ஐந்த்ரிமிந்த்ராநுஜஸமம் மஹேந்த்ரஸத்ரு'ஶம் பலே । அமோகக்ரோதஸம்கல்பம் த்ரு'ஷ்ட்வா வஃ கிமபூந்மநஃ
வீரத்தில் இந்திரனின் தம்பியைப் போலும், பலத்தில் மகேந்திரனைப் போலும், கோபமும் உறுதியும் வீணாகாதவரை நீங்கள் பார்த்தபோது, உங்கள் மனதில் என்ன தோன்றியது?
ததைவ வேதவிச்சூரோ ஜ்வலநார்கஸமத்யுதிஃ । இந்த்ராஸ்த்ரவிதமேயாத்மா ப்ரபதந்ஸமிதிம்ஜயஃ
அதேபோல், வேதங்களில் தேர்ந்த வீரனும், தீயும் சூரியனும் போல் பிரகாசிப்பவனும், இந்திரனின் ஆயுதங்களை அறிந்தவனும், தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும் போரில் வெற்றி பெறும் அவனும் முன்னேறினான்.
வஜ்ரஸம்ஸ்பர்ஶரூபாணாமஸ்த்ராணாம் ச ப்ரயோஜகஃ । ஸகங்காக்ஷேபஹஸ்தஸ்து கோஷம் சக்ரே மஹாரதஃ
வஜ்ரம் போன்ற ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தும் அவன், கையில் வாளுடன் தாக்கத் தயாராக இருந்தான்; அந்த மகா ரத வீரன் பெரும் ஒலி எழுப்பினான்.
ஸ ஸஞ்ஜய மஹாப்ராஜ்ஞோ த்ருபதஸ்யாத்மஜோ பலீ । த்ரு'ஷ்டத்யும்நஃ கிமகரோச்ச்வேதே யுதி நிபாதிதே
சஞ்சயா, திருபதனின் மகனும், வலிமைமிக்க ஞானியுமான த்ருஷ்டத்யும்னன், சுவேதன் போரில் வீழ்ந்தபோது என்ன செய்தான்?
புரா சைவாபராதேந வதேந ச சமூபதேஃ । மந்யே மநஃ ப்ரஜஜ்வால பாண்டவாநாம் மஹாத்மநாம்
முன் நடந்த குற்றமும், படைத்தலைவன் கொல்லப்பட்டதும் காரணமாக, மகாத்மா பாண்டவர்களின் மனம் எரிந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
தேஷாம் க்ரோதம் சிந்தயம்ஸ்து அஹஃஸு ச நிஶாஸு ச । ந ஶாந்திமதிகச்சாமி துர்யோதநக்ரு'தேந ஹி । கதம் சாபூந்மஹாயுத்தம் ஸர்வமாசக்ஷ்வ ஸஞ்ஜய
அவர்களின் கோபத்தை பகலும் இரவும் நினைத்தபோது எனக்கு அமைதி இல்லை; துரியோதனன் செய்தவற்றால் தான். அந்தப் பெரிய யுத்தம் எப்படி நடந்தது என்பதைச் சொல், சஞ்சயா.
ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந்ஸ்திரோ பூத்வா தவாபநயநோ மஹாந் । ந ச துர்யோதநே தோஷமிமாமாதாதுமர்ஹஸி
அரசே, கவனமாகக் கேளுங்கள்; உங்களுக்கு ஏற்பட்ட இழப்பு மிக அதிகம். ஆனால் இந்தத் தவறை முழுவதும் துரியோதனன் மீது போட வேண்டாம்.
கதோதகே ஸேதுபந்தோ யாத்ரு'க்தாத்ரு'ங்பதிஸ்தவ। ஸம்தீப்தே பவநே யத்வத்கூபஸ்ய கநநம் ததா
நீர் வற்றிய பிறகு தடுப்பு கட்டுவது, உண்டி எப்படி இருக்கிறதோ அப்படியே; வீடு எரிகையில் கிணறு தோண்டும் முயற்சி போலவே, இப்போது நீ செய்கிற முயற்சி.
கதபூர்வாஹ்ணபூயிஷ்டே தஸ்மிந்நஹநி தாருணே । தாவகாநாம் பரேஷாம் ச புநர்யுத்தமவர்தத
அந்த பயங்கரமான நாளில், காலை பெரும்பகுதி கடந்த பிறகு, உங்களுடைய படைகளுக்கும் எதிரிகளுக்கும் மீண்டும் போர் வெடித்தது.
ஶ்வேதம் து நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா விராடஸ்ய சமூபதிம் । க்ரு'தவர்மணா ச ஸஹிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶல்யமவஸ்திதம்
விராட்டனின் படைத்தலைவன் சுவேதன் கொல்லப்பட்டதும், கிருதவர்மனுடன் சேர்ந்து சல்யன் நிற்கும் நிலையைப் பார்த்ததும்,
ஶங்கஃ க்ரோதாத்ப்ரஜஜ்வால ஹவிஷா ஹவ்யவாடிவ । ஸ விஸ்பார்ய மஹச்சாபம் ஶக்ரசாபோபமம் பலீ
கோபத்தில் எரியும் சங்கு, ஹவிசு போடும் வேள்வி நெருப்பைப் போல் ஜ்வலித்தான்; அவன் இந்திரனின் வில்லுக்கு இணையான பெரிய வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.
அப்யதாவஜ்ஜிகாம்ஸந்வை ஶல்யம் மத்ராதிபம் யுதி । மஹதா ரதஸங்கேந ஸமந்தாத்பரிரக்ஷிதஃ
அவன், மதராஜாவான சல்யனை யுத்தத்தில் கொல்ல விரைந்து, பெரிய ரதப்படை சுற்றி பாதுகாத்தது.
ஸ்ரு'ஜந்பாணமயம் வர்ஷம் ப்ராயாச்சல்யரதம் ப்ரதி। தமாபதந்தம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய மத்தவாரணவிக்ரமம்
அவன் அம்புகளால் மழைபோல் வீசி, சல்யனின் ரதத்தை நோக்கி முன்னேறினான்; அவனை யானைபோல் பாய்ந்து வருவதைப் பார்த்தனர்.
தாவகாநாம் ரதாஃ ஸப்த ஸமந்தாத்பர்யவாரயந் । மத்ரராஜம் பரீப்ஸந்தோ ம்ரு'த்யோர்தம்ஷ்ட்ராந்தரம் கதம்
உங்கள் ஏழு ரதங்கள், சல்யன் மரணத்தின் வாயிலில் இருந்தபோது, அவனைப் பாதுகாக்கச் சுற்றி நின்றன.
ப்ரு'ஹத்பலஶ்ச கௌஸல்யோ ஜயத்ஸேநஶ்ச மாகதஃ। ததா ருக்மரதோ ராஜந்புத்ரஃ ஶல்யஸ்ய மாநிதஃ
கௌசல நாட்டின் அரசர் ப்ருஹத்பலனும், மாகத நாட்டின் ஜயத்ஸேனனும், அதுபோல் சல்யனுடைய மகன் ருக்மரதனும் அங்கு மதிப்புடன் இருந்தார்கள்.
விந்தாநுவிந்தாவாவந்த்யௌ காம்போஜஶ்ச ஸுதக்ஷிணஃக । ப்ரு'ஹத்க்ஷத்ரஸ்ய தாயாதஃ ஸைந்தவஶ்ச ஜயத்ரதஃ
அவந்தி நாட்டின் விந்தன், அனுவிந்தன் ஆகிய இரு அரசகுமாரர்களும், காம்போஜ நாட்டைச் சேர்ந்த சுதக்ஷிணனும், பிரஹத்க்ஷத்ரனின் வாரிசான சிந்து நாட்டின் ஜயத்ரதனும் அங்கு வந்திருந்தார்கள்.
நாநாதாதுவிசித்ராணி கார்முகாணி மஹாத்மநாம் । விஸ்பாரிதாந்யத்ரு'ஶ்யந்த தோயதேஷ்விவ வித்யுதஃ
பெரும் வீரர்கள் பல்வேறு உலோகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்ல்களை இழுத்தபோது, அவை மேகங்களில் மின்னல் போல் பிரகாசித்தன.
தே து பாணமயம் வர்ஷம் ஶங்கமூர்த்நிம் ந்யபாதயந் । நிதாகாந்தேऽநிலோத்த்ரு'தா மேகா இவ நகே ஜலம்
அவர்கள் அப்போது சங்கனின் தலையில் அம்புகளைக் கனமழைபோல் பொழிந்தார்கள்; அது, வெயில்கால முடிவில் காற்றால் மேகங்கள் மலையில் நீரைப் பொழிவதைப் போன்று இருந்தது.
ததஃ க்ருத்தோ மஹேஷ்வாஸஃ ஸப்தபல்லைஃ ஸுதேஜநைஃ । தநூம்ஷி தேஷாமாச்சித்ய நநர்த ப்ரு'தநாபதிஃ
அதன்பின், அந்தப் பெரிய வில்லாளர் கோபத்துடன் ஏழு நன்கு இறகிடப்பட்ட அம்புகளால் அவர்களது வில்ல்களை வெட்டினார்; பின்னர் அந்த படைத்தலைவர் பெரும் சத்தத்துடன் முழங்கினார்.
ததோ பீஷ்மோ மஹாபாஹுர்விநத்ய ஜலதோ யதா। தாலமாத்ரம் தநுர்க்ரு'ஹ்ய ஶங்கமப்யத்ரவத்ரணே
அதற்குப் பிறகு, வலிமைமிக்க பீஷ்மன், இடியொலி போல் முழங்கியவாறு, ஒரு பனை மரம் உயரம் கொண்ட வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, சங்கனை எதிர்த்து போருக்கு பாய்ந்தான்.
தமுத்யந்தமுதீக்ஷ்யாத மஹேஷ்வாஸம் மஹாபலம் । ஸம்த்ரஸ்தா பாண்டவீ ஸேநா வாதவேகஹதேவ நௌஃ
அந்தப் பெரிய வில்லாளன் முன்வந்து வருவதைப் பார்த்த பாண்டவர் படை, கடும் காற்றால் தாக்கப்பட்ட படகைப் போல் பயத்தில் ஆட்கொண்டது.
ததோऽர்ஜுநஃ ஸம்த்வரிதஃ ஶங்கஸ்யாஸீத்புரஃஸரஃ । பீஷ்மாத்ரக்ஷ்யோऽயமத்யேதி ததோ யுத்தமவர்தத
அப்போது அர்ஜுனன் விரைவாகச் சென்று, 'இன்று சங்கனை பீஷ்மனிடமிருந்து காக்க வேண்டும்' என்று எண்ணி, சங்கனுக்கு முன்பாக நின்றான்; அப்போதே போர் தொடங்கியது.
ஹாஹாகாரோ மஹாநாஸீத்யோதாநாம் யுதி யுத்யதாம் । தேஜஸ்தேஜஸி ஸம்ப்ரு'க்தமித்யேவம் விஸ்மயம் யயுஃ
போரில் போராளிகள் மோதிக்கொண்டபோது, பெரும் சத்தம் எழுந்தது; வீரத்தின் மீது வீரம் மோதியது; இதைக் கண்டு அனைவரும் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்.
அத ஶல்யோ கதாபாணிரவதீர்ய மஹாரதாத் । ஶங்கஸ்ய சதுரோ வாஹாநஹநத்பரதர்ஷப
அப்போது சல்யன் கையில் மழு எடுத்துக் கொண்டு, தனது பெரிய ரதத்திலிருந்து இறங்கி, சங்கனின் நான்கு குதிரைகளையும் தாக்கி வீழ்த்தினான், பாரத வீரனே.
ஸ ஹதாஶ்வாத்ரதாத்தூர்ணம் கங்கமாதாய வித்ருதஃ । பீபத்ஸோஶ்ச ரதம் ப்ராப்ய புநஃ ஶாந்திமவிந்தத
குதிரைகள் இறந்ததும், சங்கன் விரைவாக ரதத்திலிருந்து இறங்கி, வாளை எடுத்துக் கொண்டு ஓடினான்; பீமசேனனின் ரதத்தை அடைந்து மீண்டும் பாதுகாப்பை அடைந்தான்.
ததோ பீஷ்மரதாத்தூர்ணமுத்பதந்தி பதத்ரிணஃ । யைரந்தரீக்ஷம் பூமிஶ்ச ஸர்வதஃ ஸமவஸ்த்ரு'தா
அதன்பின் பீஷ்மனின் ரதத்திலிருந்து அம்புகள் வேகமாக பறந்து, ஆகாயத்தையும் பூமியையும் எல்லா திசைகளிலும் மூடியன.
பஞ்சாலாநத மத்ஸ்யாம்ஶ்ச கேகயாம்ஶ்ச ப்ரபத்ரகாந் । பீஷ்மஃ ப்ரஹரதாம் ஶ்ரேஷ்டஃ பாதயாமாஸ பத்ரிபிஃ
போரில் சிறந்த வீரன் பீஷ்மன், பஞ்சாலர், மத்சியர், கேகயர், பிரபத்ரகர் ஆகியோரைக் கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
உத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸமரே ராஜந்பாண்டவம் ஸவ்யஸாசிநம் । அப்யத்ரவத பாஞ்சால்யம் த்ருபதம் ஸேநயா வ்ரு'தம்
போரில் பாண்டவர் சவ்யசாசியை விட்டுவிட்டு, பஞ்சால நாட்டைச் சேர்ந்த துருபதன் தனது படையுடன் இருந்த இடத்துக்கு பீஷ்மன் பாய்ந்தான்.
ப்ரியம் ஸம்பந்திநம் ராஜஞ்ஶராநவகிரந்பஹூந் । அக்நிநேவ ப்ரதக்தாநி வநாநி ஶிஶிராத்யயே
அன்பான உறவினரான துருபதனை, பீஷ்மன் பல அம்புகளால் பொழிந்தான்; அது, குளிர்கால முடிவில் காட்டைத் தீ எரிப்பதைப் போல் இருந்தது.
ஶரதக்தாந்யத்ரு'ஶ்யந்த ஸைந்யாநி த்ருபதஸ்ய ஹ। அத்யதிஷ்டத்ரணே பீஷ்மோ விதூம இவ பாவகஃ
குளிர்காலத்தில் தீ எரிந்த காட்டைப் போல், துருபதனின் படைகள் போரில் எரிந்தது போலத் தெரிந்தது; பீஷ்மன் புகையில்லாத தீ போல உறுதியாக நின்றான்.