வசநம் வசநஜ்ஞஸ்ய ஶிக்ஷாக்ஷரஸமந்விதம்। மநஃப்ரஹ்லாதநம் ஶ்ரேஷ்டம் பஶ்சாத்த்ரு'தயதாபநம்
சொற்களை நன்கு அறிந்தவரின் பேச்சு, கல்வியின் அடையாளங்களோடு, மனதை மகிழ்விக்கும் வகையில் இருந்தது; ஆனால் பின்னர் அது இதயத்தில் வலி ஏற்படுத்தியது.
ஸஞ்ஜயைதத்வசோ ப்ரூயாஃ ப்ராப்ய க்ஷத்ரியஸம்ஸதம்। ஶ்ர்ரு'ண்வதஃ குருவ்ரு'த்தஸ்ய ஆசார்யஸ்ய ச தீமதஃ
சஞ்சயா, நீ அரசர்களின் மன்றத்தில் சென்றபோது, குரு வம்சத்தின் முதியவரும், புத்திசாலி ஆசானும் கேட்கும்போது இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்.
அர்தாம்ஸ்த்யஜத பார்தேஷு ஸுகமாப்நுத காமஜம்। ப்ரியம் ப்ரியேப்யஶ்சரத ராஜா ஹி த்வரதே ஜயே
பார்த்தர்களை நோக்கிய உங்கள் குறிக்கோள்களை விட்டுவிட்டு, ஆசையிலிருந்து வரும் மகிழ்ச்சியை அடையுங்கள்; உங்களுக்குப் பிடித்தவர்களுக்கு விருப்பமானதைச் செய்யுங்கள், ஏனெனில் அரசன் வெற்றிக்காக ஆவலாக இருக்கிறார்.
யஜத்வம் விவிதைர்யஜ்ஞைர்தக்ஷிணாஶ்ச ப்ரயச்சத। புத்ரேர்தாரைஶ்ச மோதத்வமாகதம் வோ மஹத்பயம்
பலவகை யாகங்களைச் செய்து, தானங்கள் வழங்குங்கள்; உங்கள் மக்களும் மனைவிகளும் உடன் மகிழுங்கள்; ஏனெனில் பெரிய அச்சம் உங்களை வந்தடைந்துள்ளது.
ரு'ணம் ப்ரவ்ரு'த்தமிவ மே ஹ்ரு'தயாந்நாபஸர்பதி। கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தத்க்ரு'ஷ்ணா மாம் தூரவாஸிநம்
கடன் போல் பெரிதாகி என் மனதிலிருந்து அகலாதது ஒன்று உண்டு; கிருஷ்ணை, நான் தொலைவில் இருந்தபோதும், 'கோவிந்தா!' என்று அழைத்ததை நினைத்தால் அது போகவில்லை.
தேஜோமயம் துராதர்பம் பிப்ரதா காண்டிவம் தநுஃ। மத்த்விதீயேந பார்தேந வைரம் வஃ ப்ரத்யுபஸ்திதம்
ஒளிமிக்க, வெல்ல முடியாத காந்தீவம் வில்லுடன், என் பக்கத்தில் பார்த்தனும் இருப்பதால், உங்கள் பகைமை உங்களை வந்தடைந்துள்ளது.
க்ரு'ஷ்ணஸ்யைதத்வசஃ ஶ்ருத்வா மஹந்மே பயமாவிஶத்। தவ புத்ரஸ்ய லோபம் ச வர்தமாநம் ப்ரபஶ்யதஃ
கிருஷ்ணனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, எனக்கு பெரும் பயம் ஏற்பட்டது; உன் மகனின் பேராசை தொடர்ந்து அதிகரிப்பதை நான் பார்த்தேன்.
ஸோமேந்த்ரஸத்ரு'ஶௌ வீரௌ தௌ மந்தோ நாவபுத்யதே। பீஷ்மத்ரோணாஶ்ரயாச்சைவ கர்ணஸ்ய ச விகத்தநாத்
சோமனும் இந்திரனும் போல் வீரம் கொண்ட அந்த இருவரை, பீஷ்மர், திரோணர் மீது நம்பிக்கை வைத்தும், கர்ணனின் பெருமை பேசுதலாலும், அறிவு குறைந்தவர் உணர முடியவில்லை.
ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் ஸஞ்ஜய ராஜமத்யே கிமப்ரவீத்வாக்யமதீநஸத்வஃ। தநஞ்ஜயஸ்தாத யுதாம் ப்ரேணதா துராத்மநாம் ஜீவிதச்சிந்மஹாத்மா
சஞ்சயா, அரசர்களின் நடுவில் நான் கேட்கிறேன்: போராளிகளுக்கு வணங்கி, தீயவர்களின் உயிரை அழிப்பவன், அஞ்சாத மனம் கொண்ட அர்ஜுனன் என்ன சொன்னான்?
