அநாத்ரு'த்ய து தத்வாக்யம் நகுலஃ ஸுபிபாஸிதஃ। அபிபச்சீதலம் தோயம் பீத்வா ச நிபபாத ஹ
ஆனால் அந்த வார்த்தைகளை கவனிக்காமல், மிகுந்த தாகத்துடன் இருந்த நகுலன் அந்த குளிர்ந்த தண்ணீரை குடித்து விட்டான். குடித்தவுடன் அவன் கீழே விழுந்தான்.
சிராயமாணே நகுலே குந்தீபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ। அப்ரவீத்த்ராதரம் வீரம் ஸஹதேவமரிம்தமம்
நகுலன் நீண்ட நேரம் திரும்பாததால், குந்தி மகன் யுதிஷ்டிரன், வீரனான சகோதரர் சஹதேவனிடம் பேசினான்.
ப்ராதா சிராயதே தாத ஸஹதேவ தவாக்ரஜஃ। தம் சைவாநய ஸோதர்யம் பாநீயம் ச த்வமாநய
"சஹதேவா, உன் அண்ணன் நீண்ட நேரமாக வரவில்லை. நீ போய் உன் தம்பியை அழைத்து வா, தண்ணீரும் கொண்டு வா," என்று சொன்னான்.
ஸஹதேவஸ்ததேத்யுக்த்வா தாம் திஶம் ப்ரத்யபத்யத। ததர்ஶ ச ஹதம் பூமௌ ப்ராதரம் நகுலம் ததா
சஹதேவன், "சரி" என்று சொல்லி அந்த திசையில் சென்றான். அப்போது, தன் சகோதரன் நகுலன் நிலத்தில் இறந்த лежி கிடப்பதைப் பார்த்தான்.
ப்ராத்ரு'ஶோகாபிஸம்தப்தஸ்த்ரு'ஷயா ச ப்ரபீடிதஃ। அபிதுத்ராவ ரபாநீயம் ததோ வாகப்யபாஷத
சகோதரனை இழந்த துயரத்தில் சஹதேவன் வாடி, தாகத்தால் மிகவும் சிரமப்பட்டு, தண்ணீரை நோக்கி ஓடினான். அப்போது ஒரு குரல் அவனை அழைத்தது.
மா தாத ஸாஹஸம் கார்ஷீர்மம பூர்வபரிக்ரஹஃ। ப்ரஶ்நாநுக்த்வா யதாகாமம் பிபஸ்வ ச ஹரஸ்வ ச
"குழந்தா, அவசரமாக எதுவும் செய்யாதே. இந்த தண்ணீருக்கு நான் முன்பே உரிமை கொண்டவன். என் கேள்விகளுக்கு விடை சொன்ன பிறகு, நீ விருப்பப்படி குடிக்கவும் எடுத்துக்கொள்ளவும் முடியும்," என்று அந்தக் குரல் கூறியது.
அநாத்ரு'த்ய து தத்வாக்யம் ஸஹதேவஃ பிபாஸிதஃ। அபிபச்சீதலம் தோயம் பீத்வா ச நிபபாத ஹ
ஆனால் அந்த வார்த்தைகளை பொருட்படுத்தாமல், தாகத்தால் வாடிய சஹதேவன் அந்த குளிர்ந்த தண்ணீரை குடித்து விட்டான். குடித்தவுடன் அவன் கீழே விழுந்தான்.
அதாப்ரவீத்ஸ விஜயம் குந்தீபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ। ப்ராதரௌ தே சிரகதௌ பீபத்ஸோ ஶத்ருகர்ஶந
அப்போது குந்தி மகன் யுதிஷ்டிரன், விஜயனிடம், "பீமசேனா, உன் இரு சகோதரர்களும் நீண்ட நேரமாக போய் விட்டார்கள், பகைவரை வெல்வோனே," என்று சொன்னான்.
தௌ சைவாநய பத்ரம் தே பாநீயம் ச த்வமாநய। த்வம் ஹி நஸ்தாத ஸர்வேஷாம் துஃகிதாநாமபாஶ்ரயஃ
"நல்லது உனக்கு, நீ போய் இருவரையும் அழைத்து வா, தண்ணீரும் கொண்டு வா. ஏனெனில், துயரத்தில் இருக்கும் நாங்கள் அனைவருக்கும் நீ தான் ஆதரவாக இருக்கிறாய், அன்புள்ளவனே," என்று சொன்னான்.
ஏவமுக்தோ குடாகேஶஃ ப்ரக்ரு'ஹ்ய ஸஶரம் தநுஃ। ஆமுக்தகங்கோ மேதாவீ தத்ஸரஃ ப்ரத்யபத்யத
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், குதாக்கேசன், அம்புகளுடன் வில்லையும், பட்டியையும் கட்டிக்கொண்டு, அந்த ஏரிக்குத் திசைபட்டான்.
யதஃ புருஷஶார்தூலௌ பாநீயஹரணே கதௌ। தௌ ததர்ஶ ஹதௌ தத்ரப்ராதரௌ ஶ்வேதவாஹநஃ
அந்த வீரர்கள் தண்ணீர் எடுக்க சென்ற இடத்திலேயே, வெள்ளை குதிரை கொண்டவன், தன் இரு சகோதரர்களும் இறந்து கிடப்பதைப் பார்த்தான்.
விகதாஸூ நரவ்யாக்ரௌ ஶயாநௌ வஸுதாதலே'। ப்ரஸுப்தாவிவ தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா நரஸிம்ஹஃ ஸுதுஃகிதஃ। தநுருத்யம்ய கௌந்தேயோ வ்யலோகயத தத்வநம்
அந்த மனிதச் சிறுத்தைகள் உயிர் நீங்கி, நிலத்தில் தூங்கும் போல் படுத்திருந்தார்கள். அவர்களைப் பார்த்து, மனித சிங்கம் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தான். வில்லைக் கையிலெடுத்து, குந்தி மகன் அந்த காட்டைச் சுற்றிப் பார்த்தான்.
நாபஶ்யத்தத்ரகிம்சித்ஸ பூதமஸ்மிந்மஹாவநே। ஸவ்யஸாசீ பிபாஸார்தஃ பாநீயம் ஸோப்யதாவத
அந்த பெரிய காட்டில், அங்கே எந்த உயிரும் இல்லை என்று அவன் கண்டான். தாகத்தால் வாடிய சவ்யசாசி, தண்ணீரை நோக்கி ஓடினான்.
அபிதாவம்ஸ்ததோ வாசமந்தரிக்ஷாத்ஸ ஶுஶ்ருவே। யத்த்வமிச்சஸி பாநீயம் நைதச்சக்யம் பலாத்த்வயா
அவன் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது, வானில் இருந்து ஒரு குரல் கேட்டது: "நீ இந்த தண்ணீரை விரும்பினால், வலியால் அதை எடுக்க முடியாது" என்று.
கௌந்தேய யதி வை ப்ரஶ்நாந்மயோக்தாந்ப்ரதிவக்ஷ்யஸி। ததஃ பாஸ்யஸி பாநீயம் ஹரிஷ்யஸி ச பாரத
குந்தியின் மகனே, நான் கேட்ட கேள்விகளுக்கு நீ பதில் சொன்னால் தான் நீ இந்த நீரைக் குடிக்கவும், எடுத்துச் செல்லவும் முடியும், பாரதா.
வாரிதஸ்த்வப்ரவீத்பார்தோ த்ரு'ஶ்யமாநோ நிவாரய। யாவத்பாணைர்விநிர்பிந்நஃ புநர்நைவம் வதிஷ்யஸி
நான் எச்சரித்தும், நீர் தெளிவாக பார்த்தும், பார்த்தன் சொன்னான்: 'நீயே அடக்கிக்கொள்! என் அம்புகளால் குத்தப்பட்ட பிறகு, இப்படி மீண்டும் பேச முடியாது.'
ஏவமுக்த்வா ததஃ பார்தஃ ஶரைரஸ்த்ராநுமந்த்ரிதைஃ। ப்ரவவர்ஷ ரதிஶஃ க்ரு'த்ஸ்நாஃ ஶப்தவேதம் ச தர்ஶயந்। கர்ணிநாலீகநாராசாநுத்ஸ்ரு'ஜந்பரதர்ஷபஃ
இவ்வாறு கூறி, பார்த்தன் மந்திர சக்தியுள்ள அம்புகளை எல்லா திசைகளிலும் பொழிந்து, ஒலி கேட்டு குறி வைத்து எய்யும் திறமையையும் காட்டி, பலவகை கூரிய அம்புகளை விடுத்தான், பாரதர்களில் சிறந்தவனே.
ஸ த்வமோகாநிஷூந்முக்த்வா த்ரு'ஷ்ணயாऽபிப்ரபீடிதஃ। அநேகைரிஷுஸம்காதைரந்தரிக்ஷே வவர்ஷ ஹ
அவன் தாகத்தால் மிகவும் வாடி, எண்ணற்ற தவறாத அம்புகளை வானில் தூவி, அம்புகளின் மழையை பொழிந்தான்.
கிம் விதாநேந தே பார்த ப்ரஶ்நாநுக்த்வா பயஃ பிப। அநுக்த்வா ச பிபந்ப்ரஶ்நாந்பீத்வைவ நபவிஷ்யஸி
பார்த்தா, நீ கேள்விகளுக்கு பதில் கூறி நீரைக் குடிப்பதற்கு வழி என்ன? பதில் சொல்லாமல் நீ குடித்தால், குடித்த பிறகும் உயிருடன் இருக்க முடியாது.
