அத்வேஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் மைத்ரஃ கருண ஏவ ச। நிர்மமோ நிரஹம்காரஃ ஸமதுஃகஸுகஃ க்ஷமீ
எந்த உயிரினத்திற்கும் விரோதம் இல்லாதவன், எல்லோரிடமும் நட்பும் கருணையும் கொண்டவன், சொந்தம், அகம்பாவம் இல்லாதவன், சுகதுக்கத்தில் சமமானவன், பொறுமையுள்ளவன்—
ஸம்துஷ்டஃ ஸததம் யோகீ யதாத்மா த்ரு'டநிஶ்சயஃ । மய்யர்பிதமநோபுத்திர்யோ மே பக்தஃ ஸ மே ப்ரியஃ
எப்போதும் திருப்தியுடன், மனதை கட்டுப்படுத்தி, உறுதியுடன், மனமும் புத்தியும் என்னிடம் அர்ப்பணித்தவன்—அவன் என் பக்தனாக இருந்தால், அவன் எனக்கு பிரியமானவன்.
யஸ்மாந்நோத்விஜதே லோகோ லோகாந்நோத்விஜதே ச யஃ । ஹர்ஷாமர்ஷபயோத்வேகைர்முக்தோ யஃ ஸ ச மே ப்ரியஃ
யாரை உலகம் பயப்படுவதும் இல்லை, யாரும் உலகத்தைப் பயப்படுவதும் இல்லை, ஆனந்தம், பொறாமை, பயம், கலக்கம் இவற்றிலிருந்து விடுபட்டவன்—அவனும் எனக்கு பிரியமானவன்.
அநபேக்ஷஃ ஶுசிர்தக்ஷ உதாஸீநோ கதவ்யதஃ । ஸர்வாரம்பபரித்யாகீ யோ மத்பக்தஃ ஸ மே ப்ரியஃ
எதிர்பார்ப்பு இல்லாதவன், தூய்மையுள்ளவன், திறமையுள்ளவன், பாகுபாடு இல்லாதவன், கவலை இல்லாதவன், எல்லா முயற்சிகளையும் விட்டுவிட்டவன்—இப்படிப்பட்ட என் பக்தன் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவன்.
யோ ந ஹ்ரு'ஷ்யதி ந த்வேஷ்டி ந ஶோசதி ந காங்க்ஷதி। ஶுபாஶுபபரித்யாகீ பக்திமாந்யஃ ஸ மே ப்ரியஃ
யார் மகிழ்ச்சி அடைவதில்லை, வெறுப்பு இல்லாதவன், துக்கப்படாதவன், ஆசை இல்லாதவன், நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டையும் விட்டுவிட்ட பக்தியுள்ளவன்—அவன் எனக்கு பிரியமானவன்.
ஸமஃ ஶத்ரௌ ச மித்ரே ச ததா மாநாபமாநயோஃ । ஶீதோஷ்ணஸுகதுஃகேஷு ஸமஃ ஸங்கவிவர்ஜிதஃ
பகைவருக்கும் நண்பருக்கும் சமமாக இருப்பவன், மதிப்பிலும் அவமதிப்பிலும் சமம், குளிரிலும் வெப்பத்திலும், சுகத்திலும் துக்கத்திலும் சமமானவன், பற்றுதல் இல்லாதவன்—
துல்யநிந்தாஸ்துதிர்மௌநீ ஸம்துஷ்டோ யேந கேந சித் । அநிகேதஃ ஸ்திரமதிர்பக்திமாந்மே ப்ரியோ நரஃ
கேள்வி, புகழ் இரண்டிலும் சமமானவன், அமைதியாக இருப்பவன், எதுவாக வந்தாலும் திருப்தியுடன் இருப்பவன், வீடு இல்லாதவன், நிலையான மனம் கொண்டவன், பக்தியுள்ளவன்—இப்படிப்பட்ட மனிதன் எனக்கு பிரியமானவன்.
