தே ஸேநே ஸ்திமிதே ஸஞ்ஜே வீக்ஷமாணே பரஸ்பரம் । கங்காயமுநயோர்வேகோ யதைவைத்ய பரஸ்பரம்
அந்த இரு படைகளும் ஒன்றோடொன்று பார்த்துக்கொண்டு அசையாமல் நின்றன; அது கங்கை, யமுனை ஆகிய நதிகளின் ஓடைகள் ஒன்றோடொன்று சந்திப்பதைப் போல இருந்தது.
ஏவம் ப்ரவத்தே தே ஸேநே நிஃஶப்தே ஜநஸம்ஸதி । சித்ரே பட இவாலேக்யே தர்ஶநீயதரே ஶுபே
அப்படியே அந்த இரு படைகளும் மக்கள் கூட்டத்தில் அமைதியாக, அழகாகவும் கண்கொள்ளாக் காட்சியாகவும், ஓவியத்தில் வரைந்த ஓர் அழகான படத்தைப் போல நின்றன.
ததோ யுதிஷ்டிரோ த்ரு'ஷ்ட்வா யுத்தாய ஸமவஸ்திதே। தே ஸேநே ஸாகரப்ரக்யே முஹுஃ ப்ரஜ்வலிதே ந்ரு'ப
அப்போது யுதிஷ்டிரன், போருக்காக திரண்டிருந்த, கடலைப்போல் பரந்த, இடையிடையே ஜ்வலித்து எழுந்து கொண்டிருந்த அந்த இரு படைகளைக் கண்டான்.
விமுச்ய கவசம் வீரோ நிக்ஷிப்ய ச வராயுதம் । அவருஹ்ய ரதாத்க்ஷிப்ரம் பத்ம்யாமேவ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ
அந்த வீரன் தன் கவசத்தை கழற்றி, சிறந்த ஆயுதத்தை விட்டு வைத்து, விரைவாக ரதத்திலிருந்து இறங்கி, படை நடுவில் கையொட்டிக் கொண்டு நின்றான்.
பிதாமஹமபிப்ரேக்ஷ்ய தர்மராஜோ யுதிஷ்டிரஃ । வாக்யதஃ ப்ரயயௌ தீரஃ ப்ராங்புகோ ரிபுவாஹிநீம்
பிதாமகரை நோக்கி, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், மனம் தெளிவாகவும், வாக்கில் உறுதியுடன், கிழக்கு நோக்கி எதிரி படையை நோக்கிச் சென்றான்.
தம் ப்ரயாந்தமபிப்ரேப்ய குந்தீபுத்ரோ தநஞ்ஜயஃ । அவதீர்ய ரதாத்தூர்ணம் ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹிதோऽந்வயாத்
அவன் முன்னே செல்லும் போது, குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன், தன் சகோதரர்களுடன் விரைவாக ரதத்திலிருந்து இறங்கி, அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
வாஸுதேவஶ்ச பகவாந்ப்ரு'ஷ்டதோऽநுஜகாம தம் । ததா முக்யாஶ்ச ராஜாநஸ்தச்சித்தா ஜக்முருத்ஸுகாஃ
பகவான் வாசுதேவன் பின்னால் சென்றார்; அதுபோல் முக்கியமான அரசர்களும் மனதை ஒருங்கிணைத்து, ஆவலுடன் அவரைத் தொடர்ந்து சென்றனர்.
கிம் தே வ்யவஸிதம் ராஜந்யதஸ்மாநபஹாய வை। ப்ரத்ம்யாமேவ ப்ரயாதோऽஸி ப்ராங்முகோ ரிபுவாஹிநீம்
நீ எங்களை விட்டுவிட்டு, படை நடுவில் எதிரி படையை நோக்கி தனியாகச் செல்வதற்கு என்ன தீர்மானம் எடுத்தாய், அரசே?
க்வ கமிஷ்யஸி ராஜேந்த்ர நிக்ஷிப்தகவசாயுதஃ। தம்ஶிதேஷ்வரிஸைந்யேஷு ப்ராத்ரூ'நுத்ஸ்ரு'ஜ்ய பார்திவ
அரசர்களில் தலைவனே, கவசமும் ஆயுதமும் விட்டு, பகைவரின் படைகளுக்குள் சகோதரர்களை விட்டுவிட்டு, நீ எங்கே செல்கிறாய்?
ஏவம் கதே த்வயி ஜ்யேஷ்டே மம ப்ராதரி பாரத। பீமே துநோதி ஹ்ரு'தயம் ப்ரூஹி கந்தா பவாந்க்வ நு
பாரதா, என் மூத்த சகோதரனாகிய நீ இப்படிச் செல்லும் போது, பீமனின் மனம் கலங்குகிறது; நீ எங்கே போகிறாய் என்று எங்களுக்குச் சொல்லு.
