ஶுசா பரமயா யுக்தஶ்சிந்தயாநஃ பராஜயம்। வார்ஷ்ணேயமப்ரவீத்ரஜாந்த்ரு'ஷ்ட்வா பீஷ்மஸ்ய விக்ரமம்
ஆழ்ந்த துயரத்திலும், தோல்வியை எண்ணிக்கொண்டும், பீஷ்மரின் வீரத்தைப் பார்த்த பிறகு, யுதிஷ்டிரன் கிருஷ்ணரிடம் பேசினார்.
க்ரு'ஷ்ண பஶ்ய மஹேஷ்வாஸம் பீஷ்மம் பீமபராக்ரமம் । ஶரைர்தஹந்தம் ஸைந்யம் மே க்ரீஷ்மே கக்ஷமிவாநலம்
கிருஷ்ணா, பாருங்கள், பீஷ்மர் பெரிய வில்லாளி, பீமனின் வீரத்துடன், என் படையை வெயில்காலத்தில் உலர்ந்த புல் எரியும் போல அம்புகளால் எரிக்கிறார்.
கதமேநம் மஹாத்மாநம் ஶக்ஷ்யாமஃ ப்ரதிவீக்ஷிதும் । லேலிஹ்யமாநம் ஸைந்யம் மே ஹவிஷ்மந்தமிவாநலம்
இந்த மகான் என் படையை வேள்வியில் தீயை விழுங்கும் போல விழுங்கும் போது, நாமெப்படி அவரை எதிர்த்து நிற்க முடியும்?
ஏதம் ஹி புருஷவ்யாக்ரம் தநுஷ்மந்தம் மஹாபலம் । த்ரு'ஷ்ட்வா விப்ரத்ருர்த ஸைந்யம் ஸமரே மார்கணாஹதம்
இந்த மனிதர்களில் சிங்கம் போல், வலிமைமிக்க வில்லாளியைப் பார்த்து, போரில் அவரது அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட என் படை சிதறி ஓடிவிட்டது.
ஶக்யோ ஜேதும் யமஃ க்ருத்தோ வஜ்ரபாணிஶ்ச ஸம்யுகே । வருணஃ பாஶப்ரு'த்வாபி குபேரோ வா கதாதரஃ
கோபமுள்ள யமனையோ, வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரனையோ, பாசம் வைத்த வருணனையோ, மழை கொண்ட குபேரனையோ கூட போரில் வெல்ல முடியும்.
ந து பீஷ்மோ மஹாஜேதாஃ ஶக்யோ ஜேதும் மஹாபலஃ । ஸோऽஹமேவம் கதே மக்நோ பீஷ்மாகாதஜலேऽப்லுவே
ஆனால், பீஷ்மர் போல் பெரிய வெற்றியாளனை, வலிமைமிக்கவரை வெல்ல முடியாது; இப்படி நான் பீஷ்மரின் ஆழமான நீரில் மூழ்கி, கரை சேர முடியாமல் இருக்கிறேன்.
ஆத்மநோ புத்திதௌர்பல்யாத்பீஷ்மமாஸாத்ய கேஶவ । வநம் யாத்ஸாமி வார்ஷ்ணேய ஶ்ரேயோ மே தத்ர ஜீவிதும்
என் அறிவு தளர்வால், கேசவா, பீஷ்மரை எதிர்கொண்ட பிறகு, நான் காட்டுக்குச் சென்று வாழ்வது நல்லது; அது எனக்கு சிறந்தது, வ்ருஷ்ணியரின் சந்ததியினரே.
ந த்வேதாந்ப்ரு'திவீபாலாந்தாதும் பீஷ்மாய ம்ரு'த்யவே । க்ஷபயிஷ்யதி ஸேநாம் மே க்ரு'ஷ்ண பீஷ்மோ மஹாஸ்த்ரவித்
இந்த பூமியின் அரசர்களை பீஷ்மருக்காக மரணத்திற்கு விட முடியாது; கிருஷ்ணா, ஆயுதங்களில் வல்லவர் பீஷ்மர் என் படையை அழிப்பார்.
யதாऽநலம் ப்ரஜ்வலிதம் பதங்காஃ ஸமபித்ருதாஃ । விநாஶாயோபகச்சந்தி ததா மே ஸநிகோ ஜநஃ
எப்படி பட்டாம்பூச்சிகள் எரியும் தீயில் பாய்ந்து அழிகிறனோ, அதுபோல் என் படையினரும் தலைவர்களும் அழிவை நோக்கி செல்கிறார்கள்.
க்ஷயம் நீதோऽஸ்மி வார்ஷ்ணேய ராஜ்யஹேதோஃ பராக்ரமீ । ப்ராதஶ்சைவ மே வீராஃ கர்ஶிதாஃ ஶரபீடிதாஃ
இராஜ்யத்திற்காக முயன்றதால், வ்ருஷ்ணியரின் சந்ததியினரே, நான் அழிவை அடைந்தேன்; என் வீரமான சகோதரர்களும் அம்புகளால் வேதனைப்பட்டுள்ளனர்.
