தேஷாமேவாநநுஷ்டாநம் பஶ்சாத்தாபகரம் மதம்।। அநதீத்ய யதா வேதாந்ந விப்ரஃ ஶ்ராத்தமர்ஹதி
அந்த நல்ல செயல்களை செய்யாமல் விட்டுவிட்டால், பின்பு வருத்தம் ஏற்படும் என்று கருதப்படுகிறது. வேதம் படிக்காமல் ஒரு பிராமணன் ஸ்ராத்தம் செய்ய தகுதி இல்லாதது போல,
ஏவமஶ்ருதஷாங்குண்யோ ந மந்த்ரம் ஶ்ரோதுமர்ஹதி ।। ஸ்தாநவ்ரு'த்திக்ஷயஜ்ஞஸ்ய ஷாங்குண்யவிதிதாத்மநஃ
அறிவின் ஆறு அம்சங்களைக் கேட்காதவர், ஆலோசனையை கேட்க தகுதி இல்லை. பதவியின் உயர்வு, குறைவு, தியாகம் ஆகியவை அந்த ஆறு அம்சங்களை அறிந்தவருக்கே உரியது.
அநவஜ்ஞாதஶீலஸ்ய ஸ்வாதீநா ப்ரு'திவீ ந்ரு'ப ।। அமோகக்ரோதஹர்ஷஸ்ய ஸ்வயம் க்ரு'த்வாந்வவேக்ஷிணஃ
நல்ல குணம் கொண்ட அரசனுக்கு பூமி அவனுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்; கோபம், மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படாமல், தானே விசாரித்து முடிவு செய்யும் அரசனுக்கு அது சாத்தியமாகும்.
ஆத்மப்ரத்யயகோஶஸ்ய வஸுதைவ வஸுந்தரா ।। நாமமாத்ரேணா துஷ்யேத சத்ரேண ச மஹீபதிஃ
தன்னம்பிக்கை கொண்ட அரசனுக்கு செல்வம் நிரம்பும்; பூமி அவனுக்கே சொந்தம். ஆனால் அரசன் பெயரும் குடை மரியாதையிலும் திருப்தி அடைய வேண்டும்.
ப்ரு'த்யேப்யோ விஸ்ரு'ஜேதர்தாந்நைகஃ ஸர்வஹரோ பவேத் ।। ப்ராஹ்மணம் ப்ராஹ்மணோ வேத பர்தா வேத ஸ்த்ரியம் ததா
வேலைக்காரர்களுக்கு செல்வம் பகிர்ந்து கொடுக்க வேண்டும்; எல்லாவற்றையும் தனக்கே எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஒரு பிராமணன் மற்றொரு பிராமணனை அறிந்திருப்பான்; கணவன் தன் மனைவியை அறிந்திருப்பது போல்.
அமாத்யம் ந்ரு'பதிர்வேத ராஜா ராஜாநமேவ ச ।। ந ஶத்ருர்வஶமாபந்நோ மோக்தவ்யோ வத்யதாம் கதஃ
அரசன் தன் அமைச்சரை நன்கு அறிந்திருப்பான்; அரசன் மற்றொரு அரசனையும் அறிந்திருப்பான். பகைவர் பிடியில் விழுந்து, மரண தண்டனைக்கு ஆளானால், அவனை விடுதலை செய்யக் கூடாது.
ந்யக்பூத்வா பர்யுபாஸீத வத்வம் ஹந்யாத்பலே ஸதி ।। அஹதாத்தி பயம் தஸ்மாஜ்ஜாயதே நசிராதிவ
தாழ்மையாக இருந்து பணிவுடன் நடக்க வேண்டும்; சக்தி இருந்தால் பகைவரை வெல்லலாம். அடிக்கப்படாத பகைவரிடமிருந்து விரைவில் பயம் தோன்றும்.
