கச்சத்வம் ஸர்ஷிகந்தர்வா யத்ராஸௌ விஶ்வரூபத்ரு'க்। ஸாம தஸ்ய ப்ரயுஞ்ஜத்வம் தத ஏநம் விஜேஷ்யத
நீங்கள் முனிவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேர்ந்து, அவன் எங்கு பல வடிவங்களில் இருக்கிறானோ அங்கு செல்லுங்கள்; அவனிடம் சாம வேதத்தை பயன்படுத்து; அப்பொழுது அவனை நீங்கள் வெல்வீர்கள்.
பவிஷ்யதி ஜயோ தேவாஃ ஶக்ரஸ்ய மம தேஜஸா । அத்ரு'ஶ்யஶ்ச ப்ரவேக்ஷ்யாமி வஜ்ரே ஹ்யஸ்யாயுதோத்தமே
தேவர்களே, இந்திரனுக்காக என் சக்தியால் வெற்றி உங்களுக்கே கிடைக்கும்; நான் காணாமல் இந்த சிறந்த ஆயுதமான வஜ்ரத்தில் புகுந்து விடுவேன்.
கச்சத்வம்ரு'ஷிபிஃ ஸார்தம் கந்தர்வைஶ்ச ஸுரோத்தமாஃ । வ்ரு'த்ரஸ்ய ஸஹ ஶக்ரேண ஸந்திம் குருத மாசிரம்
சிறந்த தேவர்களே, நீங்கள் முனிவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேர்ந்து சென்று, வ்ருத்ரனும் இந்திரனும் உடனே சமாதானம் செய்து கொள்ளுங்கள்.
ஏவமுக்தே து தேவேந ரு'ஷயஸ்த்ரிதஶாஸ்ததா । யயுஃ ஸமேத்ய ஸஹிதாஃ ஶக்ரம் க்ரு'த்வா புரஃஸரம்
அந்த தேவன் இப்படிச் சொன்னதும், முனிவர்களும் தேவர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்துப் போய், இந்திரனை முன்னிலைப்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
ஸமீபமேத்ய ச யதா ஸர்வ ஏவ மஹௌஜஸஃ। தம் தேஜஸா ப்ரஜ்வலிதம் ப்ரதபந்தம் திஶோ தஶ
அந்த மகா சக்திவாய்ந்தவர்கள் அனைவரும் அருகில் சென்றபோது, ஒளியால் ஜ்வலித்து, பத்து திசைகளையும் வெப்பம் கொடுத்தவனை அவர்கள் பார்த்தார்கள்.
க்ரஸந்தமிவ லோகாம்ஸ்த்ரீந்ஸூர்யாசந்த்ரமஸௌ யதா। தத்ரு'ஶுஸ்தே ததோ வ்ரு'த்ரம் ஶக்ரேண ஸஹ தேவதாஃ
சூரியன், சந்திரன் போல் மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கும் போல், தேவர்கள் அப்போது இந்திரனுடன் கூடிய வ்ருத்ரனை கண்டார்கள்.
ரு'ஷயோऽத ததோऽப்யேத்ய வ்ரு'த்ரமூசுஃ ப்ரியம் வசஃ। வ்யாப்தம் ஜகதிதம் ஸர்வம் தேஜஸா தவ துர்ஜய
பின்னர் முனிவர்கள் அருகில் வந்து, வ்ருத்ரனிடம் இனிய வார்த்தைகள் பேசினார்கள்: 'உன் வெல்ல முடியாத சக்தியால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிரம்பியுள்ளது.'
ந ச ஶக்நோஷி நிர்ஜேஷும் வாஸவம் பலிநாம் வர। யுத்யதோஶ்சாபி வாம் காலோ வ்யதீதஃ ஸுமஹாநிஹ
ஆனால் வலிமை மிகுந்தவனே, நீ இந்திரனை வெல்ல முடியவில்லை; உங்களுடைய போருக்கான காலம் இங்கு மிகுந்து கடந்துவிட்டது.
