ஶங்கதுந்துபிகோஷைஶ்ச ஸிம்ஹநாதைஶ்ச பாரத। ஹயஹேஷிதநாதைஶ்ச ரதநேமிஸ்வநைஸ்ததா
சங்கும், முரசும் முழங்க, சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் ஓசை எழுந்தது; குதிரைகள் கத்தி, ரத சக்கரங்கள் உருண்டு பெரும் சத்தம் எழுந்தன.
காஜாநாம் ப்ரு'ஹதாம் சைவ யோதாநாம் சாபி கர்ஜதாம்। க்ஷ்வேலிதாஸ்போடிதோத்க்ருஷ்டைஸ்துமுலம் ஸர்வதோऽபவத்
பெரிய யானைகள் கத்தும் ஓசையும், வீரர்கள் ஆரவாரம் செய்தும், கூவல், கையடி, போர்க் கத்தல்கள் எல்லாம் சேர்ந்து, எல்லா பக்கமும் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டது.
உததிஷ்டந்மஹாராஜ ஸர்வம் யுக்தமஶேஷதஃ । ஸூர்யோதயே மஹத்ஸைந்யம் குருபாண்டவஸேநயோஃ
மகாராஜா, சூரியன் உதித்தபோது, குருக்கள் மற்றும் பாண்டவர்கள் இரு படைகளும் முழுமையாக தயார் நிலையில் நின்றன.
ராஜேந்த்ர தவ புத்ராணாம் பாண்டவாநாம் ததைவ ச। துஷ்ப்ரத்ரு'ஷ்யாணி சாஸ்த்ராணி ஸஶஸ்ரகவசாநி ச
அரசே, உன் மக்களும் பாண்டவர்களும், வலிமையான ஆயுதங்களும் கவசங்களும் அணிந்து, வெல்ல முடியாதவர்களாகத் தோன்றினர்.
ததஃ ப்ரகாஶே ஸைந்யாநி ஸமத்ரு'ஶ்யந்த பாரத। த்வதீயாநாம் பரேஷாம் ச ஶஸ்த்ரவந்தி மஹாந்தி ச
பிறகு, வெளிச்சத்தில் உன் படையும் எதிரிகள் படையும், பெரியதாகவும் ஆயுதங்கள் நிறைந்ததாகவும் தென்பட்டன.
தத்ர நாகா ரதாஶ்சைவ ஜாம்பூநதபரிஷ்க்ரு'தாஃ। விப்ராஜமாநா த்ரு'ஶ்யந்தே மேகா இவ ஸவித்யுதஃ
அங்கு பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைகளும் ரதங்களும், மின்னல் விழும் மேகங்களைப் போல் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தன.
ரதாநீகாந்யத்ரு'ஶ்யந்த நகராணீவ பூரிஶஃ । அதீவ ஶுஶுபே தத்ர பிதா தே பூர்ணசந்த்ரவத்
அங்கே, ரதப் படைகள் பெருமளவில் நகரங்களைப் போல் தெரிந்தன; அங்கே உன் தந்தை முழு நிலவுபோல் மிக அழகாக ஒளிர்ந்தார்.
தநுர்பிர்ரு'ஷ்டிபிஃ கங்கைர்கதாபிஃ ஶக்திதோமரைஃ । யோதாஃ ப்ரஹரணைஃ ஶுப்ரைஸ்தேஷ்வநீகேஷ்வவஸ்திதாஃ
வில்லும், ஈட்டியும், வாளும், கோலும், வேலும், சுழியுமாக ஆயுதங்கள் கையில், வீரர்கள் அந்தப் படைகளில் ஒளிரும் ஆயுதங்களுடன் நின்றனர்.
கஜாஃ பதாதா ரதிநஸ்துரகாஶ்ச விஶாம்பதே । வ்யதிஷ்டந்வாகுராகாராஃ ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ
யானைகள், காலாட் படையினர், ரத வீரர்கள், குதிரை வீரர்கள் என்று நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வலைபோல் வரிசையாக நின்றனர்.
த்வஜா பஹுவிதாகாரா வ்யத்ரு'ஶ்யந்த ஸமுச்ச்ரிதாஃ। ஸ்வேஷாம் சைவ பரேஷாம் ச த்யுதிமந்தஃ ஸஹஸ்ரஶஃ
பலவகை வடிவங்களில் கொடிகள் உயரமாக ஏற்றப்பட்டு, உன் பக்கம் மற்றும் எதிரிகள் பக்கம் இரண்டிலும் ஆயிரக்கணக்கில் பிரகாசித்தன.
காஞ்சநா மணிசித்ராங்கா ஜ்வலந்த இவ பாவகாஃ। அர்சிஷ்மந்தோ வ்யரோசந்த கஜாரோஹாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ
பொன்னும் மாணிக்கங்களும் பதிக்கப்பட்டு, தீப்போல் ஜ்வலித்து, யானைமேல் ஏறிய வீரர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் ஒளிர்ந்தனர்.
