ஸுஹ்ரு'ந்மித்ரார்யுதாஸீநமத்யஸ்தத்வேஷ்யபந்துஷு। ஸாதுஷ்வபி ச பாபேஷு ஸமபுத்திர்விஶிஷ்யதே
நண்பன், தோழன், பகைவர், நடுநிலைவர், வெறுப்பவர், உறவினர், நல்லவர்கள், தீயவர்கள் ஆகிய அனைவரையும் ஒரேபோல் பார்ப்பவர் மிகச் சிறந்தவர்.
யோகீ யுஞ்ஜீத ஸததமாத்மாநம் ரஹஸி ஸ்திதஃ । ஏகாகீ யதசித்தாத்மா நிராஶீரபரிக்ரஹஃ
யோகி எப்போதும் தனக்குத் தானே கட்டுப்பாடு கொண்டு, தனிமையில் அமைதியாக இருந்து, மனமும் உடலும் அடக்கி, ஆசை மற்றும் சொத்துகளின்றி வாழ வேண்டும்.
ஶுசௌ தேஶே ப்ரதிஷ்டாப்ய ஸ்திரமாஸநமாத்மநஃ । நாத்யுச்ச்ரிதம் நாதிநீசம் சைலாஜிநகுஶோத்தரம்
சுத்தமான இடத்தில், மிக உயரமாகவோ, மிகத் தாழ்வாகவோ இல்லாத, துணி, மான் தோல், தருமுள்ளக் குசா புல் போடப்பட்ட உறுதியான இடத்தில் அமர வேண்டும்.
தத்ரைகாக்ரம் மநஃ க்ரு'த்வா யதசித்தேந்த்ரியக்ரியஃ । உபவிஶ்யாஸநே யுஞ்ஜ்யாத்யோகமாத்மவிஶுத்தயே
அங்கே மனதை ஒருமுகமாக்கி, மனமும் உணர்ச்சிகளும் அடக்கப்பட்ட நிலையில், அந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, ஆன்மாவின் தூய்மைக்காக யோகத்தை பயில வேண்டும்.
ஸமம் காயஶிரோக்ரீவம் தாரயந்நசலம் ஸ்திரஃ। ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகதந்
உடல், தலை, கழுத்து எல்லாம் நேராகவும் அசையாமல் நிலைத்து, தன் மூக்கின் முனையை பார்த்து, வேறு எந்த திசையிலும் பார்வையிடாமல் இருக்க வேண்டும்.
ப்ரஶாந்தாத்மா விகதபீர்ப்ரஹ்மசாரிவ்ரதே ஸ்திதஃ । ப்ரநஃ ஸம்யம்ய மச்சித்தோ யுக்த ஆஸீத மத்பரஃ
மனம் அமைதியாக, பயம் இல்லாமல், பற்பசு விரதத்தில் உறுதியாக இருந்து, மூச்சை கட்டுப்படுத்தி, மனதை என்னில் நிலைநிறுத்தி, முழுமையாக எனக்கு அர்ப்பணித்து அமர வேண்டும்.
யுஞ்ஜந்நேவம் ஸதாத்மாநம் யோகீ நியதமாநஸஃ । ஶாந்திம் நிர்வாணபரமாம் மத்ஸம்ஸ்தாமதிகச்சதி
இவ்வாறு எப்போதும் தன்னை அடக்கி, மனதை கட்டுப்படுத்திய யோகி, என்னில் நிலைபெற்று, உயர்ந்த அமைதியையும், பரம நிவாரணத்தையும் அடைகிறான்.
நாத்யஶ்ரதஸ்து யோகோऽஸ்தி ந சைகாந்தமநஶ்நதஃ । ந சாதிஸ்வப்ரஶீலஸ்ய ஜாக்ரதோ நைவ சார்ஜுந
அர்ஜுனா, அதிகமாக உண்ணுபவர்க்கும், முற்றிலும் உண்ணாதவர்க்கும் யோகம் இல்லை; அதிகமாக உறங்குபவர்க்கும், எப்போதும் விழிப்பவர்க்கும் இல்லை.
யுக்தாஹாரவிஹாரஸ்ய யுக்தசேஷ்டஸ்ய கர்மஸு। யுக்தஸ்வப்நாவவோதஸ்ய யோகோ பவதி துஃகஹா
உணவு, ஓய்வு, செயல், உறக்கம், விழிப்பு ஆகியவற்றில் எல்லாம் மிதமாக இருப்பவருக்கு, யோகம் துயரத்தை அழிப்பதாகும்.
யதா விநியதம் சித்தமாத்மந்யேவாவதிஷ்டதே। நிஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸர்வகாமேப்யோ யுக்த இத்யுச்யதே ததா
மனம் முற்றிலும் அடக்கப்பட்டு, எல்லா ஆசைகளும் நீங்கி, ஆன்மாவில் மட்டும் நிலைபெறும் போது, அவன் யோகத்தில் ஒன்றியவன் என்று கூறப்படுகிறான்.
