மஹாபாரதம்

கணைரப்ஸரஸாம் சைவ த்ரிதஶாநாம் ததாऽऽத்மஜைஃ। விஹாரஶீலைஃ க்ரீடார்தம் தேந தத்ஸம்வ்ரு'தம் ஸரஃ

அப்சரஸ்கள் குழுவும், தேவர்களின் பிள்ளைகளும், விளையாட்டில் ஆர்வமுள்ளவர்களாக அங்கு வந்து, அந்த ஏரியை அவர்கள் கையிலெடுத்திருந்தார்கள்.

தேந தத்ஸம்வ்ரு'தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தே ராஜபரிசாரகாஃ। ப்ரதிஜக்முஸ்ததோ ராஜந்யத்ர துர்யோதநோ ந்ரு'பஃ

அந்த ஏரி இப்படிக் கைப்பற்றப்பட்டதைப் பார்த்த அரசனின் ஊழியர்கள் திரும்பி, துரியோதனன் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ஸ து தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா ஸைநிகாந்யுத்ததுர்மதாந்। ப்ரேஷயாமாஸ கௌரவ்ய உத்ஸாரயத தாநிதி

அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், போர் ஆசையுடன் இருந்த துரியோதனன், 'அவர்களை விரட்டுங்கள்!' என்று தன் படைவீரர்களை அனுப்பினான்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ராஜ்ஞஃ ஸேநாக்ரயாயிநஃ। ஸரோ த்வைநவநம் கத்வா கந்தர்வாநிதமப்ருவந்

அந்த அரசரின் படைத் தலைவன் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், த்வைதவனத்தில் உள்ள ஏரிக்குச் சென்று கந்தர்வர்களிடம் இப்படிச் சொன்னான்.

ராஜா துர்யோதநோ நாம த்ரு'தராஷ்ட்ரஸுதோ பலீ। சிக்ரீடிஷுரிஹாயாதி ததர்தமபஸர்பத

துரியோதனன் என்ற பெயருடைய, த்ருதராஷ்டிரனின் மகனும் வலிமையான அரசனும் இங்கு விளையாட வருகிறார்; அதனால், அவருக்காக நீங்கள் இடம் கொடுங்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்து கந்தர்வாஃ ரப்ரஹஸந்தோ விஶாம்மபதே। ப்ரத்யப்ருவம்ஸ்தாந்புருஷாநிதம் ஹி பருஷம் வசஃ

அப்படிச் சொல்லப்பட்ட கந்தர்வர்கள் சிரித்தபடி, அந்த மனிதர்களிடம் கடுமையான வார்த்தைகளால் பதிலளித்தார்கள்.

ந சேதயதி வோ ராஜா மந்தபுத்திஃ ஸுயோதநஃ। யோऽஸ்மாநாஜ்ஞாபயத்யேவம் வஶ்யாநிவ திவௌகஸஃ

உங்கள் அரசன், குறைந்த அறிவுடைய சுயோதனன், நம்மை வானவர்களைப் போல அவன் வசப்படுபவர்களாக நினைத்து, இப்படிச் கட்டளையிடுகிறான்.

யூயம் முமூர்ஷவஶ்சாபி மந்தப்ரஜ்ஞா ந ஸம்ஶயஃ। யே தஸ் வசநாதேவமஸ்மாந்ப்ரூத விசேதஸஃ

அவன் சொன்னதை நம்பி, நம்மிடம் இப்படி பேசுகிறீர்கள்; நீங்கள் எல்லாரும் அறிவில்லாதவர்களும், முட்டாள்களும் தான்.

கச்சத்வம் த்வரிதாஃ ஸர்வே யத்ர ராஜா ஸ கௌரவஃ। ந சேதத்யைவ கச்சத்வம் தர்மராஜநிவேஶநம்

நீங்கள் எல்லாரும் விரைவாக அந்த கவுரவராஜன் இருக்கும் இடத்துக்குச் செல்லுங்கள்; இல்லையெனில், இப்போதே தர்மராஜனின் வாசலுக்குச் செல்லுங்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்து கந்தர்வை ராஜ்ஞஃ ஸேநாக்ரயாயிநஃ। ஸம்ப்ராத்ரவந்யதோ ராஜா த்ரு'தராஷ்ட்ரஸுதோऽபவத்

கந்தர்வர்கள் இப்படிச் சொன்னதும், அரசரின் படைத் தலைவர்கள் த்ருதராஷ்டிரனின் மகன் இருக்கும் இடத்துக்கு ஓடிச் சென்றார்கள்.

