ஆஹாரஸ்த்வபி ஸர்வஸ்ய த்ரிவிதோ பவதி ப்ரியஃ । யஜ்ஞஸ்தபஸ்ததா தாநம் தேஷாம் பேதமிமம் ஶ்ர்ரு'ணு
உணவு, யாகம், தவம், தானம் — இவை எல்லாம் மூன்று வகைப்படும்; எல்லோருக்கும் பிடித்தவையாகும். அவற்றின் வேறுபாடுகளை இப்போது கேள்.
ஆயுஃஸத்வபலாரோக்யஸுகப்ரீதிவிவர்தநாஃ । ரஸ்யாஃஸ்ரிக்தாஃ ஸ்திரா ஹ்ரு'த்யா ஆஹாராஃஸாத்விகப்ரியாஃ
ஆயுள், தூய்மை, பலம், ஆரோக்கியம், சந்தோஷம், திருப்தி ஆகியவற்றை அதிகரிக்கும், ருசிகரமான, கொழுப்பான, உறுதியான, மனம் கவரும் உணவுகள், சாத்த்விகர்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.
கட்வம்லலவணாத்யுஷ்ணதீக்ஷ்ணரூக்ஷவிதாஹிநஃ । ஆஹாரா ராஜஸஸ்யேஷ்டா துஃகஶோகாமயப்ரதாஃ
கசப்பும், புளிப்பும், உப்பும், மிக அதிகமான சூட்டும், காரமும், உலர்ச்சியும், எரிச்சலும் கொண்ட உணவுகள், ராஜஸிகர்களுக்கு விருப்பமானவை; அவை துன்பம், கவலை, நோய் ஆகியவற்றை உண்டாக்கும்.
யாதயாமம் கதரஸம் பூதி பர்யுஷிதம் ச யத்। உச்சிஷ்டமபி சாமேத்யம் போஜநம் தாமஸப்ரியம்
நாறும், சுவையற்ற, பழையது, கெட்டது, மீதமுள்ளது, தூய்மையற்றது ஆகிய உணவுகள் தாமஸிகர்களுக்கு பிடித்தவை.
அபலாகாங்க்ஷிபிர்யஜ்ஞோ விதித்ரு'ஷ்டோ ய இஜ்யதே। யஷ்டவ்யமேவேதி மநஃ ஸமாதாய ஸ ஸாத்விகஃ
பலன் விரும்பாமல், வேத விதிகளுக்கு ஏற்ப, 'இதை செய்யவேண்டும்' என்று மனதை நிலைநிறுத்தி செய்யும் யாகம், சாத்த்விகமானது எனக் கூறப்படுகிறது.
அபிஸம்காய து பலம் தம்பார்தமபி சைவ யத்। இஜ்யதே பரதஶ்ரேஷ்ட தம் யஜ்ஞம் வித்தி ராஜஸம்
பலனுக்காகவோ, புகழுக்காகவோ செய்யப்படும் யாகம், பாரத சிறந்தவரே, ராஜஸிகமானது என்று அறிந்து கொள்.
விதிஹீநமஸ்ரு'ஷ்டாந்நம் மந்த்ரஹீநமதக்ஷிணம் । ஶ்ரத்தாவிரஹிதம் யஜ்ஞம் தாமஸம் பரிசக்ஷதே
வேத விதிக்கு விரோதமாக, உணவு வழங்காமல், மந்திரமில்லாமல், குருமார்களுக்கு பரிசு இல்லாமல், நம்பிக்கையில்லாமல் செய்யப்படும் யாகம், தாமஸிகமானது என்று கூறப்படுகிறது.
தேவத்விஜகுருப்ராஜ்ஞபூஜநம் ஶௌசமார்ஜவம் । ப்ரஹ்மசர்யமஹிம்ஸா ச ஶாரீரம் தப உச்யதே
தெய்வங்கள், வேதம் அறிந்தவர்கள், ஆசான்கள், ஞானிகள் ஆகியோரை வணங்குதல், தூய்மை, நேர்மை, பிரம்மச்சரியம், அகவாயம் — இவை உடல் தவமாகக் கருதப்படுகின்றன.
அநுத்வேககரம் வாக்யம் ஸத்யம் ப்ரியஹிதம் ச யத் । ஸ்வாத்யாயாப்யஸநம் சைவ வாங்பயம் தப உச்யதே
பிறருக்கு துன்பம் தராத, உண்மை, இனிமை, பயனுள்ள சொற்கள் பேசுதல், வேதங்களை படித்தல், ஓதுதல் — இவை வாக்குத் தவமாகக் கூறப்படுகிறது.
மநஃப்ரஸாதஃ ஸம்யத்வம் மௌநமாத்மவிநிக்ரஹஃ । பாவஸம்ஶுத்திரித்யேதத்தபோ மாநஸமுச்யதே
மன அமைதி, சமநிலை, அமைதி, சுய கட்டுப்பாடு, உள்ளத்தின் தூய்மை — இவை மனத் தவமாகக் கருதப்படுகின்றன.
ஶ்ரத்தயா பரயா தப்தம் தபஸ்தத்ரிவிதம் நரைஃ । அபலாகாங்க்ஷிபிர்யுக்தைஃ ஸாத்விகம் பரிசக்ஷதே
பலன் விரும்பாமல், உயர்ந்த நம்பிக்கையுடன், மன உறுதியுடன் செய்யப்படும் இந்த மூன்று வகை தவமும் சாத்த்விகமானது என்று கூறப்படுகிறது.
ஸத்காரமாநபூஜாராதம் தபோ தம்பேந சைவ யத் । க்ரியதே ததிஹ ப்ரோக்தம் ராஜஸம் சலமத்ருவம்
புகழ், மரியாதை, வணக்கம் ஆகியவற்றுக்காகவோ, போலித்தனத்துடன் செய்யப்படும் தவம், ராஜஸிகமானது; அது நிலையானதல்ல, திடமானதல்ல.
மூடக்ராஹேணாத்மநோ யத்பீடயா க்ரியதே தபஃ । பரஸ்யோத்ஸாதநார்தம் வா தத்தாமஸமுதாஹ்ரு'தம்
தவறான எண்ணத்துடன், தன்னை வேதனைப்படுத்தி, பிறருக்கு தீங்கு செய்யும் நோக்கில் செய்யப்படும் தவம், தாமஸிகமானது என்று கூறப்படுகிறது.
தாதவ்யமிதி யத்தாநம் தீயதேऽநுபகாரிணே । தேஶே காலே ச பாத்ரே ச தத்தாநம் ஸாத்விகம் ஸ்ம்ரு'தம்
'இதை தரவேண்டும்' என்ற எண்ணத்துடன், எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல், சரியான இடத்தில், நேரத்தில், தகுதியானவர்க்கு வழங்கப்படும் தானம், சாத்த்விகமானது என்று கருதப்படுகிறது.
யத்து ப்ரத்யுபகாரார்தம் பலமுத்திஶ்ய வா புநஃ । தீயதே ச பரிக்லிஷ்டம் தத்தாநம் ராஜஸம் ஸ்ம்ரு'தம்
பரிசு எதிர்பார்த்து, பலன் நோக்கி, மனம் வருந்தி வழங்கப்படும் தானம், ராஜஸிகமானது என்று கூறப்படுகிறது.
அதேஶகாலே யத்தாநமபாத்ரேப்யஶ்ச தீயதே। அஸத்க்ரு'தமவஜ்ஞாதம் தத்தாமஸமுதாஹ்ரு'தம்
தவறான இடத்தில், தவறான நேரத்தில், தகுதியில்லாதவர்க்கு, மரியாதை இல்லாமல், அவமதித்து வழங்கப்படும் தானம், தாமஸிகமானது என்று கூறப்படுகிறது.
ஓம்தத்ஸதிதி நிர்தேஶோ ப்ரஹ்மணஸ்த்ரிவிதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ப்ராஹ்மணாஸ்தேந வேதாஶ்ச யஜ்ஞாஶ்ச விஹிதாஃ புரா
'ஓம்', 'தத்', 'சத்' — இவை பிரம்மத்தின் மூன்று பெயர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. இதன் மூலம் பிராமணர்கள், வேதங்கள், யாகங்கள் பழைய காலத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டன.
தஸ்மாதோமித்யுதாஹ்ரு'த்ய யஜ்ஞதாநதபஃக்ரியாஃ । ப்ரவர்தந்தே விதாநோக்தாஃ ஸததம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்
அதனால், 'ஓம்' என்று கூறி, வேத விதிகளுக்கு ஏற்ப யாகம், தானம், தவம் ஆகிய செயல்கள் பிரம்மத்தை நாடுவோர் எப்போதும் தொடங்குகிறார்கள்.
ததித்யநபிஸம்தாய பலம் யஜ்ஞதபஃக்ரியாஃ । தாநக்ரியாஶ்ச விவிதாஃ க்ரியந்தே மோக்ஷகாங்க்ஷிபிஃ
எந்தவிதமான பலத்தையும் நினைக்காமல், விடுதலை விரும்பும் மக்கள் பல்வேறு யாகங்கள், தவங்கள், தானங்கள் ஆகியவற்றை செய்கிறார்கள்.
ஸத்பாவே ஸாதுபாவே ச ஸதித்யேதத்ப்ருயுஜ்யதே। ப்ரஶஸ்தே கர்மணி ததா ஸச்சப்தஃ பார்த யுஜ்யதே
'சத்' என்ற சொல் உண்மை மற்றும் நன்மை என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது; அர்ஜுனா, புகழ்பெற்ற செயல்களுக்கும் இந்தச் சொல் பொருந்துகிறது.