யே து தர்மாம்ரு'தமிதம் யதோக்தம் பர்யுபாஸதே। ஶ்ரத்ததாநா மத்பரமா பக்தாஸ்தேऽதீவ மே ப்ரியாஃ
ஆனால், இந்த அமரமான தர்மத்தை என் மீது முழு நம்பிக்கையுடன், பக்தியுடன், என் இலக்காகக் கொண்டு நடத்தும் பக்தர்கள்—அவர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.
ப்ரக்ரு'திம் புருஷம் சைவ க்ஷேத்ரம் க்ஷேத்ரஜ்ஞமேவ ச। ஏதத்வேதிதுமிச்சாமி ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ச கேஶவ
பிரகிருதி, புருஷன், க்ஷேத்திரம், க்ஷேத்ரஞ்ஞன், அறிவும் அறியப்பட வேண்டியதையும் பற்றி அறிய விரும்புகிறேன், கேசவா.
இதம் ஶரீரம் கௌந்தேய க்ஷேத்ரமித்யபிதீயதே। ஏதத்யோ வேத்தி தம் ப்ராஹுஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞ இதி தத்விதஃ
இந்த உடலை, கௌந்தேயா, க்ஷேத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இதை அறிந்தவரை, இந்த விஷயங்களை அறிந்தவர்கள் க்ஷேத்ரஞ்ஞன் என்று கூறுகிறார்கள்.
க்ஷேத்ரஜ்ஞம் சாபி மாம் வித்தி ஸர்வக்ஷேத்ரேஷு பாரத । க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞயோர்ஜ்ஞாநம் யத்தஜ்ஜ்ஞாநம் மதம் மம
பாரதா, எல்லா உடல்களிலும் க்ஷேத்ரஞ்ஞன் நானே என்று அறிந்து கொள்; க்ஷேத்திரம் மற்றும் க்ஷேத்ரஞ்ஞனை அறிதல் — அதுவே உண்மையான அறிவு என்று நான் கருதுகிறேன்.
தத்க்ஷேத்ரம் யச்ச யாத்ரு'க் யத்விகாரி யதஶ்ச யத்। ஸ ச யோ யத்ப்ரபாவஶ்ச தத்ஸமாஸேந மே ஶ்ர்ரு'ணு
அந்த க்ஷேத்திரம் என்ன, அது எப்படி உள்ளது, அதில் என்ன மாற்றங்கள், அது எங்கிருந்து வருகிறது, யார் அதில் இருக்கிறார், அவருடைய சக்திகள் என்ன — இவை அனைத்தையும் சுருக்கமாக என்னிடம் கேள்.
ரு'ஷிபிர்பஹுதா கீதம் சந்தோபிர்விவிதைஃ ப்ரு'தக் । ப்ரஹ்மஸூத்ரபதைஶ்சைவ ஹேதுமத்பிர்விநிஶ்சிதைஃ
முனிவர்கள் பலவகையாகப் பாடியுள்ள இந்த ஞானம், வெவ்வேறு சந்தங்களில் தனித்தனியாகவும், தெளிவான காரணங்களோடு பிரம்மசூத்திரங்களின் வார்த்தைகளாலும் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
மஹாபூதாந்யஹங்காரோ புத்திரவ்யக்தமேவ ச । இந்த்ரியாணி தஶைகம் ச பஞ்ச சேந்த்ரியகோசராஃ
பெரும் பஞ்சபூதங்கள், அகங்காரம், புத்தி, அவ்யக்தம், பத்து இంద్రியங்கள், ஒன்று மனம், ஐந்து இന്ദ്രியங்களுக்குரிய பொருள்கள்—
இச்சா த்வேஷஃ ஸுகம் துஃகம் ஸங்காதஶ்சேதநா த்ரு'திஃ । ஏதத்க்ஷேத்ரம் ஸமாஸேந ஸவிகாரமுதாஹ்ரு'தம்
ஆசை, வெறுப்பு, சந்தோஷம், துயரம், உடல் சேர்க்கை, அறிவு, நிலைத்த மனம்—இதுவே, அதன் மாற்றங்களுடன், சுருக்கமாகக் க்ஷேத்திரம் என்று கூறப்படுகிறது.
