தம் ஶப்தம் குரவோ ராஜந்விஸ்போடமஶநேரிவ। தார்க்ஷ்யம் ஶப்தமிவ ஶ்ருத்வா வித்ரேஸுர்தீநமாநஸாஃ
அந்த சப்தம் இடியொலி போல், கருடன் கூவியதுபோல் கேட்டபோது, கௌரவர்கள் மனதில் பயமும் தளர்ச்சியும் ஏற்பட்டது, அரசே.
யதேந்த்ரோ வ்யாக்ஷிபத்பீமம் விஸ்போடமஶநேர்புவி । ததாऽர்ஜுநோ தநுஃஶ்ரேஷ்டம் பாஹுப்யாமாக்ஷிபத்பலீ
இந்திரன் இடியைக் கொண்டு பூமியில் தாக்குவதுபோல், வலிமைமிகுந்த அர்ஜுனன் தனது சிறந்த வில்லைக் கைகளால் வலமாக இழுத்தான்.
மஹாஶநிமஹாஶப்தஸத்ரு'ஶோ ஜ்யாஸ்வநோ மஹாந் । ஶத்ரூந்வீராம்ஶ்ச ஸம்தர்ஜ்ய நிக்ரஹஸ்தோ ரதே ஸ்திதஃ
அந்த வில்லின் நாண் இடியொலியைப் போல் பெரும் சப்தம் எழுப்பியது; ரதத்தில் நின்று எதிரிகளை அச்சுறுத்தி, அடக்கத் தயாராக இருந்தான்.
ஏகஸ்த்வம் பாண்டவஶ்ரேஷ்ட பஹூநோதாந்மஹாரதாந்। கதம் ஜேஷ்யஸி ஸம்க்ராமே ஸர்வஶஸ்த்ராஸ்த்ரபாரகாந்
பாண்டவர்களில் சிறந்தவரே, நீ ஒருவராக இருக்கிறாய்; பலர், எல்லா ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்த வீரர்கள் உனக்கு எதிராக நிற்கிறார்கள். இந்தப் போரில் அவர்களை எப்படி வெல்வாய்?
அஸஹாயோ।ஸி கோந்தேய ஸஸஹாயாஶ்ச கௌரவாஃ । அத ஏவ மஹாபாஹோ பீதஸ்திஷ்டாமி தேऽக்ரதஃ
குன்தியின் மகனே, நீ தனியாக இருக்கிறாய்; கௌரவர்கள் பலர் சேர்ந்து இருக்கிறார்கள். அதனால்தான், வலிமைமிக்கவனே, உன் முன்னால் நான் பயந்து நிற்கிறேன்.
உவாச பார்தோ மா பைஷீஃ ப்ரஹஸ்ய ஸ்வநவத்ததா
அப்போது பார்த்தன் புன்னகையுடன், முழங்கும் குரலில், "பயப்படாதே" என்று சொன்னான்.
யுத்யமாநஸ்ய மே வீர கந்தர்வைஃ ஸுமஹாபலைஃ । ஸஹாயோ கோஷயாத்ராயாம் கஸ்ததாஸீத்ஸகா மம
வீரனே, நான் கோஷயாத்திரையில் வலிமைமிக்க கந்தர்வர்களுடன் போரிட்டபோது, எனக்கு யார் துணையாக இருந்தார்கள்? யார் என் நண்பர்?
ததா ப்ரதிபயே தஸ்மிந்தேவதாநவஸம்குலே। காண்டவே யுத்யமாநஸ்ய கஸ்ததாஸீத்ஸகா மம
அதேபோல், காண்டவ வனத்தில் தேவர்கள், அசுரர்கள் கலந்து நடந்த அந்த பயங்கரமான போரிலும், எனக்கு யார் துணை இருந்தார்?
நிவாதகவசைஃ ஸார்தம் பௌலோமைஶ்ச மஹாபலைஃ । யுத்யதோ தேவராஜார்தே கஃ ஸஹாயஸ்ததாऽபவத்
நிவாதகவசர்களும், வலிமைமிக்க பௌலோமர்களும் எதிராக இருந்தபோது, தேவராஜனுக்காக நான் போரிட்டபோது, எனக்கு யார் துணை இருந்தார்?
ஸ்வயம்வரே து பாஞ்சால்யா ராஜபிஃ ஸஹ ஸம்யுகே। யுத்யதோ பஹுபிஸ்தாத கஃ ஸஹாயஸ்ததாऽபவத்
பாஞ்சாலியின் சுயம்பவரத்தில், பல அரசர்களுடன் நான் போரிட்டபோது, அப்போது எனக்கு யார் துணையாக இருந்தார், பிரியமானவரே?
உபஜீவ்ய குரும் த்ரோணம் ஶுக்ரம் வைஶ்ரவணம் யமம்। வருணம் பாவகம் சைவ க்ரு'பம் க்ரு'ஷ்ணம் ச மாதவம் । பிநாகபாணிநம் சைவ கதமேதாந்ந யோதயே
துரோணர், சுக்கிரன், குபேரன், யமன், வருணன், அக்னி, க்ருபர், கிருஷ்ணர், சிவபெருமான் ஆகியோரிடம் கல்வி பெற்ற நான், இவர்கள் எதிராக இருந்தாலும் போரிடாமல் இருப்பேனா?
ரதம் வாஹய மே ஶீக்ரம் வ்யேது தே மாநஸோ ஜ்வரஃ
என் ரதத்தை விரைவாக ஓட்டு; உன் மனக்குழப்பம் நீங்கட்டும்.
உத்தரம் ஸாம்ரதிம் க்ரு'த்வா ஶமீம் க்ரு'த்வா ப்ரதக்ஷிணம்। ஆயுதம் ஸர்வமாதாய ததஃ ப்ராயாத்தநஞ்ஜயஃ
உத்தரனை ரதசாரதியாக வைத்து, சமி மரத்தை வலம் வந்து, தனஞ்சயன் எல்லா ஆயுதங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான்.
த்வஜம் ச ஸிம்ஹம் மாத்ஸ்யஸ்ய ப்ராத்ரூ'ணாமாயுதாநி ச। ப்ரணிதாய ஶமீமத்யே ப்ரயாதுமுபசக்ரமே
மாட்சியரசரின் சிங்கக்கொடியையும், சகோதரர்களின் ஆயுதங்களையும் சமி மரத்தின் நடுவில் வைத்துவிட்டு, புறப்படத் தயாரானான்.
ததஃ காஞ்சநலாங்கூலம் த்வஜம் வாநரலக்ஷணம் । திவ்யம் மாயாமயம் யுக்தம் விஹிதம் விஶ்வகர்மணா । மநஸா சிந்தயாமாஸ ப்ரஸாதம் பாவகஸ்ய ச
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, வானரச் சின்னம் கொண்ட, விஸ்வகர்மா செய்த அதிசயமான கொடியையும், அக்னியின் அருளையும் மனதில் நினைத்தான்.
ஸ ச தச்சிந்திதம் ஜ்ஞாத்வா த்வஜே பூதாந்யயோஜயத்। ரதே வாநரமுச்ச்ரித்ய காண்டீவம் வ்யாக்ஷிபத்தநுஃ
அர்ஜுனனின் எண்ணத்தை அறிந்த அக்னி, அந்த கொடியில் உயிர்களை சேர்த்தான்; அர்ஜுனன் ரதத்தில் வானரக் கொடியை உயர்த்தி, காந்தீவ வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.
ஸபதாகம் விசித்ராங்கம் ஸோபாஸங்கம் மஹாபலம்। காத்பபாத ரதே தூர்ணம் திவ்யரூபம் மநோரமம்
அந்த வண்ணமயமான, பல அலங்காரங்களுடன், வலிமைமிக்க, அழகான தெய்வீகக் கொடி, விரைவாக ரதத்தில் இறங்கியது.
ரதமாஸ்தாய பீபத்ஸுஃ கௌந்தேயஃ ஶ்வேதவாஹநஃ। பத்தாஸிஃ ஸதலத்ராணஃ ப்ரக்ரு'ஹீதஶராஸநஃ । ததஃ ப்ராயாதுதீசீம் ஸ கபிப்ரவரகேதநஃ
குன்தியின் மகன், வெண்குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, வாள் கட்டி, கவசம் அணிந்து, வில் கையில், வானரக் கொடியுடன் வடக்கு நோக்கி புறப்பட்டான்.
ஸைந்யாப்யாஶம் ஸ ஸம்ப்ராப்ய க்ரு'ஹீத்வா ஶங்கமுத்தமம் । ஸ்வநவந்தம் மஹாஶப்தம் தேவதத்தம் தநஞ்ஜயஃ । ஶஶாங்கரூபம் பீபத்ஸுஃ ப்ராத்மாபயதரிம்தமஃ
அரிசுகளின் அருகில் வந்து, தனஞ்சயன் தன் சிறந்த சங்கான தேவதத்தை எடுத்தான். அந்த சங்கம் பெரும் ஒலியுடன் முழங்க, பகைவரை அழிப்பவன் பீபத்ஸு, சந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்தவாறு அதை ஊதினான்.
[ ஶஶாங்ககுந்ததவலம் முகே நிக்ஷிப்ய வாஸவிஃ । உச்ச்வஸத்கண்டயுகலம் ஸிரால்யாசிதபாலகம்
வாசவி, சந்திரன் போல் வெண்மையாகவும் மல்லிகைப்பூ போல் பிரகாசமாகவும் இருந்த சங்கத்தை தன் வாயருகில் வைத்தான்; அவன் கன்னங்கள் வீங்க, நெற்றியில் நரம்புகள் தென்பட்டன.
ஆரக்தநிம்நநயநம் ஹ்ரஸ்வஸ்தூலஶிரோதரம்। அதிஶ்லிஷ்டோதரோரஸ்கம் திர்யகாநநஶோபிதம்
அவனது கண்கள் சிவப்பாக ஆழமாக இருந்தன; தலையும் கழுத்தும் குறுகியதும் தடிப்பானதும்; வயிறும் மார்பும் நெருக்கமாக இணைந்திருந்தன; அகலமான முகம் அழகாகத் தெரிந்தது.
யாவத்ஸ்வஶக்திஸாமக்ர்யம் த்ரைலோக்யம் க்ஷோபயந்நிவ । மருத்பிர்தஶபிஶ்சைவ ப்ராத்மாபயதரிம்தமஃ ]
தன் முழு வலிமையையும் பயன்படுத்தி, மூன்று உலகங்களையும் அதிர்த்தது போல், பத்து காற்றுகளும் சேர்ந்து, பகைவரை அழிப்பவன் அந்த சங்கத்தை ஊதினான்.
ஶங்கஶப்தோஸ்ய ஸோத்யர்தம் ஶ்ரூயதே காலமேகவத்
அவன் ஊதிய சங்கத்தின் ஒலி, கடும் மேகமுழக்கம் போல் ஆழமாகவும் பகீரென்று கேட்டது.
தஸ்ய ஶங்கஸ்ய ஶப்தேந தநுபோ நிஸ்வநேந ச। வாநரஸ்ய நிநாதேந ரதநேமிஸ்வநேந ச। ஜங்கமஸ்ய பயம் கோரமகரோத்பாகஶாஸநிஃ
அந்த சங்கத்தின் ஒலி, வில்லின் நாண் முழக்கம், வானரத்தின் குரல், ரத சக்கரத்தின் இரைச்சல்—இவை எல்லாம் சேர்ந்து, பாகன் மகன் உயிருள்ள அனைத்துக்கும் பயங்கரமான அச்சத்தை உண்டாக்கினான்.
ஶங்கஶப்தேந பார்தஸ்ய முகேநாஶ்வாஃ பதந்க்ஷிதௌ । உத்தரஶ்சாபி ஸம்த்ரஸ்தோ ரதோபஸ்த உபாவிஶத்
பார்த்தன் வாயிலிருந்து சங்கத்தின் ஒலி கேட்டதும், குதிரைகள் தரையில் விழுந்தன; உத்தரன் பயத்தில் நடுங்கி, ரதத்தில் அமர்ந்தான்.
அதாஶ்வாந்ரஶ்மிபிஃ பார்தஃ ஸமுத்யம்ய பரம்தபஃ । அப்ராஜத ரதோபஸ்தே பாநுர்மேராவிவோத்தரே
பார்த்தன், பகைவரை அழிப்பவன், குதிரைகளின் கட்டுப்பாட்டை எடுத்தான்; அப்போது ரதத்தில், வடக்கு மேரு மலையில் பிரகாசிக்கும் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
ஶங்ககோஷேண வித்ரஸ்தம் ஜ்யாகாதேந ச மூர்சிதம் । உத்தரம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய ஸமாஶ்வாஸயதர்ஜுநஃ
சங்கத்தின் முழக்கம் மற்றும் வில்லின் நாண் ஒலியால் பயந்தும் மயங்கியும் இருந்த உத்தரனை அர்ஜுனன் அணைத்து, அவனைத் தைரியப்படுத்தினான்.
மா பைஸ்த்வம் ராஜபுத்ராக்ர்ய க்ஷத்ரியோஸி பரந்தப । கதம் புருஷஶார்தூல ஶத்ருமத்யே விஷீதஸி
"பயப்படாதே, அரசகுமாரர்களில் சிறந்தவனே! நீ ஒரு க்ஷத்திரியன், பகைவரை அழிப்பவன். மனிதர்களில் புலி போன்ற நீ, எதிரிகளுக்குள் எப்படி மனம் தளர்கிறாய்?"
ஶ்ருதாஸ்தே ஶங்கஶப்தாஶ்ச பேரீஶப்தாஶ்ச ஸர்வஶஃ । குஞ்ஜராணாம் ச நிநதா வ்யூடாநீகேஷு நித்யஶஃ
"சங்கங்களின் ஒலியும், பறையொலியும், யுத்த வரிசையில் யானைகளின் கத்தலும் நீ எப்போதும் முழுமையாகக் கேட்டிருக்கிறாய்."
ஸ த்வம் கதமிவாநேந ஶங்கஶப்தேந பீஷிதஃ । விபண்ணரூபோ வித்ரஸ்தஃ புருஷஃ ப்ராக்ரு'தோ யதா
"அப்படி இருக்க, இந்த சங்கத்தின் ஒலியால் ஏன் நீ பயந்து, சாதாரண மனிதர் போல கலங்கியும் அச்சத்துடனும் இருக்கிறாய்?"