அஸ்மிந்ரணஸமூஹே வை வர்தமாநே மஹாபயே। உத்ஸ்ரு'ஜ்ய க்வ நு கந்தாஸி ஶத்ரூநபிமுகோ ந்ரு'ப
இந்தப் பெரும் ஆபத்தான போர்க்களத்தில், எங்களை விட்டுவிட்டு, எதிரிகளை நோக்கி அரசே, நீ எங்கே செல்கிறாய்?
ஏவமாபாஷ்யமாணோऽபி ப்ராத்ரு'பிஃ குருநந்தநஃ। நோவாச வாக்யதஃ கிம்சித்கச்சத்யேவ யுதிஷ்டிரஃ
சகோதரர்கள் இப்படிச் சொன்னாலும், குரு வம்சத்தைச் சேர்ந்த யுதிஷ்டிரன் எந்த வார்த்தையும் பேசாமல், அமைதியாக முன்னே சென்றான்.
தாநுவாச மஹாப்ராஜ்ஞோ வாஸுதேவோ மஹாமநாஃ । அபிப்ராயோऽஸ்ய விஜ்ஞாதோ மயேதி ப்ரஹஸந்நிவ
அப்போது பெரிய ஞானியும், மனம் பரந்த வாசுதேவனும், 'அவனுடைய எண்ணம் எனக்குத் தெரியும்' என்று சிரித்தபடி அவர்களிடம் சொன்னான்.
ஏஷ பீஷ்மம் ததா த்ரோணம் கௌதமம் ஶல்யமேவ ச। அநுமாந்ய குரூந்ஸர்வாந்யோத்ஸ்யதே பார்திவோऽரிபிஃ
அவன் பீஷ்மர், திரோணர், கவுதமர், சல்யர் ஆகிய பெரியோர்களை அணுகி, அவர்களிடம் அனுமதி கேட்ட பிறகு, பகைவருடன் போரிடப் போகிறான்.
ஶ்ரூயதே ஹி புராகல்பே குரூநநநுமாந்ய யஃ। யுத்யதே ஸ பவேத்வ்யக்தமபத்யாதோ மஹத்தரைஃ
பழைய காலத்தில், பெரியோர்களிடம் அனுமதி கேட்காமல் யாராவது போரிடினால், அவர்கள் பெரியவர்களால் கண்டிக்கப்படுவார்கள் என்று கேள்விப்பட்டோம்.
அநுமாந்ய யதாஶாஸ்த்ரம் யஸ்து யுத்யேந்மஹத்தரைஃ । த்ருவஸ்தஸ்ய ஜயோ யுத்தே பவேதிதி மதிர்மம
ஆனால், சாஸ்திரப்படி பெரியோர்களிடம் அனுமதி கேட்டுப் போரிடும் ஒருவருக்கு, அந்தப் போரில் வெற்றி நிச்சயம் கிடைக்கும் என்பது என் நம்பிக்கை.
ஏவம் ப்ருவதி க்ரு'ஷ்ணேऽத்ர தார்தராஷ்ட்ரசமூம் ப்ரதி। ஹாஹாகாரோ மஹாநாஸீந்நிஃஶப்தாஸ்த்வபரேऽபவந்
கிருஷ்ணர் இப்படிச் சொன்னபோது, துரியோதனரின் படைவீதி ஒருபுறம் பெரும் கூச்சலும், மற்றொரு புறம் ஆழ்ந்த அமைதியும் நிறைந்தது.
த்ரு'ஷ்ட்வா யுதிஷ்டிரம் தூராத்தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸைநிகாஃ । மிதஃ ஸம்கதயாம்சக்ருரேஷோ ஹி குலபாம்ஸநஃ
தூரத்தில் இருந்து யுதிஷ்டிரனைப் பார்த்த துரியோதனரின் படைவீரர்கள், "இவன்தான் தன் குலத்துக்கு பழி சேர்த்தவன்" என்று ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டார்கள்.
வ்யக்தம் பீத இவாப்யேதி ராஜாஸௌ பீஷ்மமந்திகம் । யுதிஷ்டிரஃ ஸஸோதர்யஃ ஶரணார்தம் ப்ரயாசகஃ
அந்த அரசன் யுதிஷ்டிரன், தம்பிகளுடன் சேர்ந்து, பயப்படுகிறவனைப் போல பீஷ்மரிடம் பாதுகாப்பு கேட்க வருகிறான் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.
தநஞ்ஜயே கதம் நாதே பாண்டவே ச வ்ரு'கோதரே । நகுலே ஸஹதேவே ச பீதிரப்யேதி பாண்டவம்
தனஞ்சயன் பாதுகாவலனாக இருக்க, பீமன், நகுலன், சகதேவன் கூட இருக்க, யுதிஷ்டிரனுக்கு எப்படி பயம் வந்தது?
