அஸந்தோऽப்யர்திதாஃ ஸத்பிஃ க்வசித்கார்யே கதாசந। மந்யந்தே ஸந்தமாத்மாநமஸந்தமபி விஶ்ருதம்
தீயவர்கள், நல்லவர்கள் உதவி கேட்கும்போது, தாங்கள் நல்லவர்களும் புகழ்பெற்றவர்களும் என்று எண்ணுகிறார்கள்; ஆனால், அவர்கள் உண்மையில் அப்படி இல்லை.
கதிராத்மவதாம் ஸந்தஃ ஸந்த ஏவ ஸதாம் கதிஃ । அஸதாம் ச கதிஃ ஸந்தோ ந த்வஸந்தஃ ஸதாம் கதிஃ
தன்னடக்கம் உள்ளவர்களுக்கு நல்லவர்களே அடைக்கலம்; நல்லவர்களுக்கு நல்லவர்களே துணை; தீயவர்களுக்கும் நல்லவர்கள் துணை; ஆனால், தீயவர்கள் நல்லவர்களுக்கு துணையல்ல.
ஜிதா ஸபா வஸ்த்ரவதா மிஷ்டாஶா கோமதா ஜிதா। அத்வா ஜிதோ யாநவதா ஸர்வம் ஶீலவதா ஜிதம்
உடை உள்ளவன் சபையில் வெற்றி பெறுகிறான்; பசு உள்ளவன் உணவுக்கான ஆசையை வெல்லுகிறான்; வாகனம் உள்ளவன் பாதையைக் கடக்கிறான்; நல்ல நடத்தை உள்ளவன் எல்லாவற்றையும் வெல்லுகிறான்.
ஶீலம் ப்ரதாநம் புருஷே தத்யஸ்யேஹ ப்ரணஶ்யதி। ந தஸ்ய ஜீவிதேநார்தோ ந தநேந ந பந்துபிஃ
ஒரு மனிதனுக்குள் முதன்மையானது நல்ல நடத்தை; அது இங்கே அழிந்துவிட்டால், அவனுக்கு உயிரும், செல்வமும், உறவினரும் எந்த பயனும் தரமாட்டார்கள்.
ஆட்யாநாம் மாம்ஸபரமம் மத்யாநாம் கோரஸோத்தரம்। தைலோத்தரம் தரித்ராணாம் போஜநம் பரதர்ஷப
செல்வந்தர்களுக்கு இறைச்சி சிறந்த உணவு; நடுத்தரவர்களுக்கு பால் உணவுகள் மேலானவை; ஏழைகளுக்கு எண்ணெய் உணவுதான் முக்கியமானது, பாரதக் குல வீரனே.
ஸம்பந்நதரமேவாந்நம் தரித்ரா புஞ்ஜதே ஸதா। ஶ்ருத்ஸ்வாதுதாம் ஜநயதி ஸா சாட்யேஷு ஸுதுர்லபா
ஏழைகள் எப்போதும் மிக ருசியான உணவையே சாப்பிடுகிறார்கள்; பசியே உணவுக்கு சுவை தருகிறது; அந்த சுவை செல்வந்தர்களிடம் மிகவும் அரிது.
ப்ராயேண ஶ்ரீமதாம் லோகே போக்தும் ஶக்திர்ந வித்யதே। ஜீர்யந்த்யபி ஹி காஷ்டாநி தரித்ராணாம் மஹீபதே
இந்த உலகில் பெரும்பாலும் செல்வந்தர்களுக்கு உணவை அனுபவிக்கத் திறன் இல்லை; ஏழைகளின் வீடுகளில் கூட மரங்கள் பழுதாகி அழிகின்றன, அரசே.
அவ்ரு'த்திர்பயமந்த்யாநாம் மத்யாநாம் மரணாத்பயம் । உத்தமாநாம் து மர்த்யாநாமவமாநாத்பரம் பயம்
கீழ் நிலைவர்களுக்கு வாழ்வாதாரம் இழப்பதே பயம்; நடுத்தரவர்களுக்கு மரணம் பயம்; உயர்ந்த மனிதர்களுக்கு அவமானமே மிகப் பெரிய பயம்.