அமாநித்வமதம்பித்வமஹிம்ஸா க்ஷாந்திரார்ஜவம்। ஆசார்யோபாஸநம் ஶௌசம் ஸ்தைர்யமாத்மவிநிக்ரஹஃ
தாழ்மை, பெருமை இல்லாமை, அஹிம்சை, பொறுமை, நேர்மை, ஆசானை வழிபடுதல், தூய்மை, நிலைத்த மனம், சுய கட்டுப்பாடு—
இந்த்ரியார்தேஷு வைராக்யமநஹங்கார ஏவ ச । ஜந்மம்ரு'த்யுஜராவ்யாதிதுஃகதோஷாநுதர்ஶநம்
புலனின்பங்களில் பற்றின்மை, அகங்காரம் இல்லாமை, பிறப்பு, மரணம், முதுமை, நோய் ஆகியவற்றின் குறைகளைப் பார்வையிடுதல்—
அஸக்திரநபிஷ்வங்கஃ புத்ரதாரக்ரு'ஹாதிஷு। நித்யம் ச ஸமசித்தத்வமிஷ்டாநிஷ்டோபபத்திஷு
பற்றின்மை, மகன், மனைவி, வீடு முதலானவற்றில் பாசம் இல்லாமை, விரும்பியதும் விரும்பாததும் நேரிட்டாலும் மனம் எப்போதும் சமமாக இருப்பது—
மயி சாநந்யயோகேந பக்திரவ்யபிசாரிணீ । விவிக்ததேஶஸேவித்வமரதிர்ஜநஸம்ஸதி
எனது மீது ஒருமுகமான அசையாத பக்தி, தனிமையான இடங்களை நாடுதல், கூட்டத்தில் விருப்பமின்மை—
அத்யாத்மஜ்ஞாநநித்யத்வம் தத்த்வஜ்ஞாநார்ததர்ஶநம் । ஏதஜ்ஜ்ஞாநமிதி ப்ரோக்தமஜ்ஞாநம் யததோऽந்யதா
ஆத்ம ஞானத்தில் நிலைத்திருத்தல், உண்மை அறிவின் இலக்கை அறிதல்—இவைதான் ஞானம் என்று கூறப்படுகிறது; இதற்கு மாறானது அறியாமை.
ஜ்ஞேயம் யத்தத்ப்ரவக்ஷ்யாமி யஜ்ஜ்ஞாத்வாऽம்ரு'தமஶ்ருதே । அநாதிமத்பரம் ப்ரஹ்ம ந ஸத்தந்நாஸதுச்யதே
அறிய வேண்டியதை நான் கூறுகிறேன்; அதை அறிந்தால் அமரத்துவம் பெறலாம். அது ஆதியில்லாத பரம்பிரம்மம்; அது இருப்பதாகவும் இல்லாததாகவும் சொல்லப்படவில்லை.
ஸர்வதஃ பாணிபாதம் தத்ஸர்வதோऽக்ஷிஶிரோமுகம் । ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதி
அது எங்கும் கைகள், கால்கள், கண்கள், தலை, வாய், செவிகள் கொண்டது போல; உலகில் அனைத்தையும் ஆட்கொண்டு நிற்கிறது.
ஸர்வேந்த்ரியகுணாபாஸம் ஸர்வேந்த்ரியவிவர்ஜிதம்। அஸக்தம் ஸர்வப்ரு'ச்சைவ நிர்குணம் குணபோக்த்ரு' ச
அது எல்லா இంద్రியங்களின் பண்புகளிலும் பிரகாசிக்கிறது, ஆனால் அதற்கு இంద్రியங்கள் இல்லை; பற்றில்லாதது, ஆனாலும் அனைத்தையும் தாங்குகிறது; குணமில்லாதது, ஆனாலும் குணங்களை அனுபவிக்கிறது.