பீட்யந்தே ச ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸதேவாஸுரமாநுஷாஃ । ஸக்யம் பவது தே வ்ரு'த்ர ஶக்ரேண ஸஹ நித்யதா
எல்லா உயிர்களும், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட, துன்புறுகின்றனர்; வ்ருத்ரா, உனக்கும் இந்திரனுக்கும் என்றும் நட்பு நிலவட்டும்.
அவாப்ஸ்யஸி ஸுகம் த்வம் ச ஶக்ரலோகாம்ஶ்ச ஶாஶ்வதாந்। ரு'ஷிவாக்யம் நிஶம்யாத வ்ரு'த்ரஃஸ து மஹாபலஃ
நீயும் நிலையான இந்திரலோகத்தையும் பெறுவாய்; முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட வலிமை மிகுந்த வ்ருத்ரன், பின்னர்—
உவாச தாந்ரு'ஷீந்ஸர்வாந்ப்ரணம்ய ஶிரஸாऽஸுரஃ । ஸர்வே யூயம் மஹாபாகா கந்தர்வாஶ்சைவ ஸர்வஶஃ
அசுரன் தலையணிந்து எல்லா முனிவர்களிடமும் பேசினான்: 'நீங்கள் அனைவரும் பெரும் பாக்கியசாலிகள்; கந்தர்வர்களும் அதுபோலவே.'
யத்ப்ரூத தச்ச்ருதம் ஸர்வம் மமாபி ஶ்ர்ரு'ணுதாநகாஃ। ஸந்திஃ கதம் வை பவிதா மம ஶக்ரஸ்ய சோபயோஃ । தேஜஸோர்ஹி த்வயோர்தேவாஃ ஸக்யம் வை பவிதா கதம்
'நீங்கள் சொன்னதை எல்லாம் நான் கேட்டேன்; பாவமில்லாதவர்களே, இப்போது என்னையும் கேளுங்கள். எனக்கும் இந்திரனுக்கும் எப்படி சமாதானம் ஏற்படும்? இருவருக்கும் எதிர்மறையான சக்திகள் உள்ளபோது எப்படித் தோழமை இருக்கும்?'
ஸக்ரு'த்ஸதாம் ஸங்கதமீப்ஸிதவ்யம் ததஃ பரம் பவிதா பவ்யமேவ। நாதிக்ராமேத்ஸத்புருஷேண ஸங்கதம் தஸ்மாத்ஸதாம் ஸம்கதமீப்ஸிதவ்யம்
நல்லவர்களின் நட்பு எப்போதும் விரும்பத்தக்கது; பிறகு நடக்க வேண்டியது நடக்கும். நல்லவர்களின் நட்பை ஒருவரும் மீறக்கூடாது; அதனால் நல்லவர்களின் நட்பை நாட வேண்டும்.
த்ரு'டம் ஸதாம் ஸங்கதம் சாபி நித்யம் ப்ரூயாச்சார்தம் ஹ்யர்தக்ரு'ச்ச்ரேஷு தீராஃ । மஹார்தவத்ஸத்புருஷேண ஸங்கதம் தஸ்மாத்ஸந்தம் ந ஜிகாம்ஸேத தீரஃ
நல்லவர்களின் நட்பு எப்போதும் உறுதியானது; கடினமான நேரத்தில் புத்திசாலிகள் பொருளுள்ள வார்த்தைகளை பேச வேண்டும். நல்லவர்களின் நட்பு மிக மதிப்புள்ளது; ஆகவே, புத்திசாலிகள் நல்லவர்களுக்கு தீங்கு நினைக்கக் கூடாது.
இந்த்ரஃ ஸதாம் ஸம்மதஶ்ச நிவாஸஶ்ச மஹாத்மநாம்। ஸத்யவாதீ ஹ்யநிந்த்யஶ்ச தர்மவித்ஸூக்ஷ்மநிஶ்சயஃ
இந்திரன் நல்லவர்களிடையே மதிப்பும், பெரிய ஆத்துமாக்களுக்கு அடைக்கலமும் ஆவார்; அவர் எப்போதும் உண்மை பேசுவார், குற்றமற்றவர், தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவர், நுண்ணிய விஷயங்களிலும் தெளிவாக முடிவு செய்யும் திறன் கொண்டவர்.
தேந தே ஸஹ ஶக்ரேண ஸந்திர்பவது நித்யதா। ஏவம் விஶ்வாஸமாகச்ச மா தே பூத்புத்திரந்யதா
ஆகையால், நீயும் சக்ரனும் எப்போதும் சமாதானமாக இருக்க வேண்டும்; இப்படிச் செம்மையாக நம்பிக்கை கொண்டு, உன் மனம் வேறு வழிக்கு போகாமல் இரு.
மஹர்ஷிவசநம் ஶ்ருத்வா தாநுவாச மஹாத்யுதிஃ। அவஶ்யம் பகவந்தோ மே மாநநீயாஸ்தபஸ்விநஃ
மஹரிஷியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, அந்த பிரகாசமானவர் அவர்களிடம் பதிலளித்தார்: 'நிச்சயமாக, அந்த மதிப்பிற்குரிய தவமுள்ளவர்கள் எப்போதும் என்னால் மதிக்கப்பட வேண்டும்.'
ப்ரவீமி யதஹம் தேவாஸ்தத்ஸர்வம் க்ரியதே யதி। ததஃ ஸர்வம் கரிஷ்யாமி யதூசுர்மாம் திவௌகஸஃ
நான் தேவராகச் சொல்வதை எல்லாம், அவர்கள் செய்தால், அப்பொழுது வானவர்களும் என்னிடம் சொன்னதை எல்லாம் நான் செய்யத் தயாராக இருக்கிறேன்.
ந ஶுஷ்கேண ந சாத்ரேண நாஶ்மநா ந ச தாருணா । ந ஶஸ்த்ரேண ந சாஸ்த்ரேண ந திவா ந ததா நிஶி
உலர்ந்த பொருளாலும், ஈரமான பொருளாலும், கல்லாலும், மரத்தாலும், ஆயுதத்தாலும், அம்பினாலும், பகலில் அல்ல, இரவிலும் அல்ல—
வத்யோ பவேயம் விப்ரேந்த்ராஃ ஶக்ரஸ்ய ஸஹ தைவதைஃ । ஏவம் மே ரோசதே ஸந்திஃ ஶக்ரேண ஸஹ நித்யதா
நான் சக்ரனும் மற்ற தேவர்களும் சேர்ந்து என்னை அழிக்க வேண்டும்; இப்படிப்பட்ட நிலையான சமாதானம் சக்ரனுடன் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கிறது.
பாடமித்யேவ ரு'ஷயஸ்தமூசுர்பரதர்ஷப। ஏவம் வ்ரு'த்தே து ஸந்தாநே வ்ரு'த்ரஃ ப்ரமுதிதோऽபவத்
அப்போது ரிஷிகள், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறினார்கள்; அந்த சமாதானம் ஏற்படுத்தப்பட்டதும், வ்ரித்ரன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
ததஃ ஸந்திம் மிதஃ க்ரு'த்வா ரு'ஷயோ தீப்ததேஜஸஃ। ஶக்ரஸ்ய ஸஹ வ்ரு'த்ரேண புநர்ஜக்முர்யதாகதம்
பின்னர், அந்த தீவிரமான ஒளியுள்ள ரிஷிகள் ஒருவருடன் ஒருவர் சமாதானம் செய்து, சக்ரனும் வ்ரித்ரனும் இணைந்த பிறகு, வந்த வழியில் திரும்பிச் சென்றார்கள்.