யதா தீபோ நிவாதஸ்தோ நேங்கதே ஸோபமா ஸ்ம்ரு'தா। யோகிநோ யதசித்தஸ்ய யுஞ்ஜதோ யோகமாத்மநஃ
காற்றில்லாத இடத்தில் விளக்கு அசையாமல் இருப்பதைப் போல, மனதை அடக்கிய யோகி தன் ஆன்மாவுடன் ஒன்றாகியிருப்பது என்று கூறப்படுகிறது.
யத்ரோபரமதே சித்தம் நிருத்தம் யோகஸேவயா । யத்ர சைவாத்மநாத்மாநம் பஶ்யந்நாத்மநி துஷ்யதி
யோக பயிற்சியால் அடக்கப்பட்ட மனம் அமைதியாகி, ஆன்மாவால் ஆன்மாவை அறிந்து, ஆன்மாவிலேயே திருப்தி அடையும் போது,
முகமாத்யந்திகம் யத்தத்வுத்திக்ராஹ்யமதீந்த்ரியம்। வேத்தி யத்ர ந சைவாயம் ஸ்திதஶ்சலதி தத்த்வதஃ
அறிவால் மட்டும் grasp செய்யக்கூடிய, உணர்ச்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்ட அந்த நிலை, அதில் நிலைத்து இருப்பவன் உண்மையிலிருந்து சலிக்கமாட்டான்.
யம் லப்த்வா சாபரம் லாபம் மந்யதே நாதிகம் ததஃ। யஸ்மிந்ஸ்திதோ ந துஃகேந குருணாபி விசால்யதே
அதை அடைந்தவுடன், அதைவிட மேலான பலன் எதுவும் இல்லை என்று எண்ணுவான்; அதில் நிலைத்து, பெரிய துயராலும் அசைக்கப்படமாட்டான்.
தம் வித்யாத்துஃகஸம்யோகவயோகம் யோகஸம்ஜ்ஞிதம்। ஸ நிஶ்சயேந யோக்தவ்யோ யோகோऽநிர்விண்ணசேதஸா
துயரத்துடன் கூடிய சேர்க்கையிலிருந்து பிரிவை யோகம் என்று அறிய வேண்டும்; அந்த யோகத்தை உறுதியுடன், மனம் சோர்வின்றி பயில வேண்டும்.
ஸம்கல்பப்ரபவாந்காமாம்ஸ்த்யக்த்வா ஸர்வாநஶேஷதஃ । மநஸைவேந்த்ரியக்ராமம் விநிவம்ய ஸமந்ததஃ
எல்லா ஆசைகளையும் முழுமையாக விட்டு, மனத்தால் எல்லா உணர்ச்சிகளையும் அடக்க வேண்டும்.
ஶநைஃ ஶநைருபரமேத்புத்த்யா த்ரு'திக்ரு'ஹீதயா । ஆத்மஸம்ஸ்தம் மநஃ க்ரு'த்வா ந கிம்சிதபி சிந்தயேத்
அறிவால் உறுதியாக இருந்து, மனதை ஆன்மாவில் நிலைநிறுத்தி, மெதுவாக மெதுவாக எல்லாவற்றிலிருந்தும் விலகி, வேறு எதையும் சிந்திக்காமல் இருக்க வேண்டும்.
யதோ யதோ நிஶ்சரதி மநஶ்சஞ்சலமஸ்திரம் । ததஸ்ததோ நியம்யைததாத்மந்யேவ வஶம் நயேத்
மனம் எங்கு எங்கு அசைவு கொண்டு போனாலும், அங்கிருந்து அதை அடக்கி, ஆன்மாவின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வர வேண்டும்.
ப்ரஶாந்தமநஸம் ஹ்யேநம் யோகிநம் முகமுத்தமம் । உபைதி ஶ்சாந்தரஜஸம் ப்ரஹ்மபூதமகல்மஷம்
மனது அமைதியாகிய யோகியின் முகம், உள்ளக ஆசைகள் நீங்கி, பாவமின்றி பரமத்துவத்தை அடைந்ததால், மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறது.
யுஞ்சயேவம் ஸதாத்மாநம் யோகீ விமதகல்மஷஃக । முகேந ப்ரஹ்மஸம்ஸ்கபர்ஶமத்யந்தம் ஸுகமஶ்ருதே
இவ்வாறு எப்போதும் தன்னை ஒருமித்தமாக்கி, சந்தேகங்கள் நீங்கி, யோகத்தில் நிலைத்திருக்கும் யோகி, உணர்ச்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்ட பேரின்பத்தை அடைகிறான்.
