தேந த்வபிஹதோ காடம் பாணவேகவஶம் கதஃ। முமோஹ ஸமரே ராமோ பூமௌ ச நிபபாத ஹ
அந்த அம்பால் தீவிரமாகப் பட்டு, அதன் வேகத்தால் ராமர் போரில் குழம்பி, தரையில் விழுந்தார்.
ததோ ஹாஹாக்ரு'தம் கஸர்வம் ராமே பூதலமாஶ்ரிதே । ஜகத்பாரத ஸம்விக்நம் யதார்கபதநே பவேத்
அப்போது, ராமர் பூமியில் வீழ்ந்தபோது, பாரதா, எல்லா இடங்களிலும் பெரிய சோகக் கூச்சல் எழுந்தது; அது சூரியன் விழுந்தது போல் உலகம் அதிர்ந்தது.
தத ஏநம் ஸமுத்விக்நாஃ ஸர்வ ஏவாபிதுத்ருவுஃ । தபோதநாஸ்தே ஸஹஸா காஶ்யா ச குருநந்தந
பின்னர், குருநந்தனா, அங்கே இருந்த தவமுடையோரும் காச்யபர்களும் மிகுந்த கலக்கத்துடன் உடனே அவரை நோக்கி ஓடினர்.
தத ஏநம் பரிஷ்வஜ்ய ஶநைராஶ்வாஸயம்ஸ்ததா । பாணிபிர்ஜலஶீதைஶ்ச ஜயாஶீர்பிஶ்ச கௌரவ
அப்போது, அவர்கள் மெதுவாக அவரை அணைத்து, தங்கள் கைகளால் குளிர்ந்த நீர் ஊற்றி, வெற்றி வேண்டி ஆசீர்வதித்து ஆறுதல் கூறினர், கௌரவரே.
ததஃ ஸ விஹ்வலம் வாக்யம் ராம உத்தாய சாப்ரவீத்। திஷ்ட பீஷ்ம ஹதோऽஸீதி பாணம் ஸம்தாய கார்முகே
பின்னர், ராமர் குழம்பிய நிலையில் எழுந்து, 'பீஷ்மா, நீ இறந்தாய், நிற்க!' என்று சொல்லி, வில்லில் அம்பை ஏற்றினார்.
ஸ முக்தோ ந்யபதத்தூர்ணம் ஸவ்யே பார்ஶ்வே மஹாஹவே । யேநாஹம் ப்ரு'ஶமுத்விக்ரோ வ்யாகூர்ணித இவ த்ருமஃ
அந்த அம்பு விடப்பட்டு, பெரிய போரில் என் இடப்பக்கத்தில் விரைவாக விழுந்தது; அதனால் நான் பலமாக அதிர்ந்தேன், காற்றால் குலுங்கும் மரம்போல்.
ஹத்வா ஹயாம்ஸ்ததோ ராமஃ ஶீக்ராஸ்த்ரேண மஹாஹவே । அவாகிரந்மாம் விஸ்ரப்தோ பாணைஸ்தைர்லோமவாஹிபிஃ
பின்னர், ராமர் அந்த பெரிய போரில் என் குதிரைகளை வேகமான ஆயுதத்தால் அழித்து, தைரியமாக என் மீது முடி நிமிர்த்தும் அம்புகளை பொழிந்தார்.
ததோऽஹமபி ஶீக்ராஸ்த்ரம் ஸமரப்ரதிவாரணம் । அவாஸ்ரு'ஜம் மஹாபாஹோ தேந்தராதிஷ்டிதாஃ ஶராஃ
அதன்பிறகு, நானும் வலிமைமிக்கவன் ஆகி, சமரில் எதிர்க்கும் வகையில் மந்திர சக்தியுடன் கூடிய வேகமான அம்புகளை விட்டேன்.
ராமஸ்ய மம சைவாஶு வ்யோமாவ்ரு'த்ய ஸமந்ததஃ। ந ஸ்ம ஸூர்யஃ ப்ரதபதி ஶரஜாலஸமாவ்ரு'தஃ
பின்னர், ராமரும் நானும் வீசிய அம்புகள் வானத்தை முழுவதும் மூடின; அம்புகளின் கூட்டத்தில் சூரியனின் ஒளி கூட ஊடுருவ முடியவில்லை.