மஹேந்த்ரகேதவஃ ஶுப்ரா மஹேந்த்ரஸதநேஷ்விவ। ஸந்நத்தாஸ்தே ப்ரவீராஶ்ச தத்ரு'ஶுர்யுத்தகாங்க்ஷிணஃ
இந்திரனின் வெண்கொடி, இந்திரனின் அரண்மனையில் இருப்பதுபோல், முழு கவசம் அணிந்த வீரர்களும் போருக்காக ஆவலுடன் காட்சியளித்தனர்.
உத்யதைராயுதைஶ்சித்ராஸ்தலபத்தாஃ கலாபிநஃ । ரு'ஷபாக்ஷா மநுஷ்யேந்த்ராஶ்சமூமுககதா பபுஃ
உயர்த்திய ஆயுதங்களுடன், வண்ணமயமான அம்புக்கூடைகள் கட்டியவர்கள், காளை கண்கள் போன்ற கண்களையுடைய மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், படைமுனையில் நின்றனர்.
ஶகுநிஃ ஸௌபலஃ ஶல்ய ஆவந்த்யோऽத ஜயத்ரதஃ । விந்தாநுவிந்தௌ கைகேயாஃ காம்போஜஶ்ச ஸுதக்ஷிணஃ
சௌபலரின் மகன் சகுனி, சல்யன், அவந்தி மன்னன், ஜயத்ரதன், கேகய நாட்டைச் சேர்ந்த விந்தன், அனுவிந்தன், காம்போஜ நாட்டைச் சேர்ந்த சுதக்ஷிணன் ஆகியோரும் அங்கு இருந்தனர்.
ஶ்ருதாயுதஶ்ச காலிங்கோ ஜயத்ஸேநஶ்ச பார்திவஃ । ப்ரு'ஹத்பலஶ்ச கௌஶல்யஃ க்ரு'தவர்மா ச ஸாத்வதஃ
காலிங்க நாட்டைச் சேர்ந்த ஶ்ருதாயுதன், ஜயத்ஸேனன் என்ற மன்னன், கோசல நாட்டைச் சேர்ந்த ப்ருஹத்பாலன், சாத்த்வத குலத்தைச் சேர்ந்த க்ருதவர்மா ஆகியோர் அங்கே இருந்தனர்.
தஶைதே புருஷவ்யாக்ராஃ ஶூராஃ பரிகபாஹவஃ । அக்ஷௌஹிணீநாம் பதயோ யஜ்வாநோ பூரிதக்ஷிணாஃ
இவர்கள் பத்து பேரும் மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், இரும்பு போன்ற வலிமையான கரங்களுடன் வீரர்கள், படைத்தலைவர்கள், யாகம் செய்தவர்கள், தானம் வழங்கும் மனம் கொண்டவர்கள்.
ஏதே சாந்யே ச பஹவோ துர்யோதநவஶாநுகாஃ । ராஜாநோ ராஜபுத்ராஶ்ச நீதிமந்தோ மஹாரதாஃ
இவர்களுடன் பல அரசர்களும் அரசகுமாரர்களும், புத்திசாலி, வலிமைமிக்க ரத வீரர்களும், துரியோதனனின் கட்டளையைப் பின்பற்றி வந்தனர்.
ஸந்நத்தாஃ ஸமத்ரு'ஶ்யந ஸ்வேஷ்வநீகேஷ்வவஸ்திதாஃ । பத்தக்ரு'ஷ்ணாஜிநாஃ ஸர்வே பலிநோ யுத்தஶாலிநஃ
அவர்கள் எல்லோரும் கவசம் அணிந்து, தங்கள் படைவீதில் ஒற்றுமையாக நின்று, கருந்தோல் போர்வை அணிந்து, வலிமை மற்றும் போர் திறன் கொண்டவர்களாக இருந்தனர்.
ஹ்ரு'ஷ்டா துர்யோதநஸ்யார்தே ப்ரஹ்மலோகாய தீக்ஷிதாஃ। ஸமர்தா தஶ வாஹிந்யஃ பரிக்ரு'ஹ்ய வ்யவஸ்திதாஃ
துரியோதனனுக்காக மகிழ்ச்சியுடன், பிரம்மா உலகை அடைய விரும்பும் போல் விரதம் மேற்கொண்டு, பத்து வல்லமை வாய்ந்த படைகள் ஒன்று கூடி நிலை கொண்டிருந்தன.
ஏகாதஶீ தார்தராஷ்ட்ரீ கௌரவாணாம் மஹாசமூஃ । அக்ரதஃ ஸர்வஸைந்யாநாம் யத்ர ஶாந்தநவோऽக்ரணீஃ
துரியோதனனின் பிள்ளைகளான கவுரவர்களின் பதினொன்றாவது பெரிய படை, எல்லா படைகளுக்கும் முன்னால், ஶாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் தலைவராக நின்ற இடத்தில் இருந்தது.
ஶ்வேதோஷ்ணீஷம் ஶ்வேதஹயம் ஶ்வேதவர்மாணமச்யுதம் । அபஶ்யாம மஹாராஜ பீஷ்மம் சந்த்ரமிவோதிதம்
அரசே, வெள்ளை தலையணியும், வெள்ளை குதிரைகளும், வெள்ளை கவசமும் அணிந்த பீஷ்மரை, நாங்கள் எழுந்த சந்திரனைப் போல் பிரகாசமாகக் கண்டோம்.
