ததஃ பார்தமுபாத்ருத்ய துஸ்ஸஹஃ ஸவிவிம்ஶதிஃ। அவாகிரச்சரைஸ்தீக்ஷ்ணைஃ பரீப்ஸந்ப்ராதரம் ரணே
அதற்குப் பிறகு துச்சஹன் மற்றும் விவிம்சதி இருவரும் போரில் தங்கள் சகோதரனுக்கு உதவ அர்ஜுனனை நோக்கி விரைந்து, கூரிய அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தனர்.
தாவுபௌ க்ரு'த்ரபத்ராப்யாம் நிஶிதாப்யாம் தநஞ்ஜயஃ। விவ்யாத யுகபத்வ்யக்ரஸ்தயோர்வாஹாநஸூதயத்
தனஞ்சயன், இருவரையும் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு கூரிய கழுகுப் பற்கள் பொருத்தப்பட்ட அம்புகளால் தாக்கினார். அவசரத்தில் அவர்களது குதிரைகளையும் கொன்றார்.
தௌ ஹதாஶ்வௌ து வித்தாங்கௌ த்ரு'தராஷ்ட்ராத்மஜாவுபௌ । அபிபத்ய ரதைரந்யைரபநீதௌ பதாநுகைஃ
குதிரைகள் இறந்துவிட்டதால், காயமடைந்த துருதராஷ்டிரரின் இரு மகன்களும், மற்ற ரதங்களில் வந்தவர்கள் மற்றும் பாதசேவர்கள் கொண்டு போர்க்களத்திலிருந்து அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர்.
வ்யத்ராவயதஶேஷாம்ஶ்ச த்ரு'தராஷ்ட்ரஸுதாம்ஸ்ததா । வித்ராவ்ய ச ரணே பார்தோ ரணபூமிம் வ்யராஜயத்
பின்னர் பாஅர்த்தன், மீதமுள்ள துருதராஷ்டிரர் மக்களை எல்லாம் ஓடச் செய்தார். அவர்களை போரில் விரட்டியபின், போர்க்களத்தில் பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தார்.
கிரீடமாலீ கௌந்தேயோ லப்தலக்ஷஃ ப்ரதாபவாந் । பாதயந்நுத்தமாங்காநி பாஹூஶ்ச பரிகோபமாந்
கிரீடமும் மாலையும் அணிந்த, குறியீடு தவறாத, வீரமிகு குந்தியின் மகன், இரும்புக் கோல்களைப் போல வலிமைமிக்க தலைகளையும் புயல்களையும் கீழே வீழ்த்தினார்.
அஶேரத மஹாவீராஃ ஶதஶோ ருக்மமாலிநஃ
நூற்றுக்கணக்கான பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீரர்கள் அங்கே போராடிக்கொண்டிருந்தனர்.
கமலதிநகரேந்துஸந்நிபைஃ ஸிததஶநைஃ ஸுமுகாக்ஷிநாஸிகைஃ। ருசிரமகரகுண்டலைர்மஹீ புருஷஶிரோபிரதாஸ்த்ரு'தா பபௌ
பொன்னிறமும் சந்திரனும் தாமரையும் போல் ஒளிரும் முகம், வெண்மையான பற்கள், அழகிய கண்கள், நாசிகள், பிரகாசமான மகரக் குண்டலங்கள் அணிந்த மனிதர்களின் தலைகளால் பூமி போர்க்களத்தில் ஒளிர்ந்தது.
ஸுநஸம் சாருதீப்தாஶ்சம் க்ல்ரு'ப்தஶ்மஶ்ரு ஸ்வலம்க்ரு'தம் । அத்ரு'ஶ்யத ஶிரஶ்சிந்நமநேகம் ஹேமகுண்டலம்
நல்ல நாசியும், அழகாகவும் பிரகாசமாகவும், தாடி மற்றும் அலங்காரங்களுடன், பொன் குண்டலங்கள் அணிந்த பல வெட்டப்பட்ட தலைகள் அங்கே காணப்பட்டன.
ஏவம் தத்ப்ரஹதம் ஸைந்யம் ஸமந்தாத்ப்ரத்ருதம் பயாத்
இவ்வாறு அந்த இராணுவம் தாக்கப்பட்டு, அச்சத்தில் எல்லா திசைகளிலும் ஓடியது.
அத துர்யோதநஃ கர்ணஃ ஸௌபலஃ ஶகுநிஸ்ததா। த்ரோணஶ்ச த்ரோணபுத்ரஶ்ச க்ரு'பஶ்சாதிரதோ ரணே
அப்போது துரியோதனன், கர்ணன், சௌபலன் சகுனி, த்ரோணன், த்ரோணனின் மகன், மற்றும் கிருபர் ஆகிய வீரர்கள் ஒன்று சேர்ந்தனர்.
ஸஹிதா விஜயம் தத்ர யோதயந்தோ மஹாரதாஃ। விஷ்பாரயந்தஶ்சாபாநி பலவந்தி மஹாபலாஃ
அந்த மஹாரதிகள் எல்லோரும் வெற்றிக்காக ஒன்றாகச் சேர்ந்து, தங்கள் வலிமையான வில்ல்களை வளைத்து, போரிட்டனர்.
ததஃ கீர்ணபதாகேந ரதேநாதித்யவர்சஸா। புநராவ்ரு'த்ய மார்கஸ்தம் தத்ரு'ஶுர்வாநரத்வஜம்
படபடப்பாக பறக்கும் கொடிகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட, சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் ரதத்தில், அவர்கள் வழியில் நின்று கொண்டிருந்த வானரக் கொடியுடன் அர்ஜுனனை கண்டனர்.
தே மஹாஸ்த்ரைர்மஹேஷ்வாஸாஃ பரிவார்ய தநஞ்ஜயம்। அப்யவர்ஷந்ஸுஸம்க்ருத்தா மஹாமேகா இவாசலம்
அந்த வல்லரக்கர்கள், தெய்வீக ஆயுதங்களை அறிந்தவர்கள், தனஞ்சயனைச் சுற்றி, மிகுந்த கோபத்துடன், பெரும் மேகங்கள் மலை மீது மழை பொழிப்பதைப் போல அம்புகளை பொழிந்தனர்.
ஶரௌகாந்ஸம்யகஸ்யந்தோ ஜீமூதா இவ ஶாரதாஃ । யுத்தே தஸ்துர்மஹாவீர்யாஃ ப்ரதபந்தஃ கிரீடிநம்
அவர்கள், சரத்கால மேகங்கள் போல் அம்புகளை மழைபோல் பொழித்து, அந்த வீரர்கள் போர்க்களத்தில் உறுதியாக நின்று, கிரீடம் அணிந்த அர்ஜுனனை வலியாய் எதிர்த்தனர்.
இஷுபிர்பஹுபிஸ்தூர்ணம் நிஶிதைர்லோமவாபிபிஃ । அதூராத்ப்ரத்யவஸ்தாய பாண்டவம் ஸமயோதயந்
அவர்கள் அருகில் வந்து, பாண்டவரை பல வேகமான, கூர்மையான, உடலைக் கிழிக்கும் அம்புகளால் போரிட்டனர்.
ததஃ ப்ரஹஸ்ய பீபத்ஸுஸ்தமைந்த்ரம் பஞ்சவார்ஷிகம் । அஸ்த்ரமாதித்யஸம்காஶம் காண்டீவே ஸமயோஜயத்
அப்போது பீமசேனன் சிரித்தபடி, காந்தீவ வில்லில் ஐந்து ஆண்டுகள் பழைய இந்திர அஸ்திரத்தை, சூரியனைப் போல ஒளிரும் வகையில் பொருத்தினார்.
நாக்ஷணாம் ந ச சக்ராணாம் ந ரதாநாம் ந வாஜிநாம் । அங்குலாத்தவ்யங்குலாத்வாபி விவ்ரு'தம் ப்ரத்யத்ரு'ஶ்யத
அங்கே சதுரங்கம், சக்கரம், ரதம், குதிரைகள்—இதில் எதுவும், ஒரு விரல் அகலம் கூட வெளியில் தெரியவில்லை.
யதா ரஶ்மிபிராதித்யோ வ்ரு'ணுதே ஸர்வதோ திஶம்। ஏவம் கிரீடிநா முக்தம் ஸர்வம் ப்ராச்சாதயஞ்ஜகத்
எப்படி சூரியன் தன் கதிர்களால் எல்லா திசைகளையும் மூடுகிறதோ, அதுபோல் கிரீடம் அணிந்தவனின் அம்புகள் உலகத்தை முழுவதும் மூடியது.
யதா பலாஹகே வித்யுத்பாவகோ வா ஶிலோச்சயே। ததா காண்டீவமபவச்சக்ராபுதமிவாததம்
மேகத்தில் மின்னல் அல்லது மலை உச்சியில் தீ எவ்வாறு பிரகாசிக்கிறதோ, அப்படியே காண்டீவம் சுழலும் சக்கரம்போல் விரிந்தது.
யதா வர்ஷதி பர்ஜந்யோ வித்யுத்பததி பர்வதே। விஸ்பூர்ஜிதா திஶஃ ஸர்வா ஜ்வலத்காண்டீவமாவ்ரு'ணோத்
மேகம் மழை பொழியும் போது, மலை மீது மின்னல் விழும் போதும், எவ்வாறு ஒலி எல்லா திசைகளிலும் பரவுகிறதோ, அதுபோல் ஜ்வலிக்கும் காண்டீவத்தின் சப்தம் எல்லா திசைகளையும் நிரப்பியது.
