உத்தமாநேவ ஸேவேத ப்ராப்தகாலே து மத்யமாந்। அதமாம்ஸ்து ந ஸேவேத ய இச்சேத்பூதிமாத்மநஃ
சிறந்தவர்களை சேவிக்க வேண்டும்; நேரம் பார்த்து நடுத்தரமானவர்களையும் சேவிக்கலாம்; ஆனால், தன் முன்னேற்றம் வேண்டுமென்றால், கீழானவர்களை சேவிக்கக் கூடாது.
ப்ராக்நோதி வை வித்தமஸத்பலேந நித்யோத்தாநாத்ப்ரஜ்ஞயா பௌருஷேண। ந த்வேவ ஸம்யக்லபதே ப்ரஶம்ஸாம் ந வ்ரு'த்தமாப்நோதி மஹாகுலாநாம்
தவறான வழியில், இடையறாத முயற்சியாலும், புத்தியாலும், துணிச்சலாலும் செல்வம் கிடைக்கலாம்; ஆனால், அவன் புகழையும், பெரிய குடும்பங்களின் நல்ல நடத்தைமையும் பெறமாட்டான்.
மஹாகுலேப்யஃ ஸ்ப்ரு'ஹயந்தி தேவா தர்மார்தநித்யாஶ்ச பஹுஶ்ருதாஶ்ச। ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் விதுரம் ப்ரஶ்நமேதம் பவந்தி வை காநி மஹாகுலாநி
பெரிய குடும்பங்களில் பிறந்தவர்களை, தர்மத்துக்கும் செல்வத்துக்கும் அர்ப்பணித்தவர்களையும், மிகுந்த அறிவுடையவர்களையும் தேவர்கள் விரும்புகிறார்கள். விதுரா, உன்னிடம் நான் கேட்கிறேன்: பெரிய குடும்பங்களுக்கான அடையாளங்கள் எவை?
தபோ தமோ ப்ரஹ்மவித்த்வம் திதிக்ஷா। இஜ்யா விவாஹாஃ ஸாந்த்வநம் சாந்நதாநம்। அஷ்டாவேதே நித்யமேவம் பவந்தி ஸதாம் குணாஸ்தாநி மஹாகுலாநி
தவம், மனக்கட்டுப்பாடு, பரம்பொருளை அறிதல், சகிப்புத்தன்மை, யாகம், திருமணம், ஆறுதல் கூறுதல், உணவு தருதல்—இந்த எட்டு நற்குணங்களும் நல்லவர்களிடம் எப்போதும் காணப்படுகின்றன; இவைதான் பெரிய குடும்பங்களின் அடையாளங்கள்.
யேஷாம் ந வ்ரு'த்தம் வ்யததே ந யோநி- ஶ்சித்தப்ரஸாதேந சரந்தி தர்மம்। யே கீர்திமிச்சந்தி குலே விஶிஷ்டாம் த்யக்தாந்ரு'தாஸ்தாநி மஹாகுலாநி
யாருடைய நடத்தை தளர்வதில்லை, யாருடைய வம்சம் குறைபாடில்லாமல் உள்ளது, யார் தெளிவான மனதுடன் தர்மம் நடத்துகிறார்கள், யார் தங்கள் குடும்பத்தில் சிறந்த புகழை விரும்புகிறார்கள், பொய்யை விட்டு விட்டவர்கள்—அவர்கள் பெரிய குடும்பத்தவர்கள்.
அநிஜ்யயா குவிவாஹைர்வேதஸ்யோத்ஸாதநேந ச। குலாந்யகுலதாம் யாந்தி ப்ராஹ்மணாதிக்ரமேண ச
யாகங்களை செய்யாமல் விட்டுவிடுதல், தவறான திருமணங்கள், வேதங்களை அழித்தல், பிராமணர்களை அவமதித்தல்—இவை மூலமாக குடும்பங்கள் பெருமையை இழக்கின்றன.
தேவத்ரவ்யநிநாஶேந ப்ரஹ்மஸ்வஹரணேந ச। குலாந்யகுலதாம் யாந்தி ப்ராஹ்மணாதிக்ரமேண ச
தேவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டிய பொருள்களை அழித்தல், பிராமணர்களுடைய சொத்துகளை எடுத்தல், பிராமணர்களை அவமதித்தல்—இவை மூலமாக குடும்பங்கள் பெருமையை இழக்கின்றன.
