தமாபதந்தம் பரமேண தேஜஸா ஸமீக்ஷ்ய வைகர்தநமப்யரக்ஷந்। அப்யத்ரவம்ஸ்தே ரதவீரவ்ரு'ந்தா வ்யாக்ரேண சாக்ராந்தமிவர்ஷபம் ரணே
அந்த கர்ணன் மிகுந்த வீரத்துடன் முன்னே வந்ததை பார்த்து, தேர்வீரர்கள் கூட்டம் அவனை பாதுகாக்க ஓடினர்; புலி தாக்கும் காளைகளைப் போல அவர்கள் போரில் ஒன்றாகச் சேர்ந்தனர்.
சித்ராங்கதஶ்சித்ரரதஶ்ச வீரஃ ஸம்க்ராமஜித்துஃஸஹசித்ரஸேநௌ । விவிம்ஶதிர்துர்முகதுர்ஜயௌ ச விகர்ணதுஃஶாஸநஸௌபலாஶ்ச। ஶோணோ நிஷேதஶ்ச தமந்வயுஸ்தே வைகர்தநம் ஶீக்ரதரம் யுவாநஃ
சித்ராங்கதன், சித்ரரதன், சங்கிராமஜித், துஸ்ஸஹன், சித்ரசேனன், விவிம்சதி, துர்முகன், துர்ஜயன், விகர்ணன், துஸ்சாசன், சௌபலன், சோணன், நிஷேதன்—இவர்கள் அனைவரும் இளம் வீரர்கள் கர்ணனை விரைவாகப் பின்தொடர்ந்தனர்.
புத்ரா யயுஸ்தே ஸஹஸோதராஶ்ச வைகர்தநம் பார்தகதம் ஸமீக்ஷ்ய । ப்ரக்ரு'ஹ்ய சாபாநி மஹாபலா ரணே தநம்ஜயம் பர்யகிரஞ்ஶரார்சிபிஃ
அவர்களின் மகன்கள் மற்றும் சகோதரர்கள், கர்ணன் அர்ஜுனனை நோக்கி வருவதைப் பார்த்து, வலிமைமிக்க வீரர்கள் வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அர்ஜுனன் மீது தீப்போல் எரியும் அம்புகளைப் பொழிந்தனர்.
தேஷாம் தநுர்ஜ்யாக்ரு'தநைகதந்த்ரீம் ப்ராஸோபவீணாம் ஶரஸங்ககோணாம்। கராக்ரயந்த்ராம் ஸ்திரசாபதண்டாம் வீணாமுபாவாதயதாஶு பார்தஃ
அப்போது அர்ஜுனன், வில்லின் நாணை ஒரே நூலாக இழுத்து, அம்புகளை இசையாகவும், வில்லைக் கருவியாகவும், தன் கைகளை இசைவனாகவும் செய்து, வில்லில் இசைபோல் ஒலிக்கச் செய்தான்.
தஸ்மிம்ஸ்து யுத்தே துமுலே ப்ரவ்ரு'த்தே பார்தம் விகர்ணோऽதிரதம் ரதேந । விபாடவர்ஷேண குருப்ரவீரோ பீமேந பீமாநுஜமாஸஸாத
அந்த பெரும் கலகலப்பான போரில், விகர்ணன் என்ற தேர்வீரர், குருவில் சிறந்தவன், பீமனின் தம்பி அர்ஜுனனை, தேரில் இருந்து அம்புகளின் மழையால் தாக்கினான்.
ததோ விகர்ணஸ்ய தநுர்விக்ரு'த்ய ஜாம்புநதேநோபஹிதம் த்ரு'டஜ்யம்। ந்யபாதயத்தத்த்வஜமஸ்ய வித்த்வா சிந்நத்வஜஃ ஸோऽப்யபயாஞ்ஜவேந
பின்னர் அர்ஜுனன் தங்கம் பதிக்கப்பட்ட வலிமையான வில்லைக் கையில் கொண்டு, விகர்ணனின் கொடியை அம்பால் சுட்டு கீழே வீழ்த்தினான்; கொடி துண்டிக்கப்பட்டவுடன் விகர்ணன் போரை விட்டு விரைவாக விலகினான்.
தம் ஶாத்ரவாணாம் கணவாதிதாரம் கர்மாணி குர்வாணமமாநுபாணி। ஶத்ரும்தபோ வைரமம்ரு'ஷ்யமாணஃ ஸமார்பயத்கூர்மநகேந பார்தம்
பின்னர் பகைவரை அழிப்பவன், பல காரியங்களைச் செய்தவனும், பகையைத் தாங்க முடியாதவனும் ஆன சத்ருதாபன், அர்ஜுனன் மீது ஒரு 'குர்ம நக' ஆயுதத்தை எறிந்தான்.
ஸ தேந ராஜ்ஞாऽதிரதேந வித்தோ விகாஹமாநோ த்வஜிநீம் பேரபாம் । ஶத்ரும்தபம் பஞ்சபிராஶு வித்த்வா ததோऽஸ்ய ஸூதம் தஶபிர்ஜகாந
அந்த அரசனும் தேர்வீரனும் அர்ஜுனனை அம்பால் தாக்க, அர்ஜுனன் பகைவரின் படையை உடைந்து சென்று, சத்ருதாபனை ஐந்து அம்புகளால் விரைவாகத் தாக்கி, பின் அவனுடைய தேரோட்டியை பத்து அம்புகளால் கொன்றான்.
ததஃ ஸ வித்தோ பரதர்ஷபேண பாணேந காயாவரணாதிகேந । கதாஸுராஜௌ நிபபாத ராஜந்நகோ நகாக்ராதிவ வாதருக்ணஃ
பின்னர் பாரத வீரனின் அம்பு கவசத்தை உடைத்து, அந்த அரசனைத் தாக்கியது; உடல் உயிர் விட்டு, அந்த அரசன், மலை உச்சியில் இருந்து காற்றால் வீழ்த்தப்பட்ட யானைபோல் கீழே விழுந்தான்.
ரதர்ஷபாஸ்தே து ரதர்ஷபேண வீரா ரணே வீரதரேண பக்நாஃ । சகம்பிரே வாதவஶேந காலே ப்ரகம்பிதாநீவ மஹாவநாநி
ஆனால் அந்த தேருக்குள் காளைபோன்ற வீரர்கள், போரில் அவர்களை விட வலிமைமிக்க தேருக்குள் காளையால் உடைக்கப்பட்டு, காலத்தின் கட்டளையால் காற்றால் அசைந்த பெரிய காடுகள் போல நடுங்கினர்.
ஹதாஶ்ச பார்தேந நரப்ரவீரா பூமௌ யுவாநஃ ஸுஷ்ருஷுஃ ஸுவேஷாஃ । வஸுப்ரதா வாஸவதுல்யவீர்யாஃ பராஜிதா வாஸவஜேந ஸங்க்யே। ஸுவர்ணகார்ஷ்ணாயஸவர்பநத்தா நாகா யதா ஹைமவதே ப்ரவ்ரு'த்தாஃ
பார்த்தனால் பலமான இளைஞர்கள், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு, தாராளமாக பொருள் வழங்கி, இந்திரனுக்கு சமமான வலிமையுடன் இருந்த வீரர்கள், போரில் வீழ்ந்து பூமியில் சிதறிக் கிடந்தார்கள். அவர்களின் பொன் மற்றும் இரும்பு கவசங்கள், இமயமலைகளில் பெரிதாக வளர்ந்த பாம்புகளைப் போல ஒளிர்ந்தன.
ததா ஸ ஶத்ரூந்ஸமரே விநிக்நந் காண்டீவதந்வா புருஷப்ரவீரஃ। சசார ஸங்க்யே விதிஶோ திஶஶ்ச தஹந்நிவாக்நிர்வநமாதபாந்தே
காண்டீவம் ஏந்திய அந்தப் பெருமைமிகும் மனிதர், எதிரிகளை வீழ்த்திக்கொண்டு, போர்க்களத்தில் எல்லா திசைகளிலும், கோடைக்கால வனத்தில் தீ பரவுவது போல எங்கும் எரிந்து நடந்தார்.
ஸுஜீர்ணபர்ணாநி யதா வஸந்தே விஶாதயித்வா து ரஜோ நுதந்கே। ததா ஸபத்நாந்விகிரந்கிரீடீ சசார ஸங்க்யேऽதிரதோ ரதேந
வசந்தத்தில் காற்று பழைய இலைகளை சிதறடித்து, தூசியை விரட்டுவது போல, கிரீடம் அணிந்த அந்த வீரர் தனது ரதத்தில் சவாரி செய்து, எதிரிகளை சிதறடித்தார்.
ஶோணாஶ்வவாஹஸ்ய ஹயாந்நிஹத்ய வைகர்தநப்ராதுரதீநஸத்வஃ । ஏகேந ஸம்க்ராமஜிதஃ ஶரேண ஶிரோ ஜஹாராத கிரீடமாலீ
கர்ணனின் சகோதரரின் சிவப்பு குதிரை ரதத்தைக் கதிரவன் போல அசையாமல் இருந்த கிரீடமாலி, ஒரே அம்பால் அந்த வீரரின் தலையைப் போரில் வெட்டினார்.
தஸ்மிந்ஹதே ப்ராதரி ஸூதபுத்ரோ வைகர்தநோ வீர்யமதப்ரதாபீ । ப்ரக்ரு'ஹ்ய தந்தாவிவ நாகராஜோ மஹாபலஃ ஸிம்ஹமிவாஜகாம
அந்த சகோதரன் வீழ்ந்ததும், கர்ணன் தனது வலிமை மற்றும் வீரத்தில் பெருமை கொண்டவன், பாம்பு பற்களைப் பிடிப்பது போல தனது வில்லைக் கையில் பிடித்து, சிங்கம் போல் முன்வந்தான்.
ஸ பாண்டவம் த்வாதஶபிஃ ப்ரு'ஷத்கைர்வைகர்தநஃ பார்தமுபாஜகாந் । விவ்யாத காத்ரேஷு ஹயாம்ஶ்ச ஸர்வாந்விராடபுத்ரம் ச ஶரைர்விஜக்நே
கர்ணன் பாண்டவனை பன்னிரண்டு கூரிய அம்புகளால் தாக்கி, அவன் குதிரைகளையும், விராடனின் மகனை அவன் உடலில் அம்புகளால் காயப்படுத்தினான்.
தமாபதந்தம் ஸமரே கிரீடீ வைகர்தநம் ஸர்வஸம்ரு'த்ததேஜாஃ। ப்ரச்சாதயாமாஸ மஹாதநுஷ்மாந்ந்யஷேதயச்சத்ருகணாம்ஶ்ச வீரஃ
அப்போது கிரீடமணிந்த வீரன், தனது பெரும் வில்லுடன் ஒளிவீசும் வீரராக, போரில் விரைந்து வரும் கர்ணனை அம்புகளால் மூடி, எதிரி படையினரை தடுக்கவும் செய்தான்.
நிஹத்ய கர்ணஸ்ய ததஃ கிரீடீ புரஶ்சராம்ஶ்சாபி ச ப்ரு'ஷ்டகோபாந் । ஸமீபமப்யாகமதப்ரமேயோ விதத்ய பக்ஷௌ கருடோ யதோரகம்
கர்ணனின் முன்னணி மற்றும் பின்படை வீரர்களை அழித்த பிறகு, அளவிட முடியாத வீரன், கருடன் பாம்பை நோக்கி தனது இறக்கைகளை விரிப்பது போல, அருகில் வந்தான்.
