த்வயா ஹி ப்ரு'திவீ ராஜந்ரக்ஷ்யமாணா மஹாத்மநா। பவிஷ்யதி நிருத்விக்நா நாரண்யம் கந்துமர்ஹஸி
மகாத்மா அரசே, நீ பூமியை பாதுகாக்கும் போது எங்களுக்கு எந்த கவலையும் இருக்காது; நீ காடுக்கு செல்ல வேண்டாம்.
பாலந ஹி மஹாந்தர்மஃ ப்ரஜாநாமிஹ த்ரு'ஶ்யதே। ந ததா த்ரு'ஶ்யதேऽரண்யே மாபூத்தே புத்திரீத்ரு'ஶீ
இங்கு மக்கள் பாதுகாப்பது பெரிய தர்மம் என்று தெரிகிறது; அது காடில் கிடைக்காது — இப்படிப் பட்ட எண்ணம் உனக்குள் எழ வேண்டாம்.
ஈத்ரு'ஶோ ந ஹி ராஜேந்த்ர தர்மஃ க்வசந த்ரு'ஶ்யதே। ப்ரஜாநாம் பாலநே யத்நஃ புரா ராஜர்ஷிபிஃ க்ரு'தஃ
இப்படி மக்களை பாதுகாப்பது எங்கும் வேறு காணப்படுவதில்லை, அரசர்களுக்குள் அரசே; பழைய காலத்தில் ராஜரிஷிகள் மக்கள் பாதுகாப்பில் முயற்சி செய்தனர்.
ரக்ஷிதவ்யாஃ ப்ரஜா ராஜ்ஞா தாஸ்த்வம் ரக்ஷிதுமர்ஹஸி। நிருத்விக்நஸ்தபஸ்தப்தும் ந ஹி ஶக்நோமி பார்திவ
மக்களை அரசன் பாதுகாக்க வேண்டும்; நீயே அவர்களை காப்பாற்ற வேண்டும். அரசே, அச்சமின்றி தவம் செய்ய எனக்கு முடியாது.
மமாஶ்ரமஸமீபே வை ஸமேஷு மருதந்வஸு। ஸமுத்ரவாலுகாபூர்ண உஜ்ஜாலக இதி ஸ்ம்ரு'தஃ। பஹுயோஜநவிஸ்தீர்ணோ பஹுயோஜநமாயதஃ
என் ஆசிரமத்திற்கு அருகில், சமமான மருதன்வா புல்வெளிகளில், 'உஜ்ஜாலக' என்று அழைக்கப்படும், கடல் மணல் நிரம்பிய, பல யோஜனை அகலமும் நீளமும் கொண்ட இடம் உள்ளது.
தத்ர ரௌத்ரோ தாநவேந்த்ரோ மஹாவீர்யபராக்ரமஃ। மதுகைடபயோஃ புத்ரோ துந்துர்நாம ஸுதாருணஃ। அந்தர்பூமிகதோ ராஜந்வஸத்யமிதவிக்ரமஃ
அங்கே, மிக வலிமைமிக்க, பயங்கரமான தானவர்களின் தலைவன், மதுவும் கைடபனும் பெற்ற மகன், 'துந்து' என்ற பேரழிவை உண்டாக்கும்வன், அளவிட முடியாத வீரத்துடன், பூமிக்கடியில் வாழ்கிறான், அரசே.
தம் நிஹத்ய மஹாராஜ வநம் த்வம் கந்துமர்ஹஸி
அந்தனை வீழ்த்தி, பெருமகனே, நீ காட்டுக்கு செல்ல வேண்டும்.
ஶேதே லோகவிநாஶாய தப ஆஸ்தாய தாருணம்। த்ரிதஶாநாம் விநாஶாய லோகாநாம் சாபி பார்திவ
அவன் கடுமையான தவம் செய்து, உலகங்களை அழிக்க நினைத்து, தேவர்களையும் எல்லா உயிர்களையும் அழிக்க விரும்பி உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறான், அரசே.
