அபிஷேகாய ராமஸ்ய யாவைராஜ்யேந பாரத। ப்ராப்தகாலம் ச தே ஸர்வே மேநிரே மந்த்ரிஸத்தமாஃ
ராமனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து, ராஜ்யத்தை வழங்கும் நேரம் வந்துவிட்டது என்று, பரதா, சிறந்த அமைச்சர்கள் அனைவரும் ஒருமித்த கருத்தை கொண்டார்கள்.
லோஹிதாக்ஷம் மஹாபாஹும் மத்தமாதங்ககாமிநம்। கம்புக்ரீவம் மஹோரஸ்கம் நீலகுஞ்சிதமூர்தஜம்
அவர்கள் ராமனை, சிவப்புக் கண்கள், வலிமையான தோள்கள், மதமுள்ள யானையைப் போல் நடக்கும் நடை, சங்கு போன்ற கழுத்து, அகன்ற மார்பு, கருப்பு சுருள்முடி ஆகியவற்றுடன் பார்த்தார்கள்.
தீப்யமாநம் ஶ்ரியா வீரம் ஶக்ராதநவரம் பலே। பாரகம் ஸர்வதர்மாணாம் ப்ரு'ஹஸ்பதிஸமம் மதௌ
அவன் ஒளிவீசும் வீரன்; வலிமையில் இந்திரனுக்கு சமமானவன்; எல்லா தர்மங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவன்; புத்தியில் ப்ருஹஸ்பதிக்கு இணையானவன்.
ஸர்வாநுரக்தப்ரக்ரு'திம் ஸர்வவித்யாவிஶாரதம்। ஜிதேந்த்ரியமமித்ராணாமபி த்ரு'ஷ்டிமநோஹரம்
அவன் எல்லா رعயர்களாலும் நேசிக்கப்படுபவன்; அனைத்து அறிவிலும் நிபுணன்; மனத்தைக் கட்டுப்படுத்தியவன்; பகைவர்களுக்கே மனதை ஈர்க்கும் அழகு உடையவன்.
நியந்தாரமஸாதூநாம் கோப்தாரம் தர்மசாரிணாம்। த்ரு'திமந்தமநாத்ரு'ஷ்யம் ஜேதாரமபராஜிதம்
தீயவர்களை அடக்குபவன்; நல்லவர்களை பாதுகாப்பவன்; மன உறுதியும், எவராலும் வெல்ல முடியாத தன்மையும் உடையவன்; எப்போதும் வெற்றியாளன்.
புத்ரம் ராஜா தஶரதஃ கௌஸல்யாநந்தவர்தநம்। ஸம்த்ரு'ஶ்யபரமாம் ப்ரீதிமகச்சத்குலநந்தநம்
தன் மகனை, கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிப்பவனாகவும், குடும்பத்தின் பெருமையை உயர்த்துபவனாகவும் பார்த்த தசரதன், மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
சிந்தயம்ஶ்ச மஹாதேஜா குணாந்ராமஸ்ய வீர்யவாந்। அப்யபாஷத பத்ரம் தே ப்ரீயமாணஃ புரோஹிதம்
ராமனின் நல்ல குணங்களையும் பெரும் வீரியத்தையும் நினைத்தபோது, அந்த வலிமைமிக்க அரசன், மகிழ்ச்சியுடன், தனது புரோகிதரிடம் நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
அத் புஷ்யோ நிஶி ப்ரஹ்மந்புண்யம் யோகமுபைஷ்யதி। ஸம்பாராஃ ஸம்ப்ரியந்தாம் மே ராமஶ்சோபநிமந்த்ர்யதாம்
புஷ்ய நட்சத்திர இரவில், புண்ணியமான யோகம் வரும்; எனக்காக ஏற்பாடுகள் செய்யப்படட்டும்; ராமனையும் அழைக்கச் சொல்லுங்கள், பிரம்மனே.
ஶ்வ ஏவபுஷ்யோ பவிதா யத்ரராமஃ ஸுதோ மயா। யௌவராஜ்யேऽபிஷேக்தவ்யஃ பௌரேஷு ஸஹமந்த்ரிபிஃ
நாளை புஷ்ய நட்சத்திரம் உதிக்கும்; அப்போது என் மகன் இராமன், நகரவாசிகள் மற்றும் அமைச்சர்களுடன், அரசருக்கு அடுத்த வாரிசாக அபிஷேகம் செய்யப்படுவான்.
இதி தத்ராஜவசநம் ப்ரதிஶ்ருத்யாத மந்தரா। கைகேயீமபிகம்யேதம் காலே வசநமப்ரவீத்
அரசரின் இந்த அறிவிப்பைக் கேட்ட மந்தரா, சரியான நேரத்தில் கைகேயியை அணுகி, அவளிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.
அத்ய கைகேயி தௌர்பாக்யம் ராஜ்ஞா தே க்யாபிதம் மஹத்। ஆஶீவிஷஸ்த்வாம் ஸம்க்ருத்தஶ்சந்நோ தஶதி துர்பகே
இன்று, கைகேயி, உனது பெரிய துரதிருஷ்டம் அரசனால் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; மறைந்திருக்கும் கோபமான பாம்பு போல், அது உன்னை கடிக்கிறது, அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவளே.
ஸுபகா கலு கௌஸல்யா யஸ்யாஃ புத்ரோऽபிஷேக்ஷ்யதே। குதோ ஹி தவ ஸௌபாக்யம் யஸ்யாஃ புத்ரோ ந ராஜ்யபாக்
கௌசல்யை உண்மையில் அதிர்ஷ்டசாலி; ஏனெனில் அவளது மகன் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறான். ஆனால், உனக்கு எங்கே அதிர்ஷ்டம்? உன் மகனுக்கு அரசாட்சி கிடைக்கவில்லையே.
ஸா தத்வசநமாஜ்ஞாய ஸர்வாபரணபூஷிதா। வேதீ விலக்நமத்யேந பிப்ரதீ ரூபமுத்தமம்
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கைகேயி, அனைத்து ஆபரணங்களும் அணிந்து, மேடை நடுவில் அழகாக விளங்கும் உருவுடன், அதை புரிந்துகொண்டாள்.
வவிக்தே பதிமாஸாத்ய ஹஸந்தீவ ஶுசிஸ்மிதா। ராஜாநம் தர்ஜயந்தீவ மதுரம் வாக்யமப்ரவீத்
தனிமையில் கணவனை அணுகி, புன்னகையுடன் முகம் பிரகாசமாக, அரசனை சாடும் போல் இனிமையான வார்த்தைகளை சொன்னாள்.
ஸத்யப்ரதிஜ்ஞ யந்மே த்வம் காமமேகம் விஸ்ரு'ஷ்டவாந்। உபாகுருஷ்வ தத்ராஜம்ஸ்தஸ்மாந்முஞ்சஸ்வ ஸம்கடாத்। `ததத்ய குரு ஸத்யம் மே வரம் வரத பூபதே
நீ எனக்கு ஒருமுறை ஒரு விருப்பம் வழங்குவதாக சத்தியம் செய்தாய்; அதைக் காப்பாற்று அரசே, அந்த கவலையிலிருந்து நீயும் விடுபடு. இன்று எனக்கு அந்த வரத்தை வழங்கு, வரங்களை வழங்கும் அரசே.
வரம் ததாநி தே ஹந்த தத்க்ரு'ஹாண யதிச்சஸி। அவத்யோ வத்யதாம் கோத்ய வத்யஃ கோऽத்ய விமுச்யதாம்
நான் உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன்; நீ விரும்புவதை எடுத்துக்கொள். கொல்ல முடியாதவன் இன்று கொல்லப்படட்டும்; தண்டனை பெற்றவன் விடுவிக்கப்படட்டும்.
தநம் ததாநி கஸ்யாத் ஹ்ரியதாம் கஸ்யரவாபுநஃ। ப்ராஹ்மணஸ்வாதிஹாந்யத்ரயத்கிம்சித்வித்தமஸ்தி மே
நான் செல்வம் தருகிறேன்; யாருடையது எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும், யாருக்குத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்? பிராமணர்களைத் தவிர, என்னிடம் உள்ள எல்லா செல்வமும் உன்னுடையதே.
ப்ரு'திவ்யாம் ராஜராஜோஸ்மி சாதுர்வர்ண்யஸ் ரிதா। யஸ்தேऽபிலபிதஃ காமோ ப்ரூஹி கல்யாணி மாசிரம்
இந்த பூமியில் அரசர்களில் நான் நான்கு வகை மக்களுக்கும் அரசன். நீ விரும்பும் ஆசையைச் சொல்லு, நல்லவளே, தாமதிக்காமல் கூறு.
ஸாதத்வசநமாஜ்ஞாய பரிக்ரு'ஹ்ய நராதிபம்। ஆத்மநோ பலமாஜ்ஞாய தத ஏநமுவாச ஹ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கைகேயி, அரசனை அணைத்து, தன் சக்தியை அறிந்து, பின்னர் அவனை நோக்கி பேசினாள்.
ஆபிஷேசநிகம் யத்தே ராமார்தமுபகல்பிதம்। பரதஸ்ததவாப்நோது வநம் கச்சது ராகவஃ
இராமனுக்காக தயார் செய்யப்பட்ட அபிஷேகத்தை பரதன் பெறட்டும்; இராமன் வனத்திற்கு போகட்டும்.
