷ்ணா, பெரியவர் இருக்கும் இடத்துக்கு வண்டியை ஓட்டுங்கள்' என்றார்.
ஏஷ பீஷ்மஃ ஸுஸம்க்ருத்தோ வார்ஷ்ணேய மம வாஹிநீம் । நாஶயிஷ்யதி ஸுவ்யக்தம் துர்யோதநஹிதே ரதஃ
'இந்த பீஷ்மர் மிகவும் கோபத்துடன் இருக்கிறார், கிருஷ்ணா, துரியோதனனுக்காகவே செயல் புரிவதால், என் படையை நிச்சயம் அழிப்பார்.'
ஏஷ த்ரோணஃ க்ரு'பஃ ஶல்யோ விகர்ணஶ்ச ஜநார்தந । தார்தராஷ்ட்ராஶ்ச ஸஹிதா துர்யோதநபுரோகமாஃ
'அங்கே த்ரோணர், க்ருபர், சல்யர், விகர்ணன், கிருஷ்ணா, மற்றும் துரியோதனன் தலைமையில் த்ருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் அனைவரும் உள்ளார்கள்.'
பாஞ்சாலாந்நிஹநிஷ்யந்தி ரக்ஷிதா த்ரு'டதந்வநா । ஸோऽஹம் பீஷ்மம் வதிஷ்யாமி ஸைந்யஹேதோர்ஜநார்தந
பாஞ்சாளர்கள் உறுதியாக வில்லைக் கொண்டவரால் காக்கப்பட்டாலும், அவர்கள் வீழ்வார்கள்; ஆகையால், ஜனார்த்தனா, படையின் நலனுக்காக நான் பீஷ்மனை வதம் செய்வேன்.
தமப்ரவீத்வாஸுதேவோ யத்தோ பவ தநம்ஜய। ஏஷ த்வாம் ப்ராபயிஷ்யாமி பிதாமஹரதம் ப்ரதி
வாஸுதேவன் அவனை நோக்கி: 'தனஞ்சயா, தயார் ஆகி இரு; நான் உன்னை பிதாமகரின் ரதத்துக்கு அழைத்துச் செல்வேன்' என்றான்.
ஏவமுக்த்வா ததஃ ஶௌரீ ரதம் தம் லோகவிஶ்ருதம் । ப்ராபயாமாஸ பீஷ்மஸ்ய ரதம் ப்ரதி ஜநேஶ்வர
இவ்வாறு கூறிய பின், சௌரி அந்த புகழ்பெற்ற ரதத்தை, ஜனங்களின் தலைவனே, பீஷ்மனின் ரதத்தை நோக்கி செலுத்தினார்.
சலத்பஹுபாதகேந பலாகாவர்ணவாஜிநா । ஸமுச்ச்ரிதமஹாபீமநதத்வாநரகேதுநா
அந்த ரதம் பல மணி ஒலிகளுடன், வெள்ளை நாரை நிறம் கொண்ட குதிரைகளால் இழுக்கப்பட்டு, உயர்ந்த பெரும் பயங்கரமான அனுமன் கொடியை ஏந்தியது.
மஹதா மேகநாதேந ரதேநாமிததேஜஸா । விநிக்நந்கௌரவாநீகம் ஶூரஸேநாம்ஶ்ச பாண்டவஃ
அழியாத சக்தியுடன், மேகங்கள் முழங்கும் ஓசையுடன், அந்த ரதம் பாண்டவன் சூரசேனர்களையும் கௌரவர்களையும் வீழ்த்திக்கொண்டு முன்னேறியது.
ப்ராயாச்சரணதஃ ஶீக்ரம் ஸுஹ்ரு'தாம் ஹர்ஷவர்தநஃ । தமாபதந்தம் வேகேந ப்ரபிந்நமிவ வாரணம்
அவன், தன்னம்பிக்கையுடன், நண்பர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவனாக, விரைவாக, வெறித்த யானை போன்று எதிரே பாய்ந்தான்.
த்ரஸயநதம் ரணே ஶூராந்மர்தயந்தம் ச ஸாயகைஃ । ஸைந்தவப்ரமுகைர்குப்தஃ ப்ராச்யஸௌவீரகேகயைஃ । ஸஹஸா ப்ரத்யுதீயாய பீஷ்மஃ ஶாந்தநவோऽர்ஜுநம்
போரில் வீரர்களை அச்சுறுத்தி, அம்புகளால் அவர்களை நசுக்கி, சைந்தவனும் ப்ராசியர், சௌவீரர், கேகயர் ஆகியோராலும் பாதுகாக்கப்பட்டு, ஷாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன் திடீரென அர்ஜுனனை எதிர்கொண்டான்.
கோ ஹி காண்டீவதந்வாநமந்யஃ குருபிதாமஹாத்। த்ரோணவைகர்தநாப்யாம் வா ரதீ ஸம்யாதுமர்ஹதி
காண்டீவம் ஏந்தும் அர்ஜுனன், அல்லது குருவின் பிதாமகர்கள், அல்லது த்ரோணர், கிருபாச்சாரியர் ஆகியோர் தவிர வேறு யார் போரில் அவனை எதிர்க்க இயலும்?
ததோ பீஷ்மோ மஹாராஜ ஸர்வலோகமஹாரதஃ । அர்ஜுநம் ஸப்ததஸப்தத்யா நாராசாநாம் ஸமாசிநோத்
அப்போது, உலகில் எல்லா வீரர்களிலும் சிறந்தவன் பீஷ்மன், அரசே, அர்ஜுனனை எழுபத்து ஏழு இரும்பு அம்புகளால் மூடினான்.