அவத்யோ தைவதாநாம் ஹி தைத்யாநாமத ரக்ஷஸாம்। நாகாநாமத யக்ஷாணாம் கந்தர்வாணாம் ச ஸர்வஶஃ। அவாப்யஸ வரம் ராஜந்ஸர்வலோகபிதாமஹாத்
அவன் தேவர்கள், அசுரர்கள், ராட்சதர்கள், பாம்புகள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகிய எல்லோராலும் வெல்ல முடியாதவன்; உலகத்து மூதாதையிடம் இருந்து இந்த வரத்தை பெற்றுள்ளான், அரசே.
தம் விநாஶய பத்ரம் தே மா தே புத்திரதோऽந்யதா। ப்ராப்ஸ்யஸே மஹதீம் கீர்திம் ஶாஶ்வதீமவ்யயாம் த்ருவாம்
அவனை அழித்து, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; உன் மனம் வேறு பக்கம் செல்ல வேண்டாம். நீ பெரும் புகழும், நிலையான, அழியாத புகழும் பெறுவாய்.
க்ரூரஸ்ய தஸ்ய ஸ்வபதோ வாலுகாந்தர்ஹிதஸ்ய ச। ஸம்வத்ஸரஸ்ய பர்யந்தே நிஃஶ்வாஸஃ ஸம்ப்ரவர்ததே
அந்த கொடூரன் மணலில் மறைந்து உறங்கும் போது, வருடம் முடிவில் அவன் மூச்சு வெளியே வருகிறது.
யதா ததா பூஶ்சலதி ஸஶைலவநகாநநா। தஸ்ய நிஃஶ்வாஸவாதேந ரஜ உத்தூயதே மஹத்
அப்போது அவன் மூச்சின் பலத்தால், மலைகளும் காடுகளும் உடைய பூமி நடுங்குகிறது; பெரும் தூசி எழுகிறது.
ஆதித்யரதமாஶ்ரித்ய ஸப்தாஹம் பூமிகம்பநம்। ஸவிஸ்புலிங்கம் ஸஜ்வாலம் தூமமிஶ்ரம் ஸுதாருணம்
ஏழு நாட்கள், சூரியனின் ரதத்தில் அமர்ந்து, பூமி நடுங்குகிறது; இப்போது தீப்பொறிகள், எரியும் நெருப்பு, பயங்கரமான புகை எழுகிறது.
தேந ராஜந்ந ஶக்நோமி தஸ்மிந்ஸ்தாதும் ஸ்வஆம்ஶ்ரமே
அதனால், அரசே, நான் என் ஆசிரமத்தில் தங்க முடியவில்லை.
தம் விநாஶய ராஜேந்த்ர லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா। லகாஃ ஸ்வஸ்தா பவிஷ்யந்தி தஸ்மிந்விநிஹதேऽஸுரே
அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசே, உலக நன்மைக்காக அவனை அழி; அந்த அசுரன் வீழ்ந்தால் மக்கள் அமைதியாக இருப்பார்கள்.
துந்துநாமாநமத்யுக்ரம் தாநவம் தோரவிக்ரஹம்। ஸமரே தோரதுமுலே விநாஶய மஹேஷுணா
துணிச்சலும் கொடுமையும் நிறைந்த துந்து என்ற பேருடைய அந்தப் பயங்கரமான தானவனை, போரில் வலிமையான ஆயுதங்களால் அழித்து விடு.
த்வம் ஹி தஸ்ய விநாஶாய பர்யாப்த இதி மே மதிஃ। தேஜஸா தவ தேஜஶ்ச விஷ்ணுராப்யாயவிஷ்யதி
அவனை அழிக்க உன் வலிமை போதுமானது என எனக்கு நம்பிக்கை; உன் வீரத்தால், விஷ்ணுவின் சக்தியும் கூட அதிகரிக்கும்.
விஷ்ணுநா ச வரோ தத்தஃ பூர்வம் மம மஹீபதே
முன்பே விஷ்ணு எனக்கு ஒரு வரம் அளித்துள்ளார், அரசே.
யஸ்தம் மஹாஸுரம் ரௌத்ரம் வதிஷ்யதி மஹீபதிஃ। தேஜஸ்தத்வைஷ்ணவமிதி ப்ரவேக்ஷ்யதி துராஸதம்
அந்த பயங்கரமான அசுரனை யார் அழிப்பாரோ, அவரே அந்த விஷ்ணுவின் சக்தியில் இணைந்து விடுவார், அரசே.