துர்யோதநோ வாசமிமாம் ஶ்ர்ரு'ணோது யதப்ரவீதர்ஜுநோ யோத்ஸ்யமாநஃ। யுதிஷ்டிரஸ்யாநுமதே மஹாத்மா தநஞ்ஜயஃ ஶ்ர்ரு'ண்வதஃ கேஶவஸ்ய
துரியோதனன் கேட்கட்டும்; யுத்தத்திற்கு தயாராக, மகாத்மா யுதிஷ்டிரரின் அனுமதியுடன், கேசவன் கேட்கும் போது அர்ஜுனன் சொன்ன வார்த்தைகள் இவை.
அவித்ரஸ்தோ பாஹுவீர்யம் விஜாந- ந்நுபஹ்வரே வாஸுதேவஸ்ய தீரஃ। அவோசந்மாம் யோத்ஸ்யமாநஃ கிரீடீ மத்யே ப்ரூயா தார்தராஷ்ட்ரம் குரூணாம்
வாஸுதேவரின் பேராற்றலை அறிந்து, அஞ்சாமல், மனம் உறுதியுடன் இருந்த கிரீடதாரி என்னிடம் தனியாகச் சொன்னான்: 'நான் போருக்கு எழும்பும் போது, என் வார்த்தைகளை கௌரவரும் தார்தராஷ்ட்ரரும் இருக்கையில் அனைவருக்கும் அறிவிக்க வேண்டும்.'
ஸம்ஶ்ர்ரு'ண்வதஸ்தஸ்ய துர்பாஷிணோ வை துராத்மநஃ ஸூதபுத்ரஸ்ய ஸூத। யோ யோத்துமாஶம்ஸதி மாம் ஸதைவ மந்தப்ரஜ்ஞஃ காலபக்வோऽதிமூடஃ
அந்தக் கொடிய மனம் கொண்ட சூதபுத்திரன், எப்போதும் அறிவில்லாமல் என்னிடம் போரிட விரும்பி, தீய சொற்கள் பேசுகிறான்; அவன் கேட்கும் போது—
யே வை ராஜாநஃ பாண்டவாயோதநாய ஸமாநீதாஃ ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் சாபி தேஷாம் । யதா ஸமக்ரம் வசநம் மயோக்தம் ஸஹாமாத்யம் ஶ்ராவயேதா ந்ரு'பம் தத
பாண்டவர்களுக்கு எதிராகப் போருக்காக கூடியுள்ள அரசர்களும், அவர்களுடன் வந்த அமைச்சர்களும் அனைவரும் கேட்கும்படி, நான் சொன்னதை முற்றிலும் அரசனிடம் அறிவிக்க வேண்டும்.
யதா நூநம் தேவராஜஸ்ய தேவாஃ ஶுஶ்ரூஷந்தே வஜ்ரஹஸ்தஸ்ய ஸர்வே। ததாऽஶ்ர்ரு'ண்வந்பாண்டவாஃ ஸ்ரு'ஞ்ஜயாஶ்ச கிரீடிநா வாசமுக்தாம் ஸமர்தாம்
எல்லா தேவர்களும் இடியைக் கொண்ட தேவராஜாவை எவ்வாறு கேட்டுக்கொள்கிறார்களோ, அதுபோல் பாண்டவரும் ஸ்ருஞ்ஜயர்களும் கிரீடதாரி உரைக்கும் வலிமையான வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்டார்கள்.
இத்யப்ரவீதர்ஜுநோ யோத்ஸ்யமாநோ காண்டீவதந்வா லோஹிதபத்மநேத்ரஃ। ந சேத்ராஜ்யம் முஞ்சதி தார்தராஷ்ட்ரோ யதிஷ்டிரஸ்யாஜமீடஸ்ய ராஜ்ஞஃ
காண்டீவம் ஏந்திய அர்ஜுனன், செந்நிற தாமரைக் கண்களுடன், போருக்கு தயாராகி இவ்வாறு சொன்னான்: 'தார்தராஷ்ட்ரன், பாவமில்லாத அரசன் யுதிஷ்டிரனுக்கு ராஜ்யத்தை வழங்காவிட்டால்—'
அஸ்தி நூநம் கர்ம க்ரு'தம் புரஸ்தா- தநிர்விஷ்டம் பாபகம் தார்தராஷ்ட்ரைஃ। யேஷாம் யுத்தம் பீமஸேநார்ஜுநாப்யாம் ததாஶ்விப்யாம் வாஸுதேவேந சைவ
தார்தராஷ்ட்ரர்களால் முன்பு செய்த பாவம் இன்னும் தீரவில்லை; அதனால்தான் பீமசேனன், அர்ஜுனன், அசுவின்கள், வாஸுதேவன் ஆகியோருடன் இப்போது போர் நேர்ந்துள்ளது.
ஶைநயேந த்ருவமாத்தாயுதேந த்ரு'ஷ்டத்யும்நேநாத ஶிகண்டிநா ச। யுதிஷ்டிரேணேந்த்ரகல்பேந சைவ யோऽபத்யாநாந்நிர்தஹேத்காம் திவம் ச
எப்போதும் ஆயுதம் ஏந்தும் சேனேயன், த்ருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, இந்திரனை ஒத்த யுதிஷ்டிரன்—இவர்கள் மனதில் நினைத்தால் பூமியையும் வானத்தையும் எரிக்க வல்லவர்கள்.
தைஶ்சேத்யோத்தும் மந்யதே தார்தராஷ்ட்ரோ நிர்வ்ரு'த்தோऽர்தஃ ஸகலஃ பாண்டவாநாம்। மா தத்கார்ஷீஃ பாண்டவஸ்யார்தஹேதோ- ருபைஹி யுத்தம் யதி மந்யஸே த்வம்
தார்தராஷ்ட்ரன் இவர்கள் எல்லாருடனும் போரிட முடியும் என்று நினைத்தால், பாண்டவர்களின் குறிக்கோள்கள் அனைத்தும் நிறைவேறிவிட்டன. பாண்டவருக்காக நீ செய்ய வேண்டியதை தவிர வேறு எதற்கும் முயலாதே; உண்மையில் போருக்குச் செல்ல விரும்பினால் மட்டும் போ.
யாம் தாம் வநே துஃகஶய்யாமவாத்ஸீ- த்ப்ரவ்ராஜிதஃ பாண்டவோ தர்மசாரீ। ஆப்நோது தாம் துஃகதராமநர்தா- மந்த்யாம் ஶய்யாம் தார்தராஷ்ட்ரஃ பராஶுஃ
தர்மத்தைப் பின்பற்றும் பாண்டவர் வனத்தில் துயரமான படுக்கையில் தங்கியதைக் காட்டிலும் அதிக துயரமுள்ள படுக்கையை, தார்தராஷ்ட்ரன், அந்தக் கொடியவன், அடையட்டும்.
ஹ்ரியா ஜ்ஞாநேந தபஸா தமேந ஶௌர்யேணாதோ தர்மகுப்த்யா தநேந। அந்யாயவ்ரு'த்திஃ குரு பாண்டவே யா- நத்யாதிஷ்டத்தார்தராஷ்ட்ரோ துராத்மா
அடக்கம், அறிவு, தவம், பொறுமை, வீரம், தர்மத்தை காக்கும் மனம், செல்வம்—இவற்றால் பாண்டவரை வெல்ல தார்தராஷ்ட்ரன், அந்தத் தீயவன், முடியவில்லை.
மாயோபதம் ப்ரதிதாநார்ஜவாப்யாம் தபோதமாப்யாம் தர்மகுப்த்யா பலேந। ஸத்யம் ப்ருவந்ப்ரதிபந்நோ ந்ரு'போ ந- ஸ்திதிக்ஷமாணஃ க்லிஶ்யமாநோऽதிவேலம்
உண்மை, நேர்மை, தவம், அடக்கம், தர்மத்தை காக்கும் வலிமை—இவற்றால் அரசன் மிகுந்த துன்பம் அனுபவித்தாலும், ஏமாற்றம் அல்லது சூழ்ச்சி எதையும் நாடவில்லை.
யதா ஜ்யேஷ்டஃ பாண்டவஃ ஸம்ஶிதாத்மா க்ரோதம் யத்தம் வர்ஷபூகாந்ஸுகோரம்। அவஸ்த்ரஷ்டா குருபூத்வ்ரு'த்தசேதா- ஸ்ததா யுத்தம் தார்தராஷ்ட்ரோऽந்வதப்ஸ்யத்
மூத்த பாண்டவர் பல வருடங்கள் அடக்கி வைத்த கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் போது, தார்தராஷ்ட்ரன் அப்போது தான் போர் என்றது எப்படியென்று உணர்வான்.
க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ ஜ்வலிதஃ ஸமித்தோ யதா தஹேத்கக்ஷமக்நிர்நிதாகே। ஏவம் தக்தா தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸேநாம் யுதிஷ்டிரஃ க்ரோததீப்தோந்வவேக்ஷ்ய
வெப்ப காலத்தில் எரியும் தீ காடுகளை எரிப்பதுபோல், யுதிஷ்டிரன் கோபத்தால் எரிந்து, தார்தராஷ்ட்ரர்களின் படையை போரில் அழிப்பான்.
யதா த்ரஷ்டா பீமஸேநம் ரதஸ்யம் கதாஹஸ்தம் க்ரோதவிஷம் வமந்தம்। அமர்ஷணம் பாண்டவம் பீமவேகம் ததா யுத்தம் தார்தராஷ்ட்ரோऽந்வதப்ஸ்யத்
ரதத்தில் நின்று, கையில் மழு ஏந்தி, கோபத்தின் நஞ்சை பறக்கும் பீமசேனனை, யாராலும் தடுக்க முடியாத வேகத்தில் காணும் போது, தார்தராஷ்ட்ரன் அப்போது தான் போர் என்றது உணர்வான்.
ஸேநாககம் தம்ஶிதம் பீமஸேநம் ஸுலக்ஷணம் வீரஹணம் பரேஷாம்। க்நந்தம் சமூமந்தகஸந்நிகாஶம் ததா ஸ்மர்தா வசநஸ்யாதிமாநீ
பற்கள் தெளிவாகத் தெரியும் பீமசேனன், எதிரிகளை அழிப்பவன், படைகளையும் ரதங்களையும் மரணத்தைப் போல் சாய்த்துவிடும் போது, அந்த அகம்பாவம் கொண்டவன் என் வார்த்தைகளை நினைவுகூர்வான்.
யதா த்ரஷ்டா பீமஸேநேந நாகா- ந்நிபாதிதாந்கிரிகூடப்ரகாஶாந்। கிம்பைரிவாஸ்ரு'க்வமதோ பிந்நகும்பாம்- ஸ்ததா யுத்தம் தார்தராஷ்ட்ரோऽந்வதப்ஸ்யத்
மலைச்சிகரங்களைப் போல் பிரகாசிக்கும் யானைகள், பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்டு, உடைந்த குடங்களைப் போல் ரத்தம் சிந்தும் போது, தார்தராஷ்ட்ரன் அப்போது தான் போர் என்றது உணர்வான்.
மஹாஸிம்ஹோ கா இவ ஸம்ப்ரவிஶ்ய கதாபாணிர்தார்தராஷ்ட்ராநுபேத்ய। யதா பீமோ பீமரூபோ நிஹந்தா ததா யுத்தம் தார்தராஷ்ட்ரோऽந்வதப்ஸ்யத்
பீமன், பயங்கரமான உருவத்தில், பெரிய சிங்கம் பசுக்களில் புகுவது போல், தார்தராஷ்ட்ரர்களின் படையில் கையில் மழு ஏந்தி நுழைந்து கொலை செய்யும் போது, தார்தராஷ்ட்ரன் அப்போது தான் போர் என்றது உணர்வான்.
மஹாபயே வீதபயஃ க்ரு'தாஸ்த்ரஃ ஸமாகமே ஶத்ருபலாவமர்தீ। ஸக்ரு'த்ரதேநாப்ரதிமாந்ரதௌகா- ந்பதாதிஸங்காந்கதயாபிநிக்நந்
பெரும் ஆபத்தில் கூட அஞ்சாமல், ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்றவனாக, எதிரியின் படைகளை நசுக்கும் பீமன், ஒரே ஒரு ரதத்தில் இருந்து எண்ணற்ற ரதங்களையும் காலாட் படைகளையும் மழுவால் சாய்த்துவிடுவான்.
ஸைந்யாநநேகாம்ஸ்தரஸா விக்ரு'ஹ்ண- ந்யதா சேத்தா தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸைந்யம்। சிந்தந்வநம் பரஶுநேவ ஶூர- ஸ்ததா யுத்தம் தார்தராஷ்ட்ரோऽந்வதப்ஸ்யத்
அவன் பல படைகளையும் வேகமாக உடைத்து, துரியோதனரின் படையை ஒரு வீரன் வனம் வெட்டும் போல வெட்டி வீழ்த்துவான்; அப்போது, அந்தப் போரில் துரியோதனரின் பக்கம் மிகுந்த துயரம் அனுபவிக்கும்.
த்ரு'ணப்ராயம் ஜ்வலநேநேவ தக்தம் க்ராமம் யதா தார்தராஷ்ட்ராந்ஸமீக்ஷ்ய। பக்வம் ஸஸ்யம் வைத்யுதேநேவ தக்தம் பராஸிக்தம் விபுலம் ஸ்வம் பலௌகம்
துரியோதனரின் படை தீயால் எரிந்த கிராமம் போலவும், மின்னல் விழுந்து நாசமடைந்த பசுமை போலவும் சிதறி வீழ்ந்ததைப் பார்த்து, அவர்களின் பெரிய படை முற்றிலும் வீணாகி போனதை எண்ணி அவர் வருந்துவார்.