மத்க்ரு'தே ப்ராத்ரு'ஹார்தேந ராஜ்யாத்ப்ரஷ்டாஸ்ததா ஸுகாத்। ஜீவிதம் பஹுமந்யேऽஹம் ஜீவிதம் ஹ்யத்ய துர்லபம்
என் காரணமாக, சகோதரனின் மரண துக்கத்தால், ராஜ்யமும் இன்பமும் இழந்துவிட்டோம். இப்போது உயிர் மிகவும் அருமையானது என்று நான் எண்ணுகிறேன்; இன்று உயிர் கிடைப்பது கடினமானதே.
ஜீவிதஸ்ய ச ஶேஷேண தபஸ்தப்ஸ்யாமி துஶ்சரம் । ந காதயிஷ்யாமி ரணே மித்ராணீமாநி கேஶவ
என் வாழ்நாளில் மீதமுள்ள காலத்தில், கடினமான தவம் செய்ய விரும்புகிறேன், கேசவா; என் நண்பர்களை யுத்தத்தில் கொல்ல விரும்பவில்லை.
ரதாந்மே பஹுஸாஹஸ்ராந்திவ்யைரஸ்த்ரைர்மஹாபலஃ । காதயத்யநிஶம் பீஷ்மஃ ப்ரவராணாம் ப்ரஹாரிணாம்
பீஷ்மர், பெரும் பலம் உடையவர், தெய்வீக ஆயுதங்களுடன், இரவில் என் ரதங்களை ஆயிரக்கணக்கில் அழிக்கிறார்; அவர்கள் எல்லாரும் சிறந்த வீரர்களே.
கிம் நு க்ரு'த்வா ஹிதம் மே ஸ்யாத்ப்ரூஹி மாதவ மாசிரம் । மத்யஸ்தமிவ பஶ்யாமி ஸமரே ஸவ்யஸாசிநம்
எனக்கு நல்லது ஆக என்ன செய்ய வேண்டும்? தயங்காமல் சொல், மாதவா. யுத்தத்தில் சவ்யசாசி நடுநிலையாக நிற்கும் போல் எனக்குத் தெரிகிறது.
ஏகோ பீமஃ பரம் ஶக்த்யா யுத்யத்யேவ மஹாபுஜஃ । கேவலம் பாஹுவீர்யேண க்ஷத்ரதர்மமநுஸ்மரந்
பீமன் மட்டும், பெரும் புயலுடன், மிகுந்த வலிமையுடன், தன் புயல் சக்தியையே நம்பி, க்ஷத்திரிய கடமையை நினைத்து, தொடர்ந்து போராடுகிறார்.
கதயா வீரகாதிந்யா யதோத்ஸாஹம் மஹாமநாஃ । கரோத்யஸுகரம் கர்ம ரதாஶ்வநரபங்க்திஷு
அவன் வீரர்களை அழிக்கும் கடாயுடன், மனமார்ந்த உற்சாகத்துடன், ரதங்கள், குதிரைகள், மனிதர்கள் நிறைந்த வரிசையில் கடினமான காரியங்களைச் செய்கிறான்.
நாலமேஷ க்ஷயம் கர்தும் பரஸைந்யஸ்ய மாரிஷ । ஆர்ஜவேநைவ யுத்தேந வீர வர்ஷஶதைரபி
மாரிஷா, அவன் ஒருவன் மட்டும் நேர்மையான போரால் எதிரி படையை அழிக்க முடியாது; நூறு ஆண்டுகள் போரிட்டாலும் முடியாது.
ஏகோऽஸ்த்ரவித்ஸகா தேऽயம் ஸோऽப்யஸ்மாந்ஸமுபேக்ஷதே । நிர்தஹ்யமாநாந்பீஷ்மேண த்ரோணேந ச மஹாத்மநா
இவன், உன் நண்பன், ஆயுதங்களில் நிபுணன்; அவனும் கூட நம்மை பீஷ்மரும் பெரிய உள்ள droணரும் அழிக்கும்போது கவனிக்கவில்லை.
திவ்யாந்யஸ்த்ராணி பீஷ்மஸ்ய த்ரோணஸ்ய ச மஹாத்மநஃ । தக்ஷ்யந்தி க்ஷத்ரியாந்ஸர்வாந்ப்ரயுக்தாநி புநஃ புநஃ
பீஷ்மரும் பெரிய உள்ள droணரும் கொண்ட தெய்வீக ஆயுதங்கள், மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டால், எல்லா க்ஷத்திரியர்களையும் சுட்டு அழிக்கும்.
க்ரு'ஷ்ண பீஷ்மஃ ஸுஸம்ரப்தஃ ஸஹிதஃ ஸர்வபார்திவைஃ । க்ஷபயிஷ்யதி நோ நூநம் யாத்ரு'ஶோऽஸ்ய பராக்ரமஃ
கிருஷ்ணா, பீஷ்மர் மிகுந்த கோபத்துடன், எல்லா அரசர்களும் கூட, நிச்சயம் நம்மை அழிப்பார்; அவருடைய வீரத்துக்கு இது சாத்தியமே.
