நிபாதிதா யக்ஷவரேண தே வநே மஹாஹவே வஜ்ரப்ரு'தேவ தாநவாஃ । மயா ச கத்வா வரதோ ஹி தோஷிதோ விவக்ஷதா ப்ரஶ்நஸமுச்சயம் குருஃ ।। 4
அந்த காட்டில், பெரிய போரில், யக்ஷனால் என் சகோதரர்கள் இடிக்கப்பட்டார்கள், எப்படிப் புயலெடுத்து தானவர்கள் வீழ்வதுபோல்; நான் போய், வரம் வழங்கும் தந்தையை மகிழ்வித்து, அவர் என் கேள்விகளுக்குப் பதில் கூற விரும்பினார்.
ஸ மே ப்ரஸந்நோ பகவாந்வரம் ததௌ பரிஷ்வஜம்ஶ்சாஹ ததைவ ஸௌஹ்ரு'தாத்। வ்ரு'ணீஷ்வ யத்வாஞ்சஸி பாண்டுநந்தந ஸ்திதோऽந்தரிக்ஷே வரதோऽஸ்மி பஶ்ய மாம் ।। 5
அந்த பாக்கியசாலி, என்மேல் மகிழ்ச்சி கொண்டு, எனக்கு ஒரு வரம் தந்து, நட்பால் என்னை அணைத்து, 'பாண்டு மகனே, நீ விரும்பும் எதை வேண்டினாலும் கேள்; நான் ஆகாயத்தில் நிற்கிறேன், என்னைப் பார்' என்றார்.
ஸ வை மயோக்தோ வரதஃ பிதா ப்ரபுஃ ஸதைவ மே தர்மரதா மதிர்பவேத்। இமே ச ஜீவந்து மமாநுஜாஃ ப்ரபோ வயம் ஸ்வரூபம் ச ஜயம் ததாऽऽப்நுமஃ ।। 6
அப்போது நான், வரம் வழங்கும் தந்தை, இறைவனிடம், 'என் மனம் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; என் இளைய சகோதரர்கள் வாழ வேண்டும்; நாங்கள் எங்கள் இயல்பையும் வெற்றியையும் பெற வேண்டும்' என்று கேட்டேன்.
க்ஷமா ச கீர்திஶ்ச யதேப்ஸிதம் பவேத்வ்ரதம் து ஸத்யம் ச ஸமாப்திரேவ ச। வரோ மமைஷோஸ்து யதாऽநுகீர்திதோ ந தந்ம்ரு'ஷா தேவவ்ரு'ஷோ யதாऽப்ரவீத் ।। 7
எனக்குத் தேவையான பொறுமையும் புகழும் கிடைக்க வேண்டும்; என் விரதமும், உண்மையும் நிறைவேற வேண்டும்; இந்த வரம் எனக்கு கிடைக்கட்டும்; தேவாதிபதி சொன்னபடி, இது பொய்யாகாமல் இருக்கட்டும்.
இத்யேவமுக்த்வா தர்மாத்மா தர்மமேவாநுசிந்தயந்। ததைவ தத்ப்ரஸாதேந ரூபமேவாபவத்ஸ்வயம் ।। 8
இவ்வாறு கூறி, தர்மத்தை மட்டும் மனதில் கொண்டு, அந்த அருள் காரணமாக உடனே அதே உருவத்தை அவர் பெற்றார்.
ஸ வை த்விஜாதிஸ்தருணஸ்த்ரிதண்டப்ரு'த்கமண்டலூஷ்ணீஷதரோ வ்யஜாயத। ஸுரக்தமாஞ்ஜிஷ்டவராம்பரஃ ஶிகீ பவித்ரபாணிர்தத்ரு'ஶே ததாऽத்புதம் ।। 9
அந்த இளம் இருமுறை பிறந்தவர், மூன்று கம்பு, தாம்பூலம், தலைக்குடை ஏந்தி, ஆழமான சிவப்பு உடை அணிந்து, சிகை கட்டி, புனிதக் கம்பு கையில் வைத்துத் தோன்றினார்; அப்போது அவர் ஒரு அதிசயமான தோற்றமாக இருந்தார்.
ததைவ தேஷாமபி தர்மசாரிணாம் யதோசிதார்ஹாபரணாம்பரஸ்ரஜஃ। க்ஷணேந ராஜந்நபவந்மஹாத்மநாம் ப்ரஶஸ்ததர்மாக்ர்யபலாபிகாங்க்ஷிணாம் ।। 10
அதேபோல், தர்மத்தை நாடும் மற்றவர்களும், உயர்ந்த தர்ம பலனை விரும்பி, ஒரு கணத்தில் தக்க ஆபரணங்கள், உடைகள், மாலைகள் அணிந்து, மகிமைமிக்கவர்களாக ஆனார்கள், அரசே.
நவேந ரூபேண விஶாம்பதிர்யுதஸ்த்வதர்வரூபேண பபௌ ப்ரதாபவாந்। நிபத்தவைடூர்யஸிதாந்ஸகாஞ்சநாந்ந்ரு'பஸ்ததாऽக்ஷாந்பரிவேஷ்ட்ய வாஸஸஃ ।। 11
பின்னர் அந்த மக்களின் தலைவன், புதிய உருவம் கொண்டு, பிராமணர்போல் பிரகாசித்து, வைடூரியம், தங்கம் கலந்த துணி கட்டி, தன் வீரத்தைக் காட்டினார்.
ததோ விராடம் ப்ரதமம் யுதிஷ்டிரோ ததர்ஶ தூராத்ஸுஸம்ரு'த்ததேஜஸம்। அநந்ததேஜோஜ்வலிதம் ஹுதாஶநம் துராஸதம் தீக்ஷ்ணவிஷம் யதோரகம் ।। 12
அதன்பின், யுதிஷ்டிரன் வெகு தொலைவில் இருந்து விராடனைப் பார்த்தான்; அவர் மிகுந்த ஒளியுடன், முடிவில்லா சக்தியால் பிரகாசித்து, தீயைப் போலவும், கடுமையான விஷம் கொண்ட பாம்பைப் போலவும் இருந்தார்.
ஸபாஸதம் ப்ராஞ்ஜலிபிர்ஜநைர்வ்ரு'தம் விசித்ரநாநாவிதஶஸ்த்ரபாணிபிஃ । உபாயநௌகைஃ ப்ரவிஶத்பிராசிதம் த்விஜைஶ்ச ஶிக்ஷாக்ஷரமந்த்ரதாரிபிஃ ।। 13
அவர், கைகூப்பி நிற்கும் அமைச்சர்களால், பலவகை ஆயுதங்கள் ஏந்தியவர்களால், பரிசுகள் கொண்ட பிராமணர்களால், வேதம், மந்திரம் அறிந்தவர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்.
கஜைருதீர்மம் துரகைஶ்ச ஸங்குலம் ம்ரு'கத்விபைஃ குப்ஜகணைஃ ஸமாவ்ரு'தம் । ஸிதோச்ச்ரிதோஷ்ணீஷநிருத்தமூர்தஜம் விசித்ரவைடூர்யவிகாரகுண்டலம் । விராடமாயாச்ச யுதிஷ்டிரஸ்ததா ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ஶக்ரமிவ த்ரிவிஷ்டபே ।। 14
அந்த மண்டபம் யானைகள், குதிரைகள், காட்டு மிருகங்கள், குறுமக்கள், வெள்ளை தலைக்குடை கட்டியவர்கள், வைடூரியக் குண்டலங்கள் அணிந்தவர்கள் என மக்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பி இருந்தது; அப்போது யுதிஷ்டிரன் விராடனைச் சந்திக்க, ப்ருஹஸ்பதி இந்திரனைச் சந்திப்பதைப் போல நுழைந்தான்.
தமாவ்ரஜந்தம் ப்ரஸமீக்ஷ்ய பாண்டவம் விராடராஜோ முதிதேந சக்ஷுஷா । பப்ரச்ச சைநம் ஸ நராதிபோ முஹுர்த்விஜாஶ்ச யே சாஸ்ய ஸபாஸதஸ்ததா ।। 15
பாண்டவரை வருகிறான் என்று பார்த்த விராடன் மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்து, அவரிடம் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டார்; அப்போது பிராமணர்களும், அங்கிருந்த அனைவரும் அவரிடம் கேள்வி கேட்டனர்.