பஹிரந்தஶ்ச பூதாநாமசரம் சரமேவ ச । ஸூக்ஷ்மத்வாத்ததவிஜ்ஞேயம் தூரஸ்தம் சாந்திகே ச தத்
அது எல்லா உயிர்களுக்குள் மற்றும் வெளியிலும் உள்ளது; அசையாததும், அசையும் தன்மையும் கொண்டது; அதனுடைய நுண்ணியத்தால் அதை அறிய முடியாது; அது தொலைவிலும், அருகிலும் உள்ளது.
அவிபக்தம் ச பூதேஷு விபக்தமிவ ச ஸ்திதம் । பூதபர்த்ரு' ச தஜ்ஜ்ஞேயம் க்ரஸிஷ்ணு ப்ரபவிஷ்ணு ச
அது உயிர்களில் பிரிக்கப்படாதது, ஆனால் பிரிந்தது போல் தோன்றுகிறது; உயிர்களுக்கு ஆதரவாகவும், அவற்றை விழுங்குபவனாகவும், உருவாக்குபவனாகவும் அறியப்பட வேண்டும்.
ஜ்யோதிஷாமபி தஜ்ஜ்யோதிஸ்தமஸஃ பரமுச்யதே । ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ஜ்ஞாநகம்யம் ஹ்ரு'தி ஸர்வஸ்ய விஷ்டிதம்
அது ஒளிகளுக்குள் ஒளியாகும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது; அது அறிவும், அறிய வேண்டியதும், அறிவால் அடையப்படுவதும்; எல்லோருடைய இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறது.
இதி க்ஷேத்ரம் ததா ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் சோக்தம் ஸமாஸதஃ। மத்பக்த ஏதத்விஜ்ஞாய மத்பாவாயோபபத்யதே
இவ்வாறு க்ஷேத்திரம், ஞானம், அறிய வேண்டியது ஆகியவை சுருக்கமாக கூறப்பட்டன; இதை என் பக்தன் அறிந்தால், என் நிலையை அடையத் தகுதியானவனாகிறார்.
ப்ரக்ரு'திம் புருஷம் சைவ வித்த்யநாதீ உபாவபி। விகாராம்ஶ்ச குணாம்ஶ்சைவ வித்தி ப்ரக்ரு'திஸம்பவாந்
பிரகிருதி, புருஷன் இரண்டும் ஆதியில்லாதவை என்று அறிக; மாற்றங்களும் குணங்களும் பிரகிருதியிலிருந்து தோன்றுவன என்று அறிக.
கார்யகாரணகர்த்ரு'த்வே ஹேதுஃ ப்ரக்ரு'திருச்யதே । புருஷஃ ஸுகதுஃகாநாம் போக்த்ரு'த்வே ஹேதுருச்யதே
காரணம்-பயன் உருவாக்கத்தில் காரணம் பிரகிருதி என்று கூறப்படுகிறது; ஆனந்தம், துயரம் அனுபவிப்பதில் காரணம் புருஷன் என்று கூறப்படுகிறது.
புருஷஃ ப்ரக்ரு'திஸ்தோ ஹி புங்க்தே ப்ரக்ரு'திஜாந்குணாந் । காரணம் குணஸங்கோऽஸ்ய ஸதஸத்யோநிஜந்மஸு
புருஷன் பிரகிருதியில் இருக்கிறான்; பிரகிருதியிலிருந்து பிறக்கும் குணங்களை அனுபவிக்கிறான்; அந்தக் குணங்களில் பற்றுதல், நல்லதும் கெட்டதும் பிறப்பதற்குக் காரணம்.