நாதிப்ரஹீணரஶ்மிஃ ஸ்யாத்ததா பாவவிபர்யயே । விஷாதமர்ச்சேத் க்லாநிம் வாப்யேதமர்தம் ப்ரவீமிதே
உன் ஆற்றல் மிக அதிகமாக குறையக் கூடாது, மனநிலை மாற்றமும் வரக்கூடாது; மனச்சோர்வும் சோர்வும் வராதபடி இதைச் சொல்கிறேன்.
ஶ்வோபூதே த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸமீபம் ப்ராப்ய பாண்டவ। யதிஷ்யே ப்ரஶமம் கர்தும் யுஷ்மதர்தமஹாபயந்
நாளை, த்ருதராஷ்ட்ரரிடம் சென்று, பாண்டவா, உங்களுக்காக அமைதியை ஏற்படுத்த முயற்சி செய்வேன்; உங்களுக்காக மிகுந்த நன்மை நாடுவேன்.
ஶமம் சேத்தே கரிஷ்யந்தி ததோऽநந்தம் யஶோ மம। பவதாம் கச க்ரு'தஃ காமஸ்தேஷாம் ச ஶ்ரேய உத்தமம்
அவர்கள் அமைதி ஏற்படுத்தினால், எனக்கு அளவில்லா புகழ் கிடைக்கும்; உங்கள் விருப்பங்கள் நிறைவேறும், அவர்களுக்கு உயர்ந்த நன்மை கிடைக்கும்.
தே சேதபிநிவேக்ஷ்யந்தே நாப்யுபைஷ்யந்தி மே வசஃ । குரவோ யுத்தமேவாத்ர கோரம் கர்ம பவிஷ்யதி
அவர்கள் என் வார்த்தைகளை ஏற்காமல் பிடிவாதமாக இருந்தால், கௌரவர்கள் இங்கே போர் செய்ய முன்வருவார்கள்; அப்போது கொடிய செயல் நிகழும்.
அஸ்மிந்யுத்தே பீமஸேந த்வயி பாரஃ ஸமாஹிதஃ। தூரர்ஜுநேந தார்யா ஸ்யாத்வேடவ்ய இதரோ ஜநஃ
இந்தப் போரில், பீமசேனா, பாரம் உன் மேல் வைக்கப்பட்டுள்ளது; அர்ஜுனன் அந்தச் சுமையை தாங்க வேண்டும், மற்றவர்கள் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்.
அஹம் ஹி யந்தா பீபத்ஸோர்பவிதா ஸம்யுகே ஸதி। தநஞ்ஜயஸ்யைஷ காமோ ந ஹி யுத்தம் ந காமயே
போர் ஏற்பட்டால், பீபத்சுவின் தேரோட்டியாக நான் இருப்பேன்; இது தனஞ்சயனின் விருப்பம், ஏனெனில் எனக்கு போர் வேண்டாம்.
தஸ்மாதாஶங்கமாநோऽஹம் வ்ரு'கோதர மதிம் தவ। கததஃ க்லீபயா வாசா தேஜஸ்தே ஸமதீதிபம்
உன் மன உறுதியைப் பற்றி கவலைப்பட்டேன், வ்ருகோதரா; நீ மனமில்லாமல் பேசினாலும், உன் ஆற்றல் முழுமையாகக் கொழுந்து விட்டது.
உக்தம் யுதிஷ்டிரேணைவ யாவத்வாச்யம் ஜநார்தந । தவ வாக்யம் து மே ஶ்ருத்வா ப்ரதிபாதி பரந்தப
யுதிஷ்டிரன் சொல்ல வேண்டியதை எல்லாம் ஏற்கனவே கூறிவிட்டான், ஜனார்த்தனா; ஆனால் உன் வார்த்தைகள், பகைவரை அழிப்பவனே, என் மனதில் ஆழமாகப் பதிகின்றன.
நைவ ப்ரஶமமத்ர த்வம் மந்யஸே ஸுகரம் ப்ரபோ । லோபாத்வா த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய தைந்யாத்வா ஸமுபஸ்திதாத்
இங்கே அமைதி எளிதில் கிடைக்கும் என்று நீ நினைப்பதில்லை, பிரபு; த்ருதராஷ்ட்ரரின் பேராசையாலோ, வந்த துயரத்தாலோ அது சாத்தியமில்லை.
அபலம் மந்யஸே வாऽபி புருஷஸ்ய பராக்ரமம் । ந சாந்தரேண கர்மாணி பௌருஷேண பலோதயஃ
ஒரு மனிதனின் முயற்சி பயனில்லை என்று நீ நினைக்கிறாய்; ஆனால் செயல் இல்லாமல், வெறும் மனதார்வத்தால் alone ஆற்றல் வராது.
ததிதம் பாஷிதம் வாக்யம் ததாசந ததைவ தத்। ந சைததேவம் த்ரஷ்டவ்யமஸாத்யமபி கிம்சந
இப்போது சொன்னது உண்மைதான், அதன்படி நடக்க வேண்டும்; ஆனால் எதையும் முடியாதது என்று கருதக்கூடாது.
கிம் சைதந்மந்யஸே க்ரு'ச்ச்ரமஸ்மாகமவஸாதகம்। குர்வந்தி தேஷாம் கர்மாணி யேஷாம் நாஸ்தி பலோதயஃ
இந்தக் கடினத்தை நம்மை வீழ்ச்சி அடையச் செய்யும் என்று ஏன் நினைக்கிறாய்? செயலில் பலன் இல்லாதவர்கள்தான் துன்பப்படுவார்கள்.
ஸம்பாத்யமாநம் ஸம்யக்வ ஸ்யாத்கர்ம ஸபலம் ப்ரபோ। ஸ ததா க்ரு'ஷ்ண வர்தஸ்வ யதா ஶர்ம பவேத்பரைஃ
ஒரு செயல் சரியாக நிறைவேற்றப்பட்டால், அது நிச்சயம் பலன் தரும், பிரபு; அதனால், கிருஷ்ணா, பிறர் மகிழ்ச்சி அடையும்படி நீ செயல் புரிய வேண்டும்.
பாண்டவாநாம் குரூணாம் ச பவாந்நஃ ப்ரதமஃ ஸுஹ்ரு'த்। ஸுராணாமஸுராணாம் ச யதா வீர ப்ரஜாபதிஃ
பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் நீ எங்களுக்குப் பிரதான நண்பன்; தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் பிரஜாபதி எப்படி இருக்கிறார், அதுபோல் நீயும் இருக்கிறாய், வீரா.
குரூணாம் பாண்டவாநாம் ச ப்ரதிபத்ஸ்வ நிராமயம் । அஸ்மத்திதமநுஷ்டாநம் மந்யே தவ ந துஷ்கரம்
கௌரவருக்கும் பாண்டவருக்கும் நன்மை ஏற்படுத்த வேண்டும்; எங்களுக்காகச் செயல் செய்வது உனக்கு கடினம் அல்ல என்று நம்புகிறேன்.
ஏவம் ச கார்யதாமேதி கார்யம் தவ ஜநார்தந । கமநாதேவமேவ த்வம் கரிஷ்யஸி ஜநார்தந
இவ்வாறு உன் கடமை நிறைவேறுகிறது, ஜனார்த்தனா; நீ செல்வதன் மூலம் செயல் நிறைவேறும், ஜனார்த்தனா.
சிகீர்ஷிதமதாந்யத்தே தஸ்மிந்வீர துராத்மாநி । பவிஷ்யதி ச தத்ஸர்வம் யதா தவ சிகீர்ஷிதம்
வீரனே, நீ என்ன நினைக்கிறாயோ, அந்தக் கொடிய மனம் கொண்டவன் அதை எல்லாம் உன் விருப்பப்படி செய்யப் போகிறான்.
ஶர்ம தைஃ ஸஹ வா நோऽஸ்து தவ வா யச்சிகீர்ஷிதம் । விசார்யமாணோ யஃ காமஸ்தவ க்ரு'ஷ்ண ஸ நோ குருஃ
கிருஷ்ணா, அவர்களோடு சமாதானம் வேண்டுமா வேண்டாமா என்பது உன் விருப்பம்; நீ என்ன ஆசைபடுகிறாயோ, அதுவே எங்களுக்குத் தலைமை வழிகாட்டி.
ந ஸ நார்ஹதி துஷ்டாத்மா வதம் ஸஸுதபாந்தவஃ। யேந தர்மஸுதே த்ரு'ஷ்டா ந ஸா ஶ்ரீருபமர்ஷிதா
அந்தத் தீய மனம் கொண்டவன், தன் பிள்ளைகளும் உறவினர்களும் உடன் இருந்தும், மரணத்திற்கு உரியவன் அல்ல; ஏனெனில் தர்மபுத்திரனுக்கு இழந்த செல்வம் அவனுக்குத் தெரியவில்லை.
யச்சாப்யபஶ்யதோபாயம் தர்மிஷ்டம் மதுஸூதந। உபாயேந ந்ரு'ஶம்ஸேந ஹ்ரு'தா துர்த்யூததேவிநா
மதுசூதனா, நீ எவ்வளவு நியாயமான வழிகளைக் கண்டாயோ, அந்தத் துர்நடக்கமான சூதாட்டத்தில், அவள் கொடூரமான முறையில் பறிக்கப்பட்டாள்.
