பூஜ்யாஸி மம மாந்யா ச ஜ்யேஷ்டா ச ப்ராஹ்மணீ ஹ்யஸி। த்வத்தோபி மே பூஜ்யதமோ ராஜர்ஷிஃ கிம் ந வேத்த தத்
நீ எனக்கு மதிக்கப்பட வேண்டியவரும், பெரியவரும், பிராமணியும். ஆனால், அந்த ராஜரிஷி உன்னைவிட அதிகமாக மதிக்கப்பட வேண்டியவர் என்பதை உனக்கு தெரியாதா?
த்வத்பித்ரா மம குருணா ஸஹ தத்தே உபே ஶுபே। ததோ பர்தா ச பூஜ்யஶ்ச போஷ்யாம் போஷயதீஹ மாம்
உன் தந்தை, எனது ஆசான், நம்மிருவரையும் சேர்த்து கொடுத்தார், மங்களமானவளே. அதனால், கணவர் மதிக்கப்பட வேண்டியவரும், நம்மை வளர்க்கும் ஒருவரும் ஆவார்.
ஶ்ருத்வா தஸ்யாஸ்ததோ வாக்யம் தேவயாந்யப்ரவீதிதம்। ரமஸ்வேஹ யதாகாமம் தேவ்யா ஶர்மிஷ்டயா ஸஹ
அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட தேவயானி, 'சர்மிஷ்டையுடன் நீ விரும்பும் போல் இங்கே வாழலாம்' என்று கூறினாள்.
ராஜந்நாத்யேஹ வத்ஸ்யாமி விப்ரியம் மே க்ரு'தம் த்வயா। இதி ஜஜ்வால கோபேந தேவயாநீ ததோ ப்ரு'ஶம்
ராஜா, இன்று நான் இங்கே தங்கமாட்டேன்; நீ எனக்கு விருப்பமில்லாததை செய்துவிட்டாய். இப்படிச் சொல்லி தேவயானி மிகவும் கோபத்தில் எரிந்தாள்.
நிர்தஹந்தீவ ஸவ்ரீடாம் ஶர்மிஷ்டாம் ஸமுதீக்ஷ்ய ச। அபவித்ய ச ஸர்வாணி பூஷணாந்யஸிதேக்ஷணா
அவமானத்தில் நிற்கும் சர்மிஷ்டையைப் பார்த்து, தேவயானி, தனது கருஞ்சிறக்களால், எல்லா ஆபரணங்களையும் கழற்றி எறிந்தாள்.
ஸஹஸோத்பதிதாம் ஶ்யாமாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் ஸாஶ்ருலோசநாம்। தூர்ணம் ஸகாஶம் காவ்யஸ்ய ப்ரஸ்திதாம் வ்யதிதஸ்ததா
அந்த கருப்பாகியவள் திடீரென்று எழுந்து, கண்களில் கண்ணீர் மல்க, தேவயானி வேகமாக கவியிடம் செல்லத் தொடங்கினாள், மிகுந்த வருத்தத்துடன்.
அநுவவ்ராஜ ஸம்ப்ராந்தஃ ப்ரு'ஷ்டதஃ ஸாந்த்வயந்ந்ரு'பஃ। ந்யவர்தத நசைவ ஸ்ம க்ரோதஸம்ரக்தலோசநா
அந்த ராஜா கவலையுடன் பின்னால் சென்று சமாதானம் கூறினான்; ஆனால் தேவயானி திரும்பிப் பார்க்கவில்லை, அவளது கண்கள் கோபத்தில் சிவந்திருந்தன.
அவிப்ருவந்தீ கிம்சித்ஸா ராஜாநம் ஸாஶ்ருலோசநா। அசிராதேவ ஸம்ப்ராப்தா காவ்யஸ்யோஶநஸோऽந்திகம்
அவள் ராஜாவிடம் எதுவும் பேசாமல், கண்களில் கண்ணீருடன், விரைவில் கவியுஷணஸின் அருகே சென்றாள்.
ஸா து த்ரு'ஷ்ட்வை பிதரமபிவாத்யாக்ரதஃ ஸ்திதா। அநந்தரம் யாயாதிஸ்து பூஜயாமாஸ பார்கவம்
தந்தையைப் பார்த்தவுடன் வணங்கி முன் நின்றாள்; பின்னர் யயாதி, பார்கவ வம்சத்தாரை மரியாதை செய்தான்.
அதர்மேண ஜிதோ தர்மஃ ப்ரவ்ரு'த்தமதரோத்தரம்। ஶர்மிஷ்டயாऽதிவ்ரு'த்தாऽஸ்மி துஹித்ரா வ்ரு'ஷபர்வணஃ
தர்மம் அநியாயத்தால் தோற்கப்பட்டது; தவறான வழி மேலோங்கியது. வ்ருஷபர்வனின் மகள் சர்மிஷ்டை என்னை மிகவும் துன்புறுத்தினாள்.
த்ரயோऽஸ்யாம் ஜநிதாஃ புத்ரா ராஜ்ஞாऽநேந யயாதிநா। துர்பகாயா மம த்வௌ து புத்ரௌ தாத ப்ரவீமி தே
இந்த யயாதி ராஜாவால் அவளுக்கு மூன்று மகன்கள் பிறந்துள்ளனர். ஆனால், தந்தையே, எனக்கு இருவரே மகன்கள்; நான் துயரமுற்றவளாக இருக்கிறேன்.
தர்மஜ்ஞ இதி விக்யாத ஏஷ ராஜா ப்ரு'கூத்வஹ। அதிக்ராந்தஶ்ச மர்யாதாம் காவ்யைதத்கதயாமி தே
இந்த ராஜா தர்மத்தை அறிந்தவர் என்று புகழப்படுகிறார், பார்கவ குலத்தவரே. ஆனாலும், அவர் எல்லையை மீறிவிட்டார்; கவியே, இதை உமக்கு சொல்கிறேன்.
தர்மஜ்ஞஃ ஸந்மஹாராஜ யோऽதர்மமக்ரு'தாஃ ப்ரியம்। தஸ்மாஜ்ஜரா த்வாமசிராத்தர்ஷயிஷ்யதி துர்ஜயா
மகாராஜா, நீ தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவராக இருந்தும், ஆசை காரணமாக அதர்மமான செயலை செய்துள்ளாய்; அதனால், வெல்ல முடியாத முதுமை விரைவில் உன்னை அடக்கிவிடும்.
ரு'தும் வை யாசமாநாயா பகவந்நாந்யசேதஸா। துஹிதுர்தாநவேந்த்ரஸ்ய தர்ம்யமேதத்க்ரு'தம் மயா
பெரியவரே, அவள் மனம் முழுவதும் விரும்பி தன் காலத்தை கேட்டபோது, நான் தானவகுலத்தின் மகளுக்கு இதை வழங்கியது தர்மமான செயல்.
ரு'தும் வை யாசமாநாயா ந ததாதி புமாந்ரு'தும்। ப்ரூணஹேத்யுச்யதே ப்ரஹ்மந் ஸ இஹ ப்ரஹ்மவாதிபிஃ
ஒரு பெண் தன் காலத்தை கேட்டபோது, ஆண் அதை வழங்காவிட்டால், பிராமணரே, வேதம் அறிந்தவர்கள் அவனை கருவைக் கொல்பவன் என்று கூறுவர்.
அபிகாமாம் ஸ்த்ரியம் யஶ்ச கம்யாம் ரஹஸி யாசிதஃ। நோபைதி ஸ ச தர்மேஷு ப்ரூணஹேத்யுச்யதே புதைஃ
ஒரு பெண் ஆசையுடன் தனிப்பட்ட இடத்தில் வரும்போது, ஆண் அவளது வேண்டுகோளை ஏற்கவில்லை என்றால், அறிஞர்கள் அவனை தர்மத்தில் கருவைக் கொல்பவன் என்று சொல்வார்கள்.
யத்யத்வ்ரு'ணோதி மாம் கஶ்சித்தத்தத்தேயமிதி வ்ரதம்। த்வயா ச ஸாபி தத்தா மே நாந்யம் நாதமிஹேச்சதி
யாராவது என்னிடம் எதை வேண்டினாலும் அதை தருவேன் என்பதே என் விரதம்; நீயே அவளை எனக்கு கொடுத்தாய், இங்கு அவள் வேறு யாரையும் பாதுகாவலன் என விரும்பவில்லை.
இத்யேதாநி ஸமீக்ஷ்யாஹம் காரணாநி ப்ரு'கூத்வஹ। அதர்மபயஸம்விக்நஃ ஶர்மிஷ்டாமுபஜக்மிவாந்। `மத்வைதந்மே தர்ம இதி க்ரு'தம் ப்ரஹ்மந்க்ஷமஸ்வ மாம்
இந்த காரணங்களை எல்லாம் பரிசீலித்து, அதர்மத்தைப் பயந்து, ப்ருகுகுலத்தில் சிறந்தவரே, நான் சர்மிஷ்டையை அணுகினேன்; இது எனக்குத் தர்மம் என்று எண்ணி செய்தேன். பிராமணரே, இதற்காக என்னை மன்னியுங்கள்.
நந்வஹம் ப்ரத்யவேக்ஷ்யஸ்தே மததீநோऽஸி பார்திவ। மித்யாசாரஸ்ய தர்மேஷு சௌர்யம் பவதி நாஹுஷ
நான் உன் விருப்பத்தை எண்ணித்தான் நடந்தேன், ஏனெனில் நான் உன்னிடம் சார்ந்தவன், அரசே; தர்மத்தில் பொய்யான நடத்தை திருட்டு என்று நஹுஷ வம்சத்தாரால் கூறப்படுகிறது.
க்ருத்தேநோஶநஸா ஶப்தோ யயாதிர்நாஹுஷஸ்ததா। பூர்வம் வயஃ பரித்யஜ்ய ஜராம் ஸத்யோऽந்வபத்யத
அப்போது கோபமடைந்த உசனஸால் யயாதி, நஹுஷனின் மகன், சபிக்கப்பட்டான்; உடனே தனது இளமை விட்டு, முதுமை அவனை பிடித்தது.
அத்ரு'ப்தோ யௌவநஸ்யாஹம் தேவயாந்யாம் ப்ரு'கூத்வஹ। ப்ரஸாதம் குரு மே ப்ரஹ்மஞ்ஜரேயம் ந விஶேச்ச மாம்
ப்ருகுகுலத்தில் சிறந்தவரே, தேவயானியுடன் இளமைக்கு நான் திருப்தியடையவில்லை; இந்த முதுமை என்னை வாட்டாமல் நீ எனக்கு அருள் செய்ய வேண்டும், பிராமணரே.
நாஹம் ம்ரு'ஷா ப்ரவீம்யேதஜ்ஜராம் ப்ராப்தோऽஸி பூமிப। ஜராம் த்வேதாம் த்வமந்யஸ்மிந்ஸம்க்ராமய யதீச்சஸி
நான் பொய் பேசவில்லை; அரசே, முதுமை உன்னை பிடித்துவிட்டது; நீ விரும்பினால், இந்த முதுமையை வேறு ஒருவரிடம் மாற்றிக்கொள்ளலாம்.
ராஜ்யபாக்ஸ பவேத்ப்ரஹ்மந்புண்யபாக்கீர்திபாக்ததா। யோ மே தத்யாத்வயஃ புத்ரஸ்தத்பவாநநுமந்யதாம்
பிராமணரே, யார் எனக்கு தன் இளமையை தருகிறாரோ, அந்த மகனுக்கு ராஜ்யமும், புகழும், புண்ணியமும் கிடைக்கட்டும்; இதை நீ ஒப்புக்கொள்.
ஸம்க்ராமயிஷ்யஸி ஜராம் யேதேஷ்டம் நஹுஷாத்மஜ। மாமநுத்யாய பாவேந ந ச பாபமவாப்ஸ்யஸி
நஹுஷனின் மகனே, நீ விரும்பும் போன்று முதுமையை மாற்றிக்கொள்ளலாம்; தயங்காமல் செய், பாவம் உனக்கு வராது.
வயோ தாஸ்யதி தே புத்ரோ யஃ ஸ ராஜா பவிஷ்யதி। ஆயுஷ்மாந்கீர்திமாம்ஶ்சைவ பஹ்வபத்யஸ்ததைவ ச
யார் உனக்கு தன் இளமையை தருகிறாரோ, அவர் அரசன் ஆவார்; அவர் நீண்ட ஆயுளும், புகழும், பல பிள்ளைகளும் பெறுவார்.
ஜராம் ப்ராப்ய யயாதிஸ்து ஸ்வபுரம் ப்ராப்ய சைவ ஹி। புத்ரம் ஜ்யேஷ்டம் வரிஷ்டம் ச யதுமித்யப்ரவீத்வசஃ
முதுமை வந்த யயாதி, தன் நகரத்திற்கு திரும்பி, முதியதும் சிறந்ததும் ஆன மகன் யதுவிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
ஜராவலீ ச மாம் தாத பலிதாநி ச பர்யகுஃ। காவ்யஸ்யோஶநஸஃ ஶாபாந்ந ச த்ரு'ப்தோऽஸ்மி யௌவநே
முதுமை என்னை ஆட்கொண்டது, மகனே, நரை முடி முழுவதும் பரவியது; காவ்ய உசனஸின் சாபத்தால், இளமைக்கு நான் இன்னும் திருப்தியடையவில்லை.
த்வம் யதோ ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। யௌவநேந த்வதீயேந சரேயம் விஷயாநஹம்
யது, நீ என் பாவத்தையும் முதுமையையும் ஏற்று, உன் இளமையால் நான் இன்பங்களை அனுபவிக்க விரும்புகிறேன்.
பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே து புநஸ்தே யௌவநம் த்வஹம்। தத்த்வா ஸ்வம் ப்ரதிபத்ஸ்யாமி பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், நான் என் பாவத்தையும் முதுமையையும் மீண்டும் ஏற்று, உனக்கு உன் இளமையை திருப்பி அளிப்பேன்.
ஜராயாம் பஹவோ தோஷாஃ பாநபோஜநகாரிதாஃ। தஸ்மாஜ்ஜராம் ந தே ராஜந்க்ரஹீஷ்ய இதி மே மதிஃ
முதுமையில் பல குறைகள் உண்டு, அவை உணவு மற்றும் பானத்தால் ஏற்படுகின்றன; அதனால், அரசே, உன் முதுமையை ஏற்க எனக்கு மனமில்லை.