தாவுத்தமௌ ஸர்வதநுர்தராணாம் மஹாபலௌ ஸர்வஸபத்நஸாஹௌ । கர்ணம் ச பார்தம் ச நிஶம்ய யுத்தே தித்ரு'க்ஷமாணாஃ குரவோऽவதஸ்துஃ
கர்ணனும் பார்த்தனும், எல்லா வில்லாளர்களிலும் சிறந்தவர்கள், சக்தி மிகுந்தவர்கள், எதிரிகளை அழிப்பவர்கள், போரில் மோதுவதாகக் கேட்டு, கௌரவர்கள் அவர்களைப் பார்க்க ஆவலுடன் கூடியார்கள்.
தம் பாண்டவஃ ஸ்பஷ்டமுதீர்ணகோபம் க்ரு'தாகஸம் கர்ணமுதீக்ஷ்ய கோபாத்। க்ஷணேந ஸாஶ்வம் ஸரதம் ஸஸூதமந்தர்ததே மேக இவாதிவ்ரு'ஷ்ட்யா
கர்ணன் தெளிவாக கோபத்துடன், குற்றம் செய்தவனாக இருப்பதைப் பார்த்த பாண்டவன், கடும் கோபத்தில், அவனை அவன் குதிரைகள், ரதம், சாரதி உடன், ஒரு கணத்தில், பெரும் மழையில் மேகம் மறைவது போல மறையச் செய்தான்.
ததஃ ஸயுக்யாஃ ஸரதாஃ ஸநாகா யோதா விநேதுர்பரதர்ஷபாணாம்। அந்தர்ஹிதம் பீஷ்மமுகாஃ ஸமீக்ஷ்ய கிரீடிநா கர்ணரதம் ப்ரு'ஷத்கைஃ
பின்னர் பாரதர்களின் எல்லா ரதங்கள், யானைகள், வீரர்கள், பீஷ்மர் முதலியோர், கிரீடமணிந்தவனின் அம்புகளால் கர்ணனின் ரதம் மறைக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, கூச்சலிட்டார்கள்.
ஸ சாபி தாநர்ஜுநபாஹுமுக்தாஞ்ஶராஞ்ஶரௌகைஃ ப்ரதிஹத்ய தூர்ணம் । பபௌ மஹாத்மா ஸதநுஃ ஸபாணஃ ஸவிஷ்புலிங்கோऽக்நிரிவாத கர்ணஃ
ஆனால் கர்ணன், அந்த மகான், அர்ஜுனனின் கரங்களிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளைத் தன் அம்புகளால் விரைவாகத் தடுத்து, வில், அம்புகளுடன், தீப்பொறிகள் பறக்கும் நெருப்பைப் போல ஒளிவீசினார்.
ததஸ்து ஜஜ்ஞே கரதாலகோஷஃ ஸஶங்கபேரீபணவாகுலஸ்து। ப்ரக்ஷ்வேலிதாஸ்போடிதஸிம்ஹநாதைர்வைகர்தநம் பூஜயதாம் குரூணாம்
அப்போது கைகளடி, சங்குகள், பறை, சிம்மத்தெரியல்கள் கலந்த பெரும் சப்தம் எழுந்தது; கௌரவர்கள் கர்ணனை மகிழ்ச்சியுடன் பாராட்டினார்கள்.
ஆதூதலாங்கூலமஹாபதாகம் ரதோத்தமம் ஶ்ரேஷ்டதமம் குரூணாம்। ததஃ ஸகாண்டீவக்ரு'தப்ரணாதம் கிரீடிநம் ப்ரேக்ஷ்ய நநாத கர்ணஃ
பெரும் கொடிகாட்டும், அசைவான வால் அலங்காரத்துடன் கூடிய கௌரவர்களின் சிறந்த ரதத்தை, காண்டீவத்தின் ஒலியுடன் கிரீடமணிந்தவனை பார்த்த கர்ணன், பெருமையுடன் முழங்கினான்.
பார்தோபி வைகர்தநமர்தயித்வா ஸாஶ்வம் ஸகேதும் ஸரதம் ஸஸூதம்। நநாத ஹர்ஷாத்ஸஹஸா கிரீடீ பிதாமஹம் த்ரோணக்ரு'பௌ ச த்ரு'ஷ்ட்வா
பார்த்தன், கர்ணனின் ரதத்தையும், அதன் குதிரைகள், கொடி, சாரதியுடன் நசுக்கிய பிறகு, பீஷ்மர், த்ரோணர், கிருபர் ஆகியோரைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியில் திடீரென முழங்கினான்.
ஸிஷேச பார்தம் பஹுபிஃ ஶரௌகைர்வைகர்தநஃ ஸம்யதி தீக்ஷ்ணவேகைஃ । வைகர்தநஶ்சாபி கிரீடமாலீ ப்ரச்சாதயாமாஸ ஶிதைஃ ஶரௌகைஃ
போரில், கர்ணன் கூர்மையான வேகமான அம்புகளால் பார்த்தனை மழைபோல் தாக்கினார்; கிரீடமணிந்தவனும் அதேபோல் கர்ணனை கூரிய அம்புகளால் மூடினான்.
தயோரமோகந்ஸ்ரு'ஜதோஃ ஶரௌகாநஸ்த்ரஜ்ஞயோராஸ மஹாந்விமர்தஃ। ராஹுப்ரமுக்தாவிவ சந்த்ரஸூர்யௌ க்ஷணாந்தரேணாநுததர்ஶ லோகஃ
இருவரும், ஆயுதங்களில் நிபுணர்கள், தவறாத அம்புகளை மழைபோல் விட, பெரும் மோதல் ஏற்பட்டது; ஒரு கணம், இராகுவிலிருந்து விடுபட்ட சந்திரனும் சூரியனும் போல உலகம் அவர்களைப் பார்த்தது.
ஹதாஸ்து பார்தேந ரதப்ரவீரா பூமௌ யுவாநஃ ஸுபுபுஃ ஸுகேஶாஃ । ஸுவர்ணலோஹாயஸவர்மகாத்ரா வ்ரு'க்ஷா யதா ஹைமவதே நிக்ரு'த்தாஃ
பார்த்தனால் பல சிறந்த ரத வீரர்கள், இளம் வயதில், அழகான முடியுடன், பொன் மற்றும் இரும்பு கவசம் அணிந்து, இமயமலைகளில் வெட்டப்பட்ட மரங்களைப் போல, பூமியில் வீழ்ந்தனர்.
ததா ஸ ஶத்ரூந்ஸமரே விநிக்நந்காண்டீவதந்வா வ்யதமத்ஸபத்நாந்। சசார ஸங்க்யே விதிஶோ திஶஶ்ச தஹந்நிவாக்நிர்வநமாதபாந்தே
அர்ஜுனன் காந்தீவம் ஏந்தி, போரில் எதிரிகளை வீழ்த்தி, பகைவர்களை சிதறடித்தான்; அவன் எல்லா திசைகளிலும் அலைந்து, கோடை முடிவில் காட்டை எரிக்கும் தீ போல ஜொலித்தான்.
ஸுஶீர்ணபர்ணாநி யதா வஸந்தே விதூநயந்வாயுரிவால்பஸாராந் । ததா ஸபத்நாந்விதமந்கிரீடீ சசார ஸங்க்யேऽதிரதோ ரதேந
வசந்தத்தில் காற்று வாடைப்பட்ட இலைகளை எளிதில் உதிர்த்துவிடும் போல, கிரீடம் அணிந்த அந்த வீரன், தனது ரதத்தில் இருந்து பகைவர்களை போர்க்களத்தில் விரட்டினான்.