தஸ்மிஸ்து துமுலே யுத்தே வர்தமாநே மஹாபயே। அதி ஸர்வாண்யநீகாநி பிதா தேऽபிவ்யரோசத
அந்தக் கொடூரமான, பெரும் குழப்பம் நிறைந்த போரில், உன் தந்தை எல்லா படைகளிலும் சிறந்து விளங்கினார்.
பூர்வாஹ்ணே தஸ்ய ரௌத்ரஸ்ய யுத்தமஹ்நோ விஶாம்பதே। ப்ராவர்தத மஹாகோரம் ராஜ்ஞாம் தேஹாவகர்தநம்
அந்த பயங்கரமான போர்நாளின் காலை நேரத்தில், அரசர்களின் உடலை வெட்டும் கொடூரமான அழிப்பு ஆரம்பமானது.
குரூணாம் ஸ்ரு'ஞ்ஜயாநாம் ச ஜிகீஷூணாம் பரஸ்பரம் । ஸிம்ஹாநாமிவ ஸம்ஹ்ராதோ திவமுர்வீ ச நாதயந்
குருக்கள் மற்றும் ஸ்ரிஞ்ஜயர்கள் ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பி, சிங்கங்கள் போல முழக்கமிட்டு, வானத்தையும் பூமியையும் அதிர வைத்தனர்.
ஆஸீத்கிலகிலாஶப்தஸ்தலஶங்கரவைஃ ஸஹ । ஜசிரே ஸிம்ஹநாதாஶ்ச ஶூராணாம் ப்ரதிகர்ஜதாம்
அங்கே ஆயுதங்கள் மோதும் சத்தமும், சங்கு ஊதும் ஒலியும், வீரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சவால் செய்யும் சிங்கக் குரலும் எழுந்தன.
தலத்ராபிஹதாஶ்சைவ ஜ்யாஶப்தா பரதர்ஷப। பத்தீநாம் பாதஶப்தஶ்ச வாஜிநாம் ச மஹாஸ்வநஃ
வில்லின் நாணை கையால் அடிக்கும் சத்தமும், காலாட் படையினரின் நடையொலியும், குதிரைகளின் பெரும் குரலும் அங்கு கேட்டது.
தோத்ராங்குஶநிபாதஶ்ச ஆயுதாநாம் ச நிஃஸ்வநஃ। கண்டாஶப்தஶ்ச நாகாநாமந்யோந்யமபிதாவதாம்
யானைகளை ஓட்டும் கோல், அங்குசம் ஆகியவை மோதும் சத்தமும், ஆயுதங்களின் ஒலியும், ஒருவருக்கொருவர் எதிராக பாயும் யானைகளின் மணி ஒலியும் எழுந்தன.
தஸ்மிந்ஸமுதிதே ஶப்தே துகுலே ரோமஹர்ஷணே । பபூவ ரதநிர்கோஷஃ பர்ஜந்யநிநதோபமஃக
அந்தக் குழப்பமான, முடி பறிக்கும் சத்தத்தில், ரதங்களின் முழக்கம் மேகங்கள் இடிக்கும் ஒலிபோல் இருந்தது.
தே மநஃ க்ரூரமாதாய ஸமபித்யக்தஜீவிதாஃ । பாண்டவாநப்யவர்தந்த ஸர்வ ஏவோச்ச்ரிதத்வஜாஃ
அவர்கள் மனதில் கடுமை கொண்டு, உயிரைப் பற்றிய பயம் இல்லாமல், உயர்ந்த கொடியுடன் அனைவரும் பாண்டவர்களை எதிர்த்து முன்னேறினர்.
அத ஶாந்தநவோ ராஜந்நப்யதாவத்தநஞ்ஜயம் । ப்ரக்ரு'ஹ்ய கார்முகம் கோரம் காலதண்டோபமம் ரணே
அப்போது, ராஜா, பீஷ்மர் தனது பயங்கரமான வில்லைக் கையில் பிடித்து, காலத்தின் தண்டம்போல், தனஞ்சயனை எதிர்த்து போருக்கு பாய்ந்தார்.
அர்ஜுநோऽபி தநுர்க்ரு'ஹ்ய காண்டீவம் லோகவிஶ்ருதம் । அப்யதாவத தேஜஸ்வீ காங்கேயம் ரணமூர்தநி
அர்ஜுனனும், புகழ்பெற்ற காண்டீவ வில்லைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, பிரகாசத்துடன் பீஷ்மரை எதிர்த்து போர்க்களத்தில் முன்னேறினார்.
