ஏவம் ஸ துர்வஸும் ஶப்த்வா யயாதிஃ ஸுதமாத்மநஃ। ஶர்மிஷ்டாயாஃ ஸுதம் த்ருஹ்யுமிதம் வசநமப்ரவீத்
இவ்வாறு துர்வசுவை சபித்த யயாதி, தன் மகனும் சர்மிஷ்டையின் புதல்வனுமான த்ருஹ்யுவை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.
த்ருஹ்யோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ வர்ணரூபவிநாஶிநீம்। ஜராம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் மே யௌவநம் ஸ்வம் ததஸ்வ ச
த்ருஹ்யுவே, நிறத்தையும் வடிவத்தையும் அழிக்கும் முதுமையை ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஏற்கவும்; உன் இளமையை எனக்குக் கொடு.
பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே து புநர்தாஸ்யாமி யௌவநம்। ஸ்வம் சாதாஸ்யாமி பூயோऽஹம் பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், உன் இளமையை மீண்டும் உனக்கு வழங்குவேன்; பிறகு, முதுமையின் துயரத்தை நான் மீண்டும் ஏற்கிறேன்.
ந கஜம் ந ரதம் நாஶ்வம் ஜீர்ணோ புங்க்தே ந ச ஸ்த்ரியம்। வாக்பங்கஶ்சாஸ்ய பவதி தாம் ஜராம் நாபிகாமயே
முதுமை அடைந்தவன் யானை, ரதம், குதிரை, பெண்கள் எதையும் அனுபவிக்க முடியாது; அவனது பேச்சும் தடுமாறும்—அந்த முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.
யத்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வம் ந ப்ரயச்சஸி। தஸ்மாத்த்ருஹ்யோ ப்ரியஃ காமோ ந தே ஸம்பத்ஸ்யதே க்வசித்
நீ என் இதயத்திலிருந்து பிறந்தவன் என்றாலும், உன் இளமை எனக்குக் கொடுக்கவில்லை; அதனால், த்ருஹ்யுவே, உன் மனதிற்குப் பிடித்த ஆசை எப்போதும் நிறைவேறாது.
யத்ராஶ்வரதமுக்யாநாமஶ்வாநாம் ஸ்யாத்கதம் ந ச। ஹஸ்திநாம் பீடகாநாம் ச கர்தபாநாம் ததைவ ச
அங்கு முன்னிலை பெற்ற குதிரை ரதங்களிலும், குதிரைகளும், யானைகளும், அவற்றின் இருக்கைகளும், கழுதைகளும் எதுவும் இருக்காது—
பஸ்தாநாம் ச கவாம் சைவ ஶிபிகாயாஸ்ததைவ ச। உடுபப்லவஸம்தாரோ யத்ர நித்யம் பவிஷ்யதி
ஆட்டுகள், மாடுகள், பல்லக்குகள் எதுவும் இல்லாத இடத்தில், எப்போதும் படகுகளாலும் மரத்தடிகளாலும் கடக்க வேண்டிய நிலை இருக்கும்.
அநோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। ஏகம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து சரேயம் யௌவநேந தே
அனுவே, முதுமையின் துயரத்தை நீ ஏற்கவும்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் உன் இளமையுடன் நான் வாழ விரும்புகிறேன்.
ஜீர்ணஃ ஶிஶுவதாதத்தே காலேऽந்நமஶுசிர்யதா। ந ஜுஹோதி ச காலேऽக்நிம் தாம் ஜராம் நாபிகாமயே
முதுமை அடைந்தவன், குழந்தை போலவே, நேரமல்லாத நேரத்தில் தூய்மையில்லாத உணவை உண்ணுகிறான்; தேவையான நேரத்தில் அக்கினிக்குப் பலியும் செலுத்துவதில்லை. அப்படிப்பட்ட முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.
யத்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வம் ந ப்ரயச்சஸி। ஜராதோஷஸ்த்வயா ப்ரோக்தஸ்தஸ்மாத்த்வம் ப்ரதிலப்ஸ்யஸே
நீ என் இதயத்தில் இருந்து பிறந்தவனாக இருந்தும், உன் யௌவனத்தை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்; முதுமையின் குறையை நீயே சொன்னாய், அதனால் நீ அதையே அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும்.
ப்ரஜாஶ்ச யௌவநப்ராப்தா விநஶிஷ்யந்த்யநோ தவ। அக்நிப்ரஸ்கந்தநபரஸ்த்வம் சாப்யேவம் பவிஷ்யஸி
உன் பிள்ளைகள் யௌவனத்தை அடைந்ததும் உன்னைவிட முன்பே அழிந்துவிடுவார்கள்; நீயும், அக்கினி வழிபாட்டை தவிர்த்ததால், அதேபோல் முடிவை அடைவாய்.
ப்ரத்யாக்யாதஶ்சதுர்பிஶ்ச ஶப்த்வா தாந்யதுபூர்வகாந்। பூரோஃ ஸகாஶமகமந்மத்த்வா பூருமலங்கநம்
அந்த நால்வராலும் நிராகரிக்கப்பட்டு, அவர்களைத் தலா ஒரு சாபம் கூறி, அவர் பூருவிடம் சென்று, பூருவின் தகுதியை அறிய நினைத்தார்.
பூரோ த்வம் மே ப்ரியஃ புத்ரஸ்த்வம் வரீயாந்பவிஷ்யஸி। ஜரா வலீ ச மாம்தாத பலிதாநி ச பர்யகுஃ
பூருவே, நீ எனக்கு மிகவும் பிரியமான மகன்; நீ மற்றவர்களைவிட சிறந்தவனாக விளங்குவாய். முதுமை, மடிப்பு, வெள்ளி முடி ஆகியவை என்னைச் சுற்றி விட்டன, மகனே.
காவ்யஸ்யோஶநஸஃ ஶாபாந்ந ச த்ரு'ப்தோऽஸ்மி யௌவநே। பூரோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। கம்சித்காலம் சரேயம் வை விஷயாந்வயஸாதவ
ஊஷணஸின் மகன் காவ்யனின் சாபத்தால், எனக்கு யௌவனத்தில் திருப்தி இல்லை. பூருவே, நீ முதுமையையும் அதனுடன் வரும் பாவத்தையும் ஏற்று, நான் சில காலம் எனக்குப் பிடித்த இன்பங்களை அனுபவிக்கச் செய்.
பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே து புநர்தாஸ்யாமி யௌவநம்। ஸ்வம் சைவ ப்ரதிபத்ஸ்யாமி பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், நான் உனக்கு மீண்டும் யௌவனத்தைத் தருவேன்; என் பாவத்தையும் முதுமையையும் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வேன்.
ஏவமுக்தஃ ப்ரத்யுவாச பூருஃ பிதரமஜ்ஜஸா। யதாத்த மாம் மஹாராஜ தத்கரிஷ்யாமி தே வசஃ
இவ்வாறு கேட்ட பூரு, தன் தந்தையை மனமாரக் கூப்பிட்டு, 'மகாராஜா, நீங்கள் என்னிடம் சொல்வதை நான் செய்ய தயார்' என்று பதிலளித்தான்.
குரோர்வை வசநம் புண்யம் ஸ்வர்க்யமாயுஷ்கரம் ந்ரு'ணாம்। குருப்ரஸாதாத்த்ரைலோக்யமந்வஶாஸச்சதக்ரதுஃ
ஆசானின் வார்த்தை புனிதமானது, அது சொர்க்கத்தையும், மனிதருக்கு நீண்ட ஆயுளையும் தரும்; ஆசானின் அருளால் இந்திரனும் மூன்று உலகையும் ஆண்டான்.
குரோரநுமதம் ப்ராப்ய ஸர்வாந்காமாநமாப்நுயாத்। யாவதிச்சஸி தாவச்ச தாரயிஷ்யாமி தே ஜராம்
ஆசானின் அனுமதி பெற்றால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; நீங்கள் விரும்பும் காலம் வரை, உங்கள் முதுமையை நான் சுமப்பேன்.
ப்ரதிபத்ஸ்யாமி தே ராஜந்பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। க்ரு'ஹாண யௌவநம் மத்தஶ்சர காமாந்யதேப்ஸிதாந்
மன்னா, உங்கள் முதுமையையும் அதனுடன் வரும் பாவத்தையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; என்னிடமிருந்து யௌவனத்தைப் பெற்று, நீங்கள் விரும்பும் இன்பங்களை அனுபவியுங்கள்.
ஜரயாஹம் ப்ரதிச்சந்நோ வயோரூபதரஸ்தவ। யௌவநம் பவதே தத்த்வா சரிஷ்யாமி யதாத்தமாம்
நான் உங்கள் முதுமையால் மூடப்பட்டு, உங்கள் உருவத்தையும் வயதையும் எடுத்துக்கொள்கிறேன்; உங்களுக்கு யௌவனத்தைத் தந்து, நீங்கள் விரும்பும் படி வாழ்வேன்.
பூரோ ப்ரீதோऽஸ்மி தே வத்ஸ ப்ரீதஶ்சேதம் ததாமி தே। ஸர்வகாமஸம்ரு'த்தா தே ப்ரஜா ராஜ்யே பவிஷ்யதி
பூருவே, என் மகனே, நான் உன்னால் மகிழ்கிறேன்; எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகியதால், உன் சந்ததி ராஜ்யத்தில் எல்லா இன்பங்களும் பெற்று வளமாக வாழ்வார்கள்.
