ஏவம் ஸ ஸுபஹூந்மல்லாந்புருஷாம்ஶ்ச மஹாபலாந் । விநிக்நந்மத்ஸ்யராஜஸ்ய ப்ரீதிமாஹரதுத்தமாம் ।। 55
இவ்வாறு பல வலிமைமிக்க மல்யுத்தக்காரர்களையும் ஆண்களையும் வென்று, அவன் மச்ச நாட்டின் அரசருக்கு பேரானந்தத்தை அளித்தான்.
யதாऽஸ்ய துல்யஃ புருஷோ ந கஶ்சிதத்ர வித்யதே । ததோ வ்யாக்ரைஶ்ச ஸிம்ஹைஶ்ச த்விரதைஶ்சாப்யயோதயத் ।। 56
அங்கே அவனுக்கு சமமான ஆள் எவரும் இல்லையென்று தெரிந்ததும், புலிகள், சிங்கங்கள், யானைகளோடும் அவன் போரிட்டான்.
விராடேந ப்ரதத்தாநி சித்ராணி விவிதாநி ச। ஸ்திதேப்யஃ புருஷேப்யஶ்ச தத்த்வா த்ரவ்யாணி ஜக்மிவாந் ।। 57
விராடன் அங்கே இருந்த ஆண்களுக்கு பல வகையான அழகான பரிசுகளை வழங்கி, செல்வங்களும் கொடுத்து, பின்னர் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.
புநரந்தஃபுரகதஃ ஸ்த்ரீணாம் மத்யே வ்ரு'கோதரஃ। யோத்யதே ஸ விராடஸ்ய கஜைஃ ஸிம்ஹைர்மஹாபலைஃ ।। 58
வ்ருகோதரன் மீண்டும் அந்தரங்க மாளிகைக்குள் சென்று, பெண்கள் நடுவில் விராடனுடைய வலிமைமிக்க யானைகளும் சிங்கங்களும் எதிர்த்து போரிட்டான்.
பீபத்ஸுரபி கீதேந ந்ரு'த்தேநாபி ச பாண்டவஃ। விராடம் தோஷயாமாஸ ஸர்வாஶ்சாந்தஃபுரஸ்த்ரியஃ ।। 59
பாண்டவரான பீமசேனன் பாடலும் நடனமும் செய்து விராடனையும் அந்தரங்க மாளிகையின் அனைத்து பெண்களையும் மகிழ்வித்தான்.
அஶ்வைர்விநீதைர்ஜவநைஸ்தத்ரதத்ர ஸமாகதஃ। தோபயாமாஸ ராஜாநம் நகுலோ ந்ரு'பஸத்தமம்। தஸ்மை ப்ரதேயம் ப்ராயச்சத்ப்ரீதோ ராஜா தநம் பஹு ।। 60
நகுலன் பல இடங்களில் இருந்து வேகமாகவும் நன்றாக பயிற்சி பெற்ற குதிரைகளை சேர்த்து, அந்த உயரிய அரசரிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தான்; மகிழ்ந்த அரசன் அவனுக்கு நிறைய செல்வம் வழங்கினான்.
விநீதாந்வ்ரு'பபாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹதேவஸ்ய சாபிதஃ। தநம் ததௌ பஹுவிதம் விராடஃ புருஷர்ஷபஃ ।। 61
சகதேவன் கொண்டு வந்த நன்றாக பயிற்சி பெற்ற குதிரைகளை பார்த்த அரசர் விராடன், அவனுக்கு பலவகையான செல்வங்களை அளித்தான்.
த்ரௌபதீ ப்ரேக்ஷ்ய தாந்ஸர்வாந்க்லிஶ்யமாநாந்மஹாரதாந் । நாதிப்ரீதமநா ராஜந்நிஶ்வாஸபரமாऽபவத் ।। 62
அந்த மகா ரதர்களெல்லாம் துன்பப்படுவதை திரௌபதி பார்த்தபோது, அவளுடைய மனம் அதிக மகிழ்ச்சியடையவில்லை, அரசா; ஆழ்ந்த கவலையில் மூழ்கினாள்.
ஏவம் தே ந்யவஸம்ஸ்தத்ர ப்ரச்சந்நாஃ புருஷர்ஷபாஃ । கர்மாணி தஸ்ய குர்வாணா விராடந்ரு'பதேஸ்ததா ।। 63
அந்த பெரியவர்கள் எல்லாம் அங்கே மறைந்து வாழ்ந்தார்கள்; விராடன் அரசருக்காக வேலைகளை செய்தார்கள்.
வஸமாநேஷு பார்தேஷு மத்ஸ்யஸ்ய நகரே ததா। மஹாரதேஷு ச்சந்நேஷு மாஸா தஶ ஸமாயயுஃ ।। 1
அப்போது பாண்டவர்கள் மச்ச நாட்டில் மறைந்து வாழ்ந்தபோது, பத்து மாதங்கள் கடந்தன.
