ஶ்வேதோஷ்ணீஷாஶ்ச த்ரு'ஶ்யந்தே த்ரய ஏதே ஜநார்தந । தார்தராஷ்ட்ரேஷு ஸைந்யேஷு தாந்விஜாநீஹி கேஶவ
ஜனார்த்தனா, இந்த மூவரும் வெள்ளை தலையணை அணிந்து, த்ருதராஷ்டிரனின் படைகளில் தெரிந்தார்கள்; அவர்களை நீ அறிந்து கொள், கேசவா.
அஶ்வத்தாமா க்ரு'பஶ்சைவ க்ரு'தவர்மா ச ஸாத்வதஃ । ரக்தோஷ்ணீஷாஶ்ச த்ரு'ஶ்யந்தே ஸர்வே மாதவ பார்திவாஃ
அஸ்வத்தாமா, கிருபர், மற்றும் சாத்வத குலத்தைச் சேர்ந்த க்ருதவர்மா ஆகிய அரசர்கள் அனைவரும், மாதவா, சிவப்புத் தலையணை அணிந்திருந்தார்கள்.
உஷ்ட்ரப்ரயுக்தமாரூடௌ பீஷ்மத்ரோணௌ மஹாரதௌ । மயா ஸார்தம் மஹாபாஹோ தார்தராஷ்ட்ரேண வா விபோ
பீஷ்மரும் த்ரோணரும், பெரிய வீரர்கள், ஒட்டகத்தில் இழுக்கும் வண்டியில் ஏறி, என்னுடன் அல்லது த்ருதராஷ்டிரனின் மகனுடன் இருந்தார்கள், வலிமைமிக்கவனே.
அகஸ்த்யஶாஸ்தாம் ச திஶம் ப்ரயாதாஃ ஸ்ம ஜநார்தந । அசிரேணைவ காலேந ப்ராப்ஸ்யாமோ யமஸாதநம்
ஜனார்த்தனா, அகஸ்தியன் ஆளும் திசையை நோக்கி நாம் சென்றோம்; சீக்கிரத்தில் யமனின் இல்லத்துக்கு நாம் செல்வோம்.
அஹம் சாந்யே ச ராஜாநோ யச்ச தத்க்ஷத்ரமண்டலம் । காண்டிவாக்நிம் ப்ரவேக்ஷ்யாம இதி மே நாஸ்தி ஸம்ஶயஃ
நானும் மற்ற அரசர்களும், அந்த க்ஷத்திரியர்களும், காண்டீவத்தின் தீயில் செல்வோம்; இதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
அபஸ்திதவிநாஶேயம் நூநமத்ய வஸும்தரா। யதா ஹி மே வசஃ கர்ண நோபைதி ஹ்ரு'தயம் தவ
இன்று பூமி அழிவை நோக்கி செல்கிறது என்பதில் ஐயம் இல்லை; ஏனெனில், கர்ணா, என் வார்த்தைகள் உன் மனதை எட்டவில்லை.
ஸர்வேஷாம் தாத பூதாநாம் விநாஶே ப்ரத்யுபஸ்திதே। அநயோ நயஸங்காஶோ ஹ்ரு'தயாந்நாபஸர்பதி
அனைத்து உயிரினங்களும் அழிவை எதிர்கொள்ளும் போது, தந்தையே, நீதியாகத் தோன்றும் அநீதி மனதிலிருந்து அகலவில்லை.
அபி த்வாம் க்ரு'ஷ்ண பஶ்யாமோ ஜீவந்தோऽஸ்மாந்மஹாரணாத்। ஸமுத்தீர்ணா மஹாபாஹோ வீரக்ஷத்ரவிநாஶநாத்
கிருஷ்ணா, வீர க்ஷத்திரியர்கள் அழியும் இந்தப் பெரும் போரைக் கடந்து, நீ உயிரோடு இருப்பதை நாம் காணப்போகிறோமா, வலிமைமிக்கவனே?
அதவா ஸங்கமஃ க்ரு'ஷ்ண ஸ்வர்கே நோ பவிதா த்ருவம்। தத்ரேதாநீம் ஸமேஷ்யாமஃ புநஃ ஸார்தம் த்வயாநக
அல்லது, கிருஷ்ணா, நம்முடைய சந்திப்பு சொர்க்கத்தில் நிச்சயமாக நடக்கும்; அங்கே, பிழையற்றவனே, நாம் மீண்டும் உன்னுடன் கூடுவோம்.
இத்யுக்த்வா மாதவம் கர்ணஃ பரிஷ்வஜ்ய ச பீடிதம்। விஸர்ஜிதஃ கேஶவேந ரதோபஸ்தாதவாதரத்
இவ்வாறு மாதவனைச் சொல்லி, துயரத்தில் இருந்த கர்ணன் அவனை அணைத்து, கேசவன் அனுமதித்ததும், ரதத்திலிருந்து இறங்கினான்.
ததஃ ஸ்வரதாமஸ்தாய ஜாம்பூநதவிபூஷிதம்। மஹாத்மா வை நிவவ்ரு'தே ராதேயோ தீநமாநஸஃ
பின்னர், மகான் ராதேயன் தன் மனம் தளர்ந்து, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தன் ரதத்தில் ஏறி, திரும்பிப் போனான்.
ததஃ ஶீக்ரதரம் ப்ராயாத்கேஶவஃ ஸஹஸாத்யகிஃ। புநருச்சாரயந்வாணீம் யாஹி யாஹீதி ஸாரதிம்
அதன்பின், கேசவன் சத்யகியுடன் கூடி, வேகமாக புறப்பட்டு, 'போ, போ' என்று தன் ரதசாரதியை மீண்டும் மீண்டும் உத்தரவிட்டான்.
அஸித்தாநுநயே க்ரு'ஷ்ணே குருப்யஃ பாண்டவாந்கதே। அபிகம்ய ப்ரு'தாம் க்ஷத்தா ஶநைஃ ஶோசந்நிவாப்ரவீத்
கிருஷ்ணன் கௌரவர்களிடம் சமாதானம் செய்ய முயன்றதும், அது வெற்றியடையாமல் பாண்டவர்களிடம் திரும்பியதும், விதுரன் ப்ரிதையை அணுகி, துக்கத்தில் மெதுவாகப் பேசினான்.
ஜாநாஸி மே ஜீவபுத்ரீ பாவம் நித்யமவிக்ரஹே । க்ரோஶதோ நச க்ரு'ஹ்ணீதே வசநம் மே ஸுயோதநஃ
நீ என் மனநிலையை எப்போதும் அறிந்தவளே; என் உள்ளத்தில் பகை எதுவும் இல்லை. நான் எவ்வளவு சொல்லியும், சுயோதனன் என் வார்த்தைகளை கேட்கவில்லை.
உபபந்நோ ஹ்யஸௌ ராஜா சேதிபாஞ்சாலகேகயைஃ । பீமார்ஜுநாப்யாம் க்ரு'ஷ்ணேந யுயுதாநயமைரபி
அந்த அரசனுக்கு சேதி, பாஞ்சாலர், கேகயர், பீமன், அர்ஜுனன், கிருஷ்ணன், யுயுதானன், யாதவர்கள் ஆகியோர் துணையாக இருக்கின்றனர்.
உபப்லாவ்யே நிவிஷ்டோऽபி தர்மமேவ யுதிஷ்டிரஃ। காங்க்ஷதே ஜ்ஞாதிஸௌஹார்தாத்பலவாந்துர்பலோ யதா
உபப்லவ்ய நகரத்தில் தங்கியிருந்தாலும், யுதிஷ்டிரன், வலிமை உள்ளவனாக இருந்தும், உறவினர்களுக்கான பாசத்தால் நீதியையே விரும்புகிறான்; அது பலவீனருக்கு இருப்பது போலவே.
ராஜா து த்ரு'தராஷ்ட்ரோऽயம் வயோவ்ரு'த்தோ ந ஶாம்யதி। மத்தஃ புத்ரமதேநைவ விதர்மே பதி வர்ததே
இந்த அரசன் திருதராஷ்டிரன் வயதில் முதிர்ந்தவனாக இருந்தும், தன் மகனுக்கான அன்பில் மயங்கி, தவறான வழியில் செல்கிறான்.
ஜயத்ரதஸ்ய கர்ணஸ்ய ததா துஃஶாஸநஸ்ய ச। ஸௌபலஸ்ய ச துர்புத்த்யா மிதோ பேதஃ ப்ரபத்ஸ்யதே
தீய எண்ணம் கொண்ட ஜயத்ரதன், கர்ணன், துஷ்சாசனன், சௌபலன் ஆகியோரால், அவர்களுக்குள் பிளவு ஏற்படும்.
அதர்மேம ஹி தர்மிஷ்டம் ஹ்ரியதே ராஜ்யமீத்ரு'ஶம்। யேஷாம் தேஷாமயம் தர்மஃ ஸாநுபந்தோ பவிஷ்யதி
தவறான வழியில் செல்வதால், நல்லவர்களிடம் இருந்த ராஜ்யம் இழக்கப்படுகிறது; இப்படிச் செய்பவர்களுக்கு, அவர்களுடன் சேர்ந்தவர்களுக்கும் இதுவே விதி.
க்ரியமாணே பலாத்தர்மே குருபிஃ கோ ந ஸம்ஜ்வரேத்। அஸாம்நா கேஶவே யாதே ஸமுத்யோக்ஷ்யந்தி பாண்டவாஃ
கௌரவர்கள் பலத்தால் அநியாயம் செய்கையில், யார் மனம் வருத்தப்படாமல் இருப்பார்? கேசவன் வெற்றியில்லாமல் திரும்பியதால், பாண்டவர்கள் போருக்கு தயாராகுவார்கள்.
ததஃ குரூணாமநயோ பவிதா வீரநாஶநஃ। சிந்தயந்ந லபே நித்ராமஹஃஸு ச நிஶாஸு ச
அதன்பின், கௌரவர்களுக்கு பேரழிவு வந்து, வீரர்கள் அழிவார்கள்; இதை நினைத்து, பகலும் இரவும் எனக்குத் தூக்கம் வரவில்லை.
ஶ்ருத்வா து குந்தீ தத்வாக்யமர்தகாமேந பாஷிதம்। ஸா நிஃஶ்வஸந்தீ துஃகார்தா மநஸா விமமர்ஶ ஹ
அந்த வார்த்தைகளை விதுரன் நன்மைக்காகச் சொன்னதை கேட்ட குந்தி, ஆழ்ந்த துக்கத்தில் மூச்சுவிட்டு, மனதில் சிந்தித்தாள்.
திகஸ்த்வர்தம் யத்க்ரு'தேயம் ஸுமஹாஞ்ஜ்ஞாதிஸம்க்ஷயஃ। வர்த்ஸ்யதே ஸுஹ்ரு'தாம் சைவ யுத்தேऽஸ்மிந்வை பராபவஃ
எத்தகைய லாபத்திற்காக இவ்வளவு உறவுகள் அழிவதும், நண்பர்கள் இந்தப் போரில் தோற்கடிக்கப்படுவதும், அதற்கு என்ன பயன்?
பாண்டவாஶ்சேதிபஞ்சாலா யாதவாஶ்ச ஸமாகதாஃ। பாரதைஃ ஸஹ யோத்ஸ்யந்தி கிம் நு துஃகமதஃபரம்
பாண்டவர்கள், சேதிகள், பாஞ்சாலர்கள், யாதவர்கள், பாரதர்களுடன் சேர்ந்து போரிடும் போது, அதைவிட பெரிய துயரம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
பஶ்யே தோஷம் த்ருவம் யுத்தே ததாऽயுத்தே பராபவம் । அதநஸ்ய ம்ரு'தம் ஶ்ரேயோ ந ஹி ஜ்ஞாதிக்ஷயோ ஜயஃ। இதி மே சிந்தயந்த்யா வை ஹ்ரு'தி துஃகம் ப்ரவர்ததே
போரில் நிச்சயம் தீமை இருக்கிறது; போரிடாவிட்டால் தோல்வி. ஏழைக்கு, உறவுகள் அழியும் வெற்றியைவிட, மரணம் மேல். இதை நான் சிந்திக்கும்போது, என் உள்ளம் துக்கத்தில் மூழ்குகிறது.
பிதாமஹஃ ஶாந்தநவ ஆசார்யஶ்ச யுதாம் பதிஃ। கர்ணஶ்ச தார்தராஷ்ட்ரார்தம் வர்தயந்தி பயம் மம
பிதாமஹன் சாந்தனுவின் மகன், ஆசான், போரில் தலைவன், கர்ணன்—all இவர்களும் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களுக்காக என் பயத்தை அதிகப்படுத்துகிறார்கள்.
நாசார்யஃ காமவாஞ்ஶிஷ்யைத்ரௌணோயுத்த்யேத ஜாதுசித்। பாண்டவேஷு கதம் ஹார்தம் குர்யாந்ந ச பிதாமஹஃ
ஆசான் எதையும் விரும்பாதவர்; த்ரோணரின் மகனும் தம் மாணவர்களுக்கு எதிராக யுத்தம் செய்யமாட்டார்கள். அப்படியிருக்க, பாண்டவர்கள் மீது பெரியபாட்டன் எப்படி பகை கொண்டிருப்பார்?
அயம் த்வேகோ வ்ரு'தாத்ரு'ஷ்டிர்தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்மதேஃ। மோஹாநுவர்தீ ஸததம் பாபோ த்வேஷ்டி ச பாண்டவாந்
ஆனால் ஒருவன் மட்டும், துரியோதனனின் தவறான வழியில் நடந்து, எப்போதும் தவறும் மோஹத்தையும் பின்பற்றி, பாண்டவர்களை வெறுத்து வருகிறான் — அவன் கர்ணன்.
மஹத்யநர்தே நிர்பந்தீ பலவாம்ஶ்ச விஶேஷதஃ। கர்ணஃ ஸதா பாண்டவாநாம் தந்மே தஹதி ஸம்ப்ரதி
இந்த பெரிய அபாயத்தில் கர்ணன் உறுதியோடும், மிகுந்த பலத்தோடும் பாண்டவர்களுக்கு எப்போதும் எதிராக நிற்கிறான். இதுதான் இப்போது என் உள்ளத்தை எரிக்கிறது.
ஆஶம்ஸே த்வத்ய கர்ணஸ்ய மநோऽஹம் பாண்டவாந்ப்ரதி । க்ரஸாதயிதுமாஸாத்ய தர்ஶயந்தீ யதாததம்
இன்று கர்ணனின் மனம் பாண்டவர்களை அழிக்கவே தீர்மானித்திருக்கிறது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது; அவன் வாய்ப்பைப் பெற்றவுடன், தன் எண்ணத்தை வெளிப்படையாக காட்டுவான்.