த்ரோணஶ்ச பஞ்சவிம்ஶத்யா க்ரு'பஃ பஞ்சாஶதா ஶரைஃ। துர்யோதநஶ்ரதுஃஷஷ்ட்யா ஶல்யஶ்ச நவபிஃ ஶரைஃ
த்ரோணர் இருபத்து ஐந்து அம்புகளால், கிருபர் ஐம்பது அம்புகளால், துரியோதனன் அறுபத்து ஆறு அம்புகளால், சல்யன் ஒன்பது அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினார்கள்.
ஸைந்தவோ நவபிஶ்சைவ ஶகுநிஶ்சாபி பஞ்சபிஃ । விகர்ணோ தஶபிர்பல்லை ராஜந்விவ்யாத பாண்டவம்
சைந்தவரும் ஒன்பது அம்புகளால், சகுனியும் ஐந்து அம்புகளால், விகர்ணன் பத்து அகல்தலை அம்புகளால், அரசே, பாண்டவரைத் துளைத்தனர்.
ஸ தைர்வித்தோ மஹேஷ்வாஸஃ ஸமந்தாந்நிஶிதைஃ ஶரைஃ। ந விவ்யதே மஹாபாஹுர்பித்யமாந இவாசலஃ
அந்த மகா வில்லாளி, சக்திவாய்ந்த பாண்டவன், எல்லா பக்கத்திலும் கூரிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்டாலும், மலை தாக்கப்படும்போது அசையாதது போல அசையவில்லை.
ஸ பீஷ்மம் பஞ்சவிம்ஶத்யா க்ரு'பம் ச நவபிஃ ஶரைஃ । த்ரோணம் ஷஷ்ட்யா நரவ்யாக்ரோ விகர்ணம் ச த்ரிபிஃ ஶரைஃ
அவன் பீஷ்மனை இருபத்து ஐந்து அம்புகளால், கிருபரை ஒன்பது அம்புகளால், மனிதர்களில் புலி த்ரோணரை அறுபது அம்புகளால், விகர்ணனை மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்.
ஶல்யம் சைவ த்ரிபிர்பாணை ராஜாநம் சைவ பஞ்சபிஃ । ப்ரத்யவித்யதமேயாத்மா கிரீடீ பரதர்ஷப
அதேபோல், சல்யனை மூன்று அம்புகளாலும், அரசனை ஐந்து அம்புகளாலும், அந்த அடங்காத மனம் கொண்ட, கிரீடம் சூடியவன் தாக்கினான், பாரதர்களில் சிறந்தவனே.
தம் ஸாத்யகிர்விராடஶ்ச த்ரு'ஷ்டத்யும்நஶ்ச பார்ஷதஃ। ஸௌபத்ரோ த்ரௌபதேயாஶ்ச பரிவவ்ருர்தநம்ஜயம்
அப்போது சாத்த்யகி, விராடன், ப்ருஷதனின் மகன் த்ருஷ்டத்யும்னன், அபிமன்யு, திரௌபதியின் மகன்கள் ஆகியோர் தனஞ்சயனைச் சுற்றி நின்றனர்.
ததோ த்ரோணம் மஹேஷ்வாஸம் காங்கேயஸ்ய ப்ரியே ரதம்। அப்யவர்தத பாஞ்சால்யஃ ஸம்யுக்தஃ ஸஹ ஸோமகைஃ
பின்னர், பாஞ்சாலர் சோமகர்களுடன் சேர்ந்து, கங்கையின் மகனுக்கு அன்பாக இருந்த மகா வில்லாளி த்ரோணரை எதிர்த்து முன்னேறினார்.
பீஷ்மஸ்து ரதிநாம் ஶ்ரேஷ்டோ ராஜந்விவ்யாத பாண்டவம்। அஶீத்யா நிஶிதைர்பாணைஸ்ததோऽக்ரோஶந்த பாண்டவாஃ
ஆனால், ரதியர்களில் சிறந்தவன் பீஷ்மன், அரசே, பாண்டவரை எண்பது கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்; இதைக் கண்ட பாண்டவர்கள் கூச்சலிட்டார்கள்.
தேஷாம் து நிநதம் ஶ்ருத்வா ஸஹிதாநாம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவத்। ப்ரவிவேஶ ததோ மத்யம் நரஸிம்ஹஃ ப்ரதாபவாந்
அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக மகிழ்ச்சியுடன் எழுப்பிய வெற்றிக்கொந்தளிப்பை கேட்ட அர்ஜுனன், அந்த வீரசிங்கம், பகைவர்களுக்குள் புகுந்தான்.
தேஷாம் மஹாரதாநாம் ஸ மத்யம் ப்ராப்ய தநம்ஜயஃ। சிக்ரீட தநுஷா ராஜँல்லக்ஷம் க்ரு'த்வா மஹாரதாந்
அந்த மகா ரதர்களின் நடுவில் சென்ற தனஞ்செயன், ராஜா, அவர்களை குறியாக வைத்து தனது வில்லால் விளையாடினான்.
க்ஷத்ரியாணாம் ஶிராம்ஸ்யுக்ரைஃ க்ரு'ந்தஞ்ஶஸ்த்ரைர்மஹாரதஃ । ஶூந்யாந்க்ரு'த்வா ரதோபஸ்தாந்வ்யசரத்பல்குநஸ்ததா
பழ்குணன் என்ற அந்த மகா ரதர், கடும் ஆயுதங்களால் க்ஷத்திரியர்களின் தலைகளை வெட்டிக் கொண்டான்; அவர்களின் ரதங்களின் மேடைகள் வெறுமையாகின.