க்ரு'ஷ்ணக்ரு'ஷ்ண மஹாபாஹோ தேவகீநந்தநாவ்யய। வாஸுதேவ ஜகந்நாத ப்ரணதார்திவிநாஶந
கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, வலிமை மிகுந்தவா, தேவகியின் அழியாத மகனே, வாசுதேவா, உலகத்துக்குத் தலைவனே, அடைகலந்தவர்களின் துயரை நீக்குவோனே!
விஶ்வாத்மந்விஶ்வஜநக விஶ்வஹர்தஃ ப்ரபோऽவ்யய। ப்ரபந்நபால கோபால ப்ரஜாபால பராத்பர। ஆகூதீநாம் ச சித்தீநாம் ப்ரவர்தக நதாऽஸ்மி தே
உலகத்தின் ஆத்மாவும், எல்லோருக்கும் தந்தையுமாகிய நீ, உலகத்தை அழிப்பவனும், அழிவில்லாத பிரபுவும், அடைந்தவர்களை காப்பவனும், மாடுகளையும் மக்களையும் பாதுகாப்பவனும், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவனும், எண்ணங்களையும் விருப்பங்களையும் தூண்டுபவனும், உனக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
வரேண்ய வரதாநந்த அகதீநாம் கதிப்ரத। புராணபுருஷ ப்ராணமநோவ்ரு'த்த்யாத்யகோசர
மிகச் சிறந்தவனே, வரங்களை வழங்குபவனே, முடிவில்லாதவனே, தஞ்சம் இல்லாதவர்களுக்கு தஞ்சம் அளிப்பவனே, பழமையான மனிதனே, உயிரும் மனதின் செயல்களும் எட்ட முடியாதவனே!
ஸர்வாத்யக்ஷ பராத்யக்ஷ த்வாமஹம் ஶரணம் கதா। பாஹி மாம் க்ரு'பயா தேவ ஶரணாகதவத்ஸல
எல்லாவற்றையும் கண்காணிப்பவனே, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவனே, நான் உன் அடைக்கலத்திற்குச் சென்றுள்ளேன்; அருளுடன் என்னைக் காப்பாய், அடைகலந்தவர்களை நேசிப்பவனே!
நீலோத்பலதலஶ்யாம பத்மகர்பாருணேக்ஷண। பீதாம்பரபரீதாந லஸத்கௌஸ்துபபூஷண
நீலத்தாமரை இதழைப் போல நிறமுடையவன், தாமரை மையம் போல் சிவப்பான கண்கள் கொண்டவன், மஞ்சள் vasthiram அணிந்தவன், பிரகாசமான கவ்ஸ்துபக் கறையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.
த்வமாதிரந்தோ பூதாநாம் த்வமேவ ச பராயணம்। பராத்பரதரம் ஜ்யோதிர்விஶ்வாத்மா ஸர்வதோமுகஃ
எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதியும் அந்தமும் நீயே; அவர்களுக்கு இறுதி தஞ்சமும் நீயே; எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த ஒளி, உலகின் உயிரும், எல்லாதிசைகளிலும் நிறைந்தவனும் நீயே.
த்வாமேவாஹுஃ பரம் பீஜம் நிதாநம் ஸர்வஸம்பதாம்। த்வயா நாதேந தேவேஶ ஸர்வாபத்ம்யோ பயம் ந ஹி
உன்னை மட்டுமே எல்லாச் செல்வங்களின் மூலமும், உயர்ந்த விதையும் என்கிறார்கள்; தேவாதி தேவனே, நீ நம்மை ஆண்டால் எந்த அபாயமும் எங்களுக்கு பயமில்லை.
துஃஶாஸநாதஹம் பூர்வம் ஸபாயாம் மோசிதா யதா। ததைவ ஸம்கடாதஸ்மாந்மாமுத்தர்துமிஹார்ஹஸி
முன்பு சபையில் துஷாசனனிடமிருந்து என்னை நீ எப்படி காப்பாற்றினாயோ, அதுபோல இப்போதும் இந்த துயரிலிருந்து என்னை நீயே காக்க வேண்டும்.
ஏவம் ஸ்துதஸ்ததா தேவஃ க்ரு'ஷ்ணயா பக்தவத்ஸலஃ। த்ரௌபத்யாஃ ஸம்கடம் ஜ்ஞாத்வா தேவதேவோ ஜகத்பதிஃ
இவ்வாறு கிருஷ்ணையால் புகழப்பட்ட பக்தர்களை நேசிப்பவன், த்ரௌபதியின் துயரை அறிந்து, உலகத்துக்குத் தலைவனும், தேவாதி தேவனும்,
பார்ஸ்வஸ்தாம் ஶயநே த்யக்த்வா ருக்மிணீம் கேஶவஃ ப்ரபுஃ। தத்ராஜகாம த்வரிதோ ஹ்யசிந்த்யகதிரீஶ்வரஃ
பக்கத்தில் படுத்திருந்த ருக்மிணியை விட்டு விட்டு, கேசவன் அந்த இடத்திற்கு எண்ணிக்கேட்க முடியாத வேகத்தில் விரைந்து சென்றான்.
ததஸ்தம் த்ரௌபதீ த்ரு'ஷ்ட்வாப்ரணம்ய பரயா முதா। அப்ரவீத்வாஸுதேவாய முநேராகமநாதிகம்
அப்போது த்ரௌபதி அவரைக் கண்டதும் பேரானந்தத்துடன் வணங்கி, முனிவரின் வருகை மற்றும் சம்பவங்களை வாசுதேவனிடம் கூறினாள்.
ததஸ்தாமப்ரவீத்க்ரு'ஷ்ணஃ க்ஷுதிதோஸ்மி ப்ரு'ஶாதுரஃ। ஶீக்ரம் போஜய மாம் க்ரு'ஷ்ணே பஶ்சாத்ஸர்வம் கரிஷ்யஸி
பின்னர் கிருஷ்ணன் அவளிடம், 'நான் பசிக்கொண்டு மிகவும் துயருற்றிருக்கிறேன்; சீக்கிரம் என்னை உணவு அளி, பிறகு மற்றவை எல்லாம் செய்யலாம்' என்றான்.
நிஶம்ய தத்வசஃ க்ரு'ஷ்ணா லஜ்ஜிதா வாக்யமப்ரவீத்। ஸ்தால்யாம் பாஸ்கரதத்தாயாமந்நம் மத்போஜநாவதி
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கிருஷ்ணா வெட்கத்துடன், 'சூரியன் அளித்த பாத்திரத்தில் எனக்கான உணவு முடிந்துவிட்டது' என்று சொன்னாள்.
புக்தவத்யஸ்ம்யஹம் தேவ தஸ்மாதந்நம் ந வித்யதே। ததஃ ப்ரோவாச பகவாந்க்ரு'ஷ்ணாம் கமலலோசநஃ
'ஓ தேவா, நான் ஏற்கனவே உணவு உண்டுவிட்டேன், அதனால் இப்போது உணவு இல்லை' என்றாள். உடனே தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட பகவான் கிருஷ்ணாவிடம் பேசினார்.
க்ரு'ஷ்ணே ந நர்மகாலோऽயம் க்ஷுச்ச்ரமேணாதுரே மயி। ஶீக்ரம் கச்ச மம ஸ்தாலீமாநயித்வா ப்ரதர்ஶய
'கிருஷ்ணே, இது விளையாட்டுக்கான நேரம் அல்ல; பசிப்பும் சோர்வும் என்னை வாட்டுகிறது. உடனே போய் என் பாத்திரத்தை கொண்டு வந்து எனக்குக் காண்பி' என்றார்.
இதி நிர்பந்ததஃ ஸ்தாலீமாநாய்ய ஸ யதூத்வஹஃ। ஸ்தால்யாஃ கண்டேऽத ஸம்லக்நம் ஶாகாந்நம் வீக்ஷ்யகேஶவஃ
அவ்வாறு வலியுறுத்தப்பட்டதால், யாது குலத்தைச் சேர்ந்தவன் அந்த பாத்திரத்தை கொண்டு வந்தான்; கேசவன் அதன் வாயில் ஒட்டியிருந்த சிறிது காய்கறி உணவைப் பார்த்தான்.
உபயுஜ்யாப்ரவீதேநாமநேந ஹரிரீஶ்வரஃ। விஶ்வாத்மா ப்ரீயதாம் தேவஸ்துஷ்டஶ்சாஸ்த்விதி யஜ்ஞபூக்
அருள்புரியும் ஹரி, உலகுக்கே ஆத்மாவாக இருக்கிறார். அவர் அந்த அர்ப்பணிப்பை ஏற்று, 'இந்த தேவன் மகிழ்ச்சி அடையட்டும், திருப்தி அடையட்டும்; ஏனெனில் அவர் தான் யாகத்தின் பெறுபேறு' என்று சொன்னார்.
ஆகாரய முநீஞ்ஶீக்ரம் போஜநாயேதி சாப்ரவீத்। பீமஸேநம் மஹாபாஹுஃ க்ரு'ஷ்ணஃ க்லேஶவிநாஶநஃ
பீமசேனரிடம், வலிமை மிகுந்த, துன்பங்களை நீக்கும் கிருஷ்ணர், 'உடனே முனிவர்களை உணவுக்கு அழைத்து வா' என்று கூறினார்.
ததோ ஜகாம த்வரிதோ பீமஸேநோ மஹாயஶாஃ। ஆகாரிதும் து தாந்ஸர்வாந்போஜநார்தம் ந்ரு'போத்தம। ஸ்நாதும் கதாந்தேவநத்யாம் துர்வாஸஃப்ரப்ரு'தீந்முநீந்
பெரும் புகழ் பெற்ற பீமசேனன், வேகமாக சென்று, எல்லா முனிவர்களையும் உணவுக்காக அழைக்க விரைந்தான். அவர்கள் அனைவரும் தெய்வ நதியில், துர்வாசர் முதலான முனிவர்கள், குளிக்கச் சென்றிருந்தார்கள்.
தே சாவதீர்ணாஃ ஸலிலே க்ரு'தவந்தோऽகமர்ஷணம்। த்ரு'ஷ்ட்வோத்காராந்ஸாந்நரஸாம்ஸ்த்ரு'ப்த்யா பரமயா யுதாஃ। உத்தீர்ய ஸலிலாத்தஸ்மாத்த்ரு'ஷ்டவந்தஃ பரஸ்பரம்
அவர்கள் நீரில் இறங்கி, பாவங்களை நீக்கும் சடங்குகளை செய்தனர். அப்போது, உணவின் மீதிகளை பார்த்து, மிகுந்த திருப்தியுடன், நீரிலிருந்து வெளியே வந்து ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர்.
துர்வாஸஸமபிப்ரேக்ஷ்யதே ஸர்வே முநயோऽப்ருவந்। ராஜ்ஞா ஹிகாரயித்வாऽந்நம் வயம் ஸ்நாதும் ஸமாகதாஃ
துர்வாசரை பார்த்தவுடன், எல்லா முனிவர்களும், 'நாம் அரசனால் உணவுக்கு அழைக்கப்பட்டு இங்கு குளிக்க வந்தோம்' என்று கூறினர்.
ஆகண்டத்ரு'ப்தா விப்ரர்ஷே கிம்ஸ்வித்புஞ்ஜாமஹே வயம்। வ்ரு'தா பாகஃ க்ரு'தோஸ்மாபிஸ்தத்ர கிம் கரவாமஹே
'பெரிய முனிவரே! நாங்கள் முழுமையாக திருப்தி அடைந்தோம்; இப்போது என்னை நாம் சாப்பிட முடியும்? நாம் வீணாக சமையல் செய்தோம்; இங்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று அவர்கள் கேட்டனர்.
வ்ரு'தா பாகேந ராஜர்ஷேரபராதஃ க்ரு'தோ மஹாந்। மாऽஸ்மாநதாக்ஷுர்த்ரு'ஷ்ட்வைவ பாண்டவாஃ க்ரூரசக்ஷுஷா
'வீணாக சமையல் செய்ததால், அந்த ராஜரிஷிக்கு பெரிய தவறு செய்துவிட்டோம்; பாண்டவர்கள் எங்களை கடுமையான பார்வையுடன் பார்த்து குறை கூறாதிருக்கட்டும்' என்றனர்.
ஸ்ம்ரு'த்வாऽநுபாவம் ராஜர்ஷேரம்பரீஷஸ்ய தீமதஃ। பிபேமி ஸுதராம் விப்ரா ஹரிபாதாஶ்ரயாஜ்ஜநாத்
'அந்த புத்திசாலி அம்பரீஷர் என்ற ராஜரிஷியின் வலிமையை நினைத்தால், ஹரியின் பாதத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களை நான் மிகவும் பயப்படுகிறேன், பிராமணர்களே!' என்று கூறினார்.
பாண்டவாஶ்ச மஹாத்மாநஃ ஸர்வே தர்மபராயணாஃ। ஶூராஶ்சக்ரு'தவித்யாஶ்ச வ்ரதிநஸ்தபஸி ஸ்திதாஃ
பாண்டவர்கள் எல்லாரும் பெரிய ஆன்மாக்கள், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், வீரர்கள், கல்வியில் தேர்ந்தவர்கள், விரதம் மற்றும் தவத்தில் உறுதியானவர்கள்.
ஸதாசாரரதா நித்யம் வாஸுதேவபராயணாஃ। க்ருத்தாஸ்தே நிர்தஹேயுர்வை தூலராஶிமிவாநலஃ। தத ஏதாநப்ரு'ஷ்ட்வைவ ஶிஷ்யாஃ ஶீக்ரம் பலாயத
நல்ல நடத்தை கொண்டவர்கள், எப்போதும் வாசுதேவனைப் பற்றியவர்கள்; அவர்கள் கோபித்தால், நெருப்பு பருத்தி கம்பளத்தை எரிப்பது போல எரித்துவிடுவார்கள். அதனால், அவர்களிடம் கேட்காமல், சீடர்கள் விரைவாக அங்கிருந்து ஓடினர்.
இத்யுக்தாஸ்தே த்விஜாஃ ஸர்வே முநிநா குருணா ததா। பாண்டவேப்யோ ப்ரு'ஶம் பீதா துத்ருவுஸ்தே திஶோ தஶ
இவ்வாறு குருவால் அறிவுறுத்தப்பட்ட அந்த பிராமணர்கள் அனைவரும், பாண்டவர்களை மிகவும் பயந்து, பத்து திசைகளிலும் ஓடினர்.
பீமஸேநோ தேவநத்யாமபஶ்யந்முநிஸத்தமாந்। தீர்தே ஷ்விதஸ்ததஸ்தஸ்யா விசசார கவேஷயந்
பீமசேனன் அந்த தெய்வ நதியில், அந்த உயர்ந்த முனிவர்களை காணவில்லை; அவர் அந்தத் தீர்த்தத்தில், அவர்களைத் தேடி அங்கும் இங்கும் சுற்றினார்.
தத்ரஸ்தேப்யஸ்தாபஸேப்யஃ ஶ்ருத்வா தாஶ்சைவ வித்ருதாந்। யுதிஷ்டிரமதாப்யேத்ய தம் வ்ரு'த்தாந்தம் ந்யவேதயத்
அங்கே இருந்த தவசிகளிடம் அவர்கள் ஓடியதை அறிந்து, பீமசேனன் யுதிஷ்டிரரிடம் சென்று அந்த நிகழ்வை தெரிவித்தான்.
ததஸ்தே பாண்டவாஃ ஸர்வே ப்ர்யாகமநகாங்க்ஷிணஃ। ப்ரதீக்ஷநதஃ கியத்காலம் ஜிதாத்மாநோऽவதஸ்திரே
பிறகு, அந்த பாண்டவர்கள் அனைவரும், விருந்தினர்கள் வருவதை விரும்பி, ஒரு காலம் பொறுமையாக காத்திருந்தனர்; அவர்கள் மனதை அடக்கி, அமைதியாக இருந்தனர்.