மாதரிஶ்வா ததஸ்தஸ்மிந்மேகருத்த இவாபவத் । ததோ வாயோஃ ப்ரகம்பாச்ச ஸூர்யஸ்ய ச கபஸ்திபிஃ
அப்போது, அரசே, அந்த இடத்தில் காற்று மேகத்தால் அடைக்கப்பட்டதுபோல் இருந்தது; காற்றின் அசைவாலும் சூரியனின் கதிர்களாலும்—
அபிகாதப்ரபாவாச்ச பாவகஃ ஸமஜாயத । தே ஶராஃ ஸ்வஸமுத்தேந ப்ரதீப்தாஶ்சித்ரபாநுநா
அம்புகள் ஒன்றோடொன்று மோதிய வலிமையால் அங்கு நெருப்பு எழுந்தது; அவ்வம்புகள் தங்களின் உராய்வால் தீப்பொலிவுடன் ஜொலித்தன.
பூமௌ ஸர்வே ததா ராஜந்பஸ்மபூதாஃ ப்ரபேதிரே । ததா ஶதஸஹஸ்ராணி ப்ரயுதாந்யர்புதாநி ச
அப்போது, அரசே, அந்த அம்புகள் அனைத்தும் பூமியில் விழுந்து சாம்பலாகின; நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கோடிக்கணக்கிலும் இருந்தன.
அயுதாந்யத கர்வாணி நிகர்வாணி ச கௌரவ । ராமஃ ஶராணாம் ஸம்க்ருத்தோ மயி தூர்ணம் ந்யபாதயத்
பின்னர், கௌரவரே, கோபமடைந்த ராமர், என்மீது ஆயிரக்கணக்கிலும் இலட்சக்கணக்கிலும் எண்ணிக்கையற்ற அம்புகளை வேகமாக பொழிந்தார்.
ததோऽஹம் தாநபி ரணே ஶரைராஶீவிஷோபமைஃ । ஸம்சித்ய பூமௌ ந்ரு'பதே பாதயேயம் நகாநிவ
அதன்பிறகு, அரசே, நானும் அந்த அம்புகளை பாம்பு போன்ற கூரிய அம்புகளால் வெட்டி, மரங்களை வெட்டுவது போல் பூமியில் விழச் செய்தேன்.
ஏவம் ததபவத்யுத்வம் ததா பரதஸத்தம । ஸந்த்யாகாலே வ்யதீதே து வ்யபாயாத்ஸ ச மே குருஃ
அப்போது அந்தப் போர்க்களம் அங்கு நடந்தது, பாரதர்களில் சிறந்தவரே; மாலை நேரம் கடந்தபின், என் ஆசான் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
ஸமாகதஸ்ய ராமேண புநரேவாதிதாருணம்। அந்யேத்யுஸ்துமுலம் யுத்தம் ததா பரதஸத்தம
பின்னர் ராமர் திரும்பி வந்தபோது, பாரதர்களில் சிறந்தவரே, மறுநாள் மீண்டும் கொடூரமான ஒரு பெரும் போர் நிகழ்ந்தது.
ததோ திவ்யாஸ்த்ரவிச்சூரோ திவ்யாந்யஸ்த்ராண்யநேகஶஃக । அயோஜயத்ஸ தர்மாத்மா திவஸே திவஸே விபுஃ
அப்போது அந்த நீதிமான், வல்லமையுடையவர், தெய்வீக ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவர், ஒவ்வொரு நாளும் பல்வேறு தெய்வீக ஆயுதங்களை ஏவி விட்டார்.
தாந்யஹம் தத்ப்ரதீகாதைரஸ்த்ரைரஸ்த்ராணி பாரத। வ்யதமம் துமுலேயுத்தேப்ராணாம்ஸ்த்யக்த்வாஸுதுஸ்த்யஜாந்
அந்தக் கடும் போரில், பாரதா, நான் என் ஆயுதங்களால் அவற்றை எதிர்த்து, உயிரையே தியாகம் செய்யத் தயாராகி போரிட்டேன்.
அஸ்த்ரைரஸ்த்ரேஷு பஹுதா ஹதேஷ்வேவ ச பாரத । அக்ருத்யத மஹாதேஜாஸ்த்யக்தப்ராணஃ ஸ ஸம்யுகே
பல ஆயுதங்கள் பலவகையாக ஒன்றையொன்று அழித்தபோதும், பாரதா, அந்த மகாத்மா, உயிரை விட்டுவிடத் தீர்மானித்தும், போரில் கோபப்படவில்லை.
ததஃ ஶக்திம் ப்ராஹிணோத்தோரரூபா- மஸ்த்ரே ருத்தே ஜாமதக்ந்யோ மஹாத்மா। காலோத்ஸ்ரு'ஷ்டாம் ப்ரஜ்வலிதாமிவோல்காம் ஸம்தீப்தாக்ராம் தேஜஸா வ்யாப்ய லோகம்
அப்போது ஜமதக்னியின் மகன், தனது ஆயுதம் தடுக்கப்பட்டதும், காலம் விடும் போல ஒரு பயங்கரமான, தீப்பொறி போன்ற, உலகை ஒளியால் நிரப்பும் ஒரு கொடிய வேலை ஏவினார்.
ததோऽஹம் தாமிஷுபிர்தீப்யமாநாம் ஸமாயாந்தீமந்தகாலார்கதீப்தாம் । சித்த்வா த்ரிதா பாதயாமாஸ பூமௌ ததோ வவௌ பவநஃ புண்யகந்திஃ
அந்த எரிகின்ற வேல், முடிவின் சூரியனைப் போல ஜொலித்து வந்தபோது, நான் அம்புகளால் அதை மூன்று துண்டுகளாக வெட்டி, பூமியில் வீழ்த்தினேன்; பின்னர் ஒரு புனிதமான மணமுள்ள காற்று வீசியது.
தஸ்யாம் சிந்நாயாம் க்ரோததீப்தோऽத ராமஃ ஶக்தீர்கோராஃ ப்ராஹிணோத்த்வாதஶாந்யாஃ । தாஸாம் ரூபம் பாரத நோத ஶக்யம் தேஜஸ்வித்வால்லாகவாச்சைவ வக்தும்
அந்த வேல் துண்டிக்கப்பட்டதும், கோபத்தில் எரிந்த ராமர், பன்னிரண்டு கொடிய வேல்கள் மேலும் ஏவினார்; பாரதா, அவற்றின் வடிவத்தை, அவற்றின் பிரகாசமும் வேகமும் காரணமாக, விவரிக்க முடியாது.
கிந்த்வேவாஹம் விஹ்வலஃ ஸம்ப்ரத்ரு'ஶ்ய திக்ப்யஃ ஸர்வாஸ்தா மஹோத்கா இவாக்நேஃ । நாநாரூபாஸ்தேஜஸோக்ரேண தீப்தா யதாऽऽதித்யா த்வாதஶ லோகஸம்க்ஷயே
ஆனால், அவற்றைக் கண்டதும் நான் குழம்பி, எல்லா திசைகளிலிருந்தும் அவை வருவதைப் பார்த்தேன்; அவை பலவகை வடிவங்களுடன், தீயின் கொடுமைபோல் ஜொலித்து, உலகம் அழியும் போது தோன்றும் பன்னிரண்டு சூரியர்களைப் போல இருந்தன.
ததோ ஜாலம் பாணமயம் விவ்ரு'த்தம் ஸம்த்ரு'ஶ்ய பித்த்வா ஶரஜாலேந ராஜந்। த்வாதஶேஷூந்ப்ராஹிணவம் ரணேऽஹம் ததஃ ஶக்தீரப்யதமம் கோரரூபாஃ
அப்போது, அரசே, அம்புகளால் உருவான ஒரு வலையைப் பார்த்து, என் அம்புகளால் அதை உடைத்து, அந்த பன்னிரண்டு வேல்களுக்கு எதிராக பன்னிரண்டு அம்புகளை ஏவி, அந்த பயங்கரமான ஆயுதங்களை வீழ்த்தினேன்.
ததோ ராஜஞ்ஜாமதக்ந்யோ மஹாத்மா ஶக்தீர்கோரா வ்யாக்ஷிபத்தேமதண்டாஃ। விசித்ரிதாஃ காஞ்சநபட்டநம்த்தா யதா மஹோல்கா ஜ்வலிதாஸ்ததா தாஃ
பின்னர், அரசே, மகாத்மா ஜமதக்னியின் மகன், தங்கக் கட்டுகளும், தங்கம் பதிக்கப்பட்ட அழகான, தீப்பொறிபோல் ஜொலிக்கும் கொடிய வேல்களை வீசினார்.
தாஶ்சாப்யுக்ராஶ்சர்மணா வாரயித்வா கங்கேநாஜௌ பாதயித்வா நரேந்த்ர। பாணைர்திவ்யைர்ஜாமதக்ந்யஸ்ய ஸங்க்யே திவ்யாநஶ்வாநப்யவர்ஷம் ஸஸூதாந்
அந்த கொடிய வேல்களை நான் என் கவசத்தால் தடுத்தேன், அரசே; பின்னர், என் வாளால் அவற்றை போரில் வீழ்த்தினேன்; பிறகு, தெய்வீக அம்புகளால் ஜமதக்னியின் மகனின் தெய்வீக குதிரைகளும், தேரோட்டியும் மீது மழைபோல் அம்புகளை பொழிந்தேன்.
நிர்மிக்தாநாம் பந்நகாநாம் ஸரூபா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்தீர்ஹேமசித்ரா நிக்ரு'த்தாஃ । ப்ராதுஶ்சக்ரே திவ்யமஸ்த்ரம் மஹாத்மா க்ரோதாவிஷ்டோ ஹைஹயேஶமமாதீ
பாம்பு வடிவில், தங்கம் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த வேல்கள் வெட்டப்பட்டதைப் பார்த்ததும், ஹைஹயர்களின் தலைவன், மகாத்மா, கோபத்தில் ஆட்கொண்டு, ஒரு தெய்வீக ஆயுதத்தை ஏவினார்.
ததஃ ஶ்ரேண்யஃ ஶலபாநாமிவோக்ராஃ ஸமாபேதுர்விஶிகாநாம் ப்ரதீப்தாஃ । ஸமாசிநோச்சாபி ப்ரு'ஶம் ஶரீரம் ஹயாந்ஸூதம் ஸரதம் சைவ மஹ்யம்
அப்போது, அரசே, தீப்பொறிபோல் ஜொலிக்கும் அம்புகளின் கூட்டங்கள், வண்டுகளின் கூட்டங்களைப் போல, என்மேல் விழுந்து, என் உடலையும், குதிரைகளையும், தேரோட்டியையும், தேரையும் மூடின.
ரதஃ ஶரைர்மே நிசிதஃ ஸர்வதோऽபூ- த்ததா வாஹாஃ ஸாரதிஶ்சைவ ராஜந்। யுகம் ரதேஷாம் ச ததைவ சக்ரே ததைவாக்ஷஃ ஶரக்ரு'த்தோऽத பக்நஃ
என் தேரும், குதிரைகளும், தேரோட்டியும், அரசே, அம்புகளால் முழுவதும் மூடப்பட்டன; தேரின் யுகமும் சக்கரங்களும் அம்புகளால் உடைந்தன.
ததஸ்தஸ்மிந்பாணவர்ஷே வ்யதீதே ஶரௌகேண ப்ரத்யவர்ஷம் குரும் தம்। ஸ விக்ஷதோ மார்கணைர்ப்ரஹ்மராஶி- ர்தேஹாதஸக்தம் முமுசே பூரி ரக்தம்
பின்னர் அந்த அம்பு மழை முடிந்ததும், நான் என் ஆசான்மீது அம்புகளால் மழைபோல் தாக்கினேன்; என் அம்புகளால் காயமடைந்த அவர், பிரம்மத்தின் திரள்போல், உடலிலிருந்து நிறைய இரத்தம் சிந்தினார்.