நாகாயுதஸமப்ராணா வாயுவேகஸமா ஜவே। யதேச்சவிநிபாதாஶ்ச கேசிதத்ர வநௌகஸஃ
இங்கு காட்டில் வாழும் சிலர், பத்து ஆயிரம் பாம்புகளுக்கு சமமான உயிர்த் தகுதியும், காற்றைப் போல வேகமும் உடையவர்கள்; அவர்கள் விரும்பும் இடத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் இறங்கக்கூடியவர்கள்.
ஏவம் விதாய தத்ஸர்வம் பகவாँல்லோகபாவநஃ। மந்தராம் போதயாமாஸ யத்யத்கார்யம் த்வயா ததா
அனைத்தையும் இப்படியாக ஏற்பாடு செய்த பிறகு, உலகங்களை பாதுகாக்கும் பரமான், மந்தரையை எழுப்பி, அவளால் செய்ய வேண்டிய காரியங்களை அவளுக்கு அறிவித்தான்.
ஸா தத்வச ஸமாஜ்ஞாய ததா சக்ரே மநோஜவா। இதஶ்சேதஶ்ச கச்சந்தீ வைரஸம்துக்ஷணே ரதா
அந்த மந்தரை, அவன் சொன்னதை புரிந்து கொண்டு, மனம் போல் விரைவாகச் செயல்பட்டு, இடம் இடமாகச் சென்று, பகைமை ஏற்படுத்துவதில் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தாள்.
உக்தம் பகவதா ஜந்ம ராமாதீநாம் ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்। ப்ரஸ்தாநகாரணம் ப்ரஹ்மஞ்ஶ்ரோதுமிச்சாமி கத்யதாம்
பகவான் ராமர் முதலியோரின் தனித்தனியான பிறப்பைப் பற்றி கூறியுள்ளார்; பிரம்மனே, அவர்கள் வனத்திற்கு சென்றதற்கான காரணத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், தயவு செய்து சொல்லுங்கள்.
கதம் தாஶரதீ வீரௌ ப்ராதரௌ ராமலக்ஷ்மணௌ। ப்ரஸ்தாபிதௌ வநே ப்ரஹ்மந்மைதிலீ ச யஶஸ்விநீ
தசரதனின் இரு வீரமான மகன்கள் ராமரும் லட்சுமணனும், புகழ் பெற்ற மைதிலியும், எவ்வாறு வனத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார்கள், பிரம்மனே, அதை விளக்குங்கள்.
ஜாதபுத்ரோ தஶரதஃ ப்ரீதிமாநபவந்ந்ரு'ப। க்ரியாரதிர்தர்மரதஃ ஸததம் வ்ரு'த்தஸேவிதா
மகன் பிறந்ததும், தசரதன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்; அவன் எப்போதும் பெரியவர்களால் சூழப்பட்டு, தர்மத்திலும் யாகங்களிலும் ஈடுபட்டிருந்தான்.
க்ரமேண சாஸ்ய தே புத்ரா வ்யவர்தந்த மஹௌஜஸஃ। வேதேஷு ஸரஹஸ்யேஷு தநுர்வேதேஷு பாரகாஃ
காலப்போக்கில், அவன் மகன்கள் எல்லோரும் பெரும் வீர்யம் உடையவர்களாக வளர்ந்து, வேதங்களிலும், அனைத்துப் புனித ரகசியங்களிலும், வில் கற்றலிலும் தேர்ச்சி பெற்றார்கள்.
சரிதப்ரஹ்மசர்யாஸ்தே க்ரு'ததாராஶ்ச பார்திவ। த்ரு'ஷ்ட்வா ராமம் தஶரதஃ ப்ரீதிமாநபவத்ஸுகீ
அவர்கள் பிரம்மச்சரிய வாழ்க்கையை முடித்து, மணமகள்களை பெற்ற பின், அந்த இளவரசர்கள், தசரதன் ராமரைப் பார்த்தபோது அவனை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தார்கள்.
ஜ்யேஷ்டோ ராமோऽபவத்தேஷாம் ரமயாமாஸ ஹி ப்ரஜாஃ। மநோஹரதயா தீமாந்பிதுர்ஹ்ரு'தயநந்தநஃ
அவர்களில் மூத்தவன் ராமன்; அவன் தனது அழகும் அறிவும் கொண்டு மக்களை மகிழ்வித்தான்; தந்தையின் இதயத்திற்கு ஆனந்தம் அளிப்பவனாக இருந்தான்.
ததஃ ஸ ராஜா மதிமாந்மத்வாऽऽத்மாநம் வயோதிகம்। மந்த்ரயாமாஸ ஸசிவைர்மந்த்ரஜ்ஞைஶ்ச புரோஹிதைஃ
பின்னர் அந்த அறிவாளி அரசன், தன் வயது முதிர்ந்ததை உணர்ந்து, தன் அமைச்சர்களும், ஆலோசனையில் தேர்ந்த புரோகிதர்களும் சேர்ந்து ஆலோசனை செய்தான்.