தத்தேஜஸ்த்வம்ஸமாதாய ராஜேந்த்ர புவி துஃஸஹம்। தம் நிஷூதய ஸம்திஷ்டோ தைத்யம் ரௌத்ரபராக்ரமம்
அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசே, அந்த சக்தியை ஏற்று, பூமியில் தாங்க முடியாதவாறு, உன்னிடம் சொன்னபடி அந்த கொடூரமான தைத்யனை அழித்து விடு.
ந ஹி துந்துர்மஹாதேஜாஸ்தேஜஸாऽல்பேந ஶக்யதே। நிர்தக்தும் ப்ரு'திவீபால ஸ ஹி வர்ஷஶதைரபி
பெரும் வீரத்துடைய துந்துவை சிறிது சக்தியால் அழிக்க முடியாது, பூமிக்கு பாதுகாவலனே; நூறு ஆண்டுகளும் போதாது.
துந்துர்நாம மஹாராஜ தயோஃ புத்ரோ மஹாத்யுதிஃ। ஸ தபோऽதப்யத மஹந்மஹாவீர்யபராக்ரமஃ
பெருமகனே, துந்து என்று பெயருடையவன், அந்த இருவரின் மகன்; அவன் மிகுந்த ஒளியும், பெரும் வீரமும் உடையவன்; கடுமையான தவம் செய்தான்.
அதிஷ்டதேகபாதேந க்ரு'ஶோ தமநிஸம்ததஃ। தஸ்மை ப்ரஹ்மா ததௌ ப்ரீதோ வரம் வவ்ரே ஸ ச ப்ரபும்
ஒரு காலை மட்டும் நின்று, மெலிந்து, நரம்புகள் தெளிவாக தெரிந்தவனாக இருந்தான்; அப்போது பிரம்மா மகிழ்ந்து, அவனுக்குப் பரிசு அளித்தார்; அவன் அதனை விரும்பினான்.
தேவதாநவயக்ஷாணாம் ஸர்பகந்தர்வரக்ஷஸாம்। அவத்யோऽஹம் பவேயம் வை வர ஏஷ வ்ரு'தோ மயா
நான் தேவர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள், பாம்புகள், கந்தர்வர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரால் வெல்ல முடியாதவனாக இருக்க வேண்டும் — இதுவே நான் கேட்ட வரம்.
ஏவம் பவது கச்சேதி தமுவாச பிதாமஹஃ। ஸ ஏவமுக்தஸ்தத்பாதௌ மூர்த்நா ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ஜகாம ஹ
அப்படியே ஆகட்டும், நீ போ என்று பிதாமஹன் சொன்னார். அவன் அவ்வாறு கேட்டவுடன், அவருடைய பாதங்களை தலையால் தொட்டு வணங்கி புறப்பட்டான்.
ஸது துந்துர்வரம் லப்த்வா மஹவீர்யபராக்ரமஃ। அநுஸ்மரந்பித்ரு'வதம் த்ருதம் விஷ்ணுமுபாகமத்
துண்டு என்பவரிடம் வரம் பெற்ற அந்த வல்லமையுள்ள வீரன், தந்தையின் மரணத்தை நினைத்து, விரைவாக விஷ்ணுவை அடைந்தான்.
ஸது தேவாந்ஸகந்தர்வாஞ்ஜித்வா துந்துரமர்ஷணஃ। பபாத ஸர்வாநஸக்ரு'த்விஷ்ணும் தேவாம்ஶ்ச வை ப்ரு'ஶம்
அந்த துண்டு, கோபத்தால் நிரம்பி, தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் வென்று, மீண்டும் மீண்டும் விஷ்ணுவையும் தேவர்களையும் மிகுந்த அளவில் தொந்தரவு செய்தான்.
ஸமுத்ரவாலுகாபூர்ணே உஜ்ஜாநக இதி ஸ்ம்ரு'தே। ஆகம்ய ச ஸ துஷ்டாத்மா தம் தேஶம் பரதர்ஷப। பாததேஸ்ம பரம் ஶக்த்யா தமுதங்காஶ்ரமம் விபோ
பெருங்கடல் மணல் நிரம்பிய உஜ்ஜானக என்ற இடத்தில், பாரