விக்ரமைஸ்த்ரிபிரக்ஷோப்யோ ஜஹாராஶு ஸ மேதிநீம்। ததௌ ஶக்ராய ச மஹீம் விஷ்ணுர்தேவஃ ஸநாதநஃ
மூன்று அசைக்க முடியாத அடிகளால், அவர் விரைவாக பூமியை கைப்பற்றினார்; அந்த சனாதன விஷ்ணு, பூமியை இந்திரனுக்கு வழங்கினார்.
ஏஷ தே வாமநோ நாம ப்ராதுர்பாவஃ ப்ரகீர்திதஃ। தேந தேவாஃ ப்ராதுராஸந்வைஷ்ணவம் சோச்யதே ஜகத்
இதுவே வாமனன் எனப்படும் அவதாரம் என்று உனக்குச் சொன்னேன்; அவனால் தேவர்கள் தோன்றினர், உலகம் விஷ்ணுவுக்குரியது என்று கூறப்படுகிறது.
அஸதாம் நிக்ரஹார்தாய தர்மஸம்ரக்ஷணாய ச। அவதீர்ணோ மநுஷ்யாணாமஜாயத யதுக்ஷயே। யம் தேவம்விதுஷோகாந்தி தஸ்ய கர்மாணி ஸைந்தவ
தர்மத்தை காக்கவும், தீயவர்களை அடக்கவும், யாதவர்கள் வம்சம் முடிவில் மனிதராக அவதரித்தான்; தெய்வங்களை அறிந்தவர்கள் அவனை அடைவார்கள், சைந்தவரே, அவன் செய்த செயல்கள் இவை.
அநாத்யந்தமஜம் தேவம் ப்ரபும்லோகநமஸ்க்ரு'தம்। யம் தேவம் விதுஷோகாந்திதஸ் கர்மாணி ஸைந்தவ
ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாதவன், பிறவியில்லாத தேவன், உலகங்கள் வணங்கும் ஆண்டவன்; தெய்வங்களை அறிந்தவர்கள் அவனை அடைவார்கள், சைந்தவரே, அவன் செயல்கள் இவை.
யமாஹுரஜிதம்க்ரு'ஷ்ணம் ஶங்கசக்ரகதாதரம்। ஶ்ரீவத்ஸதாரிணம் தேவம் பீதகௌஶேயவாஸஸம்
அஜெயன், கிருஷ்ணன், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் ஏந்தியவன், மார்பில் திருவடிச் சின்னம் அணிந்தவன், மஞ்சள் பட்டு உடை உடுத்திய தேவன் என்று அவனை அழைக்கிறார்கள்.
ப்ரதாநம் ஸோऽஸ்த்ரவிதுஷாம் தேந க்ரு'ஷ்ணந ரக்ஷ்யதே
அயுதங்களை நன்கு அறிந்தவர்களில் முதன்மை பெற்றவன் அவன்; அவனால் கிருஷ்ணன் பாதுகாக்கப்படுகிறான்.
ஸஹாயஃ புண்டரீகாக்ஷஃ ஶ்ரீமாநதுலவிக்ரமஃ। ஸமாநஸ்யந்தநே பார்தமாஸ்தாய பரவீரஹா
தாமரை கண்கள் உடைய பெருமைமிக்கவன், அளவிட முடியாத வலிமை உடையவன், பாற்த்தனுடன் ஒரே ரதத்தில் ஏறி, எதிரிகளைக் களைவான்.
ந ஶக்யதே தேந ஜேதும் த்ரிதஶைரபி துஃஸஹஃ। கஃ புநர்மாநுஷோ பாவோ ரணே பார்தம் விஜேஷ்யதி
அந்த தேவனை மூவரும் கூட வெல்ல முடியாது; மனிதர்களில் யார் பாற்த்தனை யுத்தத்தில் வெல்ல முடியும்?
தமேகம் வர்ஜயித்வாது ஸர்வம்யௌதிஷ்டிரம் பலம்। சதுரஃ பாண்டவாத்ராஜந்திநைகம் ஜேப்யஸே ரிபூந்
அவனைத் தவிர்த்து, யுதிஷ்டிரனின் எல்லா படையையும் நீ வெல்ல முடியும்; அரசே, நான்கு பாண்டவர்களை ஒரே நாளில் வெல்லுவாய்.
தஸ்மாத்த்வம்பார்தரஹிதாந்பாண்டவாந்வாரயிஷ்யஸி। ஏதத்தி புருஷவ்யாக்ர மயா தத்தோ வரஸ்தவ
அதனால், பாற்த்தன் இல்லாதபோது பாண்டவர்களைத் தடுத்து நிறுத்துவாய்; மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இந்த வரம் உனக்குப் பெற்றதாகும்.
