யதி மாம் நாதிகச்சேதா யுத்தாய க்ரு'தநிஶ்சயஃ । ஶபேயம் த்வாம் மஹாராஜ பரீபாவாய வை ரணே
மகாராஜா, நீ போருக்காக உறுதியுடன் என்னை அடைய முடியாவிட்டால், நான் உன்னை போரில் அவமானப்படும்படி சபிப்பேன்.
துஷ்டோऽஸ்மி பூஜிதஶ்சாஸ்மி யத்காங்க்ஷஸி ததஸ்து தே । அநுஜாநாமி சைவ த்வாம் யுத்யஸ்வ ஜயமாப்நுஹி
நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், நீ என்னை மதித்துள்ளாய். நீ விரும்பும் எதுவும் உனக்கு கிடைக்கட்டும். உனக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன்—போரை நடத்தி வெற்றி பெறு.
ப்ரூஹி சைஷ பரம் வீர கேநார்தஃ கிம் ததாமி தே। ஏவம் கதே மஹாராஜ யுத்தாதந்யத்கிமிச்சஸி
வீரனே, உன் மிக உயர்ந்த நோக்கம் என்ன என்பதைச் சொல்; நான் உனக்கு என்ன தர வேண்டும்? இப்போதைய சூழலில், போருக்கு அப்பால் நீ இன்னும் என்ன விரும்புகிறாய், மகாராஜா?
அர்தஸ்ய புருஷோ தாஸோ தாஸஸ்த்வர்தோ ந கஸ்யசித்। இதி ஸத்யம் மஹாராஜ பத்தோஸ்ம்யர்தேந கௌரவைஃ
ஒருவன் பணத்திற்கு அடிமை; ஆனால் பணம் யாருக்கும் அடிமை அல்ல. இது உண்மை, மகாராஜா; நான் பணத்தால் கௌரவர்களுக்கு கட்டுப்பட்டுள்ளேன்.
கரிஷ்யாமி ஹி தே காமம் பாகிநேய யதேப்ஸிதம்। ப்ரவீம்யதஃ க்லீபவத்த்வாம் யுத்தாதந்யத்கிமிச்சஸி
மாமனார் மகனே, நீ விரும்பும் எதையும் நான் செய்வேன். எனவே, நீ போருக்கு அப்பால் என்ன விரும்புகிறாய் என்பதைத் தெளிவாகச் சொல்; நீ தைரியமற்றவனாகத் தோன்ற வேண்டாம்.
மந்த்ரயஸ்வ மஹாராஜ நித்யம் மத்திதமுத்தமம்। காமம் யுத்த்ய பரஸ்யார்தே வரமேதம் வ்ரு'ணோம்யஹம்
மகாராஜா, எப்போதும் எனக்கு நல்லது நடக்கும்படி ஆலோசனை செய். நீ விரும்பினால், பிறருக்காகப் போர் செய்; இந்த வரத்தை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.
கிமத்ர ப்ரூஹி ஸாஹ்யம் தே கரோமி ந்ரு'பஸத்தம। காமம் யோத்ஸ்யே பரஸ்யார்தே பத்தோऽஸ்ம்யர்தேந கௌரவைஃ
இங்கே உனக்கு என்ன உதவி செய்ய வேண்டும் என்பதைச் சொல், அரசர்களில் சிறந்தவரே; பிறருக்காக நான் சுதந்திரமாகப் போர் செய்வேன்; ஆனால் பணத்தால் கௌரவர்களுக்கு கட்டுப்பட்டுள்ளேன்.
ஸ ஏவ மே வரஃ ஶல்ய உத்யோகே யஸ்த்வயா க்ரு'தஃ। ஸூதபுத்ரஸ்ய ஸம்க்ராமே கார்யஸ்தேஜோவதஸ்த்வயா
சல்யா, நீ உத்தரபாடத்தில் எனக்கு வழங்கிய அந்த வரமே இப்போது உன் கடமை; ரதியின் மகனின் வீரத்தை நீ போரில் தடுக்க வேண்டும்.
ஸம்பத்ஸ்யத்யேஷ தே காமஃ குந்தீபுத்ர யதேப்ஸிதம் । கச்ச யுத்யஸ்வ விஸ்ரப்தஃ ப்ரதிஜாநே வசஸ்தவ
குந்தியின் மகனே, நீ விரும்பியது உனக்குப் படி நிறைவேறும். சென்று தைரியமாகப் போர் செய்; என் வார்த்தையை உனக்கு உறுதி அளிக்கிறேன்.
அநுமாந்யாத கௌந்தேயோ மாதுலம் மத்ரகேஶ்வரம் । நிர்ஜகாம மஹாஸைந்யாத்ப்ரத்ரு'பிஃ பரிவாரிதஃ
பின்னர், குந்தியின் மகன் தனது மாமனாரான மத்ரதேச அரசரிடம் அனுமதி பெற்று, தன் சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு பெரிய படையிலிருந்து புறப்பட்டான்.
வாஸுதேவஸ்து ராதேயமாஹவேऽபிஜகாம வை। தத ஏநமுவாசேதம் பாண்டவார்தே கதாக்ரஜஃ
வாசுதேவன் போர்க்களத்தில் ராதேயனை அணுகினார்; பின்னர், கதை ஏந்தும் மூத்தவர் பாண்டவர்களுக்காக அவனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
ஶ்ருதம் மே கர்ண பீஷ்மஸ்ய த்வோஷாத்கில ந யோத்ஸ்யஸே। அஸ்மாந்வரய ராதேய யாவத்பீஷ்மோ ந ஹந்யதே
கர்ணா, பீஷ்மரின் பழிக்கு நீ போர் செய்யமாட்டாய் என்று நான் கேட்டுள்ளேன். ஆகையால், பீஷ்மர் உயிரிழப்பதுவரை எங்களிடமிருந்து ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு, ராதேயா.
ஹதே து பீஷ்மே ராதேய புநரேஷ்யஸி ஸம்யுகம் । தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸாஹாய்யம் யதி பஶ்யஸி சேத்ஸமம்
ஆனால் பீஷ்மர் உயிரிழந்தபின், ராதேயா, நீ விரும்பினால் திருதராஷ்டிரனின் மகனுக்கு உதவிப் போருக்குத் திரும்பலாம்.
ந விப்ரியம் கரிஷ்யாமி தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய கேஶவ । த்யக்தப்ராணம் ஹி மாம் வித்தி துர்யோதநஹிதைஷிணம்
கேசவா, திருதராஷ்டிரனின் மகனுக்கு விருப்பமில்லாத ஒன்றையும் நான் செய்யமாட்டேன். துரியோதனனுக்காக என் உயிரையே விட்டுவிடும் மனப்பான்மையுடன் இருப்பதை அறிந்துகொள்.
தச்ச்ருத்வா வசநம் க்ரு'ஷ்ணஃ ஸம்ந்யவர்தத பாரத । யுதிஷ்டிரபுரோகைஶ்ச பாண்டவைஃ ஸஹ ஸம்கதஃ
இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிருஷ்ணர், பாரதா, பின்வாங்கி, யுதிஷ்டிரன் தலைமையிலான பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்தார்.
அத ஸைந்யஸ்ய மத்யே து ப்ராக்ரோஶத்பாண்டவாக்ரஜஃ । யோऽஸ்மாந்வ்ரு'ணோதி தமஹம் வரயே ஸாஹ்யகாரணாத்
படையின் நடுவில், பாண்டவர்களில் மூத்தவர் கூவினார்: 'யார் எங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறாரோ, அவரை நானும் என் பங்காளியாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.'
அத தாந்ஸமபிப்ரேக்ஷ்ய யுயுத்ஸுரிதமப்ரவீத் । ப்ரீதாத்மா தர்மராஜாநம் குந்தீபுத்ரம் யுதிஷ்டிரம்
அப்போது, அவர்களைப் பார்த்த யுயுத்சு, மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, தர்மராஜனான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
அஹம் யோத்ஸ்யாமி பவதஃ ஸம்யுகே த்ரு'தராஷ்ட்ரஜாந் । யுஷ்மதர்தம் மஹாராஜ யதி மாம் வ்ரு'ணுஷேऽநக
மகாராஜா, நீ என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தால், திருதராஷ்டிரனின் மகன்களுக்கு எதிராக உனக்காகப் போரிடுவேன், பாவமில்லாதவரே.
ஏஹ்யேஹி ஸர்வே யோத்ஸ்யாமஸ்தவ ப்ராத்ரூ'நபண்டிதாந்। யுயுத்ஸோ வாஸுதேவஶ்ச வயம் ச ப்ரூம ஸர்வஶஃ
வா, நாம் எல்லோரும் சேர்ந்து உன் அறிவில்லாத சகோதரர்களிடம் போரிடுவோம்; யுயுத்சு, வாசுதேவன் மற்றும் நாங்கள் அனைவரும் இதை முழுமையாக உறுதி செய்கிறோம்.
வ்ரு'ணோமி த்வாம் மஹாபாஹோ யுத்யஸ்வ மம காரணாத்। த்வயி பிண்டஶ்ச தந்துஶ்ச த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே
மிகுந்த வலிமை கொண்டவனே, உன்னைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்; எனக்காக நீ போரிடு. உன்னில் தான் த்ருதராஷ்டிரனின் வம்சமும் தொடரும் நூலும் தெளிவாக தெரிகிறது.
பஜஸ்வாஸ்மாந்ராஜபுத்ர பஜமாநாந்மஹாத்யுதே । ந பவிஷ்யதி துர்புத்திர்தார்தராஷ்ட்ரோऽத்யமர்ஷணஃ
அரசரின் மகனே, நாங்கள் உன்னை ஏற்றுக்கொள்வதைப் போல நீயும் எங்களை ஏற்று இணைந்து கொள், பெரும் புகழுடையவனே. துர்மதி கொண்ட, மிகுந்த கோபம் கொண்ட துரியோதனன் வெற்றி பெறமாட்டான்.
ததோ யுயுத்ஸுஃ கௌரவ்யாந்பரித்யஜ்ய ஸுதாம்ஸ்தவ। ஜகாம பாண்டுபுத்ராணாம் ஸேநாம் விஶ்ராவ்ய துந்துபிம்
அப்போது, கௌரவரே, யுயுத்சு உன் மக்களை விட்டு விட்டு, பாண்டுவின் மக்களின் படைக்கு சென்றான்; பறை முழங்கச் செய்து அனைவரும் கேட்க வைத்தான்.
ததோ யுதிஷ்டிரோ ராஜா ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஃக ஸஹாநுஜஃ । ஜக்ராஹ கவசம் பூயோ தீப்திமத்கநகோஞ்ஜ்வலம்
அப்போது, யுதிஷ்டிரன் ராஜா தன் சகோதரர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன், மீண்டும் தங்கம் ஒளிரும் கவசத்தை எடுத்தான்.
ப்ரத்யபத்யந்த தே ஸர்வே ஸ்வரதாந்புருஷர்ஷபாஃ । ததோ வ்யூஹம் யதாபூர்வம் ப்ரத்யவ்யூஹந்த தே புநஃ
அந்த வீரர்கள் அனைவரும் தங்கள் தங்கள் ரதங்களில் ஏறினர்; பின்னர், முன்புபோல் மீண்டும் படை ஒழுங்கை அமைத்தனர்.
அவாதயந்துந்துபீம்ஶ்ச ஶதஶஶ்சைவ புஷ்கராந் । ஸிம்ஹநாதாம்ஶ்ச விவிதாந்விநேதுஃ புருஷர்ஷபாஃ
அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கான பறைகள் மற்றும் பலவகை யாழ் போன்ற வாசிப்பொலிகள் எழுப்பினர்; அந்த வீரர்கள் பலவிதமான சிங்கக் கூவல்கள் எழுப்பினர்.
ரதஸ்தாந்புருஷவ்யாக்ராந்பாண்டவாந்ப்ரேக்ஷ்ய பார்திவாஃ । த்ரு'ஷ்டத்யும்நாதயஃ ஸர்வே புநர்ஜஹ்ரு'ஷிரே ததா
பாண்டவர்கள், மனிதர்களில் புலிகள் போல் தங்கள் ரதங்களில் நிற்கும் 모습을 பார்த்து, த்ருஷ்டத்யும்னன் முதலான தலைவர்கள் அனைவரும் மீண்டும் மகிழ்ந்தனர்.
கௌரவம் பாண்டுபுத்ராணாம் மாந்யாந்மாநயதாம் ச தாந்। த்ரு'ஷ்ட்வா மஹீக்ஷிதஸ்தத்ர பூஜயாம்சக்ரிரே ப்ரு'ஶம்
பாண்டவர்களுக்கு மரியாதையும் மதிப்பும் அளிக்கப்படுவதை அங்கு பார்த்த அரசர்கள், அவர்களை மிகுந்த மரியாதையுடன் கௌரவித்தனர்.
ஸௌஹ்ரு'தம் ச க்ரு'பாம் சைவ ப்ராப்தகாலம் மஹாத்மநாம் । தயாம் ச ஜ்ஞாதிஷு பராம் கதயாம்சக்ரிரே ந்ரு'பாஃ
அந்த மகான்கள் காட்டிய நேர்மையான நட்பு, கருணை மற்றும் உறவினருக்குள் மிகுந்த தயை ஆகியவற்றை அரசர்கள் பேசிக் கொண்டனர்.
ஸாதுஸாத்விதி ஸர்வத்ர நிஶ்சேருஃ ஸ்துதிஸம்ஹிதாஃ। வாசஃ புண்யாஃ கீர்திமதாம் மநோஹ்ரு'தயஹர்ஷணாஃ
எங்கும் 'நன்று, நன்று' என்று புகழும் வார்த்தைகள் ஒலித்தன; அந்த புண்ணியமான, புகழ் நிறைந்த, மனதையும் உள்ளத்தையும் மகிழ்விக்கும் சொற்கள் பரவின.
ம்லேச்சாஶ்சார்யாஶ்ச யே தத்ர தத்ரு'ஶுஃ ஶுஶ்ருவுஸ்ததா । வ்ரு'த்தம் தத்பாண்டுபுத்ராணாம் ருருதுஸ்தே ஸகத்கதாஃ
அங்கு இருந்த வெளிநாட்டவர்கள் மற்றும் ஆச்சரியப்பட்டவர்கள், பாண்டவர்களின் நடத்தை பார்த்து கேட்டதும், அவர்களின் குரல் நடுங்கி கண்களில் நீர் பெருக்கினர்.