நவ பஞ்ச ச வர்ஷாணி தண்டகாரண்யமாஶ்ரிதஃ। சீராஜிநஜடாதாரீ ராமோ பவது தாபஸஃ
ஒன்பது மற்றும் ஐந்து ஆண்டுகள் இராமன் தண்டகாரண்யத்தில் வாழ வேண்டும்; தோல், மரச்சீலை, முடி முடிச்சுடன் தவசியாக இருக்கட்டும்.
ஸ தம் ராஜா வரம் ஶ்ருத்வா விப்ரியம் தாருணோதயம்। துஃகார்தோ பரதஶ்ரேஷ்ட ந கிம்சித்வ்யாஜஹார ஹ
அந்த கடுமையான, மனதுக்கு வருத்தம் தரும் வரத்தை அரசன் கேட்டபோது, பரதனுக்காக துயரமடைந்த அவன் எதுவும் பேசவில்லை.
ததஸ்ததோக்தம் பிதரம் ராமோ விஜ்ஞாய வீர்யவாந்। வநம் ப்ரதஸ்தே தர்மாத்மா ராஜா ஸத்யோ பவத்விதி
பின்னர், தந்தையின் கட்டளையை உணர்ந்த வீரமான, தர்மமான இராமன், 'அரசன் சத்தியமாக இருக்கட்டும்' என்று சொல்லி வனத்திற்கு புறப்பட்டான்.
தமந்வகச்சல்லக்ஷ்மீவாந்தநுஷ்மாँல்லக்ஷ்மணஸ்ததா। ஸீதா ச பார்யா பத்ரம் தே வைதேஹீ ஜநகாத்மஜா
அப்போது, அதிர்ஷ்டம் உடையவன், வில் ஏந்திய இலக்குவன் இராமனைத் தொடர்ந்து சென்றான்; மேலும், அவன் மனைவி சீதை, நல்லவளும், ஜனகனின் மகளும், உடன் சென்றாள்.
ததோ வநம் கதேராமே ராஜா தஶரதஸ்ததா। ஸமயுஜ்யத தேஹஸ்ய காலபர்யாயதர்மணா
அப்போது இராமன் வனத்திற்கு சென்றதும், அரசன் தசரதன் உடலின் இயற்கை முடிவால் காலத்தின் ஓட்டில் வாடினார்.
ராமம் து கதமாஜ்ஞாய ராஜாநம் ச ததாகதம்। அநார்யா பரதம் தேவீ கைகேயீ வாக்யமப்ரவீத்
இராமன் போனதும், அரசனும் அந்த நிலைக்குச் சென்றதும், அருவருப்பான கைகேயி, பரதனை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னாள்.
கதோதஶரதஃ ஸ்வர்கம் வநஸ்தௌ ராமலக்ஷ்மணௌ। க்ரு'ஹாண ராஜ்யம்விபுலம் க்ஷேமம் நிஹதகண்டகம்
தசரதன் விண்ணுலகிற்குப் போனபோது, இராமனும் லக்ஷ்மணனும் காடில் தங்கியிருந்தார்கள். இப்போது எல்லா தடைகளும் நீங்கிய இந்த பெரிய, பாதுகாப்பான ராஜ்யத்தை நீ எடுத்துக்கொள்.
தாமுவாச ஸ தர்மாத்மா ந்ரு'ஶம்ஸம் பத தே க்ரு'தம்। பதிம் ஹத்வாகுலம் சேதமுத்ஸாத்ய தநலுப்தயா
அப்போது அந்த தர்மவான் அவளிடம் சொன்னான்: 'ஐயோ, என்ன கொடுமை செய்தாய்! கணவரை கொன்று, இந்த குடும்பத்தை அழித்து, செல்வ ஆசையால் இப்படி நடந்தாய்.'
அயஶஃ பாதயித்வா மே மூர்த்நி த்வம் குலபாம்ஸநே। ஸகாமா பவ மே மாதரித்யுக்த்வா ப்ரருரோத ஹ
'என் தலையில் பழி சுமத்தி, குலத்தை களங்கப்படுத்தியவளே, இப்போது உனக்கு திருப்தி கிடைத்துவிட்டதா, அம்மா?' என்று சொல்லி, அவன் அழத் தொடங்கினான்.
ஸ சாரித்ரம் விஶோத்யாத ஸர்வப்ரக்ரு'திஸந்நிதௌ। அந்வயாத்தாதரம் ராமம் விநிவர்தநலாலஸஃ
பிறகு, எல்லா மக்களும் கூடியிருந்த இடத்தில் தன் நற்பெயரை விளக்கி, இராமனை மீண்டும் அழைத்து வர விரும்பி, அவன் தன் அண்ணனைப் பின்தொடர்ந்தான்.