ந நூநம் க்ஷத்ரியகுலே ஜாதஃ ஸம்ப்ரதிதே புவி। யதாऽஸ்ய ஹ்ரு'தயம் பீதமல்பஸத்வஸ்ய ஸம்யுகே
போரில் அவன் மனம் பயத்தால் நிரம்பியிருக்க, அவன் சிறிய மனத்துடன் பிறந்தவன்; புகழ்பெற்ற க்ஷத்திரிய குலத்தில் அவன் பிறந்தவன் அல்லவோ என்று நினைக்கிறது.
ததஸ்தே ஸைநிகாஃ ஸர்வே ப்ரஶம்ஸந்தி ஸ்ம கௌரவாந் । ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸுமநஸோ பூத்வா சேலாநி துதுவுஶ்ச ஹ
அப்போது அந்த படைவீரர்கள் எல்லோரும் மகிழ்ச்சியுடன், மனம் மகர்ந்தபடி, கௌரவர்களை புகழ்ந்து, தங்கள் உடைகளை அசைத்தனர்.
வ்யநிந்தம்ஶ்ச ததா ஸர்வே யோதாஸ்தவ விஶாம்பதே। யுதிஷ்டிரம் ஸஸோதர்யம் ஸஹிதம் கேஶவநேந ஹி
அந்த நேரத்தில், அரசே, உமது வீரர்கள் யுதிஷ்டிரனையும் அவன் சகோதரர்களையும், கிருஷ்ணர் கூட இருப்பதை வைத்து நகைச்சுவையுடன் பழித்தனர்.
ததஸ்தத்கௌரவம் ஸைந்யம் திக்வ்ரு'த்வா து யுதிஷ்டிரம் । நிஃஶப்தமபவத்தூர்ணம் புநரேவ விஶாம்பதே
பின்னர், யுதிஷ்டிரனை பழித்துவிட்டு, கௌரவர்களின் படை மீண்டும் விரைவில் அமைதியாகியது, அரசே.
கிம் நு வக்ஷ்யாதி ராஜாऽஸௌ கிம் பீஷ்மஃ ப்ரதிவக்ஷ்யதி। கிம் பீமஃ ஸமரஶ்லாகீ கிம் நு க்ரு'ஷ்ணார்ஜுநாவிதி
அந்த அரசன் என்ன பேசுவான்? பீஷ்மர் என்ன பதில் சொல்வார்? போரில் பெருமை கொண்ட பீமன் என்ன சொல்வான்? கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் என்ன செய்கிறார்கள்?
விவக்ஷிதம் கிமஸ்யேதி ஸம்ஶயஃ ஸுமஹாநபூத் । உபயோ ஸேநயோ ராஜந்யுதிஷ்டிரக்ரு'தே ததா
அந்த சமயத்தில் யுதிஷ்டிரன் என்ன பேசப்போகிறான் என்று இரு படைகளிலும் பெரிய சந்தேகம் எழுந்தது.
ஸோऽவகாஹ்ய சமூம் ஶத்ரோஃ ஶரஶக்திஸமாகுலாம் । பீஷ்மமேவாப்யாத்தூர்ணம் ப்ராத்ரு'பிஃ பரிவாரிதஃ
அப்போது அவன், அம்பும் வேலும் நிரம்பிய பகைவர் படையில் புகுந்து, தம்பிகளால் சூழப்பட்டு, விரைவாக பீஷ்மரிடம் சென்றான்.
தமுவாச ததஃ பாதௌ காரப்யாம் பீட்ய பாண்டவஃ । பீஷ்மம் ஶாந்தநவம் ராஜா யுத்தாய ஸமுபஸ்திதம்
பின்னர், பாண்டவர் இரு கைகளால் பீஷ்மரின் பாதங்களைத் தொட்டு, யுத்தத்திற்குத் தயாராகிய ராஜா யுதிஷ்டிரன், சாந்தனுவின் மகனிடம் பேசினார்.
ஆமந்த்ரயே த்வாம் துர்தர்ஷ த்வயா யோத்ஸ்யாமஹே ஸஹ। அநஜாநீஹி மாம் தாத ஆஶிஷஶ்ச ப்ரயோஜய
அஜெயனே, உமக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறேன்; நாங்கள் உங்களுடன் போரிடப்போகிறோம். என்னை அறிந்து, தந்தையே, ஆசீர்வாதம் வழங்குங்கள்.
யத்யேவம் நாபிகச்சேதா யுதி மாம் ப்ரு'திவீபதே। ஶபேயம் த்வாம் மஹாராஜ பரீபாவாய பாரத
நீ என்மீது போரில் வரவில்லை என்றால், பூமியின் அரசனே, உன்னை பழிக்க நான் சபிப்பேன், மகாராஜா பாரதா.