யுதிஷ்டிரோ ஜிதஃ கஸ்மிந்பீமஶ்ச பலிநாம்வரஃ । இந்த்ரப்ரஸ்தம் த்வயா கஸ்மிந்ஸம்க்ராமே நிர்ஜிதம் புரா
யுதிஷ்டிரன் எந்த போட்டியில் தோற்றான்? பலவான்களில் சிறந்த பீமன் எந்த சமரத்தில் தோற்றான்? எந்தப் போரில் நீ ஒருகாலையில் இந்திரபிரஸ்தத்தை வென்றாய்?
ததைவ கதமத்யுத்தம் யஸ்மிந்க்ரு'ஷ்ணா ஜிதா த்வயா । ஏகவஸ்த்ரா ஸபாம் நீதா க்ஷுத்ரகர்மந்ரஜஸ்வலா
அதேபோல், எந்தப் போரில் நீ கிருஷ்ணையை வென்றாய்? அவள் ஒரே vasthiram அணிந்து, மாதவிடாய் நிலையில், அவமானப்படுத்தப்பட்டாள்.
மூலமேஷாம் மஹத்க்ரு'த்தம் ஸாரார்தீ சந்தநம் யதா। க்ஷுத்ரம் கர்ம ஸமாஸ்தாய தத்ர கிம் விதுரோऽப்ரவீத்
இவை அனைத்திற்கும் பெரிய காரணம் வெட்டப்பட்டது; அது தேரோட்டக்காரன் சந்தன மரத்தை வெட்டுவது போல. இவ்வளவு கீழான செயலைச் செய்தபோது, அங்கு விதுரன் என்ன சொன்னான்?
யதாஶக்தி மநுஷ்யாணாமமர்ஷம் லக்ஷயாமஹே। அந்யேஷாமபி ஸத்வாநாமபி கீடபிபீலிகைஃ
எங்களால் முடிந்தவரை மனிதர்களில் கோபத்தை கவனிக்கிறோம்; மற்ற உயிரினங்களிலும், இன் பூச்சிகள், எறும்புகள் போன்றவற்றிலும் கூட அதைப் பார்க்கிறோம்.
த்ரௌபத்யாஃ ஸம்பரிக்லேஶம் ந க்ஷந்தும் பாண்டவோऽர்ஹதி। க்ஷயாய தார்தராஷ்ட்ராணாம் ப்ராதுர்பூதோ தநஞ்ஜயஃ
பாண்டவர்கள் திரௌபதியின் பெரும் துன்பத்தை மன்னிக்கக் கூடாது; தனஞ்சயன் துருதராஷ்டிரர்களை அழிப்பதற்காக எழுந்திருக்கிறான்.
த்வம் புநஃ பண்டிதோ பூத்வா ஹ்யாசார்யம் க்ஷேப்துமிச்சஸி। வைராந்தகரணோ ஜிஷ்ணுர்ந நஃ ஶேஷம் கரிஷ்யதி
நீ அறிவுள்ளவனாக இருந்தும் ஆசாரியரை இழிவுபடுத்த விரும்புகிறாய்; பகையை முடிவுக்கு கொண்டு வருகிற ஜிஷ்ணு எங்களை ஒருவரையும் விட்டுவைக்கமாட்டான்.
நைவ தேவா ந கந்தர்வா நாஸுரா ந ச ராக்ஷஸாஃ। பயாதிஹ ந யுத்த்யேரந்பாண்டுபுத்ரேண தீமதா
தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அசுரர்கள், ராட்சதர்கள் — யாரும் பாண்டுவின் புத்திசாலியான மகனுடன் பயத்தில் போரிட மாட்டார்கள்.
யம் யமேகோபி ஸம்க்ருத்தஃ ஸம்க்ராமே நிபதிஷ்யதி । வ்ரு'க்ஷம் கருடவத்வேகாத்விநிஹத்யாந்தமேஷ்யதி
அவன் ஒருவனாகவே கோபத்தில் யாரை யுத்தத்தில் தாக்கினாலும், கருடன் மரத்தை வீழ்த்துவது போல அவரை வீழ்த்தி, அவரை முடிவுக்கு கொண்டு போவான்.