ப்ராஹ்மணாநாம் பரிபவாத்பரிவாதாச்ச பாரத। குலாந்யகுலதாம் யாந்தி ந்யாஸாபஹரணேந ச
பிராமணர்களை அவமதித்தல், அவர்களை பழிப்பது, நம்பிக்கையுடன் கொடுக்கப்பட்ட பொருள்களை அபகரித்தல்—பாரதா, இவை மூலமாக குடும்பங்கள் பெருமையை இழக்கின்றன.
குலாநி ஸமுபேதாநநி கோபிஃ புருஷதோऽர்ததஃ । குலஸம்க்யாம் ந கச்சந்தி யாநி ஹீநாநி வ்ரு'த்ததஃ
மாடு, மக்கள், செல்வம் ஆகியவற்றை பெற்றிருந்தாலும், நல்ல நடத்தை இல்லாத குடும்பங்கள் பெரிய குடும்பங்களாக கருதப்படுவதில்லை.
வ்ரு'த்ததஸ்த்வவிஹீநாநி குலாந்யல்பதநாந்யபி । குலஸங்க்யாம் ச கச்சந்தி கர்ஷந்தி ச மஹத்யஶஃ
நல்ல நடத்தை கொண்ட குடும்பங்கள், செல்வம் குறைவாக இருந்தாலும், பெரிய குடும்பங்களாக மதிக்கப்படுகின்றன; மேலும், பெரிய புகழும் பெறுகின்றன.
வ்ரு'த்தம் யத்நேந ஸம்ரக்ஷேத்வித்தமேதி ச யாதி ச। அக்ஷீணோ வித்ததஃ க்ஷீணோ வ்ரு'த்ததஸ்து ஹதோ ஹதஃ
நடத்தை மிகுந்த முயற்சியுடன் காக்க வேண்டும்; செல்வம் வரலாம், போகலாம். செல்வம் குறைந்தால் அழிவில்லை; ஆனால் நடத்தை குறைந்தால் முழுமையாக அழிவுண்டு.
கோபிஃ பஶுபிரஶ்வைஶ்ச க்ரு'ஷ்யா ச ஸுஸம்ரு'த்தயா। குலாநி ந ப்ரரோஹந்தி யாநி ஹீநாநி வ்ரு'த்ததஃ
மாடுகள், பிறவைகள், குதிரைகள், செழிப்பான விவசாயம் இருந்தாலும், நல்ல நடத்தை இல்லாத குடும்பங்கள் வளர்ச்சி பெறுவதில்லை.
மா நஃ குலே வைரக்ரு'த்கஶ்சிதஸ்து ராஜா பத்தோ மா பரஸ்வாபஹாரீ । மித்ரத்ரோஹீ நைக்ரு'திகோऽந்ரு'தீ வா பூர்வாஶீ வா பித்ரு'தேவாதிதிப்யஃ
எங்கள் குடும்பத்தில் யாரும் பகை உண்டாக்குபவராக இருக்க வேண்டாம்; யாரும் சிறையில் அடைக்கப்பட வேண்டாம்; பிறருடைய சொத்தை திருடுபவராக இருக்க வேண்டாம்; நண்பர்களை வஞ்சிக்க வேண்டாம்; தீமை செய்யும் அல்லது பொய் பேசும்வராக இருக்க வேண்டாம்; முன்னோர்கள், தேவர்கள், விருந்தினர்களை புறக்கணிப்பவராக இருக்க வேண்டாம்.
யஶ்ச நோ ப்ராஹ்மணாந்ஹந்யாத்யஶ்ச நோ ப்ராஹ்ணணாந் த்விஷேத்। ந நஃ ஸ ஸமிதிம் கச்சேத்யஶ்ச நோ நிர்வபேத்க்ரு'ஷிம்
எங்களைச் சேர்ந்த பிராமணர்களை கொல்லும், வெறுக்கும், எங்கள் கூட்டத்தில் சேராத, எங்களுக்காக விவசாயம் செய்யாதவர்—அவர் எங்களிடையே இருக்க கூடாது.
த்ரு'ணாநி பூமிருதகம் வாக்வ்ரதுர்தீ ச ஸூந்ரு'தா। ஸதாமேதாநி கேஹேஷு நோச்சித்யந்தே கதாசந
புல், மண், நீர், இனிய சொல், விருந்தோம்பல், உண்மை—இவை நல்லவர்களின் வீடுகளில் எப்போதும் குறைவாக இருப்பதில்லை.
ஶ்ரத்தயா பரயா ராஜந்நுபநீதாநி ஸத்க்ரு'திம்। ப்ரவ்ரு'த்தாநி மஹாப்ராஜ்ஞ தர்மிணாம் புண்யகர்மிணாம்
அதிகமான நம்பிக்கையுடன், அரசே, இவை வரவேற்கப்பட்டு மதிக்கப்படுகின்றன; ஞானிகள், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், நல்ல காரியங்கள் செய்பவர்கள் இவற்றை நடைமுறைப்படுத்துகிறார்கள்.
ஸூக்ஷ்மோऽபி பாரம் ந்ரு'பதே ஸ்யந்தநோ வை ஶக்தோ வோடும் ந ததாऽந்யே மஹீஜாஃ । ஏவம் யுக்தா பாரஸஹா பவந்தி மஹாகுலீநா ந ததாந்யே மநுஷ்யாஃ
அரசே, ஒரு ரதம் சிறிய பாரத்தையும் சுமக்க முடியும்; மற்றவர்கள் அப்படி அல்ல. அதுபோல், பெரிய குடும்பத்தவர்கள் சுமைகளைத் தாங்கும் சக்தி உடையவர்கள்; மற்ற மனிதர்கள் அப்படி அல்ல.
ந தந்மித்ரம் யஸ்ய கோபாத்பிபேதி யத்வா மித்ரம் ஶங்கிதேநோபசர்யம்। யஸ்மிந்மித்ரே பிதரீவாஶ்வஸீத தத்வை மித்ரம் ஸங்கதாநீதராணி
யாருடைய கோபத்தால் பயம் உண்டாகிறதோ, அல்லது யாரை சந்தேகத்துடன் நடப்பதோ, அவர் நண்பன் அல்ல. நண்பனைத் தந்தையைப் போல நம்ப வேண்டும்; அப்படி இணைந்தவரே உண்மையான நண்பன்.
யஃ கஶ்சிதப்யஸம்பத்தோ மித்ரஸாவேந வர்ததே। ஸ ஏவ பந்துஸ்தந்மித்ரம் ஸா கதிஸ்தத்பராயணம்
இணைப்பு இல்லாதவராக இருந்தாலும், நட்புடன் நடக்கும் ஒருவர் தான் உண்மையான உறவினர்; அந்த நண்பனே நம்பிக்கையும், துணையும்.
சலசித்தஸ்ய வை பும்ஸோ வ்ரு'த்தாநநுபஸேவதஃ। பாரிப்லவமதேர்நித்யமத்ருவோ மித்ரஸங்க்ரஹஃ
மனம் சஞ்சலமாகவும், மூப்பவர்களைப் பணி செய்யாமல் இருப்பவருக்கும், நண்பர்கள் சேரும் கூட்டம் எப்போதும் நிலையானதும் நிச்சயமுமானதுமாக இருக்காது.
சலசித்தமநாத்மாநமிந்த்ரியாணாம் வஶாநுகம்। அர்தாஃ ஸமபிவர்ததே ஹம்ஸாஃ ஶுஷ்கம் ஸரோ யதா
மனது நிலைபெறாமல், அறிவு உணர்வுகளுக்குப் பின்தொடரும்போது, பொருள்கள் அதை முற்றிலும் ஆட்கொள்கின்றன; இது வறண்ட ஏரிக்கு வாத்துகள் கூடுவது போலாகும்.
அகஸ்மாதேவ குப்யந்தி ப்ரஸீதந்த்யநிமித்ததஃ । ஶீலமேததஸாதூநாமப்ரம் பாரிப்லவம் யதா
தீயவர்கள் காரணமில்லாமல் கோபப்படுகிறார்கள், காரணமில்லாமல் மகிழ்கிறார்கள்; அவர்களின் மனநிலை, காற்றால் அலைக்கும் மேகங்களைப் போல் நிலைபெறாததாகும்.
ஸத்க்ரு'தாஶ்ச க்ரு'தார்தாஶ்ச மித்ராணாம் ந பவந்தி யே । தாந்ம்ரு'தாநபி க்ரவ்யாதாஃ க்ரு'தக்நாந்நோபபுஞ்ஜதே
மதிப்பும் நிறைவும் பெற்றும், நட்பை நிலைநிறுத்தாதவர்கள், அவர்கள் இறந்தபின்பும், அந்த நன்றி கெட்டவர்களை மிருகங்கள்கூடத் தொடமாட்டார்கள்.
அர்தயேதேவ மித்ராணி ஸதி வாऽஸதி வா தநே। நாநர்தயந்ப்ரஜாநாதி மித்ராணாம் ஸாரபல்குதாம்
சொத்து இருந்தாலும் இல்லையாலும், ஒருவர் நண்பர்களை நாடுவார்; நண்பர்களை நாடாதவர், நட்பின் உண்மையான மதிப்பை அறியார்.
ஸந்தாபாத்ப்ரஶ்யதே ரூபம் ஸந்தாபாத்ப்ரஶ்யதே பலம்। ஸந்தாபாத்ப்ரஶ்யதே ஜ்ஞாநம் ஸந்தாபாத்வ்யாதிம்ரு'ச்சதி
துயரால் அழகு குறையும்; துயரால் வலிமை குறையும்; துயரால் அறிவு மங்கும்; துயரால் நோய் வரும்.
அநவாப்யம் ச ஶோகேந ஶரீரம் சோபதப்யதே। அமித்ராஶ்ச ப்ரஹ்ரு'ஷ்யந்தி மா ஸ்ம ஶோகே மநஃ க்ரு'தாஃ
அடைமுடியாத ஆசைகள் துயரால் உடலை எரிக்கின்றன; பகைவர்கள் மகிழ்வார்கள்—உன் மனதை துயரத்தில் விடாதே.
புநர்நரோ ம்ரியதே ஜாயதே ச புநர்நரோ ஹீயதே வர்ததே ச। புநர்நரோ யாசதி யாச்யதே ச புநர்நரஃ ஶோசதி ஶோச்யதே ச
ஒருவன் மறந்து பிறக்கிறான்; ஒருவன் குறைகிறான், வளர்கிறான்; ஒருவன் கேட்கிறான், மற்றொருவன் கேட்கப்படுகிறான்; ஒருவன் துயரப்படுகிறான், மற்றொருவன் துயரப்படப்படுகிறான்.
ஸுகம் ச துஃகம் ச பவாபவௌ ச லாபாலாபௌ மரணம் ஜீவிதம் ச। பர்யாயஶஃ ஸர்வமேதே ஸ்ப்ரு'ஶந்தி தஸ்மாத்தீரோ ந ச ஹ்ரு'ஷ்யேந்ந ஸோசேத்
இன்பமும் துன்பமும், பிறப்பும் மறப்பும், லாபமும் இழப்பும், மரணமும் வாழ்வும்—இவை அனைத்தும் ஒவ்வொருவரையும் மாறி மாறி தொடுகின்றன; ஆகவே, அறிவாளி மகிழவும் கூடாது, துயரப்படவும் கூடாது.
சலாநி ஹீமாநி ஷடிந்த்ரியாணி தேஷாம் யத்யத்வர்ததே யத்ரயத்ர। ததஸ்ததஃ ஸ்ரவதே புத்திரஸ்ய ச்சித்ரோதகும்பாதிவ நித்யமம்பஃ
ஆறு உணர்வுகளும் நிலைபெறாதவை; அவை எங்கு வலுப்பெறுகிறதோ, அங்கு மனமும் தொடர்ந்து ஓடுகிறது; இது துளைகள் உள்ள குடத்தில் நீர் எப்போதும் சுரண்டுவது போலாகும்.
தநுருத்தஃ ஶிகீ ராஜா மித்யோபசரிதோ மயா। மந்தாநாம் மம புத்ராணாம் யுத்தேநாந்தம் கரிஷ்யதி
அந்த அரசன் கட்டுப்பாட்டுடன் தீக்கதிர்போல் இருக்கிறார்; நான் அவரை பொய்யாக மதிப்பளித்தேன்; என் அறியாமை கொண்ட மக்களுக்கு, அவர் போர் மூலம் முடிவைத் தருவார்.