நமஸ்க்ரு'த்யோபஜக்முஸ்தே லோகவ்ரு'த்தம் பிதாமஹம் । பரிவார்ய ச விஶ்வேஶம் பர்யாஸத திவௌகஸஃ
அவர்கள் அனைவரும் உலகுக்கு முதன்மை தந்த பிதாமகரை வணங்கி அருகில் வந்து, எல்லாவுலகங்களுக்கும் ஆண்டவரை சுற்றி நின்றார்கள்.
தேஷாம் மநஶ்ச தேஜஶ்சாப்யாததாநாவிவௌஜஸா । பூர்வதேவௌ வ்யதிக்ராந்தௌ நரநாராயணாவ்ரு'ஷீ
அந்தச் சபையின் மனமும் ஒளியும் அவர்கள் எடுத்தபோது, பழைய இரு முனிவர்கள் நரரும் நாராயணனும் அவர்களை மிஞ்சினர்.
ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்து பப்ரச்ச ப்ரஹ்மாணம் காவிமாவிதி। பவந்தம் நோபதிஷ்டேதே தௌ நஃ ஶம்ஸ பிதாமஹ
பிருஹஸ்பதி பிரம்மாவை நோக்கி, "அந்த இருவரும் ஏன் உங்களை நாடி வரவில்லை? பிதாமகா, எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்," என்றார்.
யாவேதௌ ப்ரு'திவீம் த்யாம் ச பாஸயந்தௌ தபஸ்விநௌ। ஜ்வலந்தௌ ரோசமாநௌ ச வ்யாப்யாதீதௌ மஹாபலௌ
அந்த இரு தவசிகளும், தங்கள் பிரகாசத்தால் பூமியும் ஆகாயமும் ஒளிரச் செய்து, மிகுந்த சக்தியால் எல்லாவற்றையும் தாண்டி நிற்கின்றனர்.
நரநாராயணாவேதௌ லோகால்லோகம் ஸமாஸ்திதௌ । ஊர்ஜிதௌ ஸ்வேந தபஸா மஹாஸத்வபராக்ரமௌ
நரரும் நாராயணனும் தங்கள் தவத்தால் பெரும் வலிமையும் வீரமும் பெற்று, உலகம் உலகமாக நிலைபெற்றுள்ளனர்.
ஏதௌ ஹி கர்மணா லோகம் நந்தயாமாஸதுர்த்ருவம் । த்விதாபூதௌ மஹாப்ராஜ்ஞௌ வித்தி ப்ரஹ்மந்பரந்தபௌ । அஸுராணாம் விநாஶாய தேவகந்தர்வபூஜிதௌ
அவர்கள் தங்கள் செயல்களால் உலகை மகிழ்வித்தார்கள்; பிரம்மனே, அந்த இரு பெரிய ஞானிகள், தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் மதிக்கும் இருவரும், அசுரர்களை அழிக்கவே இரண்டாகப் பிரிந்தார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்.
ஜகாம ஶக்ரஸ்தச்ச்ரத்வா யத்ர தௌ தேபதுஸ்தபஃ । ஸார்தம் தேவகணைஃ ஸர்வைர்ப்ரு'ஹஸ்பதிபுரோகமைஃ
இதை கேட்ட இந்திரன், பிருஹஸ்பதி முதலான அனைத்து தேவகணங்களுடன் சேர்ந்து, அந்த இருவரும் தவம் செய்த இடத்துக்குச் சென்றான்.
ததா தேவாஸுரே யுத்தே பயே ஜாதே திவௌகஸாம்। அயாசத மஹாத்மாநௌ நரநாராயணௌ வரம்
அப்போது, தேவாசுரர்களுக்கிடையே யுத்தத்தில், வானவர்களுக்கு பயம் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் பெரிய உள்ளம் கொண்ட நரரும் நாராயணனும் ஒருவரிடம் ஒரு வரம் கேட்டார்கள்.
தாவப்ரூதாம் வ்ரு'ணீஷ்வேதி ததா பரதஸத்தம। அதைதாவப்ரவீச்சகஃ ஸாஹ்யம் நஃ க்ரியதாமிதி
அந்த இருவரும், "விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடு," என்று சொன்னார்கள்; அப்போது இந்திரன், "எங்களுக்கு உதவி செய்யுங்கள்," என்றான்.
ததஸ்தௌ ஶக்ரமப்ரூதாம் கரிஷ்யாவோ யதிச்சஸி। தாப்யாம் ச ஸஹிதஃ ஶக்ரோ விஜிக்யே தைத்யதாநவாந்
அந்த இருவரும் இந்திரனை நோக்கி, "நீ விரும்புவது போல செய்வோம்," என்றார்கள்; அவர்களுடன் சேர்ந்த இந்திரன், தைத்யர்களையும் தானவர்களையும் வென்றான்.
நர இந்த்ரஸ்ய ஸம்க்ராமே ஹத்வா ஶத்ரூந்பரந்தபஃ । பௌலோமாந்காலகஞ்ஜாம்ஶ்ச ஸஹஸ்ராணி ஶதாநி ச
பகைவரை அழிப்பவன் நரன், இந்திரனுக்காக நடந்த போரில், பவுலோமர்கள், காலகஞ்சர்கள் ஆகிய பகைவரை நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் அழித்தான்.
ஏஷ ப்ராந்தே ரதே திஷ்டந்பல்லேநாபாஹரச்சிரஃ। ஜம்பஸ்ய க்ரஸமாநஸ்ய ததா ஹ்யர்ஜுந ஆஹவே
களத்தில் குழப்பமான ரதத்தில் நின்று, அர்ஜுனன், ஜம்பன் எனும் பகைவனின் தலையை வெட்டினான்.
ஏஷ பாரே ஸமுத்ரஸ்ய ஹிரண்யபுரமாருஜத்। ஹத்வா ஷஷ்டிம் ஸஹஸ்ராணி நிவாதகவசாந்ரணே
அவன் கடலைக் கடந்து, ஹிரண்யபுரத்தை தாக்கி, அறுபது ஆயிரம் நிவாதகவசர்களை யுத்தத்தில் அழித்தான்.
ஏஷ தேவாந்ஸஹேந்த்ரேண ஜித்வா பரபுரஞ்ஜயஃ। அதர்பயந்மஹாபாஹுரர்ஜுநோ ஜாதவேதஸம்
பகை நகரங்களை வெல்லும் அர்ஜுனன், இந்திரனுடன் சேர்ந்து, தேவர்களை வென்று, ஜாதவேதசை தன் வலிமையால் திருப்திப்படுத்தினான்.
நாராயணஸ்ததைவாத்ர பூயஸோऽந்யாஞ்ஜகாந ஹ। ஏவமேதௌ மஹாவீர்யௌ தௌ பஶ்யத ஸமாகதௌ
அதேபோல், நாராயணனும் பலரை அழித்தான்; இப்படிப்பட்ட இந்த இரு வீரர்கள் இப்போது ஒன்றாக வந்துள்ளனர், பாருங்கள்.
வாஸுதேவார்ஜுநௌ வீரௌ ஸமவேதௌ மஹாரதௌ । நரநாராயணௌ தேவௌ பூர்வதேவாவிதி ஶ்ருதிஃ
வாசுதேவன் மற்றும் அர்ஜுனன், இருவரும் வீரரும், பெரிய ரத வீரர்களும், நரரும் நாராயணனும், பழைய தெய்வங்களும், இவ்வாறு கேள்விப்படுகிறோம்.
அஜேயௌ மாநுஷே லோகே ஸேந்த்ரைரபி ஸுராஸுரைஃ । ஏஷ நாராயணஃ க்ரு'ஷ்ணஃ பால்குநஶ்ச நரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। நாராயணோ நரஶ்சைவ ஸத்த்வமேகம் த்விதா க்ரு'தம்
இந்த உலகில் மனிதர்களாலும், தேவர்களாலும், அசுரர்களாலும் கூட வெல்ல முடியாதவர் நாராயணனாகிய கிருஷ்ணரும், நரனாகிய பாள்குனனும் ஆவர். நாராயணனும் நரனும் ஒரே உயிரின் இரண்டு வடிவங்கள் என்று அறியப்படுகிறது.
ஏதௌ ஹி கர்மணா லோகாநஶ்ருவாதேऽக்ஷயாந்த்ருவாந்। தத்ரதத்ரைவ ஜாயேதே யுத்தகாலே புநஃபுநஃ
இவர்கள் இருவரும் தங்கள் செயலால் உலகங்களை அழியாதவையாகவும் நிலைத்தவையாகவும் காப்பாற்றுகிறார்கள். போர்களின் நேரங்களில் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து வருகின்றார்கள்.
தஸ்மாத்கர்மைவ கர்தவ்யமிதி ஹோவாச நாரதஃ । ஏதத்தி ஸர்வமாசஷ்ட வ்ரு'ஷ்ணிசக்ரஸ்ய வேதவித்
ஆகையால், செயல் செய்வதே கடமையென நாரதர் அறிவுறுத்தினார். இவற்றை எல்லாம் வ்ருஷ்ணி குலத்தில் வேதத்தை அறிந்தவர் விளக்கியார்.
ஶங்கசக்ரகதாஹஸ்தம் யதா த்ரக்ஷ்யஸி கேஶவம்। பர்யாததாநம் சாஸ்த்ராணி பீமதந்வாநமர்ஜுநம்
சங்கும் சக்கரமும் கடாயும் கையில் ஏந்திய கேசவனை நீ பார்க்கும் போது, வலிமைமிக்க வில் வீரனாகிய அர்ஜுனன் தன் ஆயுதங்களை எடுத்து வில்லைக் கயிறு கட்டும் போது—
ஸநாதநௌ மஹாத்மாநௌ க்ரு'ஷ்ணாவேகரதே ஸ்திதௌ। துர்யோதந ததா தாத ஸ்மர்தாஸி வசநம் மம
என்றும் நிலைத்த இரு பெரிய ஆன்மாக்கள் கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் ஒரே ரதத்தில் நிற்கும் அந்த தருணத்தில், துரியோதனா, என் வார்த்தைகளை நினைவு கூர்ந்து கொள்.
நோசேதயமபாவஃ ஸ்யாத்குரூணாம் ப்ரத்யுபஸ்திதஃ। அர்தாச்ச தாத தர்மாச்ச தவ புத்திருபப்லுதா
இல்லையெனில், குருக்கள் மீது வந்துள்ள இந்த அழிவு நிகழ்ந்திருக்காது. பொருளாசையாலும் தர்மத்தினாலும் உன் மனம் கலங்கியுள்ளது.
ந சேத்க்ரஹீஷ்யஸே வாக்யம் ஶ்ரோதாமி ஸுபஹூந்ஹதாந்। தவைவ ஹி மதம் ஸர்வே குரவஃ பர்யுபாஸதே
நீ என் வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை என்றால், பலர் வீழ்ந்த செய்திகளை நான் கேட்க நேரிடும். ஏனெனில், குருக்கள் அனைவரும் உன் ஆலோசனையையே பின்பற்றுகிறார்கள்.
த்ரயாணாமேவ ச மதம் தத்த்வமேகோऽநுமந்யஸே। ராமேண சைவ ஶப்தஸ்ய கர்ணஸ்ய பரதர்ஷப
மூவரின் கருத்தையே நீ உண்மை என ஒப்புக்கொள்கிறாய்; கர்ணனை சபித்த ராமரின் கருத்தும் அதில் அடங்கும், பாரத குலத்தில் சிறந்தவனே.
துர்ஜாதேஃ ஸூதபுத்ரஸ்ய ஶகுநேஃ ஸௌபலஸ்ய ச। ததா க்ஷுத்ரஸ்ய பாபஸ்ய ப்ராதுர்துஃஶாஸநஸ்ய ச
கெட்ட வம்சத்தில் பிறந்த சூதபுத்திரனாகிய கர்ணன், சுபலனின் மகனாகிய சகுனி, மேலும் துஷ்டமான, கீழ்மையான உன் சகோதரன் துஷாசனன்—இவர்களின் கருத்தையே நீ ஏற்கிறாய்.
நைவமாயுஷ்மதா வாச்யம் யந்மாமாத்த பிதாமஹ । க்ஷத்ரதர்மே ஸ்திதோ ஹ்யஸ்மி ஸ்வதர்மாதநபேயிவாந்
நீ என்னிடம் சொன்னது, ஆயுள் நீடிக்கும் பெரியவரே, பொருத்தமற்றது. நான் க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் நிலைத்து, என் கடமையை ஒருபோதும் விட்டு விலகியதில்லை.
கிஞ்சாந்யந்மயி துர்வ்ரு'த்தம் யேந மாம் பரிகர்ஹஸே। ந ஹி மே வ்ரு'ஜிநம் கிஞ்சித்தார்தராஷ்ட்ரா விதுஃ க்வசித்
நீ என்னை குறை கூறும் வகையில் என்ன தவறு எனில்? த்ருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் என்னிடம் எந்தத் தீமையும் கண்டதில்லை.
நாசரம் வ்ரு'ஜிநம் கிஞ்சித்தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய நித்யஶஃ । அஹம் ஹி பாண்டவாந்ஸர்வாந்ஹநிஷ்யாமி ரணே ஸ்திதாந்
நான் த்ருதராஷ்டிரனின் மகன்களுக்கு ஒருபோதும் தீங்கு செய்ததில்லை. ஆனாலும், யுத்தத்தில் நிற்கும் பாண்டவர்களை நான் எல்லாம் அழிப்பேன்.
ப்ராக்விருத்தைஃ ஶமம் ஸத்பிஃ கதம் வா க்ரியதே புநஃ। ராஜ்ஞோ ஹி த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸர்வம் கார்யம் ப்ரியம் மயா। ததா துர்யோதநஸ்யாபி ஸ ஹி ராஜ்யே ஸமாஹிதஃ
முன்பு எதிர்த்த நல்லவர்களுடன் மீண்டும் எப்படி சமாதானம் செய்ய முடியும்? த்ருதராஷ்டிர மன்னருக்கும், அதேபோல் ராஜ்யத்தில் மனம் வைத்துள்ள துரியோதனனுக்கும் விருப்பமானதை நான் செய்ய வேண்டும்.
கர்ணஸ்ய து வசஃ ஶ்ருத்வா பீஷ்மஃ ஶாந்தநவஃ புநஃ। த்ரு'தராஷ்ட்ரம் மஹாராஜமாபாஷ்யேதம் வசோऽப்ரவீத்
கர்ணனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பீஷ்மர், சாந்தனுவின் மகன், மீண்டும் மஹாராஜா த்ருதராஷ்டிரனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னார்: