பூரோ ப்ரீதோऽஸ்மி தே வத்ஸ ப்ரீதஶ்சேதம் ததாமி தே। ஸர்வகாமஸம்ரு'த்தா தே ப்ரஜா ராஜ்யே பவிஷ்யதி
பூருவே, என் மகனே, நான் உன்னால் மகிழ்கிறேன்; எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகியதால், உன் சந்ததி ராஜ்யத்தில் எல்லா இன்பங்களும் பெற்று வளமாக வாழ்வார்கள்.
ஏவமுக்த்வா யயாதிஸ்து ஸ்ம்ரு'த்வா காவ்யம் மஹாதபாஃ। ஸம்க்ராமயாமாஸ ஜராம் ததா பூரௌ மஹாத்மநி
இவ்வாறு கூறிய யயாதி, காவ்யனை நினைத்து, அந்த நேரத்தில் முதுமையைப் பூருவிடம் மாற்றினார்.
பௌரவேணாத வயஸா யயாதிர்நஹுஷாத்மஜஃ। `ரூபயௌவநஸம்பந்நஃ குமாரஃ ஸமபத்யத।' ப்ரீதியுக்தோ ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டஶ்சரா விஷயாந்ப்ரியாந்
பூருவின் யௌவனத்தைப் பெற்ற நஹுஷனின் மகன் யயாதி, அழகும் இளமையும் கொண்ட இளவரசனாக ஆனான்; மகிழ்ச்சியுடன், அரசர்களில் சிறந்தவனாக, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்தான்.
யதாகாமம் யதோத்ஸாஹம் யதாகாலம் யதாஸுகம்। தர்மாவிருத்தம் ராஜேந்த்ரோ யதா பவதி ஸோऽந்வபூத்
அவன் விரும்பும் போதும், ஆர்வத்தோடும், சரியான நேரத்திலும், சந்தோஷத்தோடும், தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாமல், அரசன் வாழ்வை அனுபவித்தான்.
தேவாநதர்பயத்யஜ்ஞைஃ ஶ்ராத்தைஸ்தத்வித்பித்ரூ'நபி। தீநாநநுக்ரஹைரிஷ்டைஃ காமைஶ்ச த்விஜஸத்தமாந்
அவன் தேவதைகளை யாகங்களால் திருப்திப்படுத்தினான்; பித்ருக்களை ஸ்ராத்ததானங்களால், ஏழைகளை தானங்களால், மற்றும் சிறந்த பிராமணர்களை அவர்கள் விரும்பிய பொருட்களால் மகிழ்வித்தான்.
அதிதீநந்நபாநைஶ்ச விஶஶ்ச பரிபாலநைஃ। ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யேந ஶூத்ராம்ஶ்ச தஸ்யூந்ஸந்நிக்ரஹேண ச
அவன் விருந்தினர்களை உணவு, பானம் கொண்டு மரியாதை செய்தான்; رعசியை பாதுகாத்தான்; கீழ்மக்களுக்கு கருணை காட்டினான்; குற்றவாளிகளை அடக்கினான்.
தர்மேண ச ப்ரஜாஃ ஸர்வா யதாவதநுரஞ்ஜயந்। யயாதிஃ பாலயாமாஸ ஸாக்ஷாதிந்த்ர இவாபரஃ
யயாதி எல்லா رعயர்களையும் நீதியுடன் ஆளி, அவர்களின் மனதை மகிழ்வித்தார்; அவர் நேரில் இரண்டாம் இந்திரனாக இருந்தார்.
ஸ ராஜா ஸிம்ஹவிக்ராந்தோ யுவா விஷயகோசரஃ। அவிரோதேந தர்மஸ்ய சசார ஸுகமுத்தமம்
அந்த மன்னன், சிங்கத்தைப் போல் வீரம் கொண்டவர், இளம் வயதாகவும், தன் நாட்டை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியவராகவும், யாராலும் தடையில்லாமல், தர்மத்தின் எல்லைக்குள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்.
ஸ ஸம்ப்ராப்ய ஶுபாந்காமாம்ஸ்த்ரு'ப்தஃ கிந்நஶ்ச பார்திவஃ। காலம் வர்ஷஸஹஸ்ராந்தம் ஸஸ்மார மநுஜாதிபஃ
அந்த மன்னன், எல்லா நல்ல ஆசைகளும் நிறைவேறி, திருப்தியும் சோர்வும் அடைந்தார்; பிறகு, மனிதர்களுக்குத் தலைவனான அவர், ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடியும் நேரத்தை நினைத்தார்.
பரிஸம்க்யாய காலஜ்ஞஃ கலாஃ காஷ்டாஶ்ச வீர்யவாந்। யௌவநம் ப்ராப்ய ராஜர்ஷிஃ ஸஹஸ்ரபரிவத்ஸராந்
காலத்தின் கணக்கை அறிந்த, வலிமை மிகுந்த அந்த ராஜரிஷி, இளமைக்கு வந்தபோது ஆயிரம் ஆண்டுகள் வரை ஒவ்வொரு கணமும், நேரமும் எண்ணினார்.
விஶ்வாச்யா ஸஹிதோ ரேமே வ்யப்ராஜந்நந்தநே வநே। அலகாயாம் ஸ காலம் து மேருஶ்ரு'ங்கே ததோத்தரே
விஷ்வாசியுடன் சேர்ந்து, நந்தன வனத்தில் பிரகாசமாக மகிழ்ந்தார்; அலகாபுரியிலும், மேரு மலையின் வடக்கு சிகரத்திலும் காலத்தை கழித்தார்.
யதா ஸ பஶ்யதே காலம் தர்மாத்மா தம் மஹீபதிஃ। பூர்ணம் மத்வா ததஃ காலம் பூரும் புத்ரமுவாச ஹ
அந்த நீதிமான் மன்னன், தன் காலம் பூரணமாயிற்றென்று உணர்ந்தபோது, அதை முழுமையாக எண்ணி, தன் மகன் பூருவை அழைத்து பேசினார்.
யதாகாமம் யதோத்ஸாஹம் யதாகாலமரிந்தம। ஸேவிதா விஷயாஃ புத்ர யௌவநேந மயா தவ
அரிந்தமனை வென்றவனே, நான் என் இளமையால், என் விருப்பப்படி, முயற்சியுடன், சரியான நேரத்தில் உனக்காக இன்பங்களை அனுபவித்தேன்.
ந ஜாது காமஃ காமாநாமுபபோகேந ஶாம்யதி। ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்ததே
ஆசை பொருள்களை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது; clarified butter ஊற்றும் நெருப்பைப் போல, அது மேலும் மேலும் பெரிதாகும்.
யத்ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ। ஏகஸ்யாபி ந பர்யாப்தம் தஸ்மாந்ந்ரு'ஷ்ணாம் பரித்யஜேத்
இந்த பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் எல்லாம் கூட ஒருவருக்கே போதுமானதாக இருக்காது; அதனால் ஆசையை விட்டுவிட வேண்டும்.
யா துஸ்த்யஜா துர்மதிபிர்யா ந ஜீர்யதி ஜீர்யதஃ। யோऽஸௌ ப்ராணாந்திகோ ரோகஸ்தாம்த்ரு'ஷ்ணாம் த்யஜதஃ ஸுகம்
முட்டாள்கள் விட முடியாத, உடல் முதிர்ந்தாலும் முதிராத, உயிரை அழிக்கும் அந்த ஆசையை விட்டவனுக்கே நிம்மதி கிடைக்கும்.
பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் மே விஷயாஸக்தசேதஸஃ। ததாப்யநுதிநம் த்ரு'ஷ்ணா மமைதேஷ்வபிஜாயதே
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முழுவதும் என் மனம் இன்பங்களில் மூழ்கியிருந்தாலும், தினமும் எனக்கு அவற்றில் ஆசை அதிகரித்தே வந்தது.
தஸ்மாதேநாமஹம் த்யக்த்வா ப்ரஹ்மண்யாதாய மாநஸம்। நிர்த்வந்த்வோ நிர்மமோ பூத்வா சரிஷ்யாமி ம்ரு'கைஃ ஸஹ
அதனால், இதை விட்டுவிட்டு, என் மனதை பரம்பொருளில் நிலைநிறுத்தி, இரட்டைகள் இல்லாதவனாகவும், சொந்தம் என்ற உணர்வில்லாதவனாகவும், மான்களுடன் வாழ்பேன்.
பூரோ ப்ரீதோऽஸ்மி பத்ரம் தே க்ரு'ஹாணேதம் ஸ்வயௌவநம்। ராஜ்யம் சேதம் க்ரு'ஹாண த்வம் `யாவதிச்சஸி யௌவநம்। தாவத்தீர்காயுஷா புங்க' த்வம் ஹி மே ப்ரியக்ரு'த்ஸுதஃ
பூரு, நான் உன்னால் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்; உனக்கு நல்வாழ்த்து! என் இளமையையும், இந்த அரசையும் நீ ஏற்று, எவ்வளவு நாட்கள் இளமை விரும்புகிறாயோ அவ்வளவு நாட்கள் அனுபவித்து, நீண்ட ஆயுளுடன் ஆளு; நீ என் மிகவும் விரும்பிய மகன்.
ப்ரதிபேதே ஜராம் ராஜா யயாதிர்நாஹுஷஸ்ததா। யௌவநம் ப்ரதிபேதே ச பூருஃ ஸ்வம் புநராத்மவாந்
அப்போது நாகுஷனின் மகன் யயாதி முதுமையை ஏற்றார்; பூரு தன்னுடைய இளமையை மீண்டும் பெற்றார்.
அபிஷேக்துகாமம் ந்ரு'பதிம் பூரும் புத்ரம் கநீயஸம்। ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணா இதம் வசநமப்ருவந்
பூருவை, இளைய மகனாக இருந்தும், அரசராக முடிசூட்ட விரும்பியபோது, பிராமணர்கள் மற்றும் பிற வர்க்கத்தினர் இவ்வாறு கூறினர்.
கதம் ஶுக்ரஸ்ய நப்தாரம் தேவயாந்யாஃ ஸுதம் ப்ரபோ। ஜ்யேஷ்டம் யதுமதிக்ரம்ய ராஜ்யம் பூரோஃ ப்ரயச்சஸி
அரசே, சுக்கிரரின் பேரனும் தேவயானியின் முதல்வன் யதுவைத் தாண்டி, நீ எப்படி அரசை பூருவுக்கு கொடுக்கிறாய்?
யதுர்ஜ்யேஷ்டஸ்தவ ஸுதோ ஜாதஸ்தமநு துர்வஸுஃ। ஶர்மிஷ்டாயாஃ ஸுதோ த்ருஹ்யுஸ்ததோऽநுஃ பூருரேவ ச
உன் முதன்மகன் யது முதலில் பிறந்தான்; பிறகு துர்வசு; சர்மிஷ்டையின் மகனாக த்ருஹ்யு பிறந்தான்; அடுத்ததாக அனு, இறுதியில் பூரு.
கதம் ஜ்யேஷ்டாநதிக்ரம்ய கநீயாந்ராஜ்யமர்ஹதி। ஏதத்ஸம்போதயாமஸ்த்வாம் தர்மம் த்வம் ப்ரதிபாலய
முதல்வர்களைத் தாண்டி இளையவன் எப்படி அரசை பெற முடியும்? இதை உனக்கு நினைவூட்டுகிறோம்; நீ தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும்.
ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணாஃ ஸர்வே ஶ்ரு'ண்வந்து மே வசஃ। ஜ்யேஷ்டம் ப்ரதி யதா ராஜ்யம் ந தேயம் மே கதம்சந
பிராமணர்கள் முதலான எல்லா வகை மக்களும் என் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்க வேண்டும். எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மூத்தவனுக்கு அரசாட்சி வழங்கக் கூடாது.
மம ஜ்யேஷ்டேந யதுநா நியோகோ நாநுபாலிதஃ। ப்ரதிகூலஃ பிதுர்யஶ்ச ந ஸ புத்ரஃ ஸதாம் மதஃ
என் மூத்த மகன் யது என் கட்டளையை ஏற்கவில்லை; தந்தையின் விரோதமாக நடக்கும் மகன் நல்லவர்களின் கண்களில் மகனாகக் கருதப்படமாட்டான்.
மாதாபித்ரோர்வசநக்ரு'த்திதஃ பத்யஶ்ச யஃ ஸுதஃ। ஸ புத்ரஃ புத்ரவத்யஶ்ச வர்ததே பித்ரு'மாத்ரு'ஷு
தாய், தந்தை இருவரின் வார்த்தைகளையும் கேட்டு, அவர்களுக்கு நல்லது செய்யும் மகனே உண்மையான மகனாகவும், பெற்றோரிடம் மகனாக நடப்பவனாகவும் இருக்கிறான்.
புதிதி நரகஸ்யாக்யா துஃகம் ச நரகம் விதுஃ। புதஸ்த்ராணாத்ததஃ புத்த்ரமிஹேச்சந்தி பரத்ர ச
'புதி' என்பது நரகத்தின் பெயர்; நரகம் என்பது துன்பம் என்று அறியப்படுகிறது. அதனால் நரகத்திலிருந்து தப்பிக்க மகனை இங்கேயும் பிற பிறவியிலும் விரும்புகிறார்கள்.
ஆத்மநஃ ஸத்ரு'ஶஃ புத்ரஃ பித்ரு'தேவர்ஷிபூஜநே। யோ பஹூநாம் குணகரஃ ஸ புத்ரோ ஜ்யேஷ்ட உச்யதே
தன்னையே போன்று, தந்தை, தேவர்கள், முனிவர்கள் ஆகியோருக்கு மரியாதை செய்யும், பல நல்ல பண்புகள் உடைய மகனே உண்மையில் மூத்த மகன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
மூகோऽந்தோ பதிரஃ ஶ்வித்ரீ ஸ்வதர்மம் நாநுதிஷ்டதி। சோரஃ கில்பிஷிகஃ புத்ரோ ஜ்யேஷ்டோ ந ஜ்யேஷ்ட உச்யதே
உயிரில் குறைபாடு உள்ளவன், குருடன், கேளாதவன், வெள்ளை நோய் உடையவன், தன் கடமையை செய்யாதவன், திருடன், பாவம் செய்பவன்—even அவன் மூத்தவனாக இருந்தாலும்—மூத்த மகன் என்று அழைக்கப்படமாட்டான்.