யஜ்ஞே தபஸி தாநே ச ஸ்திதிஃ ஸதிதி சோச்யதே । கர்ம சைவ ததர்தீயம் ஸாதித்யேவாபிதீயதே
யாகம், தவம், தானம் ஆகியவற்றில் நிலைத்திருப்பதை 'சத்' என்று கூறுகிறார்கள்; இவற்றுக்காக செய்யப்படும் எந்தச் செயலும் 'சத்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது.
அஶ்ரத்தயா ஹுதம் தத்தம் தபஸ்தப்தம் க்ரு'தம் ச யத் । அஸதித்யுச்யதே பார்த ந ச தத்ப்ரேத்ய நோ இஹ
நம்பிக்கையில்லாமல் செய்யப்படும் யாகம், தானம், தவம், அல்லது வேறு எந்தச் செயலும் 'அசத்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அர்ஜுனா; அது இம்மையிலும் மறுமையிலும் பயன் தராது.
ஸம்ந்யாஸத்ய மஹாபாஹோ தத்த்வமிச்சாமி வேதிதும் । த்யாகஸ்ய ச ஹ்ரு'ஷீகேஶ ப்ரு'தக்கேஶிநிபூதந
மிகுந்த வலிமை உடையவனே, துறவும், விட்டுவிடுதலும் என்னும் உண்மையை, அவை எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன என்பதையும் அறிய விரும்புகிறேன், ஹரீஷிகேசா, கேசியை அழித்தவனே.
காம்யாநாம் கர்மணாம் ந்யாஸம் ஸம்ந்யாஸம் கவயோ விதுஃ। ஸர்வகர்மபலத்யாகம் ப்ராஹுஸ்த்யாகம் விசக்ஷணாஃ
விருப்பத்துடன் செய்யப்படும் செயல்களை விடுவதே துறவு என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; எல்லா செயல்களின் பலனையும் விட்டுவிடுவதே விட்டுவிடுதல் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள்.
த்யாஜ்யம் தோஷவதித்யேகே கர்ம ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ । யஜ்ஞதாநதபஃகர்ம ந த்யாஜ்யமிதி சாபரே
சிலர், செயல்களை தவிர்க்கவேண்டும், அது தவம் போல தீமையென நினைக்கிறார்கள்; மற்றவர்கள், யாகம், தானம், தவம் ஆகியவற்றை விட்டுவிடக் கூடாது என்று கூறுகிறார்கள்.
நிஶ்சயம் ஶ்ர்ரு'ணு மே தத்ர த்யாகே பரதஸத்தம। த்யாகோ ஹி புருஷவ்யாக்ர த்ரிவிதஃ ஸம்ப்ரகீர்திதஃ
விட்டுவிடுதல் பற்றி என் முடிவை நீ கேள், பாரதர்களில் சிறந்தவனே; விட்டுவிடுதல் மூன்று வகைப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
யஜ்ஞதாநதபஃகர்ம ந த்யாஜ்யம் கார்யமேவ தத்। யஜ்ஞோ தாநம் தபஶ்சைவ பாவநாநி மநீஷிணாம்
யாகம், தானம், தவம் ஆகிய செயல்களை விட்டுவிடக் கூடாது; அவை கட்டாயம் செய்யவேண்டும், ஏனெனில் இவை ஞானிகளுக்கு தூய்மை தருகின்றன.
ஏதாந்யபி து கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா பலாநி ச । கர்தவ்யாநீதி மே பார்த நிஶ்சிதம் மதமுத்தமம்
இந்தச் செயல்களையும், அர்ஜுனா, பற்றும் பல ஆசையும் விட்டுவிட்டு செய்ய வேண்டும்; இது என் உறுதியான, உயர்ந்த கருத்து.
நியதஸ்ய து ஸம்ந்யாஸஃ கர்மணோ நோபபத்யதே । மோஹாத்தஸ்ய பரித்யாகஸ்தாமஸஃ பரிகீர்திதஃ
கட்டாயமான செயல்களை விட்டுவிடுவது சரியல்ல; அறியாமையால் அதை விட்டுவிட்டால், அது இருள் நிறைந்த விட்டுவிடுதல் என்று சொல்லப்படுகிறது.
துஃகமித்யேவ யத்கர்ம காயக்லேஶபயாத்த்யஜேத் । ஸ க்ரு'த்வா ராஜஸம் த்யாகம் நைவ த்யாகபலம் லபேத்
ஒருவன், இந்தச் செயல்கள் கஷ்டம் என்று நினைத்து, உடல் வேதனைக்கு பயந்து விட்டுவிட்டால், அது நடுநிலை விட்டுவிடுதல் ஆகும்; அதனால் விட்டுவிடுதலின் பலன் கிடையாது.