அஸுராஸ்தத்ர மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா கஸ்த்வமித்யப்யசோதயந்। ப்ரு'ஹஸ்பதிஸுதஶ்சாஹம் கச இத்யபிவிஶ்ருதஃ
அங்கே அசுரர்கள் என்னை பார்த்து, 'நீ யார்?' என்று கேட்டார்கள். நான் ப்ருஹஸ்பதியின் மகன், கச்சன் என்று பெயர் பெற்றவன் என்று சொன்னேன்.
இத்யுக்தமாத்ரே மாம் ஹத்வா பேஷீக்ரு'த்வா து தாநவாஃ। தத்த்வா ஶாலாவ்ரு'கேப்யஸ்து ஸுகம் ஜக்முஃ ஸ்வமாலயம்
அப்படிச் சொன்னவுடன், அசுரர்கள் என்னை கொன்று, உடலை நசுக்கி, அந்த உடல் துண்டுகளை நரி, ஓநாய் போன்ற விலங்குகளுக்கு கொடுத்து, மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் வீட்டிற்கு சென்றார்கள்.
ஆஹூதோ வித்யயா பத்ரே பார்கவேண மஹாத்மநா। த்வத்ஸமீபமிஹாயாதஃ கதம்சித்ப்ராப்தஜீவிதஃ
அப்பொழுது, பெரிய ஆன்மாவான ப்ருகுவின் வழிபாட்டால் அழைக்கப்பட்டு, நல்லவளே, நான் உன்னிடம் வந்து, எப்படியோ உயிர் திரும்பப் பெற்றேன்.
ஹதோऽஹமிதி சாசக்யௌ ப்ரு'ஷ்டோ ப்ராஹ்மணகந்யயா। ஸ புநர்தேவயாந்யோக்தஃ புஷ்பாண்யாஹர மே த்விஜ
பிராமணப் பெண் என்னை கேட்டபோது, 'நான் கொல்லப்பட்டேன்' என்று சொன்னேன். மறுபடியும் தேவயானி, 'பூக்கள் கொண்டு வா' என்று என்னிடம் கூறினாள்.
வநம் யயௌ கசோ விப்ரோ தத்ரு'ஶுர்தாநவாஶ்ச தம்। புநஸ்தம் பேஷயித்வா து ஸமுத்ராம்பஸ்யமிஶ்ரயந்
பிராமணன் கச்சன் காட்டிற்குப் போனான்; அங்கே அசுரர்கள் அவனை பார்த்தார்கள். மீண்டும் அவனை கொன்று நசுக்கி, கடல் நீரில் தூற்றினார்கள்.
சிரம் கதம் புநஃ கந்யா பித்ரே தம் ஸம்ந்யவேதயத்। விப்ரேண புநராஹூதோ வித்யயா குருதேஹஜஃ। புநராவ்ரு'த்ய தத்வ்ரு'த்தம் ந்யவேதயத தத்யதா
அவன் நீண்ட நேரம் திரும்பாததால், அந்த பெண் மீண்டும் தன் தந்தையிடம் சொன்னாள்; பிராமணன் ஆசானின் ஞானத்தால் மீண்டும் அழைக்கப்பட்டு, திரும்பி வந்ததும் நடந்ததை எல்லாம் சொன்னான்.
ததஸ்த்ரு'தீயம் ஹத்வா தம் தக்த்வா க்ரு'த்வா ச சூர்ணஶஃ। ப்ராயச்சந்ப்ராஹ்மணாயைவ ஸுராயாமஸுராஸ்ததா
பின்னர் மூன்றாவது முறையாக, அவனை கொன்று, எரித்து, தூளாக்கி, அந்த தூளை அசுரர்கள் பிராமணனுக்கும் தங்களுக்கும் குடிக்க வைத்தார்கள்.
அபிபத்ஸுரயா ஸார்தம் கசபஸ்ம ப்ரு'கூத்வஹஃ। ஸா ஸாயந்தநவேலாயாமகோபா காஃ ஸமாகதாஃ
பிருகுவின் வம்சத்தாரானவர், அசுரர்களுடன் சேர்ந்து கச்சனின் தூளை மதுவில் கலந்து குடித்தார். மாலை நேரத்தில், மாடுகளை மேய்ச்சியிலிருந்து மீண்டும் கொண்டு வந்தார்கள்.
தேவயாநீ ஶங்கமாநா த்ரு'ஷ்ட்வா பிதரமப்ரவீத்।' புஷ்பாஹாரஃ ப்ரேஷணக்ரு'த்கசஸ்தாத ந த்ரு'ஶ்யதே
தேவயானி சந்தேகமடைந்து, தந்தையிடம், 'அப்பா, பூக்கள் எடுக்க அனுப்பிய கச்சன் காணவில்லை' என்று சொன்னாள்.
வ்யக்தம் ஹதோ ம்ரு'தோ வாபி கசஸ்தாத பவிஷ்யதி। தம் விநா ந ச ஜீவேயம் கசம் ஸத்யம் ப்ரவீமி தே
'நிச்சயமாக, அப்பா, கச்சன் கொல்லப்பட்டிருக்கலாம் அல்லது இறந்திருக்கலாம்; அவனை இன்றி நான் உயிரோடிருக்க முடியாது. உமக்கு உண்மை சொல்கிறேன்.'
ஶ்ருத்வா புத்ரீவசஃ காவ்யோ மந்த்ரேணாஹூதவாந்கசம்। ஜ்ஞாத்வா பஹிஷ்டமஜ்ஞாத்வா ஸ்வகுக்ஷிஸ்தம் கசம் ந்ரு'ப
தன் மகளின் வார்த்தைகளை கேட்ட ப்ருகு, மந்திரத்தால் கச்சனை அழைத்தார்; அவன் வெளியிலிருக்கிறான் என்று அறியாமல், கச்சன் தன் வயிற்றுக்குள் இருப்பதை அறியாமல் இருந்தார், அரசே.
ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ஸுதஃ புத்ரி கசஃ ப்ரேதகதிம் கதஃ। வித்யயா ஜீவிதோऽப்யேவம் ஹந்யதே கரவாம கிம்
'மகளே, ப்ருஹஸ்பதியின் மகன் கச்சன் இறந்துவிட்டான்; ஞானத்தால் உயிர் திரும்பினாலும், மீண்டும் மீண்டும் அவனை கொன்றுவிடுகிறார்கள்—நாம் என்ன செய்யலாம்?'
மைவம் ஶுசோ மா ருத தேவயாநி ந த்வாத்ரு'ஶீ மர்த்யமநுப்ரஶோசதே। யஸ்யாஸ்தவ ப்ரஹ்ம ச ப்ராஹ்மணாஶ்ச ஸேந்த்ரா தேவா வஸவோऽதாஶ்விநௌ ச
'இப்படி கவலைப்படாதே, அழாதே தேவயானி. உன்னைப் போல் எவரும் இவ்வளவு துக்கப்பட மாட்டார்கள்; உன்னை பிரம்மா, பிராமணர்கள், இந்திரன், வசுக்கள், அசுவினிகள் எல்லோரும் நேசிக்கிறார்கள்.'
ஸுரத்விஷஶ்சைவ ஜகச்ச ஸர்வ- முபஸ்தாநே ஸந்நமந்தி ப்ரபாவாத்। அஶக்யோऽஸௌ ஜீவயிதும் த்விஜாதிஃ ஸம்ஜீவிதோ வத்யதே சைவ பூயஃ
'தேவர்களுக்கு எதிரிகள் கூட உன் முன்னிலையில் மரியாதையுடன் வணங்குகிறார்கள். அந்த இரண்டாவது பிறப்பை உடையவன் உயிர்ப்பிக்க முடியாது; உயிர் திரும்பினாலும், மீண்டும் கொல்லப்படுகிறான்.'
யஸ்யாங்கிரா வ்ரு'த்ததமஃ பிதாமஹோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஶ்சாபி பிதா தபோநிதிஃ। ரு'ஷேஃ புத்ரம் தமதோ வாபி பௌத்ரம் கதம் ந ஶோசேயமஹம் ந ருத்யாம்
'அங்கிரசு பெரியவர் அவருடைய பெரிய தாத்தா; தவம் நிறைந்த ப்ருஹஸ்பதி அவருடைய தந்தை. அப்படிப்பட்ட முனிவரின் மகன் அல்லது பேரனை நான் எப்படி துக்கப்படாமல், அழாமல் இருக்க முடியும்?'
ஸ ப்ரஹ்மசாரீ ச தபோதநஶ்ச ஸதோத்திதஃ கர்மஸு சைவ தக்ஷஃ। கசஸ்ய மார்கம் ப்ரதிபத்ஸ்யே ந போக்ஷ்யே ப்ரியோ ஹி மே தாத கசோऽபிரூபஃ
'அவன் தவசாலி, பிரம்மச்சாரி, எப்போதும் முயற்சியுடன், தன் கடமைகளில் திறமை வாய்ந்தவன். இனி நான் கச்சனின் பாதையை பின்பற்றுவேன், உணவு உண்ணமாட்டேன்; ஏனெனில், அழகான, எனக்கு மிகவும் பிடித்த கச்சன் இல்லாமல் போனான், அப்பா.'
கம் ப்ரஹ்மஹத்யா ந தஹேதபீந்த்ரம்
பிராமணனை கொன்ற பாவம் கூட இந்திரனை எரிக்காமல் விடுமா?
ஸம்சோதிதோ தேவயாந்யா மஹர்ஷிஃ புநராஹ்வயத்। ஸம்ரம்பேணைவ காவ்யோ ஹி ப்ரு'ஹஸ்பதிஸுதம் கசம்
தேவயானி தூண்டியதால் அந்த மகானாகிய முனிவர், கோபத்துடன், ப்ருஹஸ்பதியின் மகன் கச்சனை மீண்டும் அழைத்தார்.
கசோऽபி ராஜந்ஸ மஹாநுபாவோ வித்யாபலால்லப்தமதிர்மஹாத்மா।' குரோர்ஹி பீதோ வித்யயா சோபஹூதஃ। ஶநைர்வாக்யம் ஜடரே வ்யாஜஹார
அரசே, அந்த கச்சனும் பெரிய ஞானமும் வலிமையும் உடையவன். ஆசானை பயந்து, ஞானத்தின் சக்தியால் அழைக்கப்பட்டபோது, மெதுவாக வயிற்றுக்குள் இருந்து பேசினான்.
ப்ரஸீத பகவந்மஹ்யம் கசோऽஹமபிவாதயே। யதா பஹுமதஃ புத்ரஸ்ததா மந்யது மாம் பவாந்
அருமை பெருமான், தயை செய்யுங்கள். நான் கச்சன், உமக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறேன். உமக்கு மிகவும் பிடித்த மகனைப்போல் என்னையும் கருதுங்கள்.
தமப்ரவீத்கேந பதோபநீத- ஸ்த்வம் சோதரே திஷ்டஸி ப்ரூஹி விப்ர। அஸ்மிந்முஹூர்தே ஹ்யஸுராந்விநாஶ்ய கச்சாமி தேவாநஹமத்ய விப்ர
அவர், "எப்படி நீ இங்கு வந்தாய்? ஏன் என் வயிற்றில் இருக்கிறாய்? சொல்லு, பிராமணா! இப்போதே அசுரர்களை அழித்து, நான் தேவர்களிடம் போகிறேன்" என்றார்.
தவ ப்ரஸாதாந்ந ஜஹாதி மாம் ஸ்ம்ரு'திஃ ஸ்மராமி ஸர்வம் யச்ச யதா ச வ்ரு'த்தம்। நத்வேவம் ஸ்யாத்தபஸஃ ஸம்க்ஷயோ மே ததஃ க்லேஶம் கோரமிமம் ஸஹாமி
"உமது அருளால் எனக்கு ஞாபகம் குறையவில்லை; நடந்த அனைத்தையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். இல்லையென்றால் என் தவம் குறையும்; அதனால் இந்த கடும் வேதனையை சகிக்கிறேன்."
அஸுரைஃ ஸுராயாம் பவதோऽஸ்மி தத்தோ ஹத்வா தக்த்வா சூர்ணயித்வா ச காவ்ய। ப்ராஹ்மீம் மாயாம் சாஸுரீம் விப்ர மாயாம் த்வயி ஸ்திதே கதமேவாதிவர்தேத்
"அசுரர்கள் என்னை கொன்று, எரித்து, தூளாக்கி, தேவர்களின் பானத்தில் உமக்கு கொடுத்தார்கள், காவ்யா. பிராமண மாயையும் அசுர மாயையும், நீ இருப்பது போல் உன்னை மீற முடியுமா, பிராமணா?"
கிம் தே ப்ரியம் கரவாண்யத்ய வத்ஸே வதேந மே ஜீவிதம் ஸ்யாத்கசஸ்ய। நாந்யத்ர குக்ஷேர்மம பேதநேந த்ரு'ஶ்யேத்கசோ மத்கதோ தேவயாநி
"என் பிள்ளை, இன்று உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்? என்னால் உயிர் துறந்தால் கச்சன் வாழ முடியும்; என் வயிற்றை வெட்டி மட்டும் தான் உள்ளே இருக்கும் கச்சனை தேவயானி காண முடியும்."
த்வௌ மாம் ஶோகாவக்நிகல்பௌ தஹேதாம் கசஸ்ய நாஶஸ்தவ சைவோபகாதஃ। கசஸ்ய நாஶே மம ஶர்ம நாஸ்தி தவோபகாதே ஜீவிதும் நாஸ்மி ஶக்தா
"இரண்டு துயரங்கள், தீயைப் போல் என்னை எரித்துவிடும்: கச்சனின் மரணம், உன் அழிவு. கச்சன் அழிந்தால் எனக்கு சந்தோஷம் இல்லை; நீ பாதிக்கப்பட்டால் நான் உயிரோடு இருக்க முடியாது."
ஸம்ஸித்தரூபோऽஸி ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ஸுத யத்த்வாம் பக்தம் பஜதே தேவயாநீ। வித்யாமிமாம் ப்ராப்நுஹி ஜீவநீம் த்வம் ந சேதிந்த்ரஃ கசரூபீ த்வமத்ய
"ப்ருஹஸ்பதியின் மகனே, தேவயானி உன்னை பக்தியுடன் நாடுவதால் நீ சிறந்தவன். உயிரளிக்கும் இந்த ஞானத்தை அடை; இல்லையெனில் இன்று நீ கச்சன் உருவில் இந்திரனாகிவிடுவாய்."
ந நிவர்தேத்புநர்ஜீவந்கஶ்சிதந்யோ மமோதராத்। ப்ராஹ்மணம் வர்ஜயித்வைகம் தஸ்மாத்வித்யாமவாப்நுஹி
"என் வயிற்றில் இருந்து உயிரோடு திரும்பியவர் வேறு யாரும் இல்லை; பிராமணனைத் தவிர. அதனால், இந்த ஞானத்தை பெறு."
புத்ரோ பூத்வா பாவய பாவிதோ மா- மஸ்மத்தேஹாதுபநிஷ்க்ரம்ய தாத। ஸமீக்ஷேதா தர்மவதீமவேக்ஷாம் குரோஃ ஸகாஶாத்ப்ராப்ய வித்யாம் ஸவித்யஃ
"மகனாகி, என்னை மதிப்புடன் மதித்து, என் உடலிலிருந்து வெளியே வந்த பின், என் பிள்ளையே, தர்மத்துடன் நடந்து, ஆசானிடம் இருந்து ஞானம் பெற்று, அறிவுடன் இரு."
குரோஃ ஸகாஶாத்ஸமவாப்ய வித்யாம் பித்த்வா குக்ஷிம் நிர்விசக்ராம விப்ரஃ। கசோऽபிரூபஸ்தத்க்ஷணாத்ப்ராஹ்மணஸ்ய ஶுக்லாத்யயே பௌர்ணமாஸ்யாமிவேந்துஃ
ஆசானிடம் இருந்து ஞானம் பெற்ற பிறகு, அந்த பிராமணன் வயிற்றை வெட்டி வெளியே வந்தான்; அழகான கச்சன், அந்த கணத்தில், பிராமணனின் உடலில் இருந்து வளர்ந்த பௌர்ணமி நிலாவைப் போல் தோன்றினான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ச தம் பதிதம் ப்ரஹ்மராஶி- முத்தாபயாமாஸ ம்ரு'தம் கசோऽபி। வித்யாம் ஸித்தாம் தாமவாப்யாபிவாத்ய ததஃ கசஸ்தம் குருமித்யுவாச
அவரை விழுந்திருப்பதைப் பார்த்து, பிரம்ம சக்தி நிறைந்தவராக, கச்சன் அந்த இறந்தவரை உயிர்ப்பித்தான்; ஞானத்தை பெற்று வணங்கி, பின்னர் ஆசானிடம் பேசினான்.