ஏவம் தாம் பாஷமாணாம் து கந்யாம் ஸால்வபதிஸ்ததா। பரிதத்யாஜ கௌரவ்ய கருணம் பரிதேவதீம்
அவள் இவ்வாறு துயரத்துடன் அழுது பேசும்போது, கௌரவா, சால்வ நாட்டரசர் அந்த கன்னியை முற்றிலும் விட்டு விட்டார்.
கச்ச கச்சேதி தாம் ஸால்வஃ புநஃ புநரபாஷத। பிபேமி பீஷ்மாத்ஸுஶ்ரோணி த்வம் ச பீஷ்மபரிக்ரஹஃ
சால்வன் மீண்டும் மீண்டும், 'போ, போ' என்று சொன்னான்; அழகியவளே, பீஷ்மருக்காக எனக்கு பயம், நீ பீஷ்மரின் உரிமையிலுள்ளவள்.
ஏவமுக்தா து ஸா தேந ஸால்வேநாதீர்கதர்ஶிநா । நிஶ்சக்ராம புராத்தீநா ருததீ குரரீ யதா
அருகிலோக்காமல் சால்வன் இவ்வாறு கூறியபோது, அவள் துக்கத்துடன் அழுது, ஒரு பெண் கொக்கு போல் நகரத்திலிருந்து வெளியேறினாள்.
நிஷ்க்ராமந்தீ து நகராச்சிந்தயாமாஸ துஃகிதா । ப்ரு'திவ்யாம் நாஸ்தி யுவதிர்விஷமஸ்ததரா மயா
நகரத்தை விட்டு வெளியேறியவள், துக்கத்தில் சிந்தித்தாள்: இந்த பூமியில் என்னைவிட கடினமான நிலைமையில் உள்ள இளம்பெண் யாரும் இல்லை.
பந்துர்பிர்விப்ரஹீணாஸ்மி ஸால்வேந ச நிராக்ரு'தா । ந ச ஶக்யம் புநர்கந்தும் மயா வாரணஸாஹ்வயம்
நான் உறவினர்களை இழந்தவள், சால்வனால் நிராகரிக்கப்பட்டவள்; மீண்டும் வாரணாசிக்கு போக முடியாது.
அநுஜ்ஞாதா து பீஷ்மேண ஸால்வமுத்திஶ்ய காரணம்। கிம் நு கர்ஹாம்யதாத்மாநமத பீஷ்மம் துராஸதம்
பீஷ்மர் காரணமாக சால்வனைச் சொல்லி அனுமதி அளித்தார்; இப்போது நான் என்னைத் தானே குறை கூறுவேனா, 아니ல் அணுக முடியாத பீஷ்மரையா குறை கூறுவேனா?
அதவா பிதரம் மூடம் யோ மேऽகார்ஷீத்ஸ்வயம்வரம் । மயாऽயம் ஸ்வக்ரு'தோ தோஷோ யாऽஹம் பீஷ்மரதாத்ததா
அல்லது, என் அறிவில்லாத தந்தைதான் என் சுயம்புவரத்தை ஏற்பாடு செய்தார். நான் பீஷ்மரின் ரதத்திலிருந்து பேசினேன் என்பதனால், இந்த குறை என் தவறே.
ப்ரவ்ரு'த்தே தாருணே யுத்தே ஸால்வார்தம் நாபதம் புரா। தஸ்யேயம் பலநிர்வ்ரு'த்திர்யதாபந்நாऽஸ்மி மூடவத்
சால்வனுக்காக அந்த பயங்கரமான யுத்தம் தொடங்கியபோது, நான் அப்போது வீழவில்லை. இப்போது நான் இந்த துயரமான நிலைக்குப் போனது, அதற்கான விளைவுதான்.
திக்பீஷ்மம் திக்க மே மந்தம் பிதரம் மூடசேதஸம் । யேநாஹம் வீர்யஶுல்கேந பண்யஸ்த்ரீவ ப்ரசோதிதா
பீஷ்மருக்கும், என் அறிவில்லாத தந்தைக்கும் பழி. அவர்களால் நான் வீரத்திற்காக வாங்கும் பொருள் மாதிரி தூண்டப்பட்டேன்.
திங்மாம் திக்ஸால்வராஜாநம் திக்தாதாரமதாபி வா । யேஷாம் துர்நீதபாவேந ப்ராப்தாஸ்ம்யாபதமுத்தமாம்
எனக்கும், சால்வன் அரசருக்கும், என் தந்தைக்கும், படைத்தவனுக்கும் பழி. இவர்களின் தவறான செயலால் நான் இந்த பெரிய துயரத்துக்கு வந்துள்ளேன்.