தைவதேஷு ப்ரயத்நேந ராஜஸு ப்ராஹ்மணேஷு ச। நியந்தவ்யஃ ஸதா க்ரோதோ வ்ரு'த்தபாலாதுரேஷு ச
தேவர்களிடம், அரசர்களிடம், பிராமணர்களிடம், முதியோர், பிள்ளைகள், துன்புற்றவர்கள் ஆகியோரிடம் கோபத்தை எப்போதும் முயற்சியுடன் அடக்க வேண்டும்.
நிரர்தம் கலஹம் ப்ராஜ்ஞோ வர்ஜயேந்மூடஸேவிதம்। கீர்தி ச லபதே லோகே ந சாநர்தேந யுஜ்யதே
அறிவுள்ளவன் பயனில்லாத சண்டைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அவை மூடர்கள் செய்வன. அவன் உலகில் புகழ் பெறுவான், தீமைக்குள் சிக்கமாட்டான்.
ப்ரஸாதோ நிஷ்பலோ யஸ்ய க்ரோதஶ்சாபி நிரர்தகஃ। ந தம் பர்தாரமிச்சந்தி ஷண்டம் பதிமிவ ஸ்த்ரியஃ
யாருடைய அருள் பயனில்லாததும், கோபம் அர்த்தமற்றதும் ஆக இருக்கிறதோ, அவரை பெண்கள் விரும்பமாட்டார்கள்; ஆண்மை இல்லாதவனைப் போலவே.
ந புத்திர்தநலாபாய ந ஜாட்யமஸம்ரு'த்தயே। லோகபர்யாயவ்ரு'த்தாந்தம் ப்ராஜ்ஞோ ஜாநாதி நேதரஃ
அறிவு செல்வம் சேர்க்க அல்ல; அறிவில்லாமை தோல்விக்குக் காரணம் அல்ல. உலகத்தின் ஓட்டத்தை அறிவாளிகள் மட்டும் புரிந்துகொள்கிறார்கள், மற்றவர்கள் அல்ல.
வித்யாஶீலவயோவ்ரு'த்தாந்புத்திவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச பாரத। தநாபிஜாதவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச நித்யம் மூடோऽவமந்யதே
பாரதா, கல்வி, நல்லொழுக்கம், வயது, அறிவு, செல்வம், உயர்ந்த பிறப்பு ஆகியவற்றில் முன்னேறியவர்களை மூடன் எப்போதும் அவமதிக்கிறான்.
அநார்யவ்ரு'த்தமப்ராஜ்ஞமஸூயகமதார்மிகம்। அநர்தாஃ க்ஷிப்ரமாயாந்தி வாக்துஷ்டம் க்ரோதநம் ததா
அருவருப்பான நடத்தை, அறிவில்லாமை, பொறாமை, தர்மம் இல்லாமை, கடுமையான சொற்கள், கோபம் ஆகியவற்றால் விரைவில் தீமை வந்து சேரும்.
அவிஸம்வாதநம் தாநம் ஸமயஸ்யாவ்யதிக்ரமஃ । ஆவர்தயந்தி பூதாநி ஸம்யக்ப்ரணிஹிதா ச வாக்
உண்மை பேசுதல், தானம், உடன்படிக்கையை மீறாமை, நன்றாகப் பொருந்திய சொற்கள் — இவை எல்லாம் உயிர்களுக்கு வளம் தரும்.
அவிஸம்வாதகோ தக்ஷஃ க்ரு'தஜ்ஞோ மதிமாந்ரு'ஜுஃ । அபி ஸம்க்ஷீணகோஶோऽபி லபதே பரிவாரணம்
உண்மை பேசும், திறமை உள்ள, நன்றி உணரும், அறிவுள்ள, நேர்மையானவன்—even though his wealth is less—support will come to him.