தாவுபௌ குருஶார்தூலௌ பரஸ்பரவதைஷிணௌ। காங்கேயஸ்து ரணே பார்தம் வித்த்வா நாகம்பயத்பலீ
குருக்கள் மத்தியில் இருவரும், ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி, பீஷ்மர் போரில் பார்த்தனை அம்பால் தாக்கினாலும், அவனை அசைக்க முடியவில்லை.
ததைவ பாண்டவோ ராஜந்பீஷ்மம் நாகம்பயத்யுதி। ஸாத்யகிஸ்து மஹேஷ்வாஸஃ க்ரு'தவர்மாணமப்யாத்
அதேபோல், ராஜா, பாண்டவரும் போரில் பீஷ்மரை அசைக்கவில்லை; அப்போது பெரிய வில்லாளர் சாத்த்யகி, க்ருதவர்மனை எதிர்த்து முன்னேறினார்.
தயோஃ ஸமபயவத்யுத்தம் துமுலம் ரோமஹர்ஷணம் । ஸாத்யகிஃ க்ரு'தவர்மாணம் க்ரு'தவார்மா ச ஸாத்யகிம்
அந்த இருவருக்கும் இடையில், சத்யகியும் க்ருதவர்மனும் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்த்து, கொடூரமாகவும், உடம்பு புளிக்கும் அளவுக்கு பயங்கரமாகவும் போரிட்டார்கள்.
ஆநர்ச்சதுஃ ஶரைர்கோரைஸ்தக்ஷமாணௌ பரஸ்பரம்। தௌ ஶராசிதஸர்வாங்கௌ ஶுஶுபாதே மஹாபலௌ
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் தாங்கிக்கொண்டு, பயங்கரமான அம்புகளால் தாக்கினார்கள். அந்த இரு வீரர்களும், உடல் முழுவதும் அம்புகளால் மூடப்பட்டு, பெரும் வீரத்துடன் பிரகாசித்தார்கள்.
வஸந்தே புஷ்பஶபலௌ புஷ்பிதாவிவ கிம்ஶுகௌ । அபிமந்யுர்மஹேஷ்வாஸம் ப்ரு'ஹத்பலமயோதயத்
வசந்தத்தில் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு நிறைந்திருக்கும் இரண்டு கிஞ்சுக மரங்களைப் போல, அந்த வீரர்களும் காட்சியளித்தார்கள். அப்போது, அபிமன்யு அந்த பெரிய வில்லாளி ப்ருஹத்பலனை எதிர்த்து போரிட்டான்.
ததஃ கோஸலராஜாऽஸாவபிமந்யோர்விஶாம்பதே । த்வஜம் சிச்சேத ஸமரே ஸாரதிம் ச வ்யபாதயத்
அப்போது, மக்களுக்குத் தலைவர், கோசல நாட்டின் அரசன், அந்தப் போரில் அபிமன்யுவின் கொடியை வெட்டினான்; மேலும் அவன் சாரதியையும் கீழே வீழ்த்தினான்.
ஸௌபத்ரஸ்து ததஃ க்ருத்தஃ பாதிதே ரதஸாரதௌ। ப்ரு'ஹத்பலம் மஹாராஜ விவ்யாத நவபிஃ ஶரைஃ
அப்போது, சுபத்திரையின் மகன் அபிமன்யு, தனது சாரதி விழுந்ததைப் பார்த்து கோபம் கொண்டு, பெரும் அரசே, ப்ருஹத்பலனை ஒன்பது அம்புகளால் குத்தினான்.
அதாபராப்யாம் பல்லாப்யாம் ஶிதாப்யாமரிமர்தநஃ । த்வஜமேகேந சிச்சேத பார்ஷ்ணிமேகேந ஸாரதிம்
பின்னர், எதிரிகளை அழிப்பவன், இரண்டு கூரிய விசாலமான அம்புகளால், ஒன்றால் கொடியையும், மற்றொன்றால் சாரதியையும் வெட்டினான்.
அந்யோந்யம் ச ஶரைஃ க்ருத்தௌ ததக்ஷாதே பரஸ்பரம் । மாநிநம் ஸமரே த்ரு'ப்தம் க்ரு'தவைரம் மஹாரதம்
அந்த இருவரும், பழைய பகை உணர்வுடன், பெருமிதத்தோடும், கோபத்தோடும், ஒருவரை ஒருவர் அம்புகளால் காயப்படுத்தி தாக்கினார்கள்.
பீமஸேநஸ்தவ ஸுதம் துர்யோதநமயோதயத் । தாவுபௌ நரஶார்தூலௌ குருமுக்யௌ மஹாபலௌ
பீமசேனன், உன் மகன் துரியோதனனை எதிர்த்து போரிட்டான். அவர்கள் இருவரும், குருகுலத்தில் சிறந்தவர்கள், பெரும் வீரத்துடன் இருந்தார்கள்.