கோ வா விஜாநாதி புராऽஸ்ய தர்ஶநம் யுவா ஸபாம் யோऽயமுபைதி மாமிகாம்। ரூபேண ஸாரேண விராஜயந்மஹீம் ஶ்ரியா ஹ்யயம் வைஶ்ரவணோ த்விஜோ யதா ।। 16
இந்த இளைஞனை முன்பு யார் பார்த்திருக்கிறார்கள்? இப்போது என் மண்டபத்தில் நுழைந்து, அழகு, சிறப்பால் பூமியை ஒளிரச் செய்கிறான்; பிராமணர்களில் குபேரனைப் போல இருக்கிறான்.
ம்ரு'கேந்த்ரராட்வாரணயூதபோபமஃ ப்ரபாத்யயம் காஞ்சநபர்வதோ யதா। விராஜதே பாவகஸூர்யஸந்நிபம் ஸசந்த்ரநக்ஷத்ர இவாம்ஶுமாந்க்ரஹஃ ।। 17
அவர் அரசர்களில் சிங்கத்தைப் போலவும், பொன்னான மலைபோலவும், தீயோடு சூரியனைப் போலவும், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் சூழ்ந்த கிரகம்போலவும் பிரகாசிக்கிறார்.
ந த்ரு'ஶ்யதேऽஸ்யாநுசரோ ந குஞ்ஜரோ ந சோஷ்ணரஶ்ம்யாவரணம் ஸமுச்ச்ரிதம் । ந குண்டலம் நாங்கதமஸ்ய ந ஸ்ரஜோ விசித்ரிதாங்கஶ்ச ரதஶ்ரதுர்யுஜஃ ।। 38
அவருக்கு சேவகர் இல்லை, யானை இல்லை, உயர்ந்த குடை இல்லை; குண்டலம், வளையல், மாலை எதுவும் இல்லை; ஆனாலும், அவரது உடல் அழகாக, குதிரை ஏற்றும் ரததெருவனைப் போல பிரகாசிக்கிறது.
க்ஷாத்ரம் ச ரூபம் ஹி பிபர்த்யயம் ப்ரு'ஶம் கஜேந்த்ரஶார்தூலமஹர்ஷபோபமஃ । அப்யாகதோऽஸ்மாநநலம்க்ரு'தோபி ஸந் விரோசதே பாநுரிவாசிரோதிதஃ ।। 19
அவர் உண்மையான க்ஷத்திரியர்போல் தோற்றம் கொண்டவர்; யானை, சிங்கம், பெரிய காளைபோல் இருக்கிறார்; அலங்காரம் இல்லாவிட்டாலும், புதிதாக உதித்த சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கிறார்.
விபாத்யயம் க்ஷத்ரிய ஏவ ஸர்வதா விராட இத்யேவமுவாச தம் ப்ரதி। ஸஸாகராந்தாமயமத்ய மேதிநீம் ப்ரஶாஸிதும் சார்ஹதி வாஸவோபமஃ ।। 20
எல்லா வகையிலும் இவர் க்ஷத்திரியர் என்று விராடன் கூறினார்; இன்று இவர் கடலால் சூழப்பட்ட பூமியை இந்திரனைப் போல ஆள தகுதியுடையவர்.
நாக்ஷத்ரியோ நூநமயம் பவிஷ்யதி மூர்தாபிஷிக்தஃ ப்ரதிபாதி மாம் ப்ரதி । துல்யம் ஹி ரூபம் ப்ரதித்ரு'ஶ்யதேऽஸ்ய கஜஸ்ய ஸிம்ஹஸ்ய ததர்ஷபஸ்ய ।। 21
இவர் நிச்சயமாக க்ஷத்திரியர் அல்லாமல் இருக்க முடியாது; எனக்கு இவர் முடியில் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரைப் போலத் தோன்றுகிறார்; இவரது உருவம் யானை, சிங்கம், காளை ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடத்தக்கது.
