ஸேயம் லக்ஷணஸம்பந்நா பூர்ணசந்த்ரநிபாநநா। ஸுரூபிணீ ஸுவதநா நேயம் யோக்யா பதா வதம் ।। 38
அவள் நல்ல குறியுடன், முகம் முழு நிலவுபோல் பிரகாசமாக, அழகும் நல்ல வடிவும் கொண்டவள்; இவளுக்கு காலால் தண்டனை கொடுப்பது சரியல்ல.
தேவதேவீவ ஸுபகா ஶக்ரதேவீவ ஶோபநா। அப்ஸரா இவ ஸாரூப்யாந்நேயம் யோக்யா பதா வதம் ।। 39
அவள் தேவர்களின் தேவிபோல் அழகானவள், இந்திரனின் மனைவிபோல் ஒளிவுமிக்கவள், அப்சரஸ்களுக்குச் சமமானவள்; இவளுக்கு காலால் தண்டனை கொடுப்பது பொருந்தாது.
இதி ஸ்மாபூஜஸம்ஸ்தத்ர க்ரு'ஷ்ணாம் ப்ரேக்ஷ்ய ஸபாஸதஃ ।। 40
இவ்வாறு கண்ணையைப் பார்த்து, அந்தச் சபையினர் அவளை மதித்து கௌரவித்தார்கள்.
ஸா விநிஃஶ்வஸ்ய ஸுஶ்ரோணீ பூமாவந்தர்முகீ ஸ்திதா। தூஷ்ணீமாஸீத்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா விவக்ஷந்தம் யுதிஷ்டிரம் ।। 41
அழகிய இடுப்புடையவள், ஆழமாக மூச்சுவிட்டு, தரையில் உட்கார்ந்து, முகத்தை உள்ளே திருப்பி, யுதிஷ்டிரன் பேச விரும்புவதைப் பார்த்து அமைதியாக இருந்தாள்.
யுதிஷ்டிரஸ்ய கோபாத்து லலாடே ஸ்வேத ஆஸ்ரவத்। அப்ரவீத்தர்மபுத்ரோऽத ஸைரந்த்ரீம் மஹிஷீம் ப்ரியாம் । க்ரு'ஷ்ணாம் தத்ர ந்ரு'பாப்யாஶே பரிவ்ராஜகரூபத்ரு'த் ।। 42
யுதிஷ்டிரனுக்கு கோபம் வந்து, நெற்றியில் வியர்வை சொட்டியது. பிறகு தர்மபுத்திரன், அரசரருகே தவசியாக இருந்த தனது அன்பு மனைவி சைரந்திரியான கண்ணையிடம் பேசினான்.
கச்ச ஸைரந்த்ரி மா பைஸ்த்வம் ஸுதேஷ்ணாயா நிவேஶநம் । ராஜா ஹ்யயம் தர்மஶீலோ விராடஃ பரலோகபீஃ । யதஸ்த்வாம் ந பரித்ராதி ஸத்யே தர்மபதே ஸ்திதஃ ।। 43
சைரந்திரி, பயப்படாமல், சுதேஷ்ணாவின் அரண்மனைக்கு செல். இந்த விராடன் நல்லவன், மறுபிறப்பை பயப்படும் அரசன்; உன்னை அவர் காப்பாற்றவில்லை என்றாலும், அவர் உண்மை மற்றும் தர்ம பாதையில் நிற்கிறான்.
பர்தாரமநுருந்தந்த்யஃ க்லிஶ்யந்தே வீரபத்நயஃ। ஶுஶ்ரூஷயா க்லிஶ்யமாநாஃ பதிலோகம் ஜயந்த்யுத ।। 44
கணவரை அன்புடன் சேவை செய்யும் வீரர்களின் மனைவிகள் துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்; ஆனால் அன்போடு சேவை செய்வதால், அவர்கள் கணவர்களின் உலகை வெல்லுகிறார்கள்.
மந்யே ந காலஃ க்ரோதஸ்ய பஶ்யந்தி பதயஸ்தவ। தேந த்வாம் நாபிதாவந்தி கந்தர்வாஃ ஸூர்யவர்சஸஃ ।। 45
இப்போது கோபிக்க வேண்டிய நேரம் இல்லை என்று நினைக்கிறேன்; உன் கணவர்கள் உன்னைப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். அதனால் சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கும் கந்தர்வர்கள் உன்னிடம் விரைந்து வரவில்லை.
ஶ்ரூயந்தாம் தே ஸுகேஶாந்தே மோக்ஷதர்மாஶ்ரயாஃ கதாஃ। யதா தர்மஃ குலஸ்த்ரீணாம் த்ரு'ஷ்டோ தர்மாநுரோதநாத் ।। 46
அழகிய கூந்தலையுடையவளே, இப்போது நீ விடுதலை தரும் தர்மக் கதைகளை கவனமாகக் கேள். உயர்ந்த குடும்ப பெண்கள் தர்மத்திற்கு ஏற்ப எப்படி நடக்க வேண்டும் என்பதை இவை விளக்குகின்றன.
நாஸ்தி யஜ்ஞஃ ஸ்த்ரியாஃ கஶ்சிந்ந ஶ்ராத்தம் நாப்யுபோஷணம்। யா து பர்தாரி ஶுஶ்ரூஷா ஸா ஸ்வர்காயாபிஜாயதே ।। 47
பெண்களுக்கு யாகம், பித்ரு தர்ப்பணம், நோன்பு என்பன இல்லை; ஆனால் கணவனை உண்மையுடன் சேவிப்பது அவளுக்கு சொர்க்கம் தரும்.
பிதா ரக்ஷதி கௌமாரே பர்தா ரக்ஷதி யௌவநே। புத்ரஸ்து ஸ்தாவிரே பாவே ந ஸ்த்ரீ ஸ்வாதந்த்ர்யமர்ஹதி ।। 48
சிறுவயதில் தந்தை, இளமையில் கணவன், முதுமையில் மகன் பெண்ணை காப்பாற்றுகிறான்; பெண் தனக்குத் தனியே செயல்படக் கூடாது.
பீரு பர்த்ரு'பயாத்பத்ந்யோ ந க்ருத்யந்தி கதாசந। பஹுபிஶ்ச பரிக்லேஶைரவஜ்ஞாதாஶ்ச ஶத்ருபிஃ । அநந்யபாவாஃ ஶுத்தாஶ்ச புண்யலோகம் ஜயந்த்யுத ।। 49
கணவனுக்குப் பயந்து மனைவிகள் கோபப்படுவதில்லை; எதிரிகள் பல துன்பம் கொடுத்தாலும், அவமதித்தாலும், மனம் ஒன்றாகத் தூய்மையுடன் இருப்பவர்கள் நன்மைமிக்க உலகை அடைவார்கள்.
ந க்ரோதகாலம் நியதம் பஶ்யந்தி பதயஸ்தவ। ந க்ருத்தாந்ப்ரதியாயாத்வை பதீம்ஸ்தே வ்ரு'த்ரஹா அபி। தேந த்வாம் நாபிதாவந்தி கந்தர்வாஃ காமரூபிணஃ ।। 50
உன் கணவர்கள் எப்போது கோபப்பட வேண்டும் என்று அறியமாட்டார்கள்; விற்றிரனை வென்றவர்களும் கோபத்தில் மனைவியரிடம் செல்லமாட்டார்கள். அதனால் தான் உருவம் மாற்றும் கந்தர்வர்கள் உன்னை அணுக மாட்டார்கள்.
யதி தே ஸமயஃ கஶ்சித்க்ரு'தோ ஹ்யாயதலோசநே। தம் ஸ்மரஸ்வ க்ஷமாஶீலே க்ஷமா தர்மோ ஹ்யநுத்தமஃ ।। 51
உனக்கு ஏதேனும் ஒரு உடன்பாடு இருந்தால், அகன்ற கண்களையுடையவளே, அதை நினைவில் வை; பொறுமை உடையவளே, பொறுமை உயர்ந்த தர்மம்.
க்ஷமா தர்மஃ க்ஷமா ஸத்யம் க்ஷமா தாநம் க்ஷமா தபஃ। க்ஷமாவதாமயம் லோகஃ பரலோகஃ க்ஷமாவதாம்ம் ।। 52
பொறுமையே தர்மம், பொறுமையே சத்தியம், பொறுமையே தானம், பொறுமையே தவம்; இந்த உலகமும் மறுமையும் பொறுமையுள்ளவர்களுக்கே சொந்தம்.
த்வ்யம்ஶிநோ த்வாதஶாங்கஸ்ய சதுர்விம்ஶதிபர்வணஃ। கஸ்த்ரிஷஷ்டிஶதாரஸ்ய மாஸோநஸ்யாக்ஷமீ பவேத்।। 53
பன்னிரு அங்கங்களும் இருபத்து நான்கு பகுதிகளும் அறுபத்து மூன்று நூறு நாட்களும் கொண்ட ஆண்டை பொறுமை இல்லாமல் யார் தாங்க முடியும்?
கச்ச ஸைரந்த்ரி கந்தர்வாஃ கரிஷ்யந்தி தவ ப்ரியம்। வ்யபநேஷ்யந்தி தே துஃகம் யேந தே விப்ரியம் க்ரு'தம் ।। 54
போ, சைரந்தரி; கந்தர்வர்கள் உனக்கு பிடித்ததைச் செய்வார்கள்; உனக்கு ஏற்பட்ட துன்பத்தை அவர்கள் நீக்குவார்கள்.
இத்யேவமுக்தே திஷ்டந்தீம் புநரேவாஹ தர்மராட்। விக்நம் கரோஷி வை பத்ரே தீவ்யதாம் ராஜஸம்ஸதி ।। 55
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அவள் அங்கே நின்றபடியே இருந்தாள். தர்மராஜன் மீண்டும் சொன்னான்: 'மென்மையானவளே, நீ அரசரசவையில் நடக்கும் சூதாட்டத்திற்கு தடையாக இருக்கிறாய்.'
தஸ்மாத்த்வமபி ஸுஶ்ரோணி ஶைலூஷீவ விபாஸி நஃ। ஏவமுக்தா து ஸா பர்த்ரா ஸமுத்வீக்ஷ்யாப்ரவீதிதம் ।। 56
அதனால், அழகான இடுப்பையுடையவளே, நீ எங்களுக்கு நாடக நடிகை போலத் தெரிகிறாய். கணவன் இவ்வாறு கூற, அவள் மேலே பார்த்து இவ்வாறு சொன்னாள்.
ஸத்யமுக்தம் த்வயா வித்வஞ்ஶைலூஷீம் வித்தி மாம் புநஃ। ஶைலூஷகஸ்ய தஸ்யாஹம் யேஷாம் ஜ்யேஷ்டோऽக்ஷகோவிதஃ ।। 57
நீ சொன்னது உண்மை, அறிவாளியே; என்னை மீண்டும் நாடக நடிகை என்று அறிந்து கொள்; எங்கள் குடும்பத்தில் மூத்தவர் சூதாட்டத்தில் வல்லவர்.
ஏவமுக்த்வா வராரோஹா பரிம்ரு'ஜ்யாநநம் ஶுபம்। கேஶாந்விமுக்தாந்ஸம்யம்ய ருதிரேண ஸமுக்ஷிதாந் ।। 58
இவ்வாறு கூறிய பின், அழகிய உருவமுள்ள அவள் தனது முகத்தைத் துடைத்து, இரத்தம் படிந்த சிதறிய கூந்தலைச் சீரமைத்தாள்.
பாம்ஸுகுண்டிதஸர்வாங்கீ கஜராஜவதூரிவ। ப்ரதஸ்தே நாகநாஸோரூர்பர்துராஜ்ஞாய ஶாஸநம் ।। 59
முழு உடலும் மண்ணில் அழுக்காகி, யானையின் ராணிபைப் போல், யானை தும்பிக்கையையொத்த தொடையுடன், கணவனின் கட்டளையை ஏற்று நடந்தாள்.
விமுக்தா ம்ரு'கஶாவாக்ஷீ நிரந்தரபயோதரா। ப்ரபா நக்ஷத்ரராஜஸ்ய காலமேகைரிவாவ்ரு'தா ।। 60
மான் கன்றுபோல் கண்கள், வெளிப்படையான மார்பகங்கள், இருள் மேகங்கள் மறைக்கும் நிலவொளியைப் போல அவள் ஒளிர்ந்தாள்.
யஸ்யார்தே பாண்டவேயாஸ்து த்யஜேயுரபி ஜீவிதம்। தாம் தே த்ரு'ஷ்ட்வா ததா க்ரு'ஷ்ணாம் க்ஷமிணோ தர்மசாரிணஃ। ஸமயம் நாதிவர்தந்தே வேலாமிவ மஹோததிஃ ।। 61
பாண்டவர்கள் உயிரையே விட்டுவிடத் தயாராக இருப்பவளுக்காக, அந்த கிருஷ்ணையை அப்படி பார்த்தும், பொறுமையுள்ள தர்மநெறி கடைப்பிடிப்பவர்கள் தங்கள் சத்தியத்தை மீறவில்லை; பெருங்கடல் கரையை மீறாதது போல்.
ஸா ப்ரவிஶ்ய ப்ரவேபந்தீ ஸுதேஷ்ணாயா நிவேஶநம்। ருதந்தீ சாருஸர்வாங்கீ தஸ்யாஸ்தஸ்தாவதாக்ரதஃ ।। 62
அவள் நடுங்கி அழுதபடி, சுதேஷ்ணாவின் இல்லத்திற்குள் சென்று, அழகிய உருவத்துடன் அவளுக்கு முன்பாக நின்றாள்.
தாமுவாச விராடஸ்ய மஹிஷீ ஶாட்யமாஸ்திதா। கிமிதம் பத்மஸம்காஶம் ஸுதந்தோஷ்டாக்ஷிநாஸிகம் ।। 63
விராடனின் மகிஷி கடுமையாகப் பேசினாள்: 'இது என்ன? தாமரை போன்ற உதடு, கண்கள், மூக்கையுடையவளே!' என்று கேட்டாள்.
ருதந்த்யா அவம்ரு'ஷ்டாஸ்ரம் பூர்ணேந்துஸமவர்சஸம்। பிம்போஷ்டம் க்ரு'ஷ்ணதாராப்யாமத்யந்தருசிரப்ரபம்। நயநாப்யாமஜிஹ்யாப்யாம் முகம் தே முஞ்சதே ஜலம் ।। 64
நீ அழுகிறாய், உன் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் சிதறி விழுகிறது; அது முழு சந்திரனைப் போல ஒளிர்கிறது. உன் உதடுகள் பிம்ப பழம் போல் சிவப்பாக, கண்கள் கருப்பு நட்சத்திரங்களைப் போல் இருண்டு, வாயிலிருந்து நீர் சொட்டுகிறது; அதனால் உன் முகம் மேலும் பிரகாசமாகிறது.
கஸ்த்வாऽவதீத்வராரோஹே கஸ்மாத்ரோதிஷி ஶோபநே। கோ விப்ரயுஜ்யதே தாரைஃ ஸபுத்ரைஃ ஸஹபாந்தவைஃ ।। 65
அழகியவளே, உன்னை யார் துன்புறுத்தினார்? ஏன் நீ அழுகிறாய்? யார் தன் மனைவி, பிள்ளைகள், உறவினர்களை பிரிந்து விட்டார்?
கஸ்யாத்ய ராஜா குபிதோ வதமாஜ்ஞாபயிஷ்யதி। ப்ரூஹி கிம் தே ப்ரியம் கர்ம கம் த்யஜே காதயாமி வா ।। 66
இன்று யாருக்கு ராஜா கோபித்து, தண்டனை செய்ய உத்தரவிடுவார்? உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று சொல்; யாரை விட்டு விலக வேண்டும், யாரை கொல்ல வேண்டும் என்று சொல்.
தாம் நிஃஶ்வஸ்யாப்ரவீத்க்ரு'ஷ்ணா ஜாநந்தீ நாம ப்ரு'ச்சஸி। ப்ராதுஸ்த்வம் மாமநுப்ரேஷ்ய கிமேவம் ஹி விகத்தஸே ।। 67
கிருஷ்ணை ஆழமாக மூச்சுவிட்டு, "நீ என் பெயரைத் தெரிந்தும் கேட்கிறாய். என் சகோதரனால் என்னை அனுப்பி வைத்துவிட்டு, இப்படி பெருமை பேசுவது ஏன்?" என்று பதிலளித்தாள்.