மநுஷ்யலோகக்ஷயக்ரு'த்ஸுகோரோ நோ சேதநுப்ராப்த இஹாந்தகஃ ஸ்யாத்। ஶஸ்த்ராணி யந்த்ரம் கவசாந்ரதாம்ஶ்ச நாகாந்ஹயாம்ஶ்ச ப்ரதிபாதயித்வா
மனிதர்களுக்கான பெரிய அழிவு நெருங்கி வருகிறது; இறப்பு இங்கு வந்துவிட்டதாக இல்லையெனில், ஆயுதங்கள், கருவிகள், கவசங்கள், ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள் எல்லாம் தயார் செய்யப்படுகின்றன.
யோதாஶ்ச ஸர்வே க்ரு'தநிஶ்சயாஸ்தே பவந்து ஹஸ்த்யஶ்வரதேஷு யத்தாஃ। ஸாங்க்ராமிகம் தே யதுபார்ஜநீயம் ஸர்வம் ஸமக்ரம் குரு தந்நரேந்த்ர
எல்லா போராளிகளும் தைரியமாக முடிவெடுத்து, யானை, குதிரை, ரதங்களில் தயார் நிலையில் இருக்கட்டும்; போருக்காக தேவைப்படும் எல்லாவற்றையும், அரசே, முழுமையாகச் சேர்த்து வைத்துக்கொள்.
துர்யோதநோ ந ஹ்யலமத்ய தாதும் ஜீவம்ஸ்தவைதந்ந்ரு'பதே கதம்சித்। யத்தே புரஸ்தாதபவத்ஸம்ரு'த்தம் த்யூதே ஹ்ரு'தம் பாண்டவமுக்ய ராஜ்யம்
துரியோதனன் வாழ்ந்திருக்கிறவரை, இன்று உனக்கு இதை கொடுக்க விரும்பவில்லை, அரசே; முன்பு உன்னிடம் இருந்த, பாண்டவர்களில் முதன்மை பெற்றவரால் சூதாட்டத்தில் இழந்த அந்த வளமான ராஜ்யத்தை.
யதாயதைவ ஶாந்திஃ ஸ்யாத்குரூணாம் மதுஸூதந। ததாததைவ பாஷேதா மா ஸ்ம யுத்தேந பீஷயேஃ
மதுசூதனா, கௌரவர்களுக்கு சமாதானம் எப்படியாவது கிடைக்குமாறு நீ பேசு; போர் பற்றி பேசிக் கொள்ளாமல் அவர்களை பயமுறுத்தாதே.
அமர்ஷீ ஜாதஸம்ரம்பஃ ஶ்ரேயோத்வேஷீ மஹாமநாஃ। நோக்ரம் துர்யோதநோ வாச்யஃ ஸாம்நைவேநம் ஸமாசரேஃ
துரியோதனன் பொறாமை கொண்டவன், சீக்கிரம் கோபமடைவான், நல்லதை விரோதப்படுவான், பெருமை கொண்டவன்; அவனை கடுமையாகச் சொல்லாமல், மென்மையாக நடந்து கொள்.
ப்ரக்ரு'த்யா பாபஸத்வஶ்ச துல்யசேதாஸ்து தஸ்யுபிஃ । ஐஶ்வர்யமதமத்தஶ்ச க்ரு'தவைரஶ்ச பாண்டவைஃ
அவன் இயல்பாகவே தீய மனம் கொண்டவன், கொள்ளையர்களைப் போல எண்ணம் கொண்டவன், அதிகாரத்தில் மதித்து, பாண்டவர்களுக்கு பகை கொண்டவன்.
அதீர்கதர்ஶீ நிஷ்டூரீ க்ஷேப்தா க்ரூரபராக்ரமஃ । தீர்கமந்யுரநேயஶ்ச பாபாத்மா நிக்ரு'திப்ரியஃ
அவன் குறுகிய பார்வையுடையவன், கடுமையானவன், பிறரை இகழ்பவன், கொடூரமான வலிமையுள்ளவன்; அவன் நீண்ட கோபம் கொண்டவன், அடக்கமில்லாதவன், தீய உள்ளத்தையுடையவன், மோசமான செயல்களை விரும்புபவன்.
ம்ரியேதாபி ந பஜ்யேத நைவ ஜஹ்யாத்ஸ்வகம் மதம்। தாத்ரு'ஶேந ஶமஃ க்ரு'ஷ்ண மந்யே பரமதுஷ்கரஃ
அவன் உயிர் போனாலும் தன் மனதை மாற்றமாட்டான், தன் கருத்தை ஒருபோதும் விட்டுவிடமாட்டான்; இப்படிப்பட்டவனுடன் சமாதானம் செய்வது, கிருஷ்ணா, மிகவும் கடினம் என்று நினைக்கிறேன்.
ஸுஹ்ரு'தாமப்யவாசீநஸ்த்யக்ததர்மா ப்ரியாந்ரு'தஃ । ப்ரதிஹந்த்யே ஸுஹ்ரு'தாம் வாசஶ்சைவ மநாம்ஸி ச
அவன் நண்பர்களிடமும் மரியாதை காட்டாதவன், தர்மத்தை கைவிட்டவன், பொய்யை விரும்புபவன்; நண்பர்களின் சொற்களையும் மனதையும் எதிர்க்கிறவன்.
ஸ மந்யுவஶமாபந்நஃ ஸ்வபாவம் துஷ்டமாஸ்திதஃ । ஸ்வபாவாத்பாபமப்யேதி த்ரு'ணைஶ்சந்ந இவோரகஃ
அவன் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவன், தீய இயல்பை ஏற்றுக்கொண்டவன்; தன் இயல்பால் தீமைக்கு அடிமையாகிறான், புல்லுக்குள் மறைந்த பாம்பு போல்.
துர்யோதநோ ஹி யத்ஸேநஃ ஸர்வதா விதிதஸ்தவ । யச்சீலோ யத்ஸ்வபாவஶ்ச யத்பலோ யத்பராக்ரமஃ
துரியோதனனும் அவன் படையும் முழுமையாக உனக்குத் தெரிந்தவை; அவன் எப்படி நடக்கிறான், அவன் இயல்பு என்ன, அவன் வலிமை எவ்வளவு, அவன் வீரமும் எவ்வளவு என்பதை நீ அறிந்திருக்கிறாய்.
புரா ப்ரஸந்நாஃ குரவஃ ஸஹபுத்ராஸ்ததா வயம்। இந்த்ரஜ்யேஷ்டா இவாபூம மோதமாநாஃ ஸபாந்தவாஃ
முன்பு, கௌரவர்கள் தங்கள் மக்களுடன், நாங்களும் நம்முடைய உறவினர்களுடன், இந்திரன் தலைமையில் தேவர்கள் போல சந்தோஷமாக இருந்தோம்.
துர்யோதநஸ்ய க்ரோதேந பரதா மதுஸூதந। தக்ஷ்யந்தே ஶிஶிராபாயே வநாநீவ ஹுதாஶநைஃ
துரியோதனனின் கோபத்தால், பாரதவம்சத்தினர், மதுசூதனா, குளிர்காலம் முடிவில் காட்டை தீ எரிப்பதைப் போல அழிந்துவிடுவார்கள்.
அஷ்டாதஶேமே ராஜாநஃ ப்ரக்யாத மதுஸூதந । யே ஸமுச்சிச்சிதுர்ஜ்ஞாதீந்ஸுஹ்ரு'தஶ்ச ஸபாந்தவாந்
இந்த பதினெட்டு புகழ்பெற்ற அரசர்கள், மதுசூதனா, தங்கள் உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் அழித்துவிட்டார்கள்.
அஸுராணாம் ஸம்ரு'த்தாநாம் ஜ்வலதாமிவ தேஜஸா। பர்யாயகாலே தர்மஸ்ய ப்ராப்தே கலிரஜாயத
வளமுடன் ஒளிரும் அசுரர்களிடையே, தர்மம் குறைந்த காலத்தில், கலியுகம் தோன்றியது.
ஹைஹயாநாமுதாவர்தோ நீபாநாம் ஜநமேஜயஃ । பஹுலஸ்தாலஜங்காநாம் க்ரு'மீணாமுத்ததோ வஸுஃ
ஹைஹயர்களில் உதாவர்த்தன், நீபர்களில் ஜனமேஜயன், தாளஜங்கர்களில் பகுலன், கிரிமிகளில் அகந்தையுடன் வசு இருந்தான்.
அஜபிந்துஃ ஸுவீராணாம் ஸுராஷ்ட்ராணாம் ருஷர்த்திகஃ। அர்கஜஶ்ச பலீஹாநாம் சீநாநாம் தௌதமூலகஃ
சுவீரர்களில் அஜபிந்து, சுராஷ்டிரர்களில் ருஷர்த்திகன், பலிஹானர்களில் அர்கஜன், சீனர்களில் தௌதமூலகன் இருந்தான்.
ஹயக்ரீவோ விதேஹாநாம் வரயுஶ்ச மஹௌஜஸாம் । பாஹுஃ ஸுந்தரவம்ஶாநாம் தீப்தாக்ஷாணாம் புரூரவாஃ
விதேஹர்களில் ஹயக்ரீவன், பெரும் வலிமையுள்ளவர்களில் வரயு, சுந்தரவம்சத்தாரில் பாஹு, தீப்தமான கண்கள் கொண்டவர்களில் புரூரவசும் இருந்தான்.
ஸஹஜஶ்சேதிமத்ஸ்யாநாம் ப்ரவீராணாம் வ்ரு'ஷத்வஜஃ । தாரணஶ்சந்த்ரவத்ஸாநாம் முகுடாநாம் விகாஹநஃ
சேதி மற்றும் மச்சியர்களில் ஸஹஜன், வீரர்களில் வ்ருஷத்வஜன், சந்திரவத்சர்களில் தாரணன், முகுடர்களில் விகாஹனும் இருந்தான்.
ஶமஶ்ச நந்திவேகாநாமித்யேதே குலபாம்ஸநாஃ । யுகாந்தே க்ரு'ஷ்ண ஸம்பூதாஃ குலேஷு புருஷாதமாஃ
நந்திவேகர்களில் சமன்; இவர்கள் அனைவரும், கிருஷ்ணா, தங்கள் குலத்திற்கு பழிவாங்கியவர்கள், யுகத்தின் இறுதியில் பிறந்த, குலத்தில் மிகக் கீழானவர்கள்.
அப்யயம் நஃ குரூணாம் ஸ்யாத்யுகாந்தே காலஸம்ப்ரு'தஃ । துர்யோதநஃ குலாங்காரோ ஜகந்யஃ பாபபூருஷஃ
இப்படியே, இந்த துரியோதனனும், யுகத்தின் முடிவில், காலத்தின் விளைவாக, குருவம்சத்துக்கு பழியாகவும், மிகத் தீயவனாகவும் இருக்கக்கூடும்.
தஸ்மாந்ம்ரு'து ஶநைர்ப்ரூயா தர்மார்தஸஹிதம் ஹிதம் । காமாநுபத்தம் பஹுலம் நோக்ரமுக்ரபராக்ரமம்
அதனால், மென்மையாகவும் அமைதியாகவும், தர்மமும் நன்மையும் நிறைந்த, ஆசை மிகுந்த ஆனால் கடுமையில்லாத வார்த்தைகளை பேச வேண்டும்.
அபி துர்யோதநம் க்ரு'ஷ்ண ஸர்வே வயமதஶ்சராஃ। நீசைர்பூத்வாऽநுயாஸ்யாமோ மா ஸ்ம நோ பரதா நஶந்
துரியோதனன் நம்மை விட உயர்ந்தவராக இருந்தாலும், கிருஷ்ணா, நாம் தாழ்மையாக அவனைப் பின்பற்றுவோம்; நம்மால் பாரதவர்கள் அழிய வேண்டாம்.
அப்யுதாஸீநவ்ரு'த்திஃ ஸ்யாத்யதா நஃ குருபிஃ ஸஹ। வாஸுதேவ ததா கார்யம் ந குரூநநயஃ ஸ்ப்ரு'ஶேத்
நம் நடத்தை பாரபட்சமில்லாமல் இருக்கட்டும், வாசுதேவா, நாம் கௌரவர்களுடன் இணைந்து இருக்க வேண்டும்; இப்படிச் செய், கௌரவர்களுக்கு துன்பம் வராதபடி.
வாச்யஃ பிதாமஹோ வ்ரு'த்தோ யே ச க்ரு'ஷ்ண ஸமாஸதஃ । ப்ராத்ரூ'ணாமஸ்து ஸௌப்ராத்ரம் தார்தராஷ்ட்ரஃ ப்ரஶாம்யதாம்
கௌரவர்களின் பெரியவர், பிதாமஹர் மற்றும் அங்கு கூடிய மூத்தோர்களை, கிருஷ்ணா, நாம் மரியாதையுடன் அணுக வேண்டும். சகோதரர்களுக்குள் அன்பும் ஒற்றுமையும் நிலவட்டும்; துரியோதனனும் அமைதியடையட்டும்.
அஹமேதத்ப்ரவீம்யேவம் ராஜா சைவ ப்ரஶம்ஸதி । அர்ஜுநோ நைவ யுத்தார்தீ பூயஸீ ஹி தயாऽர்ஜுநே
நான் இதையே சொல்கிறேன், அரசரும் இதை ஒப்புக்கொள்கிறார். அர்ஜுனனுக்கு போர் வேண்டுமென்று இல்லை; அர்ஜுனனுடைய உள்ளத்தில் பெரும் இரக்கம் நிறைந்துள்ளது.
ஏதச்ருத்வா மஹாபாஹுஃ கேஶவஃ ப்ரஹஸந்நிவ। அபூதபூர்வம் பீமஸ்ய மார்தவோபஹிதம் வசஃ
இதை கேட்டவுடன் வலிமைமிக்க கேசவன், மெதுவாகப் புன்னகைபோல் முகத்தில் தோன்ற, பீமனின் இதுவரை காணாத அளவுக்கு மென்மையான வார்த்தைகளை கவனித்தார்.
கிரேரிவ லகுத்வம் தச்சீதத்வமிவ பாவகே। மத்வா ராமாநுஜஃ ஶௌரிஃ ஶார்ங்கதந்வா வ்ரு'கோதரம்
ஒரு மலை எளிதாகிவிட்டதுபோல, அல்லது நெருப்பு குளிர்ந்துவிட்டதுபோல, ராமனின் தம்பியான சௌரி, தன் வில்லுடன் பீமனைப் பார்த்து அப்படியே நினைத்தார்.
ஸந்தேஜஸம்ஸ்ததா வாக்பிர்பாதரிஶ்வேவ பாவகம்। உவாச பீமமாஸீநம் க்ரு'பயாऽபிபரிப்லுதம்
அப்போது, காற்றால் நெருப்பு எரிகின்றது போல, கருணையால் முழுமையாக ஆட்கொள்ளப்பட்டு அமர்ந்திருந்த பீமனை நோக்கி, அவர் உற்சாகம் தரும் வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
த்வமந்யதா பீமஸேந யுத்தமேவ ப்ரஶம்ஸஸி। வதாமிநந்திநஃ க்ரூராந்தார்தராஷ்ட்ரந்மிமர்திஷுஃ
பீமசேனா, நீ முன்பு எப்போதும் போரையே புகழ்ந்தாய்; துரியோதனனின் கொடூரமான மக்களை அழிக்கவே ஆசைப்பட்டாய்.