ஐஶ்வர்யமதபாபிஷ்டா மதாஃ பாநமதாதயஃ । ஐஶ்வர்யமதமத்தோ ஹி நோ பதித்வாऽவபுத்யதே
செல்வத்தால் வரும் பெருமை, மதுபானம் போன்ற மயக்கங்கள் எல்லாவற்றிலும் மோசமானது. செல்வத்தில் மயங்கியவன் தன் வீழ்ச்சியை உணரமாட்டான்.
இந்த்ரியௌரிந்த்ரியார்தேஷு வர்தமாநைரநிக்ரஹைஃ । தைரயம் தாப்யதே லோகோ நக்ஷத்ராணி க்ரஹைரிவ
கட்டுப்பாடில்லாத உணர்வுகள் பொருள்களை நாடும்போது, அவை உலகை மிகவும் வதைக்கின்றன; அது கிரகங்கள் நட்சத்திரங்களைத் தொந்தரவு செய்வதைப் போலே.
யோ ஜிதஃ பஞ்சவர்கேண ஸஹஜேநாத்மகர்ஷிணா । ஆபதஸ்தஸ்ய வர்தந்தே ஶுக்லபக்ஷ இவோடுராட்
இயற்கையாகவே மனதை வாட்டும் ஐந்து வகை ஆசைகளால் வெற்றிகொள்ளப்பட்டவன், அவனது துன்பங்கள் வளர்ந்தே போகும்; அது வளர்கின்ற பிறை நிலாவைப் போல.
அவிஜித்ய ய ஆத்மாநமமாத்யாந்விஜிகீஷதே । அமித்ராந்வா ஜிதாமாத்யஃ ஸோऽவஶஃ பரிஹீயதே
தன்னை வெல்லாமல், அமைச்சர்களை வெல்ல முயல்வோன், அல்லது அமைச்சர்களை வென்று பகைவரை வெல்ல நினைப்போன், எதிலும் ஆற்றல் இழந்து வீழ்கிறான்.
ஆத்மாநமேவ ப்ரதமம் த்வேஷ்யரூபேண யோஜயேத் । ததோऽமாத்யாநமித்ராம்ஶ்ச ந மோகம் விஜிகீஷதே
முதலில் ஒருவர் தன்னையே வெறுக்கத்தக்கவராகக் கருதி, தன்னை வெல்ல வேண்டும்; பிறகு அமைச்சர்களையும் பகைவரையும் வெல்ல முயன்றால், அந்த முயற்சி வீணாகாது.
வஶ்யேந்த்ரியம் ஜிதாமாத்யம் த்ரு'ததண்டம் விகாரிஷு । பரீக்ஷ்யகாரிணம் தீரமத்யந்தம் ஶ்ரீர்நிஷேவதே
உணர்வுகளை அடக்கி, அமைச்சர்களை வென்று, கட்டுப்பாடற்றவர்களுக்கு தண்டனை கொடுத்து, சோதனை செய்து செயல்படும் மனநிலையுள்ளவனை, ஐஸ்வரியம் எப்போதும் நாடும்.
ரதஃ ஶரீரம் புருஷஸ்ய ராஜ- ந்நாத்மா நியந்தேந்த்ரியாண்யஸ்ய சாஶ்வாஃ। தைரப்ரமத்தஃ குஶலீ ஸதஶ்வை- ர்தாந்தைஃ ஸுகம் யாதி ரதீவ தீரஃ
மன்னா, மனிதனின் உடல் ஒரு ரதம் போன்றது; ஆத்மா அதன் ஓட்டுநர், உணர்வுகள் அதன் குதிரைகள். அவற்றை விழிப்புடன், நன்றாகக் கட்டுப்படுத்தும் ஞானி, நல்ல ரதசாரதி போல் மகிழ்ச்சியாக பயணிக்கிறான்.