ஸர்வதா பாகதேயாநி ஸ்வாநி ப்ராப்நோதி மாநவஃ । அநயஸ்யாஸ்ய து முகம் பீஷ்மஃ ஶாந்தநவோ மம
எப்படி இருந்தாலும், மனிதன் தன் விதியின்படி தான் பெறுவான். ஆனாலும், இந்த துயரத்திற்கு காரணம் எனக்குப் பீஷ்மர், சாந்தனுவின் மகன் தான்.
ஸா பீஷ்மே ப்ரதிகர்தவ்யமஹம் பஶ்யாமி ஸாம்ப்ரதம் । தபஸா வா யுதா வாபி துஃகஹேதுஃ ஸ மே மதஃ
இப்போது பீஷ்மருக்கு எதிராக நான் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். தவமோ, யுத்தமோ எப்படியாவது. என் துயரத்திற்கு காரணம் அவர் தான் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
கோ நு பீஷ்மம் யுதா ஜேதுமுத்ஸஹேத மஹீபதிஃ । ஏவம் ஸா பரிநிஶ்சித்ய ஜகாம நகராத்பஹிஃ
பீஷ்மரை யுத்தத்தில் வெல்ல எவன் அரசன் துணிவான்? இப்படிச் தீர்மானித்து, அவள் நகரத்தை விட்டு வெளியேறினாள்.
ஆஶ்ரமம் புண்யஶீலாநாம் தாபஸாநாம் மஹாத்மநாம் । ததஸ்தாமவஸத்ராத்ரிம் தாபஸைஃ பரிவாரிதா
அவள் நல்லொழுக்கமுள்ள பெரிய தவசிகளின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றாள். அங்கு அந்த தவசிகள் சூழ்ந்தபடி இரவு முழுவதும் தங்கினாள்.
ஆசக்யௌ ச யதாவ்ரு'த்தம் ஸர்வமாத்மநி பாரத । விஸ்தரேண மஹாபாஹோ நிகிலேந ஶுசிஸ்மிதா । ஹரணம் ச விஸர்கம் ச ஸால்வேந ச விஸர்ஜநம்
பாரதா, அவள் நடந்ததெல்லாம், தன் கடைபிடிப்போடு, விரிவாக அந்த தவசிகளிடம் கூறினாள் — தன்னை கடத்தியது, விடுவித்தது, சால்வனால் நிராகரிக்கப்பட்டது எல்லாம்.
ததஸ்தத்ர மஹாநாஸீத்ப்ராஹ்மணஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ । ஶைகாவத்யஸ்தபோப்ரு'த்தஃ ஶாஸ்த்ரே சாரண்யகே குருஃ
அங்கு ஒரு பெரிய பிராமணர் இருந்தார். அவர் உறுதியான விரதம் கொண்டவர், ஷைகாவத்யர்களில் தவம் வளர்ந்தவர், அரண்யக நூலில் ஆசான்.
ஆர்தா தாமாஹ ஸ முநிஃ ஶைகாவத்யோ மஹாதபாஃ । நிஃஶ்வஸந்தீம் ஸதீம் பாலாம் துஃகஶோகபராயணாம்
அந்த மகத்தான தவசி ஷைகாவத்யர், துயரத்தால் மூழ்கி, ஆழமாக மூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த இளம்பெண்ணை பார்த்து, அவளிடம் பேசினார்.
ஏவம் கதே து கிம் பத்ரே ஶக்யம் கர்தும் தபஸ்விபிஃ । ஆஶ்ரமஸ்தைர்மஹாபாகே தபோயுக்தைர்மஹாத்மபிஃ
"இப்படி நடந்தபோது, நல்லவளே, இந்த ஆசிரமத்தில் தவமிருப்பவர்கள் என்ன செய்ய முடியும்?" என்று அந்த மகான்கள் கேட்டனர்.
ஸா த்வேநமப்ரவீத்ராஜந்க்ரியதாம் மதநுக்ரஹஃ । ப்ராவ்ராஜ்யமஹமிச்சாமி தபஸ்தப்ஸ்யாமி துஶ்சரம்
அவள் பதிலளித்து, "அரசே, எனக்கு தயை செய்யுங்கள். நான் உலகத்தை விட்டு விலகி கடினமான தவம் செய்ய விரும்புகிறேன்" என்றாள்.
மயைவ யாநி கர்மாணி பூர்வதேஹே து மூடயா। க்ரு'தாநி நூநம் பாபாநி தேஷாமேதத்பலம் த்ருவம்
"நான் முன்பு பிறவி ஒன்றில் அறியாமையால் செய்த பாவங்கள் இப்போது இவ்விதம் விளைவாக வந்துள்ளன என்பதுதான் உறுதி."
நோத்ஸஹே து புநர்கந்தும் ஸ்வஜநம் ப்ரதி தாபஸாஃ । ப்ரத்யாக்யாதா நிராநந்தா ஸால்வேந ச நிராக்ரு'தா
"நான் மீண்டும் என் குடும்பத்தினரிடம் திரும்ப முடியாது, தவசிகளே. சால்வனால் நிராகரிக்கப்பட்டு, சந்தோஷமில்லாமல், ஒதுக்கப்பட்டவளாக இருக்கிறேன்."
உபதிஷ்டமிஹேச்சாமி தாபஸ்யம் வீதகல்மஷாஃ । யுஷ்மாபிர்தேவஸம்காஶைஃ க்ரு'பா பவது வோ மயி
"பாவமில்லாதவர்களே, இங்கு தவம் செய்வது எப்படி என்று எனக்கு கற்றுக்கொடுக்குங்கள். தேவதை போன்ற நீங்கள் எனக்கு தயை காட்டுங்கள்."
ஸ தாமாஶ்வாஸயத்கந்யாம் த்ரு'ஷ்டாந்தாகமஹேதுபிஃ । ஸாந்த்வயாமாஸ கார்யம் ச ப்ரதிஜஜ்ஞே த்விஜைஃ ஸஹ
அவர் அந்த பெண்ணை உதாரணங்களும், காரணங்களும் சொல்லி, இனிய வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறினார். பிற பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, அவளுக்குத் தேவையானதை செய்வதாக உறுதியளித்தார்.
ததஸ்தே தாபஸாஃ ஸர்வே கார்யவந்தோऽபவம்ஸ்ததா। தாம் கந்யாம் சிந்தயந்தஸ்தே கிம்கார்யமிதி தர்மிணஃ
அப்போது அந்த தவசிகள் அனைவரும், அந்த பெண்ணுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சிந்தித்து, தர்மத்திற்கு ஏற்ப செயல்படத் தீர்மானித்தார்கள்.
கேசிதாஹுஃ பிதுர்வேஶ்ம நீயதாமிதி தாபஸாஃ । கேசிதஸ்யதுமாலம்பே மதிம் சக்ருர்ஹி தாபஸாஃ
சில தவசிகள், 'இவள் தந்தையின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்' என்றார்கள். மற்ற சிலர், இவள் தவமடுக்கும் இடத்திலேயே இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார்கள்.
கேசித்ஸால்வபதிம் கத்வா நியோஜ்யமிதி மேநிரே। நேதி கேசித்வ்யவஸ்யந்தி ப்ரத்யாக்யாதா ஹி தேந ஸா
சிலர், 'சால்வ நாட்டரசரிடம் அனுப்ப வேண்டும்' என்று நினைத்தனர். ஆனால், அவர் மறுத்துவிட்டதால், மற்றவர்கள் அதற்கு ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.
ஏவம் கதே து கிம் ஶக்யம் பத்ரே கர்தும் மநீஷிபிஃ । புநரூசுஶ்ச தாம் ஸர்வே தாபஸாஃ ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ
இப்படி நிலைமையடைந்தபோது, நல்லவளே, ஞானிகள் என்ன செய்ய முடியும்? பிறகு அந்த தவசிகள் அனைவரும், தங்கள் விரதத்தில் நிலைத்தவர்களாக, அவளிடம் மீண்டும் பேசினார்கள்.
அலம் ப்ரவ்ரஜிதேநேஹ பத்ரே ஶ்ர்ரு'ணு ஹிதம் வசஃ। இதோ கச்சஸ்வ பத்ரம் தே பிதுரேவ நிவேஶநம்
இங்கே தவமாடி திரிந்தது போதும், நல்லவளே. பயனுள்ள வார்த்தைகளை கேள்: இங்கிருந்து புறப்பட்டு, உனது தந்தையின் வீட்டிற்கே செல்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.
ப்ரதிபஸ்த்யதி ராஜா ஸ பிதா தே யதநந்தரம் । தத்ர வத்ஸ்யஸி கல்யாணி ஸுகம் ஸர்வகுணாந்விதா
உன் தந்தை அரசர் உடனே உன்னை ஏற்றுக்கொள்வார்; அங்கே நீ, நல்லவளே, எல்லா நற்குணங்களுடனும் சந்தோஷமாக வாழ்வாய்.
ந ச தேऽந்யா கதிர்ந்யாய்யா பவேத்பத்ரே யதா பிதா । பதிர்வாபி கதிர்நார்யாஃ பிதா வா வரவர்ணிநி । கதிஃ பதிஃ ஸமஸ்தாயா விஷமே ச பிதா கதிஃ
நல்லவளே, உனக்கு தந்தையைத் தவிர வேறு வழி இல்லை; பெண்களுக்கு கணவன் அல்லது தந்தை தான் ஆதாரம், அழகியவளே. கணவன் அருகில் இருந்தால் அவர் தான் ஆதாரம்; துன்பத்தில் தந்தை தான் ஆதாரம்.