யுக்தஃ ஸதாऽபவச்சாபி ஶக்ரோ ஹர்ஷஸமந்விதஃ। வ்ரு'த்ரஸ்ய வதஸம்யுக்தாநுபாயாநந்வசிந்தயத்
சக்ரன் எப்போதும் விழிப்புடன் மகிழ்ச்சியோடு இருந்தாலும், வ்ரித்ரனை அழிக்கும் வழிகளை அவன் தொடர்ந்து யோசித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அபிஸந்திர்மஹேந்த்ரஸ்ய ஸந்திகர்மணி யஃ க்ரு'தஃ। ரு'ஷிபிஸ்த்வீரிதம் யச்ச மஹேந்த்ரஸ்ததநுஸ்மரந்
மகேந்திரன் அந்த சமாதானம் செய்யும்போது எடுத்த முடிவும், ரிஷிகள் சொன்னதையும், அவன் எப்போதும் நினைவில் வைத்துக் கொண்டான்.
சித்ராந்வேஷீ ஸமுத்விக்நஃ ஸதா வஸதி தேவராட்। ஸ கதாசிந்ஸமுத்ராந்தே ஸமபஶ்யந்மஹாஸுரம்
வழி தேடி, மனம் கலங்கிய நிலையில், தேவர்களின் அரசன் எப்போதும் இருந்தான்; ஒருநாள் கடற்கரையில் அந்த பெரிய அசுரனை பார்த்தான்.
ஸந்த்யாகால உபாவ்ரு'த்தே முஹூர்தே சாதிதாருணே। ததஃ ஸம்சிந்த்ய பகவாந்வரதாநம் மஹாத்மநஃ
மாலை நேரம் வந்ததும், அந்த பயங்கரமான தருணத்தில், அந்த பரம பொருளை நினைத்து, அந்த மகாத்மாவுக்கு வழங்கிய வரத்தை அவன் நினைவு கூர்ந்தான்.
ஸந்த்யேயம் வர்ததே ரௌத்ரா ந ராத்ரிர்திவஸம் ந ச। வ்ரு'த்ரஶ்சாவஶ்யவத்யோऽயம் மம ஸர்வஹரோ ரிபுஃ
இப்போது இந்தக் காலம் மாலை; இது இரவும் இல்லை, பகலும் இல்லை; வ்ரித்ரன், எல்லாவற்றையும் விழுங்கும் பகைவன், அவனை நான் கண்டிப்பாக அழிக்க வேண்டும்.
யதி வ்ரு'த்ரம் ந ஹந்ம்யத்ய வஞ்சயித்வா மஹாஸுரம்। மஹாபலம் மஹாகாயம் ந மே ஶ்ரேயோ பவிஷ்யதி
இன்று நான் அந்த வலிமைமிக்க, பெரிய உடலுடைய அசுரனை ஏமாற்றி அழிக்கவில்லை என்றால், எனக்கு எந்த நன்மையும் கிடையாது.
ஏவம் ஸம்சிந்தயந்நேவ ஶக்ரோ விஷ்ணுமநுஸ்மரந்। அத பேநம் ததாऽபஶ்யத் ஸமுத்ரே பர்வதோபமப்
இவ்வாறு யோசித்து, சக்ரன் விஷ்ணுவை நினைத்து, கடலில் ஒரு மலைபோல் பெரிய நுரை இருப்பதை கண்டான்.
நாயம் யுஷ்கோ ந சாத்ரோऽயம் ந ச ஶஸ்த்ரமிதம் ததா। ஏநம் க்ஷேப்ஸ்யாமி வ்ரு'த்ரஸ்ய க்ஷணாதேவ நஶிஷ்யதி
இது உலர்ந்ததும் இல்லை, ஈரமானதும் இல்லை, கல்லும் இல்லை, ஆயுதமும் இல்லை; இதை வைத்து நான் வ்ரித்ரனை தாக்குவேன், உடனே அவன் அழிந்துவிடுவான்.