வஸதஸ்தஸ்ய ராமஸ்ய ததஃ ஶூர்பணகாக்ரு'தம்। கரேணாஸீந்மஹத்வைரம் ஜநஸ்தாநநிவாஸிநா
அங்கு இராமன் தங்கியிருந்தபோது, சூர்ப்பணகையின் காரணமாக ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்த கரனுடன் பெரிய பகை உருவானது.
ரக்ஷார்தம் தாபஸாநாம் து ராகவோ தர்மவத்ஸலஃ। சதுர்தஶஸஹஸ்ராணி ஜகாந புவி ராக்ஷஸாந்
முனிவர்களை காப்பாற்ற, தர்மத்தை விரும்பும் ராகவன், பூமியில் பதினான்கு ஆயிரம் ராட்சஸர்களை அழித்தான்.
தூஷணம் ச ஸ்வரம் சைவநிஹத்ய ஸுமஹாபலௌ। சக்ரே க்ஷேமம் புநர்தீமாந்தர்மாரண்யம் ஸ ராகவஃ
பெரும் பலம் கொண்ட தூஷணனையும் ஸ்வரனையும் கொன்று, அந்த அறிவாளி ராகவன், அந்த தர்மமான காட்டில் மீண்டும் அமைதியை ஏற்படுத்தினான்.
ஹதேஷு தேஷு ரக்ஷஃஸு ததஃ ஶூர்பணகா புநஃ। யயௌ நிக்ரு'த்தநாஸோஷ்டீ லங்காம் ப்ராதுர்நிவேஶநம்
அந்த ராட்சஸர்கள் அழிக்கப்பட்டபோது, மூக்கு உதடு துண்டிக்கப்பட்ட சூர்ப்பணகை, இலங்கைக்கு, தன் சகோதரனின் இல்லத்திற்குப் போனாள்.
ததோ ராவணமப்யேத்ய ராக்ஷஸீ துஃகமூர்ச்சிதா। பபாத பாதயோர்ப்ராதுஃ ஸம்ஶுஷ்கருதிராநநா
அப்போது அந்த ராக்ஷசி, துக்கத்தில் மூழ்கி, இரத்தம் உலர்ந்த முகத்துடன், தன் சகோதரன் ராவணனிடம் வந்து, அவன் காலடியில் விழுந்தாள்.
தாம் ததா விக்ரு'தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராவணஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ। உத்பபாதாஸநாத்க்ருத்தோ தந்தைர்தந்தாநுபஸ்ப்ரு'ஶந்
அவளை அந்த நிலைமையில் பார்த்த ராவணன், கோபத்தில் வெறித்துப் போய், தன் இருக்கையிலிருந்து எழுந்து, பற்களை கடித்து ஆத்திரமடைந்தான்.
ஸ்வாநமாத்யாந்விஸ்ரு'ஜ்யாத விவிக்தே தாமுவாச ஸஃ। கேநாஸ்யேவம் க்ரு'தா பத்ரே மாமசிந்த்யாவமத்ய ச
தன் அமைச்சர்களை அனுப்பிவிட்டு, தனிமையில் அவளை நோக்கி, "என் மதிப்பை கவனிக்காமல், உனக்கு இப்படி யார் செய்தார், அம்மா?" என்று கேட்டான்.
கஃ ஶூலம் தீக்ஷ்ணமாஸாத்ய ஸர்வகாத்ரேஷு ஸேவதே। கஃ ஶிரஸ்யக்நிமாதாய விஶ்வஸ்தஃ ஸ்வபதே ஸுகம்
மூடிய கூரிய ஈட்டியை உடம்பு முழுவதும் வைத்துக்கொள்வது யார்? தலையில் தீ வைத்து, நம்பிக்கையுடன் அமைதியாக தூங்கும் மனிதர் யார்?
ஆஶீவிஷம் கோரதரம் பாதேந ஸ்ப்ரு'ஶதீஹ கஃ। ஸிம்ஹம் கேஸரிணம் மத்தஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா தம்ஷ்ட்ராஸு திஷ்டதி
இங்கு, பயங்கரமான பாம்பை காலால் தொடும் மனிதர் யார்? வெறித்த சிங்கத்தைத் தூண்டி, அதன் பல்லின் அருகே நிற்கும் மனிதர் யார்?
இத்யேவம் ப்ருவதஸ்தஸ்ய நேத்ரேப்யஸ்தேஜஸோऽர்சிஷஃ। நிஶ்சேருர்தஹ்யதோ ராத்ரௌ வ்ரு'க்ஷஸ்யேவ ஸ்வரந்த்ரதஃ
இவ்வாறு பேசும் போது, இரவில், அவன் கண்களில் இருந்து தீப்பொறிகள் மரத்தின் ஓரத்தில் இருந்து எரியும் தீ போல் வெளிப்பட்டன.
தஸ்ய தத்ஸர்வமாசக்யௌ பகிநீ ராமவிக்ரமம்। கரதூஷணஸம்யுக்தம் ராக்ஷஸாநாம் பராபவம்
அப்போது அவன் சகோதரி, ராமனின் வீரம், கரன் மற்றும் தூஷணனுடன் சேர்ந்து ராக்ஷசர்கள் தோற்றது ஆகிய அனைத்தையும் அவனிடம் சொன்னாள்.
ததோ ஜ்ஞாதிவதம் ஶ்ருத்வா ராவணஃ காலசோதிதஃ। ராமஸ்ய வதமாகாங்க்ஷந்மாரீசம் மநஸாகமத்
அப்புறம், தன் உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டதை கேட்ட ராவணன், விதியின் விளைவால், ராமனை அழிக்க விரும்பி, மனதில் மாரீசனை நினைத்தான்.
ஸ நிஶ்சித்யததஃ க்ரு'த்யம் ஸாகரம் லவணாகரம்। ஊர்த்வமாசக்ரமே ராஜா விதாய நகரே விதிம்
தன் செயலை உறுதி செய்து, நகரத்தில் எல்லாவற்றையும் ஒழுங்குபடுத்தி, அரசன் உப்புக் கடலை கடந்தான்.
த்ரிகூடம் ஸமதிக்ரம்ய காலபர்வதமேவ ச। ததர்ஶ மகராவாஸம் கம்பீரோதம் மஹோததிம்
திரிகூடமும் காலமலையும் கடந்து, மகரங்கள் வாழும் ஆழமான பெருங்கடலை அவன் கண்டான்.
தமதீத்யாத கோகர்ணமப்யகச்சத்தஶாநநஃ। தயிதம் ஸ்தாநமவ்யக்ரம் ஶூலபாணேர்மஹாத்மநஃ
அதைத் தாண்டி, ராவணன் கோகர்ணம் என்ற, சூலம் பிடித்த மகானின் பிரியமான அமைதியான இடத்தை அடைந்தான்.
தத்ராப்யகச்சந்மாரீசம் பூர்வாமாத்யம் தஶாநநஃ। புரா ராமபயாதேவ தாபஸம் ப்ரியஜீவிதம்
அங்கே, ராவணன், முன்பு ராமனுக்குப் பயந்து தாபசனாக வாழ்ந்த தனது பழைய அமைச்சன் மாரீசனை அணுகினான்.
மாரீசஸ்த்வத ஸம்ப்ராந்தோ த்ரு'ஷ்ட்வா ராவணமாகதம்। பூஜயாமாஸ ஸத்காரைஃ பலமூலாதிபிஸ்ததஃ
மாரீசன், ராவணனை வந்ததைப் பார்த்து அச்சமடைந்து, பழம், கிழங்கு போன்றவற்றால் மரியாதையுடன் வரவேற்றான்.
விஶ்ராந்தம் சைநமாஸீநமந்வாஸீநஃ ஸ ராக்ஷஸஃ। உவாச ப்ரஶ்ரிதம் வாக்யம் வாக்யஜ்ஞோ வாக்யகோவிதம்
ராவணன் ஓய்ந்து அமர்ந்தபின், மாரீசன் அருகில் அமர்ந்து, மரியாதையுடன், அழகாக வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
ந தே ப்ரக்ரு'திமாந்வர்ணஃ கச்சித்க்ஷேமம் புரே தவ। கச்சித்ப்ரக்ரு'தயஃ ஸர்வா பஜந்தே த்வாம் யதா புரா
உன் முகம் வழக்கம்போல் இல்லை; உன் நகரத்தில் எல்லாம் நலமா? உன் மக்கள் எல்லோரும் பழையபடி உனக்கு கீழ்ப்படிகிறார்களா?
கிமிஹாகமநே சாபி கார்யம் தே ராக்ஷஸேஶ்வர। க்ரு'தமித்யேவ தத்வித்தி யத்யபி ஸ்யாத்ஸுதுஷ்கரம்
இங்கு வருவதற்குக் காரணம் என்ன, ராக்ஷசர்களின் தலைவா? அது எவ்வளவு கடினமானாலும், முடிந்ததாகவே எண்ணுங்கள்.
ஶஶம்ஸ ராவணஸ்தஸ்மை தத்ஸர்வம் ராமசேஷ்டிதம்। ஸமாஸேநைவ கார்யாணி க்ரோதாமர்ஷஸமந்விதஃ
ராவணன், ராமனின் செயல்கள் அனைத்தையும், தன் கோபத்தையும், விரைவாக மாரீசனிடம் சொன்னான்.
மாரீசஸ்த்வப்ரவீச்ச்ரத்வா ஸமாஸேநைவ ராவணம்। அலம் தே ராமமாஸாத்ய வீர்யஜ்ஞோ ஹ்யஸ்மி தஸ்ய வை
அதை கேட்ட மாரீசன், சுருக்கமாக ராவணனை நோக்கி, "ராமனை எதிர்க்க வேண்டாம்; அவன் வலிமை எனக்குத் தெரியும்," என்றான்.
பாணவேகம் ஹி கஸ்தஸ்ய ஶக்தஃ ஸோடும் மஹாத்மநஃ। ப்ரவ்ரஜ்யாயாம் ஹி மே ஹேதுஃ ஸ ஏவ புருஷர்ஷபஃ। விநாஶமுகமேதத்தே கேநாக்யாதம் துராத்மநா
அவனுடைய அம்புகளின் வேகத்தை யார் தாங்க முடியும்? அவன் தான் என் துறவுக்கு காரணம். இந்த அழிவின் பாதையை யாரோ தீய எண்ணத்துடன் உனக்கு சொன்னான்?
தமுவாசாத ஸக்ரோதோ ராவணஃ பரிபர்த்ஸயந்। அகுர்வதோऽஸ்மத்வசநம் ஸ்யாந்ம்ரு'த்யுரபி தே த்ருவம்
அப்போது கோபமுடன் இராவணன் அவனை திட்டி, "நீ என் கட்டளையை கேட்கவில்லை என்றால், உனக்கு மரணம் கூட நிச்சயம்" என்றான்.
மரீசஶ்சிந்தயாமாஸ விஶிஷ்டாந்மரணம் வரம்। அவஶ்யம் மரணே ப்ராப்தே கரிஷ்யாம்யஸ்ய யந்மதம்
மாரீச்சன் மனதில், "இனிமேல் மரணம் தவிர்க்க முடியாது; இராமனின் கையில் சாகும் பாக்கியம் மற்ற மரணங்களைவிட மேல். அவன் விரும்புவது என்னவோ அதைச் செய்கிறேன்" என்று எண்ணினான்.
ததஸ்தம் ப்ரத்யுவாசாத மாரீசோ ரக்ஷஸாம்வரம்। கிம் தே ஸாஹ்யாம் மயா கார்யம் கரிஷ்யாம்யவஶோபி தத்
பின்னர் ராட்சசர்களில் சிறந்தவன் மாரீச்சன், "உனக்கு என்ன உதவி வேண்டும்? என் விருப்பமில்லையெனினும் அதைச் செய்கிறேன்" என்று பதிலளித்தான்.
தமப்ரவீத்தஶக்ரீவோ கச்ச ஸீதாம் ப்ரலோபய। ரத்நஶ்ரு'ங்கோ ம்ரு'கோ பூத்வா ரத்நசித்ரதநூருஹஃ
பத்து தலை கொண்ட இராவணன், "பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொம்பும், மணிகளால் மின்னும் தோலும் உடைய மான் வடிவம் எடுத்து, சீதையை மயக்கச் செல்" என்றான்.
த்ருவம் ஸீதா ஸமாலக்ஷ்யத்வாம் ராமம் சோதயிஷ்யதி। அபக்ராந்தே ச காகுத்ஸ்தே ஸீதா வஶ்யா பவிஷ்யதி
நிச்சயமாக சீதை உன்னைப் பார்த்தவுடன் இராமனை, 'அந்தமானை பிடிக்கச் செல்' என்று தூண்டுவாள்; இராமன் வெளியே சென்றதும், சீதை எனக்கு வசப்படுவாள்.
தாமாதாயாபநேஷ்யாமி ததஃ ஸ நபவிஷ்யதி। பார்யாவியோகாத்துர்புத்திரேதத்ஸாஹ்யம் குருஷ்வ மே
அவளைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்வேன்; அப்போது இராமன் அசரீரனாகிவிடுவான். தன் மனைவியை இழந்த அவன் குழம்பிப் போவான். எனவே, இந்த உதவியை எனக்கு செய்.
இத்யேவமுக்தோமாரீசஃ க்ரு'த்வோதகமதாத்மநஃ। ராவணம் புரதோ யாந்தமந்வகச்சத்ஸுதுஃகிதஃ
இவ்வாறு இராவணன் கூறியபின், மாரீச்சன் தன் ஆன்மாவுக்காக நீராடி, மிகுந்த துக்கத்துடன் இராவணனைப் பின்தொடர்ந்தான்.