இத்யேவமுக்த்வா ந்ரு'பதிம் ஸர்வபாபஹரோ ஹரஃ। உமாபதிஃ பஶுபதிர்யஜ்ஞஹா த்ரிபுரார்தநஃ
இவ்வாறு அரசரிடம் கூறிய பின்பு, எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் ஹரன், உமையின் கணவர், எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவன், யாகத்தை அழித்தவன், திரிபுரனை அழித்தவன்—
வாமநைர்விகடைஃ குப்ஜைருக்ரஶ்ரவணதர்ஶநைஃ। வ்ரு'தஃ பாரிஷதைர்கோரைர்நாநாப்ரஹரணோத்யதைஃ
அவர், விக்கிரிதமான, குறு உருவம் கொண்ட, கூர்மையான குரலும் உருவமும் உடைய, பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் ஆயத்தமாக இருந்த பயங்கரமான சேவகர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்.
த்ர்யம்பகோ ராஜஶார்தூல பகநேத்ரநிபாதநஃ। உமாஸஹாயோ பகவாம்ஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத
மூன்று கண்கள் உடையவர், அரசர்களில் சிறந்தவரே, பகனின் கணை அழித்தவர், உமையுடன் கூடிய பரமபவான், அங்கேயே மறைந்துவிட்டார்.
ஏவமுக்தஸ்து ந்ரு'பதிஃ ஸ்வமேவ பவநம் யயௌ। பாண்டவாஶ்ச வநே தஸ்மிந்ந்யவஸந்காம்யகே ததா
அப்படிக் கேட்ட அரசன் தன் அரண்மனைக்கே திரும்பினார்; பாண்டவர்கள் அந்த காம்யக வனத்தில் தங்கினார்கள்.
ஏவம் ஹ்ரு'தாயாம் க்ரு'ஷ்ணாயாம் ப்ராப்ய க்லேஶமநுத்தமம்। அத ஊர்த்வம் நரவ்யாக்ராஃ கிமகுர்வத பாண்டவாஃ
இவ்வாறு கிருஷ்ணை பறிகொண்டு, அதீதமான துன்பத்தை அனுபவித்தபோது, மனிதர்களில் புலிகள் போன்ற பாண்டவர்கள் அடுத்து என்ன செய்தார்கள்?
ஏவம் க்ரு'ஷ்ணாம் மோக்ஷயித்வாவிநிர்ஜித்ய ஜயத்ரதம்। ஆஸாம்சக்ரே முநிகணைர்தர்மராஜோ யுதிஷ்டிரஃ
கிருஷ்ணையை விடுவித்து, ஜயதிரதனை தோற்கடித்து, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து உரிய வழிபாடுகளைச் செய்தான்.
தேஷாம் மத்யேமஹர்ஷீணாம் ஶ்ரு'ண்வதாமநுஶோசதாம்। மார்கண்டேயமிதம் வாக்யமப்ரவீத்பாண்டுநந்தநஃ
அந்த மகா முனிவர்களின் நடுவில், அவர்கள் கேட்டு வருந்திக் கொண்டிருக்க, பாண்டுவின் மகன் மார்கண்டேயரிடம் இவ்வாறு பேசினான்.
பகவந்தேவர்ஷீணாம் த்வம் க்யாதோ பூதபவிஷ்யவித்। ஸம்ஶயம் பரிப்ரு'ச்சமி ச்சிந்தி மே ஹ்ரு'தி ஸம்ஸ்திதம்
பெரியவரே, தெய்வ முனிவர்களில் புகழ்பெற்றவர் நீர்; கடந்ததும் வரவிருப்பதும் அறிந்தவர். என் மனதில் உள்ள சந்தேகத்தை தீர்த்து விடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
த்ருபதஸ்ய ஸுதா ஹ்யேஷா வேதிமத்யாத்ஸமுத்திதா। அயோநிஜா மஹாபாகாஸ்நுஷா பாண்டோர்மஹாத்மநஃ
இவர் திருபதரின் மகள்; வேதியிலிருந்து தோன்றியவர், கருவறையில் பிறந்தவர் அல்ல; மிகுந்த பாக்கியசாலி, பெருமைமிக்க பாண்டுவின் மருமகள்.
மந்யே காலஶ்ச பகவாந்தைவம் ச துரதிக்ரமம்। பவிதவ்யம் ச பூதாநாம் யஸ் நாஸ்தி வ்யதிக்ரமஃ
பெரியவரே, காலமும் விதியும் தடுக்க முடியாதவை என்று நான் நம்புகிறேன்; உயிர்களுக்கு நடக்க வேண்டியது தவிர்க்க முடியாது.
கதம் ஹி பத்நீமஸ்மாகம் தர்மஜ்ஞாம் தர்மசாரிணீம்। ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேதீத்ரு'ஶோ பாவஃ ஶுசிம் ஸ்தைந்யமிவாந்ரு'தம்
நம் மனைவியான தர்மத்தை அறிந்து நடக்கும், தூயவளுக்கு இப்படி ஒரு துயரம் எப்படித் தோன்றியது? திருட்டோ பொய்யால் தூய்மை கெடுவது போல.
ந ஹி பாபம் க்ரு'தம்கிம்சித்கர்ம வா நிந்திதம் க்வசித்। த்ரௌபத்யா ப்ராஹ்மணேஷ்வேவ தர்மஃ ஸுசரிதோ மஹாந்
திரௌபதி ஒருபோதும் பாவமோ, பழிக்குரிய செயலோ எதையும் செய்ததில்லை; பிராமணர்களிடையே அவளது பெரிய தர்மம் நன்கு அறியப்படுகிறது.
தாம் ஜஹார பலாத்ராஜா மூடபுத்திர்ஜயத்ரதஃ। தஸ்யாஃ ஸம்ஹரணாத்பாபஃ ஶிரஸஃ கேஶவாபநம்
ஆனால், அறிவில்லாத ஜயதிரதன் அவளை வலுக்கட்டாயமாகப் பறித்தான்; அந்தப் பாவத்திற்காக அவனது தலையில் உள்ள முடி களைந்தது.
பராஜயம் ச ஸம்க்ராமே ஸஸஹாஃ ஸமாப்தவாந்। ப்ரத்யாஹ்ரு'தா ததாऽஸ்மாபிர்ஹத்வா தத்ஸைந்தவம் பலம்
அவன் போரில் தோல்வியைச் சந்தித்து அதை சகித்தான்; நாங்கள் சைந்தவ சேனையை அழித்து அவளை மீண்டும் அழைத்து வந்தோம்.
தத்தாரஹரணம் ப்ராப்தமஸ்மாபிரவிதர்கிதம்। துஃகஶ்சாயம் வநே வாஸோ ம்ரு'கயாயாம் ச ஜீவிகா
எதிர்பாராத விதமாக நம் மனைவியை பறிகொள்வது நம்மை வந்தடைந்தது; இந்த வனவாச துன்பமும், வேட்டையாடி வாழும் வாழ்க்கையும் நாங்கள் அனுபவிக்கிறோம்.
ஹிம்ஸா ச ம்ரு'கஜாதீநாம் வநௌகோபிர்வநௌகஸாம்। ஜ்ஞாதிபிர்விப்ரவாஸஶ்ச மித்யாவ்யவஸிதைரியம்
வனவாசிகள் வனவிலங்குகளை கொல்வதும், நம் உறவினர்களிடமிருந்து பிரிவும், தவறான முடிவுகளால் இவை எல்லாம் ஏற்பட்டன.
அஸ்தி நூநம் மயா கஶ்சிதல்பபாக்யதரோ நரஃ। பவதா த்ரு'ஷ்டபூர்வோ வா ஶ்ருதபூர்வோऽபி வா க்வசித்
என்னைவிட குறைந்த அதிர்ஷ்டம் கொண்ட மனிதர் இருக்க முடியாது; அல்லது, நீங்கள் ஒருபோதும் அப்படியொருவரை பார்த்திருக்கிறீர்களா, கேட்டிருக்கிறீர்களா?
ப்ராப்தமப்ரதிமம் துஃகம் ராமேண பரதர்ஷப। ரக்ஷஸா ஜாநகீ தஸ்ய ஹ்ரு'தா பார்யா பலீயஸா
பரதர்களில் சிறந்தவரே, இராமனும் அதீதமான துயரத்தை அனுபவித்தான்; அவனது மனைவி ஜனகியின் மகள், ஒரு வலிமையான ராட்சசனால் பறிக்கப்பட்டாள்.
ஆஶ்ரமாத்ராக்ஷஸேந்த்ரேண ராவணேந துராத்மநா। மாயாமாஸ்தாய தரஸா ஹத்வா க்ரு'த்ரம் ஜடாயுஷம்
அசுரர்களின் அரசன் இராவணன், துஷ்டமான மனதுடன், மாயை கொண்டு வலிமையுடன் ஆசிரமத்திலிருந்து பறந்து வந்து, கழுகான ஜடாயுவை கொன்றான்.
ப்ரத்யாஜஹார தாம் ராமஃ ஸுக்ரீவபலமாஶ்ரிதஃ। பத்த்வா ஸேதும் ஸமுத்ரஸ்ய தக்த்வா லங்காம் ஶிதைஃ ஶரைஃ
ராமன், சுக்ரீவனின் படையை நம்பி, கடலுக்கு மேல் ஒரு பாலம் கட்டி, கூரிய அம்புகளால் இலங்கையை எரித்து, சீதையை மீண்டும் கொண்டு வந்தான்.