ஆதிபத்யேந கைலாஸே தநதோऽப்யபிஷேசிதஃ। அத்ர சைத்ரரதம் ரம்யமத்ர வைகாநஸாஶ்ரமஃ
கைலாசத்தில் அரசனாக குபேரன் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டான்; இங்கே அழகான சைத்ரரத வனம் உள்ளது, இங்கே வைகானஸ முனிவர்களின் ஆசிரமமும் உள்ளது.
அத்ர மந்தாகிநீ சைவ மந்தரஶ்ச த்விஜர்ஷப । அத்ர ஸௌகந்திகவநம் நைர்ரு'தைரபிரக்ஷ்யதே
இங்கே மந்தாகினி நதி, மந்தர மலை, சிறந்த பிராமணரே; இங்கே சௌகந்திக வனத்தை நைருதர்கள் காப்பாற்றுகிறார்கள்.
ஶாத்வலம் கதலீஸ்கந்தமத்ர ஸந்தாநகா நகாஃ। அத்ர ஸம்யமநித்யாநாம் ஸித்தாநாம் ஸ்வைரசாரிணாம்
இங்கே பசுமை மேடுகள், வாழைத் தண்டு, சந்தானக மரங்கள் உள்ளன; இங்கே எப்போதும் தணிப்பில் இருப்பவர்களாகிய சித்தர்கள் சுதந்திரமாகச் சுற்றி நடக்கிறார்கள்.
விமாநாந்யுநுரூபாணி காமபோக்யாநி காலவ । அத்ர தே ரு'ஷயஃ ஸப்த தேவீ சாருந்ததீ ததா
இங்கே, கலவா, இன்பத்திற்கு ஏற்ற விமானங்கள் உள்ளன; இங்கே ஏழு முனிவர்கள் மற்றும் அருந்ததி தேவியும் உறைகின்றனர்.
அத்ர திஷ்டதி வை ராத்ரிந்திவாப்யத்ராவதிஷ்டதே। அத்ர யஜ்ஞம் ஸமாஸாத்ய த்ருவம் ஸ்தாதா பிதாமஹஃ
இங்கே இரவும் பகலும் நிலைபெற்றுள்ளன; இங்கே யஜ்ஞத்தை அடைந்து, பிதாமகரானவர் நிலைத்திருப்பார்.
ஜ்யோதீம்ஷி சந்த்ரஸூர்யௌ ச பரிவர்தந்தி நித்யஶஃ । அத்ர கங்காமஹாத்வாரம் ரக்ஷந்தி த்விஜஸத்தம
இங்கே சந்திரன், சூரியன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் எப்போதும் சுழன்று செல்கின்றன; இங்கே, சிறந்த பிராமணரே, கங்கையின் பெரிய வாயிலை பாதுகாப்பர்.
தாமா நாம மஹாத்மாநோ முநயஃ ஸத்யவாதிநஃ । ந தேஷாம் ஜ்ஞாயதே மூர்திர்நாக்ரு'திர்ந தபஶ்சிதம்
இங்கே, 'தாமா' என்று அழைக்கப்படும், உண்மை பேசும் மகாத்மாக்கள் உறைகின்றனர்; அவர்களின் உருவம், தோற்றம், தவம் எவருக்கும் தெரியாது.
பரிவர்தஸஹஸ்ராமி காமபோஜ்யாநநி காலவ । யதாயதா ப்ரவிஶதி தஸ்மாத்பரதரம் நரஃ
இங்கே ஆயிரக்கணக்கான இனிமையான இன்ப இடங்கள் உள்ளன, கலவா; மனிதன் ஒவ்வொன்றிலும் நுழையும்போது, அதைவிட உயர்ந்த நிலைக்கு செல்லுகிறான்.
ததாததா த்விஜஶ்ரேஷ்ட ப்ரவிலீயதி காலவ । நைதத்கேநசிதந்யேந கதபூர்வம் த்விஜர்ஷப
அதேபோல், சிறந்த பிராமணரே, அவன் மேலும் மேலும் கரைந்து போகிறான், கலவா; இதற்கு முன்பு வேறு யாரும் இங்கு வந்ததில்லை, சிறந்த பிராமணரே.
ரு'தே நாராயணம் தேவம் நரம் வா ஜிஷ்ணுமவ்யயம் । அத்ர கைலாஸமித்யுக்தம் ஸ்தாநமைலவிலஸ்ய தத்
நாராயணன் அல்லது அழியாத நரன் தவிர, வேறு யாரும் இந்த இடத்தை அடைய முடியாது; இது 'கைலாசம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, இலவிலனின் மகனின் இல்லம்.
அத்ர வித்யுத்ப்ரபா நாம ஜசிரேऽப்ஸரஸோ தஶ। அத்ர விஷ்ணுபதம் நாம க்ரமதா விஷ்ணுநா க்ரு'தம்
இங்கே, 'வித்யுத் பிரபா' என்று பெயருடைய பத்து அப்சராசிகள் பிறந்தார்கள்; இங்கே, விஷ்ணு தன் அடியால் உருவாக்கிய 'விஷ்ணுபதம்' என்ற இடம் உள்ளது.
த்ரிலோகவிக்ரமே ப்ரஹ்மந்நுத்தராம் திஶமாஶ்ரிதம் । அத்ர ராஜ்ஞா மருதேந யஜ்ஞேநேஷ்டம் த்விஜோத்தம
மூன்று உலகங்களையும் கடந்தபோது, பிரம்மனே, அவர் வடக்கு திசையில் அடைந்தார்; இங்கே, சிறந்த பிராமணரே, அரசன் மருதன் யாகம் செய்தான்.
உஶீரபீஜே விப்ரர்ஷே யத்ர ஜாம்பூநதம் ஸரஃ। ஜீமூதஸ்யாத்ர விப்ரர்ஷேருபதஸ்தே மஹாத்மநஃ
உஷீரம் வளரும் இடத்தில், ஜாம்பூநதம் என்ற ஏரி இருக்கும். அங்கே அந்த மகான் ஜீமூத முனிவர் நின்றார்.
ஸாக்ஷாத்தைமவதஃ புண்யோ விமலஃ கநகாகரஃ । ப்ராஹ்மணேஷு ச யத்க்ரு'த்ஸ்நம் ஸ்வந்தம் க்ரு'த்வா தநம் மஹத்
அந்த புனிதமான, தூய்மையான, பொன்னிறமான இடம் நேராக இமயமலையின் சொத்து. அங்கே உள்ள பெரும் செல்வத்தை, அந்த இடத்தில் பிராமணர்களுக்குள் தனதாக்கிக் கொண்டார்.
வவ்ரே தநம் மஹர்ஷிஃ ஸ ஜைமூதம் தத்தநம் ததஃ। அத்ர நித்யம் திஶாம்பாலாஃ ஸாயம்ப்ராதர்த்விஜர்ஷப
அந்த ஜீமூத முனிவரின் செல்வத்தை அந்த மகா முனிவர் தேர்ந்தெடுத்தார். அங்கே, இரவு பகல் என எப்போதும் திசைகளைக் காக்கும் தேவதைகள் கூடுகின்றனர், பிரம்ஹணர்களில் சிறந்தவரே.
கஸ்ய கார்யம் கிமிதி வை பரிக்ரோஶாந்தி காலவ । ஏவமேஷா த்விஜஶ்ரேஷ்ட குணைரந்யைர்திகுத்தரா
'இதுவே யாருடைய வேலை? என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று அவர்கள் கூவி அழைக்கின்றனர், காலவா. இப்படித்தான், பிரம்ஹணர்களில் சிறந்தவரே, இந்த திசை மற்ற திசைகளை விட சிறப்பாக உள்ளது.
உத்தரேதி பரிக்யாதா ஸர்வகர்மஸ்து சோத்தரா । ஏதா விஸ்தரஶஸ்தாத தவ ஶங்கீர்திதா திஶஃ
இது 'உத்தர' என்று அழைக்கப்படுகிறது; எல்லா செயல்களிலும் இது மேலானது. இப்படியே, ப்ரியமானவரே, இந்த திசைகளை விரிவாக உனக்குச் சொன்னேன்.
சதஸ்ரஃ க்ரமயோகேந காமாஶாம் கந்துமிச்சஸி। உத்யதோऽஹம் த்விஜஶ்ரேஷ்ட தவ தர்ஶயிதும் திஶஃ। ப்ரு'திவீம் சாகிலாம் ப்ரஹ்மம்ஸ்தஸ்மாதாரோஹ மாம் த்விஜ
நீ நான்கு திசைகளையும் வரிசையாக சென்று காண விரும்புகிறாய். பிரம்ஹணர்களில் சிறந்தவரே, அந்த திசைகளையும் முழு பூமியையும் உனக்குக் காட்டத் தயாராக இருக்கிறேன். ஆகவே, என்னை ஏறி வருவாய்.
கருத்மந்புஜகேந்த்ராரே ஸுபர்ண விநதாத்மஜ । நய மாம் தார்க்ஷ்ய பூர்வேண யத்ர தர்மஸ்ய சக்ஷுஷீ
பாம்புகளுக்கு பகைவரும், விநதையின் மகனும், சுபர்ணனும் ஆன கருடா, என்னை கிழக்கு திசைக்கு அழைத்துச் செல்; அங்கே தர்மத்தின் கண்கள் இருக்கின்றன.
பூர்வமேதாம் திஶம் கச்ச யா பூர்வம் பரிகீர்திதா । தேவதாநாம் ஹி ஸாந்நித்யமத்ர கீர்திதவாநஸி
இந்த கிழக்கு திசைக்கு போ, முன்பே கூறப்பட்ட திசைதான் இது. தேவதைகள் இங்கு இருப்பதாக நீயே சொன்னாய்.
அத்ர ஸத்யம் ச தர்மஶ்ச த்வயா ஸம்யக்ப்ரகீர்திதஃ। இச்சேயம் து ஸமாகந்தும் ஸமஸ்தைர்தைவதைரஹம்। பூயஶ்ச தாந்ஸுராந்த்ரஷ்டுமிச்சேயமருணாநுஜ
இங்கே, உண்மை மற்றும் தர்மம் பற்றி நீ சரியாக விளக்கியுள்ளாய். ஆனாலும், எல்லா தேவதைகளையும் ஒருசேர சந்திக்க விரும்புகிறேன். மறுபடியும், அருணனின் தம்பியே, அந்த தேவதைகளை பார்க்க ஆசைப்படுகிறேன்.
தமாஹ விநதாஸூநுராரோஹஸ்வேதி வை த்விஜம்। ஆருரோஹாத ஸ முநிர்கருடம் காலவஸ்ததா
அப்போது விநதையின் மகன் அந்த பிரம்ஹணரிடம், 'ஏறிவா' என்று சொன்னான். உடனே அந்த முனிவர் காலவா கருடனை ஏறினார்.
க்ரமமாணஸ்ய தே ரூபம் த்ரு'ஶ்யதே பந்நகாஶந। பாஸ்கரஸ்யேவ பூர்வாஹ்ணே ஸஹஸ்ராம்ஶோர்விவஸ்வதஃ
நீ பறக்கும் போது, பாம்புகளை விழுங்கும் கருடா, உன் உருவம் காலை நேரத்தில் ஆயிரம் கதிர்கள் வீசும் சூரியனைப் போல தோன்றுகிறது.
பக்ஷவாதப்ரணுந்நாநாம் வ்ரு'க்ஷாணாமநுகாமிநாம் । ப்ரஸ்திதாநாமிவ ஸமம் பஶ்யாமீஹ கதிம் கக
உன் இறகுகளால் வீசும் காற்றில் மரங்கள் எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் பயணிக்கிறதுபோல் எனக்குத் தெரிகிறது, பறவையே.
ஸஸாகரவநாமுர்வீ ஸஶைலவநகாநநாம் । ஆகர்ஷந்நிவ சாபாஸி பக்ஷவாதேந கேசர
கடல்கள், காடுகள், மலைகள், வனங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் கொண்ட பூமி, உன் இறகுகளால் வீசும் காற்றில் இழுக்கப்படுவது போலத் தெரிகிறது, ஆகாயத்தில் பறக்கும் ஒருவனே.
ஸமீநநாகநக்ரம் ச கமிவாரோப்யதே ஜலம்। வாயுநா சைவ மஹதா பக்ஷவாதேந சாநிஶம்
மீன்கள், பாம்புகள், முதலைகள் ஆகியவற்றுடன் கூடிய நீர், பெரிய காற்றிலும், உன் இறகுகளால் எழும் காற்றிலும், ஆகாயத்துக்கே தூக்கப்படுவது போலத் தெரிகிறது.
துல்யரூபாநநாந்மத்ஸ்யாம்ஸ்ததா திமிதிமிங்கிலாந் । நாகாஶ்வநரவக்ராம்ஶ்ச பஶ்யாம்யுந்மதிதாநிவ
ஒரே மாதிரியான மீன்கள், பெரிய திமிங்கிலங்கள், பாம்புகள், குதிரைகள், வளைந்த உருவங்கள் ஆகியவை எல்லாம் சுழற்சி அடைவது போல எனக்குப் படுகிறது.
மஹார்ணவஸ்ய ச ரவைஃ ஶ்ரோத்ரே மே பதிரே க்ரு'தே। ந ஶ்ர்ரு'ணோமி ந பஶ்யாமி நாத்மநோ வேத்மி காரணம்
பெரும் கடலின் இரைச்சல் என் காதுகளைப் பிழைத்துவிட்டது; நான் எதையும் கேட்கவோ பார்க்கவோ முடியவில்லை; நானே என் நிலையை அறியவில்லை.
ஶநைஃ ஸ து பவாத்யாது ப்ரஹ்மவத்யாமநுஸ்மரந் । ந த்ரு'ஶ்யதே ரவிஸ்தாத ந திஶோ ந ச கம் கக
அவன் மெதுவாகச் செல்லும் போது, ப்ரம்மனை கொன்றதை நினைவுகூர்ந்தான். அப்போது சூரியனும், திசைகளும், ஆகாயமும் எதுவும் தெரியவில்லை, பறவையே.
தம ஏவ து பஶ்யாமி ஶரீரம் தே ந லக்ஷயே । மணீ வ ஜாத்யௌ பஶ்யாமி சக்ஷுஷீ தேऽஹமண்டஜ
நான் இருட்டையே பார்க்கிறேன்; உன் உடலை கண்டறிய முடியவில்லை. இரண்டு மணிப்போல் பிரகாசிக்கும் கண்களை மட்டும் பார்க்கிறேன், முட்டையிலிருந்து பிறந்தவனே.