கதம் ஹி புருஷோ ஜாதஃ க்ஷத்ரியேஷு தநுர்தரஃ । ஸமாஹூதோ நிவர்தேத ப்ராணத்யாகேऽப்யுபஸ்திதே
வீரர்களில் பிறந்து வில் ஏந்தும் ஒருவன், உயிர் itself ஆபத்தில் இருந்தாலும், சவால் விடப்பட்டபோது எப்படி விலக முடியும்?
அதர்மேண ஜிதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா வநே ப்ரவ்ரு'ஜிதாம்ஸ்ததா। வத்யதாம் மம வார்ஷ்ணேய நிர்கதோऽஸௌ ஸுயோதநஃ
வார்ஷ்ணேயா, அவர்கள் அநியாயமாக வெற்றிபெற்று காட்டிலும் அனுப்பப்பட்டதைப் பார்த்து, அந்த சுயோதனனை நான் கொல்ல வேண்டும்.
ந சைததத்புதம் க்ரு'ஷ்ண மித்ரார்தே யச்சிகீர்ஷஸி। க்ரியா கதம்ச முக்யா ஸ்யாந்ம்ரு'துநா சேதரேண வா
கிருஷ்ணா, நீ நண்பர்களுக்காக செய்கிறாய் என்பதில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை; முக்கியமான காரியம் மென்மையாகவோ வேறு விதமாகவோ எப்படி செய்ய முடியும்?
அதவா மந்யஸே ஜ்யாயாந்வதஸ்தேஷாமநந்தரம் । ததேவ க்ரியதாமாஶு ந விசார்யமதஸ்த்வயா
அல்லது, அவர்களை அழிப்பதே சிறந்தது என்று நீ நினைத்தால், அதை உடனே செய்யவும்; நீ இனி யோசிக்க வேண்டியதில்லை.
ஜாநாஸி ஹி யதைதேந த்ரௌபதீ பாபபுத்திநா । பரிக்லிஷ்டா ஸபாமத்யே தச்ச தஸ்யோபமர்ஷிதம்
கிருஷ்ணா, அந்தப் பாவமானவன் எப்படி திரௌபதியை சபையில் அவமானப்படுத்தினானோ, அதை நீ அறிந்திருக்கிறாய்; அவளும் அதை சகித்தாள்.
ஸ நாம ஸம்யக்வர்தேத பாண்டவேஷ்விதி மாதவ। ந மே ஸஞ்ஜாயதே புத்திர்பீஜமுப்தமிவோஷரே
மாதவா, அவன் பாண்டவர்களுக்கு நேர்மையாக நடப்பான் என்று எப்படி நம்ப முடியும்? அது பஞ்சத்தில் விதைத்த விதை போல் எனக்குத் தோன்றவில்லை.
தஸ்மாத்யந்மந்யஸே யுக்தம் பாண்டவாநாம் ஹிதம் ச யத்। ததாऽऽஶு குரு வார்ஷ்ணேய யந்நஃ கார்யமநந்தரம்
வார்ஷ்ணேயா, பாண்டவர்களுக்கு ஏற்றதும் நன்மை தருவதும் என்று நீ என்ன நினைக்கிறாயோ, அதை விரைவில் செய்; எங்களுக்கு அடுத்ததாக என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதையே செய்.
ஏவமேதந்மஹாபாஹோ யதா வதஸி பாண்டவ। பாண்டவாநாம் குரூணாம் ச ப்ரதிபத்ஸ்யே நிராமயம்। ஸர்வம் த்விதம் மமாயத்தம் பீபத்ஸோ கர்மணோர்த்வயோஃ
மகாபலசாலி பாண்டவா, நீ சொல்வது போல் தான். பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் சமமாக நடப்பேன். ஆனாலும், இது எல்லாம் உன்னுடையும் பீமனுடையும் செயலில் தான் இருக்கிறது.
க்ஷேத்ரம் ஹி ரஸவச்சுத்தம் கர்மணைவோபபாதிதம்। ரு'தே வர்ஷாந்ந கௌந்தேய ஜாது நிர்வர்தயேத்பலம்
கௌந்தேயா, நல்ல நிலம் இருந்தாலும், செயல் இல்லாமல் பழம் தராது; மழை இல்லாமல் அது ஒருபோதும் விளைச்சல் தராது.
தத்ர வை பௌருஷம் ப்ரூயுராஸேகம் யத்ர காரிதம்। தத்ர சாபி த்ருவம் பஶ்யேச்சோஷணம் தைவகாரிதம்
அங்கே, மக்கள் முயற்சியைப் பாசியில் காண்கிறார்கள்; ஆனால் வறட்சி வந்தால், அதைக் கடவுளின் செயல் என்று நிச்சயமாக நினைக்கிறார்கள்.