யாஜ்ஞஸேநீ ஸுதேஷ்ணாம் து ஶுஶ்ரூஷந்தீ விஶாம்பதே । ஆவஸத்பரிசாரார்ஹா ஸுதுஃகம் ஜநமேஜய ।। 2
யாஜñasேனி, சுதேஷ்ணாவுக்கு சேவை செய்து, அங்கே தங்கியிருந்தாள்; பெரும் துன்பம் அனுபவித்தாள், ஜனமேஜயா.
ததா சரந்தீ பாஞ்சாலீ ஸுதேஷ்ணாயா நிவேஶநே। தா தேவீம் தோபயாமாஸ ததா சாந்தஃபுரஸ்த்ரியஃ ।। 3
அவ்வாறு பாஞ்சாலி சுதேஷ்ணாவின் இல்லத்தில் திரிந்து, அந்த அரசியையும், அந்தரங்க மாளிகையின் பெண்களையும் மகிழ்வித்தாள்.
தஸ்மிந்வர்ஷே கதப்ராயே கீசகஸ்து மஹாபலஃ। ஸேநாபதிர்விராடஸ்ய ததர்ஶ த்ருபதாத்மஜாம் ।। 4
அந்த ஆண்டின் முடிவில், வீராட்டின் படைத்தலைவரான கீசகன், திருபதரின் மகளைக் கண்டான்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவகர்பாயாம் சரந்தீம் தேவதாமிவ । கீசகஃ காமயாமாஸ காமபாணப்ரபீடிதஃ ।। 5
அவளை, தேவதைபோல் ஒளிவீசும் முகத்துடன் நடக்கும்போது பார்த்த கீசகன், ஆசையின் அம்புகளால் வெகுவாகக் கவரப்பட்டான்.
ஸ து காமாக்நிஸம்தப்தஃ ஸுதேஷ்ணாமபிகம்ய வை। ப்ரஹஸந்நிவ ஸேநாநீரிதம் வசநமப்ரவீத் ।। 6
ஆசை எனும் தீயில் எரியும்படி ஆன கீசகன், சுதேஷ்னையை அணுகி, சிரித்தபடியே இவ்வாறு சொன்னான்.
நேயம் மயா ஜாது புரேஹ த்ரு'ஷ்டா ராஜ்ஞீ விராடஸ்ய நிவேஶநே ஶுபா। ரூபேண சோந்மாதயதீவ மாம் ப்ரு'ஶம் கந்தேந ஜாதா மதிரேவ பாமிநீ ।। 7
இந்த நகரத்திலும், வீராட்டின் அரண்மனையிலும் இதுபோன்ற அழகான பெண்ணை நான் முன்பு ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை; அவளது உருவம் என்னை ஆழமாகக் கவர்கிறது, அவளது மணம் மதுபோல் என்னை மயக்குகிறது.
கா தேவரூபா ஹ்ரு'தயம்கமா ஶுபே ஹ்யாசக்ஷ்வ மே கஸ்ய குதோத்ர ஶோபநே। சித்தம் ஹி நிர்மத்ய கரோதி மாம் வஶே ந சாந்யதத்ரௌபதமஸ்தி மே மதம் ।। 8
இந்த தேவதையைப் போல் தோற்றமுள்ள, மனதை ஈர்க்கும் அழகியார் யார்? நல்லவளே, அவள் யாருடையவர், எங்கிருந்து வந்தாள் என்று எனக்கு சொல்லுங்கள்; அவள் என் மனதை முற்றிலும் வசப்படுத்திவிட்டாள்; இதில் தவறு எதுவும் இல்லை என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.
அஹோ தவேயம் பரிசாரிகா ஶுபா ப்ரத்யக்ரரூபா ப்ரதிபாதி மாமியம்। அயுக்தரூபம் ஹி கரோதி கர்ம தே ப்ரஶாஸ்து மாம் யச்ச மமாஸ்தி கிம்சந ।। 9
ஆஹா, உங்களுடைய இந்த அழகான உதவியாளி, புதுமையான தோற்றத்துடன் எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போனாள்; அவள் தகுதியற்ற வேலைகளை செய்கிறாள். உங்களிடம் என்ன இருக்கிறதோ அதை எனக்கு தாருங்கள், அவள் என்னை மகிழ்விப்பாள்.
ப்ரபூதநாகாஶ்வரதம் மஹாஜநம் ஸம்ரு'த்தியுக்தம் பஹுபாநயோஜநம்। மநோஹரம் காஞ்சநசித்ரபூஷணம் க்ரு'ஹம் மஹச்சோபயதாமியம் மம ।। 10
யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், மக்கள், செல்வம், பானங்கள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகான என் பெரிய வீட்டில் அவள் வந்து ஒளி சேர்க்கட்டும்.
ததஃ ஸுதேஷ்ணாமநுமந்த்ர்ய கீசகஸ்ததஃ ஸமப்யேத்ய நராதிபாத்மஜாம்। உவாச க்ரு'ஷ்ணாமபிஸாந்த்வயம்ஸ்ததா ம்ரு'கேந்த்ரகந்யாமிவ ஜம்புகோ வநே ।। 11
பின்னர், சுதேஷ்னாவுடன் ஆலோசனை செய்த கீசகன், அந்த அரசுமகளை அணுகி, க்ருஷ்ணாவை இனிமையாகப் பேசிக் கவர முயன்றான்; அது காட்டில் சிங்கத்தின் மகளிடம் நரி நெருங்கும் போல் இருந்தது.