யமேஷ காமம் பரிமார்கதே த்விஜஃ ஸ சாஸ்ய ஸர்வஃ க்ரியதாமஸம்ஶயம் । ப்ரியம் ச மே தர்ஶநமீத்ரு'ஶே ஜநே த்விஜேஷு முக்யேஷு ததாऽதிதிஷ்வபி ।। 22
இந்த பிராமணர் என்ன வேண்டுகிறாரோ, அது அனைத்தும் சந்தேகமின்றி செய்யப்பட வேண்டும்; இப்படி உயர்ந்த பிராமணர்களிலும், விருந்தினர்களிலும் இவ்வாறு ஒருவர் தோன்றுவது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி.
தநேஷு ரத்நேஷ்வத கோஷு வேஶ்மஸு ப்ரகாமதோ மே விசரத்வவாரிதஃ ।। 23
என் செல்வம், ரத்தினம், பசு, வீடுகளில் அவர் விரும்பும் போல், எந்த தடையும் இல்லாமல் சுதந்திரமாக நடக்கட்டும்.
ஏவம் ப்ருவாணஸ்தமநந்ததேஜஸம் விராஜமாநம் ஸஹஸோத்திதோ ந்ரு'பஃ। அந்யேந ரூபேண ஸமீபமாகதம் த்ரிதண்டகுண்ட்யங்குஶஶிக்யபாணிநம் ।। 24
இவ்வாறு கூறிய அரசன், அந்த முடிவில்லா ஒளியுடன் பிரகாசித்தவரை, வேறு உருவத்தில், மூன்று கம்பு, தாம்பூலம், அங்குசம், பையில் கையிலே வைத்தவரை அருகில் வந்ததை உடனே எழுந்து எதிர்கொண்டார்.
ஸமுத்திதா ஸா ஹி ஸபா ஸபார்திவா ஸவிப்ரராஜந்யவிஶா ஸஶூத்ரகா । ஸபாகத ப்ரேக்ஷ்ய தபந்தமர்சிஷாம் விநிஃஸ்ரு'தம் ராஹுமுகாத்யதா ரவிம் ।। 25
அப்போது அந்த மண்டபத்தில் இருந்த அரசர்கள், பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், சாதாரண மக்கள் அனைவரும், ராகுவின் வாயிலிருந்து சூரியன் வெளிப்படுவது போல, அவர் வெளிச்சத்துடன் பிரகாசிப்பதைப் பார்த்து எழுந்தனர்.
ஸ தேந பூர்வம் ஜயதாம் பவாநிஹ த்விஜாதிநோக்தோऽபிமுகஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । ஜயம் ஜயார்ஹேண ஸமேத்ய வர்திதோ விராடராஜோ ஹ்யபிவாதயச்ச தம் ।। 26
அவன், வெற்றியாளர்களில் முதல்வன், இங்கு முன்பாகவே இருமுறை பிறந்தவரால் அழைக்கப்பட்டான்; இரு கரங்களையும் கூப்பி, வெற்றிக்கு உரிய விராட் மன்னன் அருகில் வந்து அவனை வணங்கி மரியாதை செய்தான்.
தமப்ரவீத்ப்ராஞ்ஜலிரேஷ பார்திவோ விராடராஜோ மதுராக்ஷரம் வசஃ। ப்ராப்தஃ குதஸ்த்வம் பகவந்கிமிச்சஸி க்வ யாஸ்யஸே கிம் கரவாணி தே த்விஜ ।। 27
அவனை நோக்கி விராட் மன்னன் இரு கரங்களையும் கூப்பி இனிய வார்த்தைகளால் பேசினான்: 'பெரியவரே, எங்கிருந்து வந்தீர்கள்? என்ன விரும்புகிறீர்கள்? எங்கே போகிறீர்கள்? உங்களுக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?'
ஶ்ருதம் ச ஶீலம் ச குலம் ச ஶம்ஸ மே கோத்ரம் ததா நாம ச தேஶமேவ தே। ஸத்யப்ரதிஜ்ஞா ஹி பவந்தி ஸாதவோ விஶேஷதஃ ப்ரவ்ரஜிதா த்விஜாதயஃ ।। 28
உங்கள் கல்வி, நடத்தை, குலம், கோத்திரம், பெயர், நாடு ஆகியவற்றை எனக்குச் சொல்லுங்கள்; நல்லவர்கள், குறிப்பாகச் சஞ்சரிக்கும் இருமுறை பிறந்தவர்கள், எப்போதும் உண்மை பேசுவார்கள்.
