கிரீடம் ஸூர்யஸம்காஶம் யஸ்ய மூர்தந்யஶோபத। வேணீவிக்ரு'தகேஶாந்தஃ ஸோऽயமத்ய தநம்ஜயஃ ।। 92
சூரியனைப்போல் பிரகாசமாக மிளிரும் கிரீடம் ஒருகாலத்தில் அவரது தலையில் ஒளிவீசியது. இப்போது அந்தத் தலையில் முடியைப் பிணைத்து, வெணிகட்டி நிற்கும் இவர் தான் தனஞ்சயன்.
யஸ்மிந்நஸ்த்ராணி திவ்யாநி ஸமஸ்தாநி மஹாத்மநி । ஆதாரஃ ஸர்வவித்யாநாம் யோ தாரயதி குண்டலே ।। 93
அனைத்து தெய்வீக ஆயுதங்களும் தங்கும் அந்த மகான், எல்லா அறிவுக்கும் ஆதாரமானவர், காதில் குண்டலங்கள் அணிந்திருப்பவர்.
யம் வை ராஜஸஹஸ்ராணி தேஜஸாऽப்ரதிமம் புவி । ஸமரே நாதிவர்தந்தே வேலாமிவ மஹோர்மயஃ ।। 94
பூமியில் ஆயிரம் அரசர்கள் இருந்தாலும், யுத்தத்தில் அவரை வெல்ல முடியாது; பெரிய அலைகள் கரையை தாண்ட முடியாதது போல்.
ஸோயம் ராஜ்ஞோ விராடஸ்ய கந்யாநாம் நர்தகோ யுவா। ஆஸ்தே வேஷப்ரதிச்சந்நஃ கந்யாநாம் பரிசாரகஃ ।। 95
இவர் தான் இப்போது விராடன் அரசரின் மகளிர் மத்தியில் நடனமாடும் இளைஞன்; வேஷம் மாற்றி மறைந்தபடி, அந்த பெண்களுக்கு சேவை செய்கிறார்.
யஸ்ய ஸ்ம ரதநிர்கோஷாத்ஸமகம்பத மேதிநீ। ஸபர்வதவநாகாஶா ஸஹஸ்தாவரஜங்கமா ।। 96
அவரது ரதத்தின் ஓசையால், மலைகள், காடுகள், வானம், நிலம், அசையாதவை, நகரும் உயிர்கள் எல்லாம் நடுங்கியது.
யஸ்மிஞ்ஜாதே மஹேஷ்வாஸே குந்த்யாஃ ப்ரீதிரவர்தத। ந ஸ ஶோசதி மாமத்ய பீமஸேந தவாநுஜஃ ।। 97
அந்த வல்லருவி வில்லாளி பிறந்தபோது, குந்தியின் மகிழ்ச்சி அதிகரித்தது. அந்த பீமசேனனின் தம்பி இன்று எனக்காக வருந்தவில்லை.
விபூஷிதமலம்காரைஃ குண்டலைஃ பரிபாதுகைஃ। கம்புபாணிமதாயாந்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸீததி மே மநஃ ।। 98
அழகான ஆபரணங்கள், குண்டலங்கள், வளையல்கள் அணிந்து, சங்குபோல் உள்ள கரங்களுடன் அவர் வரும்போது, என் மனம் தளர்கிறது.
வேணீவிக்ரு'தகேஶாந்தம் பீமதந்வாநமர்ஜுநம்। கந்யாபரிவ்ரு'தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶோகம் கச்சதி மே மநஃ ।। 99
வெணிகட்டி முடியைப் பிணைத்த வல்ல வில்லாளி அர்ஜுனனை, பெண்கள் சூழ்ந்து நிற்கும் போது பார்த்தால், என் மனம் துக்கத்தில் ஆழ்கிறது.
யதா ஹ்யேநம் பரிவ்ரு'தம் கந்யாபிர்தேவரூபிணம்। ப்ரச்சந்நமிவ மாதங்கம் பரிபூர்ணம் கரேணுபிஃ ।। 100
தேவரைப் போல் உருவம் கொண்டவரை, பெண்கள் சூழ்ந்து மறைத்து நிற்கும் போது, கரியணைகள் நடுவே மறைந்த யானையைப் போல, என் மனம் கலங்குகிறது.
மாத்ஸ்யம் பார்தம் ச காயந்தம் விராடம் ஸமுபஸ்திதம்। பஶ்யாமி தூர்யமத்யஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா முஹ்யதி மே மநஃ ।। 101
மாட்சிய நாட்டில், பார்த்தன் விராடனின் முன் நின்று, இசைக்கருவிகளுக்கு நடுவில் பாடும் போது, என் மனம் குழம்புகிறது.
நூநமார்யா ந ஜாநாதி க்ரு'ச்ச்ரம் ப்ராப்தம் தநம்ஜயம்। அஜாதஶத்ரும் கௌரவ்யம் மக்நம் த்யுர்த்யூததேவிநம் ।। 102
அருமைமிகு அந்த அம்மையார், தனஞ்சயன் சந்தித்த துன்பங்களை அறியவில்லை; யுத்தத்தில் வெல்ல முடியாத கவுரவன், சூதாட்டத்தில் மூழ்கியதை.
ஐந்த்ரவாருணவாயவ்யப்ரஹ்மாக்நேயைஃ ஸவைஷ்ணவைஃ । அக்நீந்ஸம்தர்பயந்பார்தஃ ஸர்வஶத்ருநிபர்ஹணஃ। திவ்யைரஸ்த்ரைரமேயாத்மா ஸர்வாம்ஶ்சைகரதோऽஜயத் ।। 103
பார்த்தன், எல்லா எதிரிகளையும் அழிப்பவர், இந்திரன், வருணன், வாயு, பிரமா, அக்னி, விஷ்ணு ஆகிய தெய்வீக ஆயுதங்களை அர்ச்சித்து, ஒரே ரதத்தில் எல்லோரையும் வென்றார்.
கௌபேரம் வைஷ்ணவம் ஶைவமஸ்த்ராண்யந்யாநி பாரத। தர்ஶயந்நஸ்த்ரவீர்யம் ச வாஸுதேவஸஹாயவாந் ।। 104
குபேரன், விஷ்ணு, சிவன் மற்றும் பிற ஆயுதங்களை காட்டி, தன் ஆயுதவீர்யத்தை வெளிப்படுத்தினார்; வாசுதேவன் துணையாக இருந்தார்.
திவ்யம் காந்தர்வமஸ்த்ரம் ச வாயவ்யமத வைஷ்ணவம்। ப்ராஹ்மம் பாஶுபதம் சைவ ஸ்தூணாகர்ணம் ச தர்ஶயந் ।। 105
தெய்வீக காந்தர்வ ஆயுதம், வாயு, விஷ்ணு, பிரம்மா, பாசுபதம், ஸ்தூணாகர்ணம் ஆகிய ஆயுதங்களையும் அவர் காட்டினார்.
பௌலோமாந்காலகேயாம்ஶ்ச இந்த்ரஶத்ரூந்மஹாபலாந்। நிவாதகவசைஃ ஸார்தம் கோராநேகரதோऽஜயத்। ஸோந்தஃபுரகதஃ பார்தஃ கூபேऽக்நிரிவ ஸம்வ்ரு'தஃ ।। 106
பார்த்தன் ஒரே ரதத்தில், பௌலோமர்கள், காலகேயர்கள், இந்திரனுக்கு எதிரிகள், கொடிய நிவாதகவசர்கள் ஆகிய வலிமைமிக்கவர்களை வென்றார்; அந்தப் பார்த்தன் இப்போது அந்தப்புரத்தில், கிணற்றுக்குள் மறைந்துள்ள நெருப்பைப் போல இருக்கிறார்.
யோ வை மஹாதபஃ குர்வந்மஹாபலபராக்ரமஃ । யுத்தேந தோஷயாமாஸ ஶம்கரம் ஶூலபாணிநம் ।। 107
பெரும் தவம் செய்து, அளவற்ற வலிமையும் வீரமும் கொண்டவர், சுழல்கொண்டு நிற்கும் சங்கரனை யுத்தத்தில் திருப்திப்படுத்தினார்.
கந்யாபுரகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோஷ்டேஷ்விவ மஹாவ்ரு'ஷம்। ஸ்த்ரீவேஷவிக்ரு'தம் பார்தம் குந்தீம் கச்சதி மே மநஃ ।। 108
பெண்கள் இருக்கும் இடத்தில், பெண்கள் வேஷம் பூண்ட பார்த்தனை, பசுக்களில் பெரிய காளையைப் போலப் பார்த்தால், என் மனம் குந்தியை நினைக்கிறது.
யஃ ஸ்த்ரீபிர்நித்யஸம்பந்நோ ரூபேணாஸ்த்ரேண மேதயா । ஸோऽஶ்வபந்தோ விராடஸ்ய பஶ்ய காலஸ்ய பர்யயம் ।। 109
எப்போதும் பெண்கள் சூழ, அழகு, ஆயுதம், அறிவு ஆகியவற்றால் சிறந்தவர், இப்போது காலத்தின் சுழற்சியில் விராடனின் குதிரை மேய்ப்பவராகி விட்டார்.
ராஜகந்யாஶ்ச வேஶ்யாஶ்ச விஶாம் துஹிதரஶ்ச யாஃ। ஸர்வாஃ ஸாரயுதா நார்யோ தாமக்ரந்திவஶம் கதாஃ । ப்ரேஷ்யகர்மணி தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶோசாமி விலபாமி ச ।। 120
அரசரின் மகள்கள், வேசியர்கள், பொதுமக்களின் பெண்கள்—all இவர்கள் அனைவரும் ஆபரணங்கள் அணிந்து, அடிமைத்தனத்தின் கட்டில் கட்டப்பட்டுள்ளனர். இவர்கள் கீழ்த்தர பணிகளில் ஈடுபடுவதைப் பார்த்து, என் மனம் மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்குகிறது; நான் வருந்தி அழுகிறேன்.
விராடமுபதிஷ்டந்தம் தர்ஶயந்தம் ச வாஜிநம்। அப்யகீர்யந்த ப்ரு'ந்தாநி தாமக்ரந்திமுதீக்ஷிதும் । விநயந்தம் ஜவேநாஶ்வாந்தர்மராஜஸ்ய பஶ்யதஃ ।। 111
விராடன் குதிரையை காட்சிப்படுத்தி நின்றபோது, குதிரையின் கட்டைப் பார்ப்பதற்காக மக்கள் கூட்டம் திரண்டது. அவர் வேகமாக குதிரைகளை அடக்குவதை தர்மராஜன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
கிம்நு மாம் மந்யஸே பார்த ஸுகிதேதி பரந்தப। ததா த்ரு'ஷ்ட்வா யவீயாம்ஸம் ஸஹதேவம் யுதாம்பதிம் ।। 112
பார்த்தா, பகைவரை அழிப்பவரே, என்னை சந்தோஷமாக இருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறாயா? இப்படி இளைய வீரரான சகதேவனைப் பார்த்தபோது, எப்படி நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்?
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோஷு கோஸங்க்யம் வத்ஸசர்மக்ஷிதீஶயம்। துஃகஶோகபரீதாங்கீ பாண்டுபூதாऽஸ்மி பாண்டவ ।। 113
அவர் மாடுகளுக்குள், மாடுகளை எண்ணி, கன்றின் தோலில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, என் உடல் துயரமும் வேதனையாலும் நிறைந்துவிட்டது, பாண்டவா; நான் பாண்டவரைப் போலவே வெளிர்ந்துவிட்டேன்.
ஸஹதேவஸ்ய வ்ரு'த்தாநி சிந்தயந்தீ புநஃபுநஃ । ந பஶ்யாமி மஹாபாக ஸஹதேவஸ்ய துஃஷ்க்ரு'தம்। யஸ்மாதேவம்விதம் க்லேஶம் ப்ராப்நுயாத்ஸத்யவிக்ரமஃ ।। 114
சகதேவனின் நிலையை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்கையில், மகாபாக்யனே, சகதேவனில் எந்தத் தவறும் எனக்குத் தெரியவில்லை; உண்மை மற்றும் வீரம் கொண்டவர் இப்படிப்பட்ட துன்பத்தை ஏன் அனுபவிக்க வேண்டும்?
தூயாமி பரதஶ்ரேஷ்ட த்ரு'ஷ்ட்வா தே ப்ராதரம் ப்ரியம்। கோஷு கோவ்ரு'ஷஸம்காஶம் மாத்ஸ்யேநாபி நிவேஶிதம் ।। 115
பரதர்களில் சிறந்தவரே, உன் அன்பான சகோதரனை மாடுகளுக்குள், காளையுடன் ஒப்பிடத்தக்கவனாக, மாட்சியனால் அங்கே வைத்திருப்பதைப் பார்த்து என் மனம் மிகவும் வாடுகிறது.
ஸம்ரப்ததரரக்தாக்ஷம் கோபாலாநாம் புரோகமம்। விராடமபிநந்தந்தம் வித்தே மே பவதி ஜ்வரஃ ।। 116
மாடுகளுக்குள் தலைவராக, கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவனாக, விராடனால் மதிப்பளிக்கப்படுவதைப் பார்த்தால், என் உள்ளத்தில் காய்ச்சல் எழுகிறது.
ஸஹதேவம் ஹி மே நித்யம் வீரமார்யா ப்ரஶம்ஸதி। மஹாபிஜநஸம்பந்நோ நீதிமாந்குலவாநபி ।। 117
ஆர்யா எப்போதும் சகதேவனை எனக்கு ஒரு வீரராகவும், உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவனாகவும், ஞானியும், நல்ல மரபை உடையவனாகவும் புகழ்கிறாள்.
ஹீநிஷேவோ ஹ்யநவமோ தார்மிகஶ்ச ப்ரியஶ்ச மே। ஸ தேऽரண்யேஷு வோடவ்யஃ பாஞ்சாலி ரஜநீஷ்வபி ।। 118
அவர் பணிவுடன் நடக்கும், அகந்தை இல்லாதவர், தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர், எனக்குப் பிரியமானவர். பாஞ்சாலி, காடுகளிலும் இரவிலும் நீ அவரைத் தாங்க வேண்டும்.
ஸுகுமாரஶ்ச ஶூரஶ்ச ராஜாநம் சாப்யநுவ்ரதஃ। ஜ்யேஷ்டாபசாயிநம் வீரம் ஸ்வயம் பாஞ்சாலி போஜயேஃ ।। 119
மிக மென்மையானவர், வீரமானவர், அரசனைப் பற்றிய அன்பும், மூத்த சகோதரனை மதிப்பதும் கொண்டவர். பாஞ்சாலி, நீயே இந்த வீரனை சேவை செய்ய வேண்டும்.
இத்யுவாச ஹி மாம் குந்தீ ருததீ புத்ரக்ரு'த்திநீ। ப்ரவ்ரஜந்தம் மஹாரண்யம் தம் பரிஷ்வஜ்ய திஷ்டதீ ।। 120
இவ்வாறு, தன் மகனை விரும்பி அழும் குந்தி, அவனைப் பெரும் காடுக்கு புறப்படும்போது அணைத்து நிற்க, என்னிடம் பேசினாள்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோஷு கோபாலவேஷமாஸ்தாய திஷ்டிதம்। ஸஹதேவம் யுதாம்ஶ்ரேஷ்டம் கிம்நு ஜீவாமி பாண்டவஃ ।। 121
மாடுகளுக்குள், கோபாலனாக வேஷம் அணிந்து நிற்கும் வீரர்களில் சிறந்த சகதேவனைப் பார்த்து, பாண்டவா, நான் இன்னும் எப்படி உயிரோடு இருக்கிறேன்?