ஸர்வபூதஸ்தமாத்மாநம் ஸர்வபூதாநி சாத்மநி। ஈக்ஷதே கயோகயுக்தாத்மா ஸர்வத்ர ஸமதர்ஶநஃ
யோகத்தில் நிலைத்த மனத்துடன், எல்லாவற்றிலும் சமமாகப் பார்ப்பவன், எல்லா உயிர்களிலும் தன்னை காண்கிறான்; எல்லா உயிர்களும் தன்னுள் இருப்பதையும் காண்கிறான்.
யோ மாம் பஶ்யதி ஸர்வத்ர ஸர்வம் ச மயி பஶ்யதி । தஸ்யாஹம் ந ப்ரணஶ்யாமி ஸ ச மே ந ப்ரணஶ்யதி
என்னை எல்லா இடங்களிலும் காண்பவன், எல்லாவற்றையும் என்னுள் காண்பவன், அவனுக்காக நான் எப்போதும் அருகிலிருக்கிறேன்; அவனும் எனக்குத் தொலைவானவன் அல்ல.
ஸர்வபூதஸ்திதம் யோ மாம் பஜத்யேகத்வமாஸ்திதஃ । ஸர்வதா வர்தமாநோऽபி ஸ யோகீ மயி வர்ததே
யாராவது ஒருமை உணர்வுடன், எல்லா உயிர்களிலும் உறையும் என்னை வழிபடுகிறாரோ, அவர் எவ்வாறு வாழ்ந்தாலும், அந்த யோகி என்னுள் வாழ்கிறான்.
ஆத்மௌபம்யேந ஸர்வத்ர ஸமம் பஶ்யதி யோऽர்ஜுந । ஸுகம்க வா யதி வா துஃகம் ஸ யோகீ மரமோ மதஃ
அர்ஜுனா, தன்னை ஒப்பிட்டு, எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியாக சந்தோஷத்திலும் துயரிலும் பார்ப்பவனே, உயர்ந்த யோகி எனக் கருதப்படுகிறான்.
யோऽயம் யோகஸ்த்வயா ப்ரோக்தஃ ஸாம்யேந மதுஸூதந। ஏதஸ்யாஹம் ந பஶ்யாமி சஞ்சலத்வாத்ஸ்திதிம் ஸ்திராம்
மதுசூதனா, சமமாக இருப்பது யோகமாக நீ கூறியது, ஆனால், மனம் சஞ்சலமாக இருப்பதால், அதில் நிலைத்திருப்பதை நான் காணவில்லை.
சஞ்சலம் ஹி மநஃ க்ரு'ஷ்ண ப்ரமாதி பலவத்த்ரு'டம் । தஸ்யாஹம் நிக்ரஹம் மந்யே வாயோரிவ ஸுதுஷ்கரம்
கிருஷ்ணா, மனம் மிகவும் சஞ்சலமாகவும், வலுவாகவும், பிடிக்க முடியாததுபோலவும் உள்ளது; அதை அடக்குவது காற்றை அடக்குவது போல் கடினம் என நினைக்கிறேன்.
அஸம்ஶயம் மஹாபாஹோ மநோ துர்நிக்ரஹம் சலம்। அப்யாஸேந து கௌந்தேய வைராக்யேண ச க்ரு'ஹ்யதே
மகாபலனே, சந்தேகமில்லை, மனதை அடக்குவது கடினம்; ஆனால், அர்ஜுனா, பயிற்சி மற்றும் பற்றின்மை மூலம் அதை கட்டுப்படுத்தலாம்.
அஸம்யதாத்மநா யோகோ துஷ்ப்ராப இதி மே மதிஃ। வஶ்யாத்மநா து யததா ஶக்யோऽऽவாப்துமுபாயதஃ
தன்னைக் கட்டுப்படுத்தாதவருக்கு யோகம் அடைய முடியாது என என் கருத்து; ஆனால், தன்னைக் கட்டுப்படுத்தி முயற்சி செய்வவருக்கு, சரியான முறையில் அது கிடைக்கும்.
அயதிஃ ஶ்ரத்தயோபேதோ யோகாச்சலிதமாநஸஃ। அப்ராப்ய யோகஸம்ஸித்திம் காம் கதிம் க்ரு'ஷ்ண கச்சதி
கிருஷ்ணா, முயற்சி இல்லாதபோதும், நம்பிக்கையுடன் யோகத்தில் மனம் சிதறி, யோகத்தில் பூரணத்தை அடையாதவன், எந்த வழியில் செல்கிறான்?
கச்சிந்நோபயவிப்ரஷ்டஶ்சிந்நாப்ரமிவ நஶ்யதி। அப்ரதிகஷ்டோ மஹாபாஹோ விமூடோ ப்ரஹ்மணஃ பதி
மகாபலனே, இரு வழிகளிலும் தவறி, ஆதரவின்றி, ப்ரம்ம பாதையில் குழப்பமடைந்து, மேகத்தொகுதி சிதறுவது போல் அவன் அழிகிறானா?