தேந கச்சதி ஸம்ஸர்கம் ஸ்வர்காய நரகாய வா। ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் வாऽபி க்ரு'த்வா மோஹேந மாநவஃ । பஶ்சாத்தாபேந தப்யேத ஸ்வபுத்த்யா மரணம் கதஃ ।। 62
இவ்வாறு, மனிதன் அறியாமையால் நல்லதும் கெட்டதும் செய்து, பிறகு வருத்தத்தில் சிக்கி, இறப்புக்குப் பிறகு தன் அறிவின்படி வினைப்பயனை அனுபவிக்கிறான்; சுவர்க்கத்திற்கோ நரகத்திற்கோ செல்கிறான்.
ஏவமுக்த்வா பரம் வாக்யம் விஸஸர்ஜ ஶதக்ரதும்। ஶக்ரோப்யாப்ரு'ச்ச்ய ப்ரஹ்மாணம் தேவராஜ்யமபாலயத் ।। 63
இவ்வாறு கூறி, பிரம்மா சதக்ரதுவை அனுப்பினார்; பின்னர் இந்திரன் பிரம்மாவை வணங்கி, தேவராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தான்.
யதோக்தம் தேவராஜேந ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா। ததா த்வமபி ராஜேந்த்ர கார்யாகார்யே ஸ்திரோ பவ ।। 64
தேவராஜாவும் பரமெஸ்டியும் கூறியது போல, நீயும் அரசர்களின் தலைவனே, செய்ய வேண்டியது, செய்யக்கூடாதது என்ற உண்மையில் உறுதியாக இரு.
ஏவம் விலபமாநாயாம் பாஞ்சால்யாம் மத்ஸ்யபுங்கவஃ। அஶக்தஃ கீசகம் தத்ர ஶாஸிதும் பலதர்பிதம் । விராடராஜஃ மூதம் து ஸாந்த்வேநைவ ந்யவாரயத் ।। 1
பாஞ்சாலி இவ்வாறு வருந்திக் கொண்டிருக்க, மச்சியரின் தலைவன், கீசகனை வலியால் அடக்க முடியாமல், மிருதுவாகவே சமாதானம் செய்து விராடன் தடுக்க முயன்றான்.
கீசகம் மத்ஸ்யராஜேந க்ரு'தாகஸமநிந்திதா। நாபராதாநுரூபேண தண்டேந ப்ரதிபாதிதம் ।। 2
கீசகன் குற்றம் செய்திருந்தாலும், மச்சியரின் அரசன் அவனுக்கு குற்றத்திற்கு ஏற்ற தண்டனை வழங்கவில்லை.
பாஞ்சாலராஜஸ்ய ஸுதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுரஸுதோபமா। தர்மஜ்ஞா வ்யவஹாராணாம் கீசகே க்ரு'தகில்பிஷே । புநஃ ப்ரோவாச ராஜாநம் ஸ்மரந்தீ தர்மமுத்தமம் ।। 3
பாஞ்சால நாட்டரசரின் மகள், தேவர்களுக்குச் சமமான அழகுடன், நீதியை அறிந்தவளாக, கீசகன் தவறு செய்ததைப் பார்த்து, உயர்ந்த தர்மத்தை நினைத்து மீண்டும் அரசனை நோக்கி உரையாடினாள்.
ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ச வராரோஹா ஸர்வாம்ஸ்தத்ர ஸபாஸதஃ। ராஜாநுவர்தநபராந்கீசகம் ச க்ரு'தாகஸம்। விராடம் சாஹ பாஞ்சாலீ துஃகேநாவிஷ்டசேதநா ।। 4
அழகிய பெண்ணையும், அங்கிருந்த அனைவரும் அரசனுக்கும் கீசகனுக்கும் ஆதரவாக இருந்ததைப் பார்த்து, பாஞ்சாலி துயரத்தில் மூழ்கி விராடனை நோக்கி பேசினாள்.
ந ராஜந்ராஜவத்கிம்சித்ஸமாசரஸி கீசகே। தஸ்யூநாமிவ தே தர்மோ ந ஸத்ஸு பரிவர்ததே।। 5
அரசே, கீசகனை நீ அரசருக்கேற்றபடி நடத்தவில்லை; உன் நடத்தை கொள்ளையர்களைப் போல உள்ளது, நல்லவர்களிடையே உன் தர்மம் நிலைநிறைவதில்லை.
ந கீசகஃ ஸ்வதர்மஸ்தோ ந ச மத்ஸ்யஃ கதம்சந। ஸபாஸதோऽப்யதர்மஜ்ஞா ய இமம் பர்யுபாஸதே।। 6
கீசகனும் தன் தர்மத்தில் இல்லை, மச்சியரின் அரசனும் இல்லை; நீதியை அறியாத சபை உறுப்பினர்களும் அவனை ஆதரிக்கிறார்கள்.
ந தர்மம் கீசகோ வேத்தி ராஜப்ரு'த்யாஸ்ததைவ ச। ந ராஜா விநயம் ப்ரூதே அமாத்யாஶ்ச ந ஜாநதே ।। 7
கீசகனும், அரசனின் ஊழியர்களும் தர்மத்தை அறியவில்லை; அரசனும் ஒழுக்கத்தைப் பேசவில்லை, அமைச்சர்களும் அதை புரிந்துகொள்வதில்லை.
நோபாலபே த்வாம் ந்ரு'பதே விராடம் ந்ரு'பஸம்ஸதி। நாஹமேதேந யுக்தா வை ஹந்தும் மாத்ஸ்ய தவாந்திகே ।। 8
நான் உன்னை, அரசர் விராடா, சபையில் குறை கூறவில்லை; உன் முன்னிலையில் இந்த மச்சியனை கொல்லவும் எனக்குச் சாத்தியமில்லை.
ஸபாஸதஸ்து பஶ்யந்து கீசகம் தர்மலங்கிநம்। விராடந்ரு'பதே பஶ்ய மாமநாதாமநாகஸம் ।। 9
சபை உறுப்பினர்கள் தர்மத்தை மீறிய கீசகனை பார்ப்பார்கள்; விராடா, அரசனே, என்னைத் தவறில்லாதவளாகவும், பாதுகாவலர் இல்லாதவளாகவும் காணும்.
ந ஸாம பலதே துஷ்டே துஷ்டே தண்டஃ ப்ரயுஜ்யதே ।। 10
தீயவர்களிடம் சமாதானம் பலிக்காது; தீயவர்களுக்கு தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும்.
அதண்ட்யாந்தண்டயந்ராஜா தண்ட்யாம்ஶ்சைவாப்யதண்டயந்। ஸ ராஜா ந பவேல்லோகே ராஜஶப்தஸ்ய பாஜநம் ।। 11
தண்டிக்க வேண்டாதவர்களை தண்டித்து, தண்டிக்க வேண்டியவர்களை தண்டிக்காத அரசன், உலகில் 'அரசன்' என்ற பெயருக்கு உரியவராக கருதப்படமாட்டான்.
தீநாந்தக்ரு'பணாஶக்தபங்குகுப்ஜஜடாதிகாந்। அநாதபாலவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச புருஷாந்வா ஸ்த்ரியோऽபி வா । துஷ்டசோராபிபூதாம்ஶ்ச பாலயேதவநீபதிஃ ।। 12
பிச்சைபோடும் ஏழைகள், குருடர்கள், துன்புறுபவர்கள், பலவீனர்கள், ஊனமுள்ளவர்கள், குனிகள், அறிவு குறைபாடுடையவர்கள், ஆதரவற்றவர்கள், குழந்தைகள், முதியவர்கள், தீய திருடர்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஆகிய ஆண்கள், பெண்கள் யாராக இருந்தாலும், அவர்களை நிலத்தின் ஆண்டவன் பாதுகாக்க வேண்டும்.
அநாதாநாம் ச நாதஃ ஸ்யாதபித்ரூ'ணாம் பிதா ந்ரு'பஃ । மாதா பவேதமாத்ரூ'ணாமகுரூணாம் குருர்பவேத்। அகதீநாம் கதீ ராஜா ந்ரு'ணாம் ராஜா பராயணம் ।। 13
ஆதரவற்றவர்களுக்கு அரசன் ஆதரவாக இருக்க வேண்டும்; தந்தைக்கு தந்தை, தாய்க்கு தாய், ஆசான்களுக்கு ஆசான்; வழியில்லாதவர்களுக்கு அரசன் வழி, மக்களுக்கு அரசன் இறுதி நம்பிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.
விஶேஷதஃ பரைர்துஷ்டைஃ பராம்ரு'ஷ்டம் நரோத்தமஃ। ஸ்த்ரியம் ஸாத்வீமநாதாம் ச பாலயேத்ஸ்வஸுதாமிவ ।। 14
மிகவும் தீயவர்களால் நல்லொழுக்கமுள்ள, ஆதரவற்ற பெண் பாதிக்கப்பட்டால், சிறந்த மனிதன் அவளைக் கண்ணின் மைந்தையைப் போல பாதுகாக்க வேண்டும்.
த்வத்க்ரு'ஹாவஸதிம் ராஜந்நேதாவத்காலபர்யயம்। அதிகாம் த்வத்ஸுதாயாஶ்ச பஶ்ய மாம் கீசகாஹதாம் ।। 15
உங்கள் வீட்டில் வசிக்கும் எனக்கு, அரசனாகிய நீங்கள், உங்கள் மகளுக்கு அளிக்கும் பாதுகாப்பை குறைந்தது அளவாவது வழங்க வேண்டும்; இப்போது என்னை, கீசகன் அடித்ததைக் காணுங்கள்.
பரோக்ஷம் நாபிஜாநாமி விக்ரஹம் யுவயோரஹம்। அர்ததத்த்வமவிஜ்ஞாய கிம் ஸ்யாதகுஶலம் மம ।। 16
உங்கள் இருவருக்குள்ளே உண்மையான பகைமை என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது; உண்மை நிலை அறியாமல் என்னை எவ்வாறு தீமை எட்டும்?
யேஷாம் ந வைரீ ஸ்வபிதி பதா பூமிமுபஸ்ப்ரு'ஶந்। தேஷாம் மாம் மாநிநீம் பார்யாம் ஸூதபுத்ரஃ பதாऽவதீத் ।। 17
எதிரிகள் தூங்காமல், காலால் பூமியைத் தொடும் வீரர்களின் பெருமைமிக்க மனைவியான என்னை, அந்த சாரதியின் மகன் காலால் அடித்தான்.
யே ச தத்யுர்ந யாசேயுர்ப்ரஹ்மண்யாஃ ஸத்யவாதிநஃ। யேஷாம் துந்துபிநிர்கோஷோ ஜ்யாகோஷஃ ஶ்ரூயதே ப்ரு'ஶம்। தேஷாம் மாம் தயிதாம் பார்யாம் ஸூதபுத்ரஃ பதாऽவதீத் ।। 18
யாரிடம் கேட்டாலும் தருவார்கள், பிராமணர்களையும் சத்தியத்தையும் மதிப்பவர்கள், அவர்களது பறை ஓசையும் வில் நாண் ஒலியும் முழங்கும் வீரர்களின் அன்பு மனைவியான என்னை, அந்த சாரதியின் மகன் காலால் அடித்தான்.
தேஜஸ்விநஸ்ததா க்ஷாந்தா பலவந்தஶ்ச மாநிநஃ। மஹேஷ்வாஸா ரணே ஶூரா கர்விதா மாநதத்பராஃ। தேஷாம் மாம் மாநிநீம் பார்யாம் ஸூதபுத்ரஃ பதாऽவதீத் ।। 19
ஒளிவீசும், பொறுமைமிக்க, வலிமைமிக்க, பெருமை கொண்ட, பெரிய வில்லாளிகள், போரில் வீரர்கள், மரியாதையை விரும்பும் மக்களின் பெருமைமிக்க மனைவியான என்னை, அந்த சாரதியின் மகன் காலால் அடித்தான்.
ஸர்வலோகமிமம் ஹந்யுர்யதி க்ருத்தா மஹாபலாஃ। தேஷாம் மாம் தயிதாம் பார்யாம் ஸூதபுத்ரஃ பதாऽவதீத் ।। 20
கோபமுற்றால் இந்த உலகையே அழிக்கக்கூடிய பெரிய வலிமை உடையவர்களின் அன்பு மனைவியான என்னை, அந்த சாரதியின் மகன் காலால் அடித்தான்.
யேஷாம் நாஸ்தி ஸமஃ கஶ்சித்வீர்யே ஸத்யே பலே தமே। தேஷாம் மாம் தயிதாம் பார்யாம் ஸூதபுத்ரஃ பதாऽவதீத் ।। 21
வீரம், சத்தியம், வலிமை, அடக்கம் இவற்றில் யாரும் சமம் இல்லாதவர்களின் அன்பு மனைவியான என்னை, அந்த சாரதியின் மகன் காலால் அடித்தான்.
யேஷாம் ந ஸத்ரு'ஶஃ கஶ்சித்தநாத்யைர்புவி மாநவஃ। தேஷாம் மாம் தயிதாம் பார்யாம் ஸூதபுத்ரஃ பதாऽவதீத் ।। 22
செல்வம் முதலிய எல்லாவற்றிலும் யாரும் சமம் இல்லாதவர்களின் அன்பு மனைவியான என்னை, அந்த சாரதியின் மகன் காலால் அடித்தான்.
தவாக்ரதோ விஶேஷேண ப்ரஜாநாம் ச ஹிதைஷிணஃ। பஶ்யதோ நிஹதா ராஜம்ஸ்தேநேஹ ஜகதீபதே ।। 23
பிரஜைகளின் நலனைக் கருதும் அரசனாகிய நீர் முன்னிலையில், நீர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அந்த மனிதன் என்னை இங்கே அடித்தான், பூமியின் ஆண்டவனே.
ஶரணம் யே ப்ரபந்நாநாம் பவந்தி ஶரணார்திநாம்। சரந்தி லோகே ப்ரச்சந்நாஃ க்வநு தேऽத்ய மஹாபலாஃ ।। 24
அடைக்கலம் தேடும் அனைவருக்கும் அடைக்கலமாக இருப்பவர்கள், பாதுகாப்பு தருபவர்கள், அந்த பெரிய வலிமை உடையவர்கள் இன்று எங்கே, உலகில் மறைந்து திரிகின்றார்கள்?
கதம் தே ஸூதபுத்ரேண வத்யமாநாம் ப்ரியாம் ஸதீம்। மர்ஷயந்தி யதா க்லீபா பலவந்தோऽதிதேஜஸஃ ।। 25
அந்த சக்தி மிகுந்த, பெரும் ஒளிவீசும் வீரர்கள், தங்கள் அன்பு மனைவியான நல்லொழுக்கமுள்ள என்னை, சாரதியின் மகன் தாக்கும்போது, எப்படி பொறுத்துக்கொள்கிறார்கள்?
க்வநு தேஷாமமர்ஷஶ்ச வீர்யம் தேஷாம் ச தத்பலம்। ந பரீப்ஸந்தி யே பார்யாம் வத்யமாநாம் துராத்மாநா ।। 26
தீயவன் தாக்கும் போது தங்கள் மனைவியை காப்பாற்ற முன்வராதவர்களுக்கு, அந்த ஆத்திரம் எங்கே, அந்த வலிமை எங்கே?
மயாऽபி ஶக்யம் கிம் கர்தும் விராடே தர்மதூஷணே। மாம் மர்ஷம்யதி யஃ பஶ்யந்வத்யமாநாமநாகஸம் ।। 27
விராட நாட்டில், தர்மம் கெடுக்கும் இடத்தில், குற்றமற்ற என்னை தாக்கும்போது பார்த்தும் பொறுத்துக்கொள்பவனிடம் நான் என்ன செய்ய முடியும்?