த்வத்தோ விஶிஷ்டம் வீர்யேண தநுஷ்யமரராட்ஸமம் । வாஸுதேவஸமம் யுத்தே தம் பார்தம் கோ ந பூஜயேத்
வீரத்தில் உன்னைவிட மேல், வில் யுத்தத்தில் தேவர்களின் அரசனைப் போலவும், போரில் வாசுதேவரைப் போலவும் இருக்கும் அந்த பார்த்தாவை யார் மதிக்காமல் இருப்பார்?
தேவம் தைவேந யுத்த்யேத மாநுபேண ச மாநுபம் । அஸ்த்ரம் ஹ்யஸ்த்ரேண யோ ஹந்யாத்கோऽர்ஜுநேந ஸமஃ புமாந்
தேவனைத் தெய்வீக முறையில், மனிதனை மனித முறையில் போரிட வேண்டும்; ஆயுதத்தால் ஆயுதத்தை வீழ்த்தும் அந்த அர்ஜுனனுக்கு சமமான மனிதன் யார்?
புத்ராதநவமஃ ஶிஷ்ய இதி தர்மவிதோ விதுஃ। ஏதேநாபி நிமித்தேந ப்ரியோ த்ரோணஸ்ய பாண்டவஃ
தருமத்தை அறிந்தவர்கள், ஒரு மாணவன் என்பது ஒன்பதாவது மகனாக இருப்பதைப் போல என்று சொல்வார்கள். அதனால் தான், த்ரோணர் பாண்டவரை மிகவும் நேசிக்கிறார்.
யதா த்வமகரோர்த்யூதமிந்த்ரப்ரஸ்தம் யதாऽஹரஃ । யதாऽநைஷீஃ ஸபாம் க்ரு'ஷ்ணாம் ததா யுத்யஸ்வ பாண்டவம்
நீ இந்திரபிரஸ்தத்தில் சூதாடியதுபோல, கிருஷ்ணையை அரண்மனைக்கு அழைத்துவந்ததுபோல, பாண்டவருடன் போரிடவும்.
அயம் தே மாதுலஃ ப்ராஜ்ஞஃ க்ஷத்ரதர்மஸ்ய கோவிதஃ । துர்த்யூததேவீ காந்தாரஃ ஶகுநிர்யுத்த்யதாமிஹ
இங்கே உன் மாமனும், யுத்த நெறிகளை நன்கு அறிந்த புத்திசாலியும், கந்தார நாட்டைச் சேர்ந்த சூதாட்டத்தில் வல்லவரும் ஆகிய சகுனியும் இருக்கிறார்; அவனும் இங்கு போரிடட்டும்.
நாக்ஷாந்க்ஷிபதி காண்டீவம் ந க்ரு'தம் த்வாபரம் ந ச। ஜ்வலதோ நிஶிதாந்பாணாம்ஸ்தாம்ஸ்தாந்க்ஷிபதி காண்டிவம்
அவன் சூதாடுவதும் இல்லை, காந்தீவ வில்லையும் வீசுவதும் இல்லை, த்வாபர கையையும் போடுவதும் இல்லை; ஆனால், காந்தீவத்திலிருந்து தீப்பிடித்த கூரிய அம்புகளை தொடர்ந்து விடுகிறான்.
ந ஹி காண்டீவநிர்முக்தா க்ரு'த்ரபக்ஷாஃ ஸுதேஜநாஃ । நாந்தரேஷ்வவதிஷ்டந்தே கிரீணாமபி தாரணாஃ
காந்தீவத்திலிருந்து பறந்து வரும் கழுகுப் பற்கள் பொருத்தப்பட்ட நல்ல அம்புகள், எங்கும் இடைவெளி விடாமல், மலையையும் துளைத்து செல்லும்.
அந்தகஃ பவநோ ம்ரு'த்யுஸ்ததாऽக்நிர்படவாமுகஃ । குர்யுரேதே க்வசிச்சேஷம் ந து க்ருத்தோ தநஞ்ஜயஃ
யமன், காற்று, காலம், நெருப்பு, சமுத்திரத்தில் இருக்கும் தீ — இவை சிலரை உயிருடன் விடலாம்; ஆனால் கோபமுற்ற தனஞ்சயன் ஒருவரும் உயிரோடு விடமாட்டான்.
யதா ஸபாயாம் த்யூதம் த்வம் மாதுலேந மஹாகரோஃ । ததா யுத்தஸ்வ ஸம்க்ராமே ஸௌபலேந ஸுரக்ஷிதஃ
நீ அரண்மனையில் உன் மாமாவுடன் சூதாடியதைப் போலவே, இப்போ சௌபலனுடன் நன்றாக பாதுகாப்புடன் போரிடு.
யுத்த்யதாம் காமமாசார்யோ நாஹம் யோத்ஸ்யே தநஞ்ஜயம் । மத்ஸ்யோ ஹ்யஸ்மாபிராயோத்யோ யத்யாகச்சேத்கவாம்பதம்
ஆசிரியர் யாருடன் வேண்டுமானாலும் போரிடட்டும்; நான் தனஞ்சயனுடன் போர் செய்யமாட்டேன். மச்சியன் எங்கள் மாடுகளைத் தேடி வந்தால், அவனை நாம் எதிர்த்து போரிடுவோம்.
ததஃ ஶாந்தநவஸ்தத்ர தர்மார்தகுஶலம் ஹிதம் । துர்யோதநமிதம் வாக்யமப்ரவீத்குருஸம்ஸதி
அதன்பின், தருமத்திலும் பொருளிலும் நிபுணரான சாந்தனுவின் வம்சத்தார், குரு சபையில் துரியோதனனை நோக்கி பயனுள்ள வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
ஸாது பஶ்யதி வை த்ரோணஃ க்ரு'பஃ ஸாத்வநுபஶ்யதி । ஆசார்யபுத்ரஃ ஸஹஜம் நிஶ்சிதம் ஸாது பாஷதே
த்ரோணரும் கிருபரும் சரியாகப் பார்க்கிறார்கள்; ஆசாரியரின் மகனும் இயல்பாகவும் உறுதியோடும் உண்மை பேசுகிறார்.
கர்ணஸ்து க்ஷத்ரதர்மேண கேவலம் யோத்துமிச்சதி। ஆசார்யோ நாவமந்தவ்யஃ புருஷேண விஜாநதா। தேஶகாலௌ து ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய யோத்தவ்யமிதி மே மதிஃ
கர்ணன், க்ஷத்திரியர் கடமையைப் பின்பற்றி மட்டும் போரிட விரும்புகிறான்; ஆனால் அறிவுள்ளவன் ஆசாரியரை அவமதிக்கக் கூடாது. இடமும் காலமும் பார்த்து தான் போர் செய்ய வேண்டும் என்பதே என் கருத்து.
யஸ்ய ஸூர்யஸமாஃ ப़ஞ்ச ஸபத்நாஃ ஸ்யுஃ ப்ரஹாரிணஃ। கதமப்யுதயே தேஷாம் ந ப்ரமுஹ்யேத பண்டிதஃ
ஓர் மனிதனுக்கு, சூரியனைப் போல சக்திவாய்ந்த ஐந்து எதிரிகள் இருந்தால், அவர்கள் எழும்பும் போது அறிவாளி ஒருவன் கலங்காமல் இருப்பது எப்படி முடியும்?
ஸ்வார்தே ஸர்வே விமுஹ்யந்தி யேऽபி தர்மவிதோ ஜநாஃ । தஸ்மாத்தத்வம் ந ஜாநாதி யத்து கார்யம் நராதிபஃ
தருமத்தை அறிந்தவர்களும், தங்கள் சொந்த நலனுக்காக குழப்பமடைகிறார்கள்; அதனால் அரசன் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை அறியமாட்டான்.
தார்தராஷ்ட்ரோபி துர்புத்திஃ பஶ்யந்நபி தநஞ்ஜயம் । நைவ பஶ்யதி நாக்ராதி மந்தஃ க்ரோதவஶம் கதஃ
துரியோதனன் போல் தீய மனம் கொண்டவன், தனஞ்சயனை பார்த்தும் உண்மையில் காணவோ, உணரவோ முடியவில்லை; அவன் கோபத்தில் மூடப்பட்டிருக்கிறான்.
ஏவமுக்த்வா து ராஜாநம் புநர்த்ரௌணிமுவாச ஹ। ப்ராஞ்ஜலிர்பரதஶ்ரேஷ்டஃ ஸாம்நா புத்திமதாம்வரஃ
இவ்வாறு அரசனிடம் கூறியபின், பாரதர்களில் சிறந்தவன், கைவைத்து வணங்கி, மென்மையாக அறிவாளிகளுக்குள் முதன்மை பெற்றவன், த்ரோணரின் மகனை மீண்டும் உரையாடினான்.
கர்ணோ ஹி யதவோசத்த்வாம் தேஜஸ்ஸம்ஜநநாய தத்। ஆசார்யபுத்ரஃ க்ஷமதாம் மஹத்கார்யமுபஸ்திதம்
கர்ணன் உன்னிடம் சொன்னது உன் வீரத்தைத் தூண்டுவதற்காகத்தான். ஆசாரியரின் மகன் பொறுமையாக இருக்கட்டும்; பெரிய செயல் காத்திருக்கிறது.
நாயம் காலோ விரோதஸ்ய கௌந்தேயே ஸமுபஸ்திதே । க்ஷந்தவ்யம் பவதா ஸர்வமாசார்யேண க்ரு'பேண ச
கௌந்தேயன் இங்கு இருக்கும்போது, இப்போது முரண்பாடுகளுக்கான நேரமல்ல; நீயும் ஆசாரியரும் கிருபரும் எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
பவதாம் ஹி க்ரு'தாஸ்த்ரத்வம் யதாऽऽதித்யே ப்ரபா ததா । யதா சந்த்ரமஸோ லக்ஷ்மீஃ ஸர்வதா நாபக்ரு'ஷ்யதே । ஏவம் பவத்ஸு ப்ராஹ்மண்யம் ப்ரஹ்மாஸ்த்ரம் ச ப்ரதிஷ்டிதம்
உங்கள் ஆயுத நிபுணத்துவம் சூரியன் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கிறது; சந்திரனின் அழகு எப்போதும் குறையாதது போல, உங்களிடையே பிராமண்யமும் பிரம்மாஸ்திரமும் உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறது.
சத்வார ஏகதோ வேதாஃ க்ஷாத்ரமேகத்ர த்ரு'ஶ்யதே। நைதத்ஸமஸ்தமுபயம் கஸ்மிம்ஶ்சிதநுஶுஶ்ரும। அந்யத்ர பாரதாசார்யாத்ஸுபுத்ராதிதி மே மதிஃ
ஒரு பக்கத்தில் நான்கு வேதங்கள், மறுபக்கத்தில் ஆயுதக் கலை; இரண்டையும் ஒரே மனிதனிடம் காண்பதாக நான் எங்கும் கேள்விப்பட்டதில்லை, பாரதாசாரியரின் மகனைத் தவிர. அதுவே என் நம்பிக்கை.
வேதாந்தாஶ்ச புராணாநி இதிஹாஸம் புராதநம் । ஜாமதக்ந்யம்ரு'தே ராஜந்கோ த்ரோணாததிகோ பவேத்
வேதாந்தங்கள், புராணங்கள், பழைய இதிகாசங்கள்—ஜாமதக்னியின் மகனைத் தவிர வேறு எந்த அரசனும் த்ரோணனை விட உயர்ந்தவன் இல்லை.