ஹேமதாலத்வஜம் பீஷ்மம் ராஜதே ஸ்யந்ததே ஸ்திதம் । ஶ்வேதாப்ர இவ தீக்ஷ்ணாம்ஶும் தத்ரு'ஶுஃ குருபாண்டவாஃ
பொன்னால் செய்யப்பட்ட பனைக்கொடி கொண்ட ரதத்தில் பீஷ்மர் நின்றார்; அவர் ஒளிர்ந்தபடி, கூரிய கதிர்களை உடைய வெள்ளை மேகத்தைப் போல, கௌரவரும் பாண்டவரும் அவரை நோக்கினார்கள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா சமூமுகே பீஷ்மம் ஸமகம்பந்த பாண்டவாஃ । ஸ்ரு'ஞ்ஜயாஶ்ச மஹேஷ்வாஸா த்ரு'ஷ்டத்யும்நபுரோகமாஃ । ஜ்ரு'ம்பமாணம் மஹாஸிம்ஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ஷுத்ரம்ரு'கா யதா
படைமுனையில் பீஷ்மரைப் பார்த்த பாண்டவர்கள், த்ருஷ்டத்யும்னன் தலைமையில் இருந்த ஸ்ருஞ்ஜயர்களும், பெரிய வில்லாளிகளும், கர்ஜிக்கும் சிங்கத்தைப் பார்த்த சிறிய விலங்குகள் போல அஞ்சினர்.
த்ரு'ஷ்டத்யும்நமுகாஃ ஸர்வே ஸமுத்விவிஜிரே முஹுஃ । ஏகாதஶைதாஃ ஶ்ரீஜுஷ்டா வாஹிந்யஸ்தவ பார்திவ
த்ருஷ்டத்யும்னன் தலைமையில் இருந்த அனைவரும் மீண்டும் மீண்டும் அச்சமடைந்தார்கள்; இந்த பதினொன்று அழகான படைகளும் உமக்கே சேர்ந்தவை, அரசே.
பாண்டவாநாம் ததா ஸப்த மஹாபுருஷபாலிதாஃ । உந்மத்தமகராவர்தௌ மஹாக்ராஹஸமாகுலௌ
அதேபோல், பாண்டவர்களுக்கும் ஏழு படைகள் உள்ளன; அவை பெரியவர்கள் காப்பாற்றும் படைகள், பைத்தியக்கார மகரங்களும் பெரிய ஜலமிருகங்களும் நிரம்பிய கடலைப் போல சுழன்று கொண்டிருந்தன.
யுகாந்தே ஸமவேதௌ த்வௌ த்ரு'ஶ்யேதே ஸாகராவிவ । நைவ நஸ்தாத்ரு'ஶோ ராஜந்த்ரு'ஷ்டபூர்வோ ந ச ஶ்ருதஃ । அநீகாநாம் ஸமேதாநாம் கௌரவாணாம் ததாவிதஃ
யுகத்தின் முடிவில் இரண்டு பெரும் கடல்கள் சந்திப்பதைப் போல இந்த இரு படைகளும் தோன்றின; இப்படிப்பட்ட படைச்சேர்க்கையை நாங்கள் முன்பு பார்த்ததுமில்லை, கேட்டதுமில்லை, அரசே.
யதா ஸ பகவாந்வ்யாஸஃ க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோऽப்ரவீத்। ததைவ ஸஹிதாஃ ஸர்வே ஸமாஜக்முர்மஹீக்ஷிதஃ
பெரியோர் வியாசர், கிருஷ்ண த்வைப்பாயனர் சொன்னபடியே, எல்லா அரசர்களும் ஒன்றாக வந்து சேர்ந்தார்கள்.
மகாவிஷயகஃ ஸோமஸ்தத்திநம் ப்ரத்யபத்யத। தீப்யமாநாஶ்ச ஸம்பேதுர்திவி ஸப்த மஹக்ரஹாஃ
அந்த நாளில் சந்திரன் மகா நட்சத்திரத்தில் சென்றான்; ஏழு பெரிய கிரகங்களும் வானில் பிரகாசித்தன.
த்விதாபூத இவாதித்ய உதயே ப்ரத்யத்ரு'ஶ்யத। ஜ்வலந்த்யா ஶிகயா பூயோ பாநுமாநுதிதோ ரவிஃ
சூரியோதயத்தில், சூரியன் இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிந்தது போலத் தோன்றி, தீப்பொறி போல ஒளிரும் சிகரத்துடன், பிரகாசமான சூரியன் மீண்டும் எழுந்தது.
வவாஶிரே ச தீப்தாயாம் திஶி கோமாயுவாயஸாஃ । லிப்ஸமாநாஃ ஶரீராணி மாம்ஸஶோணிதபோஜநாஃ
அந்த ஒளிரும் திசையில் நரி, காகம் போன்றவை அலறின; அவை உடலை விரும்பி, இறைச்சி இரத்தம் உண்டன.