ஸ த்வம் பஶ்ய மஹாபாக யோகேஶ்வர மஹாரதம் । பீஷ்மம் யஃ ஶமயேத்ஸம்க்யே தாவாக்நிம் ஜலதோ யதா
அதனால், பெரும் பாக்கியசாலி, யோகத்தின் தலைவன், யுத்தத்தில் பீஷ்மரை யார் அடக்க முடியும் என்று பார்ப்பாய்; காட்டுத் தீயை மழை அணைப்பது போல.
தவ ப்ரஸாதாத்கோவிந்த பாண்டவா நிஹதத்விஷஃ । ஸ்வராஜ்யமநுஸம்ப்ராப்தா மோதிஷ்யந்தே ஸபாந்தவாஃ
உன் அருளால், கோவிந்தா, பாண்டவர்கள் தங்கள் எதிரிகளை வென்று, தங்கள் ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்று, உறவினர்களுடன் மகிழ்வார்கள்.
ஏவமுக்த்வா ததஃ பார்தோ த்யாந்நாஸ்தே மஹாமநாஃ । சிரமந்தர்மநா பூத்வா ஶோகோபஹதசேதநஃ
இவ்வாறு கூறிய பின், பெரும் உள்ளம் கொண்ட பார்தன், மனதில் துக்கம் நிறைந்து, நீண்ட நேரம் தியானத்தில் அமர்ந்தார்.
ஶோகார்தம் தமதோ ஜ்ஞாத்வா துஃகோபஹதசேதஸம் । அப்ரவீத்தத்ர கோவிந்தோ ஹர்ஷயந்ஸர்வபாண்டவாந்
அப்போது, அவன் துக்கத்தில் மூழ்கி, மனம் வருந்தி இருப்பதை அறிந்து, கோவிந்தன் அங்கே பாண்டவர்களை எல்லாம் உற்சாகப்படுத்தி பேசினார்.
மாஶுசோ பரதஶ்ரேஷ்ட ந த்வம் ஶோசிதுமர்ஹஸி । யஸ்ய தே ப்ராதரஃ ஶூராஃ ஸர்வலோகேஷு தந்விநஃக
பரதர்களில் சிறந்தவரே, நீ துக்கப்பட வேண்டியதில்லை; உனக்கு துக்கம் வேண்டாம். உன் சகோதரர்கள் எல்லாம் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்ற வில்லாளிகள்.
அஹம் ச ப்ரியக்ரு'த்ராஜந்ஸாத்யகிஶ்ச மஹாயஶாஃ । விராடத்ருபதௌ சேமௌ த்ரு'ஷ்டத்யும்நஶ்ச பார்ஷதஃ
நானும், அரசே, உனக்கு அன்புடன் இருக்கிறேன்; பெரும் புகழ் பெற்ற சாத்யகியும், இவர்கள் இருவரும், விராடனும் திருபதனும், மற்றும் ப்ருஷதனின் மகன் த்ருஷ்டத்யும்னனும் உனக்காக இருக்கிறார்கள்.
ததைவ ஸபலாஶ்சேமே ராஜாநோ ராஜஸத்தம। த்வத்ப்ரஸாதம் ப்ரதீக்ஷந்தே த்வத்பக்தாஶ்ச விஶாம்பதே
அதேபோல், இந்த அரசர்களும் தங்கள் படைகளுடன், ராஜாக்களுக்குள் சிறந்தவரே, உன் அருளை எதிர்நோக்கி, உனக்கு பக்தியுடன் காத்திருக்கிறார்கள்.
ஏஷ தே பார்ஷதோ நித்யம் ஹிதகாமஃ ப்ரியே ரதஃ । ஸைநாபத்யமநுப்ராப்தோ த்ரு'ஷ்டத்யும்நோ மஹாபலஃ
இங்கே ப்ருஷதனின் மகன் த்ருஷ்டத்யும்னன், எப்போதும் உன் நலனுக்காக விரும்பி, உனக்கு அன்புடன், படைத்தலைவராக உயர்ந்த பெரும் பலம் உடையவன்.
ஶிகண்டீ ச மஹாபாஹோ பீஷ்மஸ்ய நிதநம் கில। ஏதச்ச்ருத்வா ததோ தர்மோ த்ரு'ஷ்டத்யும்நம் மஹாரதம் । அப்ரவீத்ஸமிதௌ தஸ்யாம் வாஸுதேவஸ்ய ஶ்ர்ரு'ண்வதஃ
மிகுந்த புயலுடைய சிகண்டி, பீஷ்மரின் இறப்புக்கு காரணமானான் என்று கூறப்படுகிறது. இதைக் கேட்ட தருமன், அந்தச் சபையில், வாஸுதேவன் கேட்கும் போது, வீரரத சாளரராகிய த்ருஷ்டத்யும்னனிடம் பேசினான்.
த்ரு'ஷ்டத்யும்ந நிபோதேதம் யத்த்வாம் வக்ஷ்யாமி மாரிஷ। நாதிக்ரம்யம் பவேத்தச்ச வசநம் மம பாஷிதம்
த்ருஷ்டத்யும்னா, நான் இப்போது சொல்வதைக் கவனமாக கேள். என் வார்த்தையை நீர் மீறக் கூடாது.