த்ரஸ்தாஶ்ச ரதிநஃக ஸர்வே சைந்த்ரமஸ்த்ரம் விகுர்வதி। ஸர்வே ஶாந்திபரா யோதாஃ ஸ்வசித்தம் நாபிஜசிரே । ஸஹிதா த்ரோணபீஷ்மாப்யாம் ப்ரமோஹகதசேதநாஃ
இந்திர அஸ்திரத்தின் விளைவால் எல்லா ரத வீரர்களும் பயந்து அமைதியை நாடினர்; துரோணர், பீஷ்மர் கூட அருகில் இருந்தும், அவர்கள் மனம் நிலைநிறையவில்லை, அறிவு குழப்பத்தில் மூழ்கியது.
தாநி ஸர்வாணி ஸைந்யாநி பக்நாநி பரதர்ஷப । ப்ராத்ரவந்த திஶஃ ஸர்வா பயாத்வை ஸவ்யஸாசிநஃ
பாரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த எல்லா படைகளும் சவ்யசாசியின் பயத்தில் உடைந்து, எல்லா திசைகளிலும் ஓடின.
தக்ஷிணாமேவ து திஶம் ஹயாநுத்தர வாஹய। புரா ஸார்தீ பவத்யேஷாமயம் ஶப்தோऽத்ர திஷ்டதாம்
சாரதியே, குதிரைகளை தெற்கு திசையில் ஓட்டவும்; அவர்கள் வருவதை அறிவிக்கும் சப்தம் இங்கேயே இருக்கட்டும்.
அஶ்சத்தாம்நஃ ப்ரதிரதம் ப்ராசீமுத்யாஹி ஸாரதே । அசிராத்த்ரஷ்டுமிச்சாமி குருபுத்ரம் யஶஸ்விநம்
சாரதியே, அசுவத்தாமனுக்கு எதிராக ரதத்தை கிழக்கு நோக்கி திருப்பவும்; விரைவில் என் ஆசானின் புகழ் பெற்ற மகனை பார்க்க விரும்புகிறேன்.
மோஹயித்வா து தாந்ஸர்வாந்தநுர்கோஷேண பாண்டவஃ। ப்ரஸவ்யம் சைவமாவ்ரு'த்ய க்ரோஶார்தம் ப்ராத்ரவத்ததா
பாண்டவன் தன் வில்லின் சப்தத்தால் எல்லோரையும் குழப்பி, இடப்பக்கம் சுழன்று, அரை குறோஷம் தூரம் விரைவாக சென்றான்.
யதா ஸததகோ வாயுஃ ஸுபர்ணஶ்சாபி ஶீக்ரகஃ । ததா பார்தரதஃ ஶீக்ரமாகாஶே பர்யவர்தத
எப்போதும் ஓடும் காற்று, அல்லது விரைவாக பறக்கும் பருந்து போல, பார்த்தனின் ரதம் ஆகாயத்தில் வேகமாக சுழன்றது.
முஹூர்தோபரதே ஶப்தே ப்ரதியாதே தநஞ்ஜயே । ஹஸ்த்யஶ்வரதபாதாதம் புரஸ்க்ரு'த்ய மஹாரதாஃ
சில நேரம் சப்தம் நின்றதும், தனஞ்சயன் பின்வாங்கியதும், பெரிய ரத வீரர்கள் யானை, குதிரை, ரதம், காலாட் படை ஆகியவற்றை முன்னிலைப்படுத்தி முன்னேறினர்.
த்ரோணபீஷ்மமுகாஃ ஸர்வே ஸைந்யாநாம் ஜகநே யயுஃ। யத்தாஃ பார்தமபஶ்யந்தஃ ஸஹிதாஃ ஶரவிக்ஷதாஃ
துரோணர், பீஷ்மர் முதலிய தலைவர்கள் அனைவரும் அம்பால் காயப்பட்டு, பார்த்தனை தேடி, படையின் பின்புறம் சென்றனர்.
திஷ்ட்யா துர்யோதநோ முக்தஃ ஸைந்யம் பூயிஷ்டமாகதம்। க்ரோஶமாத்ரமதிக்ரம்ய பலமந்வாநயாமஹே। யாத யத்ர வநம் குல்மம் நதீமந்வஶ்மகாம் ப்ரதி
அதிர்ஷ்டவசமாக துரியோதனன் தப்பி, பெரும்பாலான படை திரும்பியது; ஒரு குறோஷம் தாண்டி, படையை திரும்பச் சேர்க்கிறோம். எங்கும் காடு, களி, ஆறு இருந்தால், நம்மவர்களிடம் சேரும் வழியில் செல்லுங்கள்.
அத துர்யோதநோ த்ரு'ஷ்ட்வா பக்நம் ஸ்வம் பலமாஹவே। அம்ரு'ஷ்யமாணஃ க்ரோதேந ப்ரதிமார்கந்தநஞ்ஜயம்
போரில் தன் படை உடைந்ததை பார்த்த துரியோதனன், அதை சகிக்க முடியாமல், கோபத்தில் தனஞ்சயனைத் துரத்த ஆரம்பித்தான்.