அந்யோந்யம் ஶரவர்ஷாப்யாம் வவ்ரு'ஷாதே ரணாஜிரே। தௌ வீக்ஷ்ய து மஹாத்மாநௌ க்ரு'திநௌ சித்ரயோதிநௌ
அவர்கள் இருவரும், போர்க்களத்தில் ஒருவரை ஒருவர் அம்புகளால் மழைபோல் பொழிந்தார்கள். அந்த இரு பெரிய உள்ளத்தையுடைய, திறமையான, விசித்திரமான போராளிகளைப் பார்த்து—
விஸ்மயஃ ஸர்வபூதாநாம் ஸமபத்யத பாரத। துஃஶாஸநஸ்து நகுலம் ப்ரத்யுத்யாய மஹாபலம்
பாரதா, எல்லா உயிர்களிலும் ஆச்சரியம் எழுந்தது. அந்த நேரத்தில், துஷ்ஷாசனன் பெரும் வீரனான நகுலனை எதிர்த்து வந்தான்.
அவித்யந்நிஶிதைர்பாணைர்பஹுபிர்மர்மபேதிபிஃ । தஸ்ய மாத்ரீஸுதஃ கேதும் ஸஶரம் ச ஶராஸநம்
அவன், கூர்மையான, எலும்பை ஊடுருவும் பல அம்புகளால் நகுலனைத் தாக்கினான். ஆனால் மாத்ரியின் மகன் அவனுடைய கொடியையும், அம்புகளும், வில்லையும் வெட்டினான்.
சிச்சேத நிஶிதைர்பாணைஃ ப்ரஹஸந்நிவ பாரத । அதைநம் பஞ்சவிம்ஶத்யா க்ஷுத்ரகாணாம் ஸமார்பயத்
பாரதா, கூரிய அம்புகளால், சிரித்தபடியே அவற்றை வெட்டினான். பின்னர், இருபத்து ஐந்து சிறிய அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
புத்ரஸ்து தவ துர்தர்ஷோ நகுலஸ்ய மஹாஹவே । துரங்காம்ஶ்சிச்சிதே பாணைர்த்வஜம் சைவாப்யபாதயத்
உன் வெல்ல முடியாத மகன், அந்த பெரிய போரில், நகுலனின் குதிரைகளை அம்புகளால் வெட்டி, அவனுடைய கொடியையும் கீழே வீழ்த்தினான்.
துர்முகஃ ஸஹதேவம் ச ப்ரத்யுத்யாய மஹாபலம் । விவ்யாத ஶரவர்ஷேண யதமாநம் மஹாஹவே
துர்முகன், பெரும் வீரனான சகதேவனை எதிர்த்து வந்தான். அந்த பெரிய போரில் போராடிக் கொண்டிருந்த சகதேவனை, அம்புகளின் மழையால் தாக்கினான்.
ஸஹதேவஸ்ததோ வீரோ துர்முகஸ்ய மஹாரணே। ஶரேண ப்ரு'தஶீக்ஷ்ணேந பாதயாமாஸ ஸாரதிம்
பின்னர், வீரனான சகதேவன், அந்த பெரிய போரில், ஒரு கனமான கூரிய அம்பால் துர்முகனின் சாரதியை கீழே வீழ்த்தினான்.
தாவந்யோந்யம் ஸமாஸாத்ய ஸமரே யுத்ததுர்மதௌ । த்ராஸயேதாம் ஶரைர்கோரைஃ க்ரு'தப்ரதிக்ரு'தைஷிணௌ
அந்த இருவரும், போரில் சந்தித்து, யுத்த வெறியுடன் ஒருவரை ஒருவர் பயமுறுத்த, பயங்கரமான அம்புகளால் தாக்கினார்கள்; ஒருவரின் தாக்குதலை மற்றொருவர் எதிர்க்க முயன்றார்கள்.
யுதிஷ்டிரஃ ஸ்வயம் ராஜா மத்ரராஜாநமப்யயாத்। தஸ்ய மத்ராதிபஶ்சாபம் த்விதா சிச்சேத மாரிஷ
யுதிஷ்டிரர் தானே, மத்ர நாட்டின் அரசனை எதிர்த்து வந்தார். அப்போது, மத்ர நாட்டின் தலைவர், உத்தமனே, யுதிஷ்டிரரின் வில்லைக் கிழித்து இரண்டாக வெட்டினான்.
ததபாஸ்ய தநுஶ்சிந்நம் குந்தீபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ । அந்யத்கார்முகமாதாய வேகவத்பலவத்தரம்
அப்போது, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர், உடைந்த வில்லைக் கைவிட்டு, வேகமும் பலமும் அதிகமான மற்றொரு வில்லைக் கொண்டார்.