அபிஷேகாய ராமஸ்ய யாவைராஜ்யேந பாரத। ப்ராப்தகாலம் ச தே ஸர்வே மேநிரே மந்த்ரிஸத்தமாஃ
ராமனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து, ராஜ்யத்தை வழங்கும் நேரம் வந்துவிட்டது என்று, பரதா, சிறந்த அமைச்சர்கள் அனைவரும் ஒருமித்த கருத்தை கொண்டார்கள்.
லோஹிதாக்ஷம் மஹாபாஹும் மத்தமாதங்ககாமிநம்। கம்புக்ரீவம் மஹோரஸ்கம் நீலகுஞ்சிதமூர்தஜம்
அவர்கள் ராமனை, சிவப்புக் கண்கள், வலிமையான தோள்கள், மதமுள்ள யானையைப் போல் நடக்கும் நடை, சங்கு போன்ற கழுத்து, அகன்ற மார்பு, கருப்பு சுருள்முடி ஆகியவற்றுடன் பார்த்தார்கள்.
தீப்யமாநம் ஶ்ரியா வீரம் ஶக்ராதநவரம் பலே। பாரகம் ஸர்வதர்மாணாம் ப்ரு'ஹஸ்பதிஸமம் மதௌ
அவன் ஒளிவீசும் வீரன்; வலிமையில் இந்திரனுக்கு சமமானவன்; எல்லா தர்மங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவன்; புத்தியில் ப்ருஹஸ்பதிக்கு இணையானவன்.
ஸர்வாநுரக்தப்ரக்ரு'திம் ஸர்வவித்யாவிஶாரதம்। ஜிதேந்த்ரியமமித்ராணாமபி த்ரு'ஷ்டிமநோஹரம்
அவன் எல்லா رعயர்களாலும் நேசிக்கப்படுபவன்; அனைத்து அறிவிலும் நிபுணன்; மனத்தைக் கட்டுப்படுத்தியவன்; பகைவர்களுக்கே மனதை ஈர்க்கும் அழகு உடையவன்.
நியந்தாரமஸாதூநாம் கோப்தாரம் தர்மசாரிணாம்। த்ரு'திமந்தமநாத்ரு'ஷ்யம் ஜேதாரமபராஜிதம்
தீயவர்களை அடக்குபவன்; நல்லவர்களை பாதுகாப்பவன்; மன உறுதியும், எவராலும் வெல்ல முடியாத தன்மையும் உடையவன்; எப்போதும் வெற்றியாளன்.
புத்ரம் ராஜா தஶரதஃ கௌஸல்யாநந்தவர்தநம்। ஸம்த்ரு'ஶ்யபரமாம் ப்ரீதிமகச்சத்குலநந்தநம்
தன் மகனை, கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிப்பவனாகவும், குடும்பத்தின் பெருமையை உயர்த்துபவனாகவும் பார்த்த தசரதன், மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
சிந்தயம்ஶ்ச மஹாதேஜா குணாந்ராமஸ்ய வீர்யவாந்। அப்யபாஷத பத்ரம் தே ப்ரீயமாணஃ புரோஹிதம்
ராமனின் நல்ல குணங்களையும் பெரும் வீரியத்தையும் நினைத்தபோது, அந்த வலிமைமிக்க அரசன், மகிழ்ச்சியுடன், தனது புரோகிதரிடம் நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
அத் புஷ்யோ நிஶி ப்ரஹ்மந்புண்யம் யோகமுபைஷ்யதி। ஸம்பாராஃ ஸம்ப்ரியந்தாம் மே ராமஶ்சோபநிமந்த்ர்யதாம்
புஷ்ய நட்சத்திர இரவில், புண்ணியமான யோகம் வரும்; எனக்காக ஏற்பாடுகள் செய்யப்படட்டும்; ராமனையும் அழைக்கச் சொல்லுங்கள், பிரம்மனே.
ஶ்வ ஏவபுஷ்யோ பவிதா யத்ரராமஃ ஸுதோ மயா। யௌவராஜ்யேऽபிஷேக்தவ்யஃ பௌரேஷு ஸஹமந்த்ரிபிஃ
நாளை புஷ்ய நட்சத்திரம் உதிக்கும்; அப்போது என் மகன் இராமன், நகரவாசிகள் மற்றும் அமைச்சர்களுடன், அரசருக்கு அடுத்த வாரிசாக அபிஷேகம் செய்யப்படுவான்.
இதி தத்ராஜவசநம் ப்ரதிஶ்ருத்யாத மந்தரா। கைகேயீமபிகம்யேதம் காலே வசநமப்ரவீத்
அரசரின் இந்த அறிவிப்பைக் கேட்ட மந்தரா, சரியான நேரத்தில் கைகேயியை அணுகி, அவளிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.
அத்ய கைகேயி தௌர்பாக்யம் ராஜ்ஞா தே க்யாபிதம் மஹத்। ஆஶீவிஷஸ்த்வாம் ஸம்க்ருத்தஶ்சந்நோ தஶதி துர்பகே
இன்று, கைகேயி, உனது பெரிய துரதிருஷ்டம் அரசனால் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; மறைந்திருக்கும் கோபமான பாம்பு போல், அது உன்னை கடிக்கிறது, அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவளே.
ஸுபகா கலு கௌஸல்யா யஸ்யாஃ புத்ரோऽபிஷேக்ஷ்யதே। குதோ ஹி தவ ஸௌபாக்யம் யஸ்யாஃ புத்ரோ ந ராஜ்யபாக்
கௌசல்யை உண்மையில் அதிர்ஷ்டசாலி; ஏனெனில் அவளது மகன் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறான். ஆனால், உனக்கு எங்கே அதிர்ஷ்டம்? உன் மகனுக்கு அரசாட்சி கிடைக்கவில்லையே.
ஸா தத்வசநமாஜ்ஞாய ஸர்வாபரணபூஷிதா। வேதீ விலக்நமத்யேந பிப்ரதீ ரூபமுத்தமம்
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கைகேயி, அனைத்து ஆபரணங்களும் அணிந்து, மேடை நடுவில் அழகாக விளங்கும் உருவுடன், அதை புரிந்துகொண்டாள்.
வவிக்தே பதிமாஸாத்ய ஹஸந்தீவ ஶுசிஸ்மிதா। ராஜாநம் தர்ஜயந்தீவ மதுரம் வாக்யமப்ரவீத்
தனிமையில் கணவனை அணுகி, புன்னகையுடன் முகம் பிரகாசமாக, அரசனை சாடும் போல் இனிமையான வார்த்தைகளை சொன்னாள்.
ஸத்யப்ரதிஜ்ஞ யந்மே த்வம் காமமேகம் விஸ்ரு'ஷ்டவாந்। உபாகுருஷ்வ தத்ராஜம்ஸ்தஸ்மாந்முஞ்சஸ்வ ஸம்கடாத்। `ததத்ய குரு ஸத்யம் மே வரம் வரத பூபதே
நீ எனக்கு ஒருமுறை ஒரு விருப்பம் வழங்குவதாக சத்தியம் செய்தாய்; அதைக் காப்பாற்று அரசே, அந்த கவலையிலிருந்து நீயும் விடுபடு. இன்று எனக்கு அந்த வரத்தை வழங்கு, வரங்களை வழங்கும் அரசே.
வரம் ததாநி தே ஹந்த தத்க்ரு'ஹாண யதிச்சஸி। அவத்யோ வத்யதாம் கோத்ய வத்யஃ கோऽத்ய விமுச்யதாம்
நான் உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன்; நீ விரும்புவதை எடுத்துக்கொள். கொல்ல முடியாதவன் இன்று கொல்லப்படட்டும்; தண்டனை பெற்றவன் விடுவிக்கப்படட்டும்.
தநம் ததாநி கஸ்யாத் ஹ்ரியதாம் கஸ்யரவாபுநஃ। ப்ராஹ்மணஸ்வாதிஹாந்யத்ரயத்கிம்சித்வித்தமஸ்தி மே
நான் செல்வம் தருகிறேன்; யாருடையது எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும், யாருக்குத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்? பிராமணர்களைத் தவிர, என்னிடம் உள்ள எல்லா செல்வமும் உன்னுடையதே.
ப்ரு'திவ்யாம் ராஜராஜோஸ்மி சாதுர்வர்ண்யஸ் ரிதா। யஸ்தேऽபிலபிதஃ காமோ ப்ரூஹி கல்யாணி மாசிரம்
இந்த பூமியில் அரசர்களில் நான் நான்கு வகை மக்களுக்கும் அரசன். நீ விரும்பும் ஆசையைச் சொல்லு, நல்லவளே, தாமதிக்காமல் கூறு.
ஸாதத்வசநமாஜ்ஞாய பரிக்ரு'ஹ்ய நராதிபம்। ஆத்மநோ பலமாஜ்ஞாய தத ஏநமுவாச ஹ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கைகேயி, அரசனை அணைத்து, தன் சக்தியை அறிந்து, பின்னர் அவனை நோக்கி பேசினாள்.
ஆபிஷேசநிகம் யத்தே ராமார்தமுபகல்பிதம்। பரதஸ்ததவாப்நோது வநம் கச்சது ராகவஃ
இராமனுக்காக தயார் செய்யப்பட்ட அபிஷேகத்தை பரதன் பெறட்டும்; இராமன் வனத்திற்கு போகட்டும்.