ததஸ்தே ஸஹிதாஃ ஸர்வே துர்யாதநமுபாகமந்। அப்ருவம்ஶ்ச மஹாராஜ யதூசுஃ கௌரவம் ப்ரதி

பின்னர் அவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து துரியோதனனிடம் வந்து, கந்தர்வர்கள் சொன்னதை அவனிடம் தெரிவித்தார்கள்.

கந்தர்வைர்வாரிதே ஸைந்யே தார்தராஷ்ட்ரஃ ப்ரதாபவாந்। அமர்ஷபூர்ணஃ ஸைந்யாநி ப்ரத்யபாஷத பாரத

கந்தர்வர்கள் படையைத் தடுத்தபோது, த்ருதராஷ்டிரனின் வீரமான மகன் கோபத்தில் நிரம்பி, தனது படையினரிடம் பேசினான்.

ஶாஸதைநாநதர்மஜ்ஞாந்மம விப்ரியகாரிணஃ। யதி ப்ரக்ரீடதே ஸர்வைர்தேவைஃ ஸஹ ஶசீபதிஃ। `வயமத்ர யதா ப்ரீதா க்ரீடிஷ்யாமோ நிரங்குஶம்

இந்த அநியாயம் செய்பவர்களைத் தண்டியுங்கள்! சக்ரபாணி தேவனும் எல்லா தேவர்களுடன் இங்கு விளையாடினாலும், நாமும் நமக்குப் பிடித்தபடி இங்கே சுதந்திரமாக விளையாடுவோம்.

துர்யோதநவசஃ ஶ்ருத்வா தார்தராஷ்ட்ரா மஹாபலாஃ। ஸர்வ ஏவாபிஸந்நத்தா யோதாஶ்சாபி ஸஹஸ்ரஶஃ

துரியோதனனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், த்ருதராஷ்டிரனின் சகோதரர்கள் எல்லோரும், ஆயிரக்கணக்கான படைவீரர்களும் கவசம் அணிந்து தயாரானார்கள்.

ததஃ ப்ரமத்ய ஸர்வாம்ஸ்தாம்ஸ்தத்வநம் விவிஶுர்பலாத்। ஸிம்ஹநாதேந மஹதா பூரயந்தோ திஶோ தஶ

பின்னர் அவர்கள் அங்கேயுள்ள அனைவரையும் வென்று, அந்த வனத்துக்குள் வலிமையாக நுழைந்து, பத்து திசைகளையும் சிங்கம் கர்ஜிக்கும் சப்தத்தால் முழங்கச் செய்தார்கள்.

ததோऽபரைரவார்யந்த கந்தர்வைஃ குருஸைநிகாஃ। `ஸாம்நைவ ரதத்ர விக்ராந்தா மா ஸாஹஸமிதி ப்ரபோ

பிற கந்தர்வர்கள், 'அவசரமாகச் செய்யாதீர்கள்' என்று சமாதானமாகக் கூறி, குரு படைவீரர்களைத் தடுத்தார்கள்.

தே வார்யமாணா கந்தர்வைஃ ஸாம்நைவ வஸுதாயிப। தாநநாத்ரு'த்ய கந்தர்வாம்ஸ்தத்வநம் விவிஶுர்மஹத்

அரசே, கந்தர்வர்கள் மென்மையாகத் தடுத்தபோதும், அவர்களைப் பொருட்படுத்தாமல், அவர்கள் அந்த பெரிய வனத்துக்குள் நுழைந்தார்கள்.

யதி வாதா ந திஷ்டந்தி தார்தராஷ்ட்ராஃ ஸராஜகாஃ। ததஸ்தே கேசராஃ ஸர்வே சித்ரஸேநே ந்யவேதயந்

த்ருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் மற்ற அரசர்களுடன் நிற்க மறுத்தபோது, எல்லா வானில் பறக்கும் கந்தர்வர்களும் இந்த செய்தியை சித்ரரதனிடம் தெரிவித்தார்கள்.

கந்தர்வராஜஸ்தாந்ஸர்வாநப்ரவீத்கௌரவாந்ப்ரதி। அநார்யாஞ்ஶாஸதேத்யேதாம்ஶ்சித்ரஸேநோऽத்யமர்ஷணஃ

கந்தர்வர்களின் அரசன் சித்ரரதன், கவுரவர்களைப் பற்றி, 'இந்த அநியாயிகளைத் தண்டியுங்கள்!' என்று மிகவும் கோபத்துடன் கூறினான்.

அநுஜ்ஞாதாஶ்ச கந்தர்வாஶ்சித்ரஸேநேந பாரத। ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதாஃ ஸர்வே தார்தராஷ்ட்ராநபித்ரவந்

சித்ரரதன் அனுமதி அளித்ததும், எல்லா கந்தர்வர்களும் ஆயுதம் எடுத்துக்கொண்டு த்ருதராஷ்டிரனின் மகன்களைத் தாக்கினர்.

தாந்த்ரு'ஷ்ட்வாऽऽபததஃ ஶீக்ராந்கந்தர்வாநுத்யதாயுதாந்। ப்ராத்ரவம்ஸ்தே திஶஃ ஸர்வே தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய பஶ்யதஃ

கந்தர்வர்கள் ஆயுதம் எடுத்து வேகமாக விரைந்து வருவதைப் பார்த்ததும், த்ருதராஷ்டிரனின் பின்தொடர்பவர்கள் எல்லோரும் அவனது கண்முன்னே எல்லா திசைகளிலும் ஓடிச் சென்றார்கள்.

தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரவதஃ ஸர்வாந்தார்தராஷ்ட்ராந்பராங்முகாந்। ராதேயஸ்து ததா வீரோ நாஸீத்தத்ரபராங்முகஃ

த்ருதராஷ்டிரர்களான சகலரும் பின் திரும்பி ஓடுகிறதைப் பார்த்தபோது, அந்த நேரத்தில் வீரனான ராதேயன் மட்டும் தான் பின்வாங்கவில்லை.

ஆபதந்தீம் து ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய கந்தர்வாணாம் மஹாசமூம்। மஹதா ஶரவர்ஷேண ராதேயஃ ப்ரத்யவாரயத்

கந்தர்வர்களின் பெரிய படை எதிரே வருவதை கவனித்த ராதேயன், பெரும் அம்புகளின் மழையால் அவர்களைத் தடுத்தான்.

க்ஷுரப்ரைர்விஶிகைர்பல்லைர்வத்ஸதந்தைஸ்ததாऽऽயஸைஃ। கந்தர்வாஞ்ஶதஶோऽபிக்நँல்லகுத்வாத்ஸூதநந்தநஃ

கூர்மையான அம்புகள், பரந்த தலை கொண்ட அம்புகள், இரும்பு முனைகள், மற்றும் வாள் போன்ற ஆயுதங்களால், தேரோட்டியின் மகனான ராதேயன், நூற்றுக்கணக்கான கந்தர்வர்களை மிக வேகமாக வீழ்த்தினான்.

பாதயந்நுத்தமாங்காநி கந்தர்வாணாம் மஹாரதஃ। க்ஷணஏந வ்யதமத்ஸர்வாம் சித்ரஸேநஸ்ய வாஹிநீம்

கந்தர்வர்களின் தலைகளை விழவிட்ட அந்தப் பெரும் தேர்வீரன், ஒரு கணத்தில் சித்ரசேனனின் படையை முழுமையாக நொறுக்கியான்.

தே வத்யமாநா கந்தர்வாஃ ஸூதபுத்ரேண தீமதா। பூய ஏவாப்யவர்தந்த ஶததஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

அந்த அறிவுள்ள தேரோட்டியின் மகனால் கந்தர்வர்கள் அழிக்கப்படுகிற போதும், அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து தாக்கினர்.

கந்தர்வபூதா ப்ரு'திவீ க்ஷணேந ஸமபத்யத। ஆபதத்பிர்மஹாவேகைஶ்சித்ரஸேநஸ்ய ஸைநிகைஃ

சித்ரசேனனின் படைவீரர்கள் மிக வேகமாக பாய்ந்ததால், ஒரு கணத்தில் பூமி முழுவதும் கந்தர்வர்களால் நிரம்பியது போலத் தோன்றியது.

அத துர்யோதநோ ராஜா ஶகுநிஶ்சாபி ஸௌபலஃ। துஃஶாஸநோ விகர்ணஶ்ச யே சாந்யே த்ரு'தராஷ்ட்ரஜாஃ। ந்யஹநம்ஸ்தத்ததா ஸைந்யம் ரதைர்கருடநிஃகநைஃ

அப்போது துரியோதனன், சௌபலரின் மகன் சகுனி, துஷ்ஷாசனன், விகர்ணன் மற்றும் மற்ற த்ருதராஷ்டிரர்களும், கருடனுக்கு ஒப்பான வேகமுள்ள தேர்களில் அந்தப் படையை தாக்கினர்.

ஸைந்யமாயோதிதம் த்ரு'ஷ்ட்வாகர்ணோ ராஜந்ந ம்ரு'ஷ்யத

அந்த படை தாக்கப்படுவதை பார்த்த கர்ணன், அரசே, அதை சகிக்க முடியவில்லை.