கா த்வம் கஸ்யாஸி கல்யாணி குதோ வா த்வம் வராநநே। ப்ராப்தா விராடநகரம் தத்த்வமாசக்ஷ்வ ஶோபநே ।। 12
நல்லவளே, நீ யார்? யாருடையவள்? எங்கிருந்து வந்தாய்? இந்த வீராட்டின் நகருக்கு எப்படி வந்தாய் என்பதை உண்மையாகச் சொல்லுங்கள்.
ரூபமக்ர்யம் ததா காந்திஃ ஸௌகுமார்யமநுத்தமம்। காந்த்யா விபாதி வக்ரம் தே ஶஶாங்க இவ நிர்மலம் ।। 13
உன் அழகு மிக உயர்ந்தது, உன் ஒளியும் மென்மையும் ஒப்பற்றவை; உன் முகம் வளைந்த சந்திரனைப் போல் தூய்மையாக பிரகாசிக்கிறது.
நேத்ரே ஸுவிபுலே ஸுப்ரு பத்மபத்ரநிபேஶுபே। வாக்யம் தே சாருஸர்வாங்கி பரபுஷ்டருதோபமம் ।। 14
உன் கண்கள் பெரிதும் அழகாக, உன் புருவங்கள் தாமரை இதழைப் போல் நயமுடன், உன் பேச்சு இனிய பறவை ஒலியைப் போல் இனிமையாக உள்ளது.
ஏவம்ரூபா மயா நாரீ காசிதந்யா மஹீதலே। ந த்ரு'ஷ்டபூர்வா ஸுஶ்ரோணி யாத்ரு'ஶீ த்வமநிந்திதே ।। 15
நல்ல இடுப்பு கொண்ட அழகியே, உன்னைப் போல் ஒரு பெண்ணை இந்த பூமியில் நான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை.
லக்ஷ்மீஃ பத்மாலயா கா த்வமத பூதிஃ ஸுமத்யமே। ஹ்ரீஃ ஶ்ரீஃ கீர்திரதோ காந்திராஸாம் கா த்வம் வராநநே ।। 16
நீ தாமரையில் உறையும் லட்சுமியா? அல்லது செல்வமா, மெல்லிய இடுப்பினவளே? நீ மரியாதையா, ஐஸ்வர்யமா, புகழா, அழகா? இவைகளில் எது நீ, அழகான முகத்தவளே?
அதீவ ரூபிணீ கிம் த்வமநங்கவிஹாரிணீ। அதீவ ப்ராஜஸே ஸுப்ரு ப்ரபேவேந்தோரநுத்தமா ।। 17
நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய்; மன்மதனுடன் விளையாடுபவளா? அழகான புருவங்களே, நீ சந்திரனைவிட அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறாய்.
அபி சேக்ஷணபக்ஷ்மாணாம் ஸ்திதஜ்யோத்ஸ்நோபமம் ஶுபம்। திவ்யாம்ஶுரஶ்மிபிர்வ்ரு'த்தம் திவ்யகாந்திமநோரமம் ।। 18
உன் கண் இமைகள் நிலையான சந்திர ஒளியைப் போல் அழகாக இருக்கின்றன; உன் முகம் தெய்வீக ஒளியால் சூழப்பட்டு, கவர்ச்சியாக பிரகாசிக்கிறது.
நிரீக்ஷ்ய வக்ரசந்த்ரம் தே லக்ஷ்ம்யாऽநுபமயா யுதம்। க்ரு'த்ஸ்நே ஜகதி கோ நேஹ காமஸ்ய வஶகோ பவேத் ।। 19
உன் வளைந்த சந்திர முகத்தையும், ஒப்பற்ற அழகையும் பார்த்தால், இந்த உலகில் யார் ஆசையின் வசப்படாமல் இருப்பார்?
ஹாராலம்காரயோக்யௌ து ஸ்தநௌ சோபௌ ஶுபோபநௌ । ஸுஜாதௌ ஸஹிதௌ லக்ஷ்ம்யா பீநௌ வ்ரு'த்தௌ நிரந்தரௌ ।। 20
உன் இரு மார்புகள் மாலையும் அலங்காரமும் அணிய ஏற்றவை; அவை அழகாக, முழுமையாக, வட்டமாக, அருகருகே, செல்வத்துடன் அமைந்துள்ளன.
குட்மலாம்புருஹாகாரௌ தவ ஸுப்ரு பயோதரௌ। காமப்ரதோதாவிவ மாம் துததஶ்சாருஹாஸிநி ।। 21
அழகான புருவங்களே, உன் மார்புகள் மலராத தாமரை மொட்டைப் போல்; இனிய புன்னகையோடு, அவை ஆசையின் ஊசலாக என்னைத் துளைக்கின்றன.