ஏவமுக்த்வா யயாதிஸ்து ஸ்ம்ரு'த்வா காவ்யம் மஹாதபாஃ। ஸம்க்ராமயாமாஸ ஜராம் ததா பூரௌ மஹாத்மநி
இவ்வாறு கூறிய யயாதி, காவ்யனை நினைத்து, அந்த நேரத்தில் முதுமையைப் பூருவிடம் மாற்றினார்.
பௌரவேணாத வயஸா யயாதிர்நஹுஷாத்மஜஃ। `ரூபயௌவநஸம்பந்நஃ குமாரஃ ஸமபத்யத।' ப்ரீதியுக்தோ ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டஶ்சரா விஷயாந்ப்ரியாந்
பூருவின் யௌவனத்தைப் பெற்ற நஹுஷனின் மகன் யயாதி, அழகும் இளமையும் கொண்ட இளவரசனாக ஆனான்; மகிழ்ச்சியுடன், அரசர்களில் சிறந்தவனாக, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்தான்.
யதாகாமம் யதோத்ஸாஹம் யதாகாலம் யதாஸுகம்। தர்மாவிருத்தம் ராஜேந்த்ரோ யதா பவதி ஸோऽந்வபூத்
அவன் விரும்பும் போதும், ஆர்வத்தோடும், சரியான நேரத்திலும், சந்தோஷத்தோடும், தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாமல், அரசன் வாழ்வை அனுபவித்தான்.
தேவாநதர்பயத்யஜ்ஞைஃ ஶ்ராத்தைஸ்தத்வித்பித்ரூ'நபி। தீநாநநுக்ரஹைரிஷ்டைஃ காமைஶ்ச த்விஜஸத்தமாந்
அவன் தேவதைகளை யாகங்களால் திருப்திப்படுத்தினான்; பித்ருக்களை ஸ்ராத்ததானங்களால், ஏழைகளை தானங்களால், மற்றும் சிறந்த பிராமணர்களை அவர்கள் விரும்பிய பொருட்களால் மகிழ்வித்தான்.
அதிதீநந்நபாநைஶ்ச விஶஶ்ச பரிபாலநைஃ। ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யேந ஶூத்ராம்ஶ்ச தஸ்யூந்ஸந்நிக்ரஹேண ச
அவன் விருந்தினர்களை உணவு, பானம் கொண்டு மரியாதை செய்தான்; رعசியை பாதுகாத்தான்; கீழ்மக்களுக்கு கருணை காட்டினான்; குற்றவாளிகளை அடக்கினான்.
தர்மேண ச ப்ரஜாஃ ஸர்வா யதாவதநுரஞ்ஜயந்। யயாதிஃ பாலயாமாஸ ஸாக்ஷாதிந்த்ர இவாபரஃ
யயாதி எல்லா رعயர்களையும் நீதியுடன் ஆளி, அவர்களின் மனதை மகிழ்வித்தார்; அவர் நேரில் இரண்டாம் இந்திரனாக இருந்தார்.
ஸ ராஜா ஸிம்ஹவிக்ராந்தோ யுவா விஷயகோசரஃ। அவிரோதேந தர்மஸ்ய சசார ஸுகமுத்தமம்
அந்த மன்னன், சிங்கத்தைப் போல் வீரம் கொண்டவர், இளம் வயதாகவும், தன் நாட்டை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தியவராகவும், யாராலும் தடையில்லாமல், தர்மத்தின் எல்லைக்குள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்.
ஸ ஸம்ப்ராப்ய ஶுபாந்காமாம்ஸ்த்ரு'ப்தஃ கிந்நஶ்ச பார்திவஃ। காலம் வர்ஷஸஹஸ்ராந்தம் ஸஸ்மார மநுஜாதிபஃ
அந்த மன்னன், எல்லா நல்ல ஆசைகளும் நிறைவேறி, திருப்தியும் சோர்வும் அடைந்தார்; பிறகு, மனிதர்களுக்குத் தலைவனான அவர், ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடியும் நேரத்தை நினைத்தார்.
பரிஸம்க்யாய காலஜ்ஞஃ கலாஃ காஷ்டாஶ்ச வீர்யவாந்। யௌவநம் ப்ராப்ய ராஜர்ஷிஃ ஸஹஸ்ரபரிவத்ஸராந்
காலத்தின் கணக்கை அறிந்த, வலிமை மிகுந்த அந்த ராஜரிஷி, இளமைக்கு வந்தபோது ஆயிரம் ஆண்டுகள் வரை ஒவ்வொரு கணமும், நேரமும் எண்ணினார்.