த்ரு'திஃ ஶமோ தமஃ ஶௌசம் காருண்யம் வாகநிஷ்டுரா। மித்ராணாம் சாநபித்ரோஹஃ ஸப்தைதாஃ ஸமிதஃ ஶ்ரியஃ
மன உறுதி, அமைதி, அடக்கம், தூய்மை, இரக்கம், இனிய சொற்கள், நண்பர்களை துரோகம் செய்யாமை — இவை ஏழும் செல்வத்திற்கு ஆதாரமாகும்.
அஸம்விபாகீ துஷ்டாத்மா க்ரு'தக்நோ நிரபத்ரபஃ । தாத்ரு'ங்வராதிபோ லோகே வர்ஜநீயோ நராதிப
பகிர்ந்தளிக்காத, தீய மனம் கொண்ட, நன்றி இல்லாத, வெட்கமில்லாத அரசனை மக்கள் தவிர்க்க வேண்டும்.
ந ச ராத்ரௌ ஸுகம் ஶேதே ஸஸர்ப இவ வேஶ்மநி। யஃ கோபயதி நிர்தோஷம் ஸதோஷோऽப்யந்தரம் ஜநம்
தவறு செய்தவன், தன் வீட்டில் குற்றமற்றவர்களை கோபப்படுத்தினால், அவன் பாம்பு உள்ள வீட்டில் இருப்பவன் போல இரவில் நிம்மதியாக உறங்க முடியாது.
யேஷு துஷ்டேஷு தோஷஃ ஸ்யாத்யோகக்ஷேமஸ்ய பாரத। ஸதா ப்ரஸாதநம் தேஷாம் தேவதாநாமிவாசரேத்
பாரதா, தீயவர்களிடையே பாதுகாப்பும் நலனும் குறையும்போது, அவர்களைத் தேவர்களைப் போல எப்போதும் மகிழ்விக்க வேண்டும்.
யேऽர்தாஃ ஸ்த்ரீஷு ஸமாயுக்தாஃ ப்ரமத்தபதிதேஷு ச। யே சாநார்யே ஸமாஸக்தாஃ ஸர்வே தே ஸம்ஶயம் கதாஃ
பெண்கள், கவனமில்லாதவர்கள், தவறானவர்கள், கீழ்மக்கள் ஆகியோருடன் தொடர்புடைய சொத்துக்கள் அனைத்தும் எப்போதும் சந்தேகத்திற்குள்ளாகும்.
யத்ர ஸ்த்ரீ யத்ர கிதவோ பாலோ யத்ராநுஶாஸிதா। மஞ்ஜந்தி தேऽவஶா ராஜந்நத்யாமஶ்மப்லவா இவ
பெண், சூதாட்டக்காரன், குழந்தை, கட்டுப்பாட்டில் இருப்பவர் ஆகியோர், அரசே, நதியில் கல்லைப் போல் தாங்கள் செய்ய முடியாமல் மூழ்கி விடுகிறார்கள்.
ப்ரயோஜநேஷு யே ஸக்தா ந விஶேஷேஷு பாரத। தாநஹம் பண்டிதாந்மந்யே விஶேஷா ஹி ப்ரஸங்கிநஃ
பாரதா, வேறுபாடுகளுக்கு அல்ல, நோக்கங்களுக்கு பற்றுள்ளவர்களை நான் அறிவாளிகள் என நினைக்கிறேன்; ஏனெனில் வேறுபாடுகள் பிணைப்பை உண்டாக்கும்.
யம் ப்ரஶம்ஸந்தி கிதவா யம் ப்ரஶம்ஸந்தி சாரணாஃ । யம் ப்ரஶம்ஸந்தி பந்தக்யோ ந ஸ ஜீவதி மாநவஃ
சூதாட்டக்காரர்கள், பாடகர்கள், வेश्यைகள் யாரை புகழ்கிறார்களோ, அந்த மனிதன் உண்மையில் வாழ்வதில்லை.