ஸ ச மோகாநிஷூந்த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ணயா ச ப்ரபீடிதஃ। அவஜ்ஞாயைவ தாம் வாசம் பீத்வைவ நிபபாத் ஹ
அவன் தன் அம்புகள் வீணாகிவிட்டதை பார்த்து, தாகத்தால் வாடி, அந்தக் குரலை பொருட்படுத்தாமல், நீரை குடித்து உடனே விழுந்தான்.
அதாப்ரவீத்பீமஸேநம் குநதீபுத்ரோ யுதிஷ்டிரஃ। நகுலஃ ஸஹதேவஶ்ச பீபத்ஸுஶ்ச பரம்தப
அப்போது குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், பீமசேனன், நகுலன், சகதேவன் மற்றும் வலிமைமிக்க அர்ஜுனனிடம் பேசினான்.
சிரம்கதாஸ்தோயஹேதோர்ந சாகச்சந்தி பாரத। தாம்ஶ்சைவாநய பத்ரம் தே பாநீயம் ச த்வமாநய
நீர் தேடி அவர்கள் நீண்ட நேரமாக போயிருக்கிறார்கள், இன்னும் திரும்பவில்லை, பாரதா. அவர்களை இங்கு கொண்டு வா, நீரும் கொண்டு வா, நன்மை உண்டாகட்டும்.
பீமஸேநஸ்ததேத்யுக்த்வா தம் தேஶம் ப்ரத்யபத்யத। ரயத்ரதே புருஷவ்யாக்ரா ப்ராதரோஸ்ய நிபாதிதாஃ
'சரி' என்று பீமசேனன் கூறி, அந்த இடத்துக்குச் சென்றான்; அங்கு, மனிதர்களில் புலியெனும் அவன், தன் சகோதரர்கள் விழுந்திருப்பதைப் பார்த்தான்.
தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா துஃகிதோ பீமஸ்த்ரு'ஷயா ச ப்ரபீடிதஃ। அமந்யத மஹாபாஹுஃ கர்ம தத்யக்ஷரக்ஷஸாம்
அவர்களைப் பார்த்த பீமன் துக்கமடைந்து, தாகத்தால் வாடினான்; வலிமைமிக்க அவன், இது யக்ஷன் அல்லது ராட்சதனின் செயல் என்று எண்ணினான்.
ஸசிந்தயாமாஸ ததா யோத்தவ்யம் த்ருவமத்ய மே। பாஸ்யாமி தாவத்பாநீயமிதி பார்தோ வ்ரு'கோதரஃ
அப்போது, 'இன்று நிச்சயமாக யுத்தம் செய்ய வேண்டியிருக்கும்; ஆனால் முதலில் நான் நீர் குடிக்க வேண்டும்' என்று தீர்மானித்தான், பார்த்தன், வற்கொடுமையுள்ளவன்.
ததோऽப்யதாவத்பாநீயம் பிபாஸுஃ புருஷர்ஷபஃ
பின்னர், தாகத்தால் வாடிய மனிதர்களில் சிறந்தவன், நீரைக் குடிக்க விரைந்து ஓடினான்.
மா தாத ஸாஹஸம்கார்ஷீர்மம பூர்வபரிக்ரஹஃ। ப்ரஶ்நாநுக்த்வா து கௌந்தேய ததஃ பிப ஹரஸ்வ ச
'குழந்தா, அவசரமாகச் செய்யாதே; இது எனக்கு முன்பே சொந்தமானது. குந்தியின் மகனே, முதலில் கேள்விகளுக்கு பதில் கூறு, பிறகு நீர் குடித்து எடுத்துச் செல்.'
ஏவமுக்தஸ்ததா பீமோ யக்ஷேணாமிததேஜஸா। அநுக்த்வைவ து தாந்ப்ரஶ்நாந்பீத்வைவ நிபபாத ஹ
அவ்வாறு அளவற்ற ஒளியுள்ள யக்ஷன் கூறியபோது, பீமன் அந்தக் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல், நீரை குடித்து உடனே விழுந்தான்.
ததஃ குந்தீஸுதோ ராஜா ப்ரசிந்த்ய புருஷர்ஷபஃ। `ஆத்மநாऽऽத்மாநமந்விஷ்ய விசாரமகரோத்ப்ரபுஃ
பின்னர், குந்தியின் மகன் அரசன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், சிந்தித்து, தன்னைத் தானே ஆராய்ந்து, ஆழமாக யோசித்தான்.
ததஶ்சிரகதாந்ப்ராத்ரு'நதாऽऽஜ்ஞாய யுதிஷ்டிரஃ। சிராயமாணாந்பஹுஶஃ புநஃ புநருவாசஹ
பின்னர், தன் சகோதரர்கள் நீண்ட நேரமாகத் திரும்பவில்லை என்பதை உணர்ந்த யுதிஷ்டிரன், அவர்கள் தாமதிக்க காரணம் என்ன என்று பலமுறை அவர்களை அழைத்தான்.