ஏதாந்யநிக்ரு'ஹீதாநி வ்யாபாதயிதுமப்யலம்। அவிதேயா இவாதாந்தாஃ ஸரதம் ஸாரதிம் ஹயம்
இந்த உணர்வுகள் அடக்கப்படாமல் இருந்தால், பயங்கரமாக நடந்து, ரதத்தையும், ஓட்டுநரையும், குதிரைகளையும் அழிக்க வல்லவை; அது அடக்கமில்லாத குதிரைகள் போல்.
அநர்தமர்ததஃ பஶ்யந்நர்தம் சைவாப்யநர்ததஃ। இந்த்ரியைரஜிதைர்பாலஃ ஸுதுஃகம் மந்யதே ஸுகம்
உணர்வுகளை அடக்காத அறியாமை உள்ளவன், தீமையை நன்மை என்று, நன்மையை தீமை என்று எண்ணி, பெரும் துன்பத்தில் இருக்கும்போது கூட, தானே மகிழ்ச்சி என நினைப்பான்.
தர்மார்தௌ யஃ பரித்யஜ்ய ஸ்யாதிந்த்ரியவஶாநுகஃ । ஶ்ரீப்ராணதநதாரேப்யஃ க்ஷிப்ரம் ஸ பரிஹீயதே
தர்மத்தையும், பொருளையும் விட்டு, உணர்வுகளின் வசப்படுகிறவன், விரைவில் ஐஸ்வரியத்தையும், உயிரையும், செல்வத்தையும், மனைவியையும் இழக்கிறான்.
அர்தாநாமீஶ்வரோ யஃ ஸ்யாதிந்த்ரியாணாமநீஶ்வரஃ। இந்த்ரியாணாமநைஶ்வர்யாதைஶ்வார்யாத்பூஶ்யதே ஹி ஸஃ
செல்வத்திற்கு அதிபதியானவன், ஆனால் உணர்வுகளை அடக்க முடியாதவன், அந்த அடக்கமின்மையால், தனது ஆட்சியையே இழக்கிறான்.
ஆத்மநாத்மாநமந்விச்சேந்மநோபுத்தீந்த்ரியைர்யதைஃ । ஆத்மா ஹ்யேவாத்மநோ பந்துராத்மைவ ரிபுராத்மநஃ
ஒருவன் தன் மனம், புத்தி, அடக்கப்பட்ட உணர்வுகள் மூலமாகத் தன்னை வெல்ல முயல வேண்டும்; ஏனெனில், ஆத்மா தான் ஆத்மாவின் நண்பன், ஆத்மா தான் ஆத்மாவின் பகைவரும் கூட.
பந்துராத்மாத்மநஸ்தஸ்ய யேநைவாத்மாத்மநா ஜிதஃ। ஸ ஏவ நியதோ பந்துஃ ஸ ஏவ நியதோ ரிபுஃ
தன் ஆத்மாவை தானே வென்றவன் தான் உண்மையில் தன் நண்பன்; தன் ஆத்மாவை வெல்லாதவன் தான் உண்மையில் தன் பகைவர்.
க்ஷுத்ராக்ஷேணேவ ஜாலேந சபாவபிஹிதாவுரூ। காமஶ்ச ராஜந்க்ரோதஶ்ச தௌ ப்ரஜ்ஞாநம் விலும்பதஃ
சிறிய வலை ஒரு பறவையின் கால்களைத் திடீரென மூடுவது போல, மன்னா, ஆசையும் கோபமும் ஞானத்தையும் அறிவையும் பறிகொள்கின்றன.
ஸமவேக்ஷ்யேஹ தர்மார்தௌ ஸம்பாராந்யோऽதிகச்சதி। ஸ வை ஸம்ப்ரு'தஸம்பாரஃ ஸததம் ஸுகமேததே
தர்மத்தையும் பொருளையும் கவனித்து, அவற்றிற்கு தேவையானவற்றைச் சேர்க்கும்வன், அவற்றை நன்றாகச் சேர்த்தவுடன் எப்போதும் மகிழ்ச்சி பெறுகிறான்.
யஃ பஞ்சாப்யந்தராஞ்ஶத்ரூநவிஜித்ய மநோமயாந்। ஜிகீஷதி ரிபூநந்யாந்ரிபவோऽபிபவந்தி தம்
மனத்தில் உருவாகும் ஐந்து உள்ளக பகைவர்களை வெல்லாமல், வெளிப்படையான பகைவரை வெல்ல முயல்வோனை, அவனது பகைவர்கள் வெல்லுகிறார்கள்.
த்ரு'ஶ்யந்தே ஹி மஹாத்மாநோ பத்யமாநாஃ ஸ்வகர்மபிஃ। இந்த்ரியாணாமநீஶத்வாத்ராஜாநோ ராஜ்யவிப்ரமைஃ
உணர்வுகளை அடக்க முடியாததால், பெரியவர்கள் கூட தங்கள் செயலால் கட்டுப்படுகிறார்கள்; மன்னர்கள் தங்கள் ஆட்சியில் குழப்பமடைகிறார்கள்.
அஸம்த்யாகாத்பாபக்ரு'தாமபாபாம்- ஸ்துல்யோ தண்டஃ ஸ்ப்ரு'ஶதே மிஶ்ரபாவாத்। ஶுஷ்கேணார்த்ரம் தஹ்யதே மிஶ்ரபாவா- த்தஸ்மாத்பாபைஃ ஸஹ ஸந்திம் ந குர்யாத்
தீயவருடன் இணைந்தால், பாவமில்லாதவரும் பாவிகளைப் போலவே தண்டனை அனுபவிக்க நேரிடும்; உலர்ந்தது ஈரமானதுடன் சேர்ந்து எரியுவது போல. ஆகவே, தீயவர்களுடன் நட்பு கொள்ளக் கூடாது.
நிஜாநுத்பததஃ ஶத்ரூந்பஶ்ச பஞ்சப்ரயோஜநாந்। யோ மோஹாந்ந நிக்ரு'ஹ்ணாதி தமாபத்க்ரஸதே நரம்
தன் பகைவர்களை எழும்பும் போதே அடக்காமல், வாழ்க்கையின் ஐந்து முக்கிய நோக்கங்களை நினைக்காமல், அறியாமையால் தவறிடும் மனிதனை, துன்பம் வந்து பிடிக்கும்.
அநஸூயார்ஜவம் ஶௌசம் ஸந்தோஷஃ ப்ரியவாதிதா। தமஃ ஸத்யமநாயாஸோ ந பவந்தி துராத்மநாம்
பொறாமை இல்லாமை, நேர்மை, தூய்மை, திருப்தி, இனிய பேச்சு, அடக்கம், உண்மை, சிரமமில்லாமை — இவை தீய உள்ளம் கொண்டவர்களிடம் இல்லை.
ஆத்மஜ்ஞாநமாநாயாஸஸ்திதிக்ஷா தர்மநித்யதா। வாக்சைவ குப்தா தாநம் ச நைதாந்யந்த்யேஷு பாரத
தன்னை அறிதல், பணிவு, சகிப்பு, தர்மத்தில் நிலைத்திருத்தல், வார்த்தையை கட்டுப்படுத்தல், தானம் — இவை தாழ்ந்த மனம் கொண்டவர்களிடம் கிடையாது, பாரதா.
ஆக்ரோஶபரிவாதாப்யாம் விஹிம்ஸந்த்யபுதா புதாந்। வக்தா பாபமுபாதத்தே க்ஷமமாணோ விமுச்யதே
அறிவில்லாதவர்கள், அறிவாளிகளை திட்டும் வார்த்தைகளாலும், கடுமையான பேச்சாலும் புண்படுத்துகிறார்கள்; தீய சொற்களை பேசுபவன் பாவம் சம்பாதிக்கிறான், ஆனால் பொறுமையுடன் சகிப்பவன் விடுபடுகிறான்.