யதாऽநுரூபம் ப்ரசராமி தே த்வஹம் ந சாவமந்தா ந தவாபிபாஷிதம் । அபூஜிதா ஹ்யக்நிஸமா த்விஜாதயஃ குலம் தஹேயுஃ ஸவிஷா இவோரகாஃ ।। 29
உங்களுக்கு ஏற்றபடி நான் நடப்பேன்; உங்களையும், உங்கள் வார்த்தையையும் அவமதிக்க மாட்டேன். மரியாதை செய்யப்படாத இருமுறை பிறந்தவர்கள், நெருப்பைப் போல, குடும்பத்தை விஷம் கொண்ட பாம்புகள் போல் அழிக்கக் கூடியவர்கள்.
ஸர்வாம் ச பூமிம் தவ தாதுமுத்ஸஹே ஸதண்டகோஶாம் விஸ்ரு'ஜாமி தே புரம் । கஸ்யாஸி ராஜ்ஞோ விஷயாதிஹாகதஃ கிம் கர்ம சாத்ராசரஸி த்விஜோத்தம ।। 30
நான் உங்களுக்கு இந்த நிலத்தையும், பொக்கிஷமும் படையையும் உடைய நகரத்தையும் முழுவதும் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறேன்; எந்த மன்னரின் நாட்டிலிருந்து இங்கு வந்தீர்கள்? இங்கு என்ன வேலை செய்கிறீர்கள், உயர்ந்த இருமுறை பிறந்தவரே?
ஏவம் ப்ருவாணம் தமுவாச பார்திவம் யுதிஷ்டிரோ தர்மமவேக்ஷ்ய சாஸக்ரு'த் । ஸத்யம் வசஃ கோ ந்விஹ வக்துமுத்ஸஹேத்யதாப்ரதிஜ்ஞம் து ஶ்ரு'ணுஷ்வ பார்திவ ।। 31
இவ்வாறு பேசும் மன்னனை, தர்மத்தை நினைத்து, யுதிஷ்டிரன் பதிலளித்தான்: 'இங்கு யார் உண்மையாக வாக்குறுதியை நிறைவேற்றிக் கூற முடியும்? ஆனாலும், மன்னா, என் உண்மை சொல்லைக் கேளுங்கள்.'
ஶ்ருதம் ச ஶீலம் ச குலம் ச கர்ம ச ஶ்ரு'ணுஷ்வ மே ஜந்ம ச தேஶமேவ ச । குரூபதேஶாந்நியமாச்ச மே வ்ரதம் குலக்ரமார்தம் பித்ரு'பிர்நியோஜிதம் ।। 32
என் கல்வி, நடத்தை, குலம், தொழில், பிறப்பு, நாடு ஆகியவற்றை நீங்கள் கேளுங்கள்; என் விரதம் என் ஆசான்களின் உபதேசத்தாலும், குடும்ப மரபை காக்க என் முன்னோர்கள் ஏற்படுத்திய கட்டுப்பாட்டாலும் வந்தது.
த்விஜோ வ்ரதேநாஸ்மி ந ச ஸ்வதஃ ப்ரபோ ஸம்முண்டிதஃ ப்ரவ்ரஜிதஸ்த்ரிதண்டப்ரு'த் । இதம் ஶரீரம் மம பஶ்ய மாநுஷம் ஸமாவ்ரு'தம் பஞ்சபிரேவ தாதுபிஃ ।। 33
நான் விரதம் மேற்கொண்ட இருமுறை பிறந்தவன்; என் விருப்பத்தால் அல்ல, தலைமுடி சவரம் செய்துள்ளேன், மூன்று தண்டை ஏந்தும் சஞ்சாரி ஆகவும் இருக்கிறேன். இந்த உடல் ஐந்து மூலப்பொருளால் ஆன மனித உடல் என்பதைப் பாருங்கள்.