ஹித்வா தாந்பரமேஷ்வாஸாந்பாண்டவாநமிதௌஜஸஃ। ஆஹிதம் பாரதைஶ்வர்யம் த்வயா துர்யோதநே மஹத்
அதிக வலிமை கொண்ட பாண்டவர்களை விட்டு விட்டு, பாரதர்களின் பெரிய ஆட்சியை நீ துரியோதனன் மீது வைத்திருக்கிறாய்.
தம் த்ரக்ஷ்யஸி பரிப்ரஷ்டம் தஸ்மாத்த்வமசிராதிவ। ஐஶ்வர்யமதஸம்மூடம் பலிம் லோகத்ரயாதிவ
அவன் அந்த உயர்ந்த நிலையை இழந்து, ஆட்சி பெருமையில் மயங்கி, மூன்று உலகங்களிலிருந்தும் வீழ்ந்த பாலி போல நீ அவனை விரைவில் காண்பாய்.
யோऽப்யர்சிதஃ மத்பிரஸஞ்ஜமாநஃ கரோத்யர்தம் ஶக்திமஹாபயித்வா। க்ஷிப்ரம் யஶஸ்தம் ஸமுபைதி மந்த- மலம் ப்ரஸந்நா ஹி ஸுகாய ஸந்தஃ
நாம் வழிபடும் ஒருவன், தன்னைக் கட்டுப்படுத்தாமல், லாபத்திற்காக தன் வலிமையை விட்டுவிட்டால், நல்லோர் மகிழ்ந்து, அவனுக்கு விரைவில் புகழ் கிடைக்கும்; நல்லோர் மகிழ்வால் மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.
மஹாந்தமப்யர்தமதர்மயுக்தம் யஃ மந்த்யஜத்யநபாக்ரு'ஷ்ட ஏவ। ஸுகம் ஸுதுஃகாந்யவமுச்ய ஶேதே ஜீர்ணாம் த்வசம் ஸர்ப இவாவமுச்ய
யாராவது பெரிய செல்வம் கூட, தவறான வழியில் வந்தால், அதை அசிங்கமாக எண்ணி தொடாமல் இருப்பவர், பாம்பு பழைய தோலை விட்டுவிடும் போல், கடும் துயரங்களை விட்டு, அமைதியாக உறங்குவார்.
அந்ரு'தே ச ஸமுத்கர்போ ராஜகாமி ச பைஶுநம் । குரோஶ்சாலீகநிர்பந்தஃ ஸமாநி ப்ரஹ்மஹத்யயா
பொய் பேசுதல், மிகுந்த அகம்பாவம், அரசரைப் பற்றி பழி பேசுதல், ஆசானிடம் பகை வைத்திருத்தல் — இவை எல்லாம் பிராமணனை கொல்வதற்கு சமமான பாவங்கள்.
அஸூயைகபதம் ம்ரு'த்யுரதிவாதஃ ஶ்ரியோ வதஃ। அஶுஶ்ரூஷா த்வரா ஶ்லாகா வித்யாயாஃ ஶத்ரவஸ்த்ரஃ
பொறாமை என்பது மரணத்தின் இருப்பிடம்; கடுமையான வார்த்தைகள் செல்வத்தை அழிக்கும்; கேட்க மறுத்தல், அவசரம், புகழ்ச்சி — இவை அறிவுக்குத் துரோகம்.
ஆலஸ்யம் மதமோஹௌ ச சாபலம் கோஷ்டிரேவ ச। ஸ்தப்ததா சாபிமாநித்வம் ததா த்யாகித்வமேவ ச । ஏதே வை ஸப்த தோஷாஃ ஸ்யுஃ ஸதா வித்யார்திநாம் மதாஃ
ஆலஸ்யம், மதம், மயக்கம், கூட்டத்தில் அமைதி இல்லாமை, அகம்பாவம், பெருமை, மனம் நிலை இல்லாமை — இவை ஏழும் அறிவை நாடுபவர்களுக்கு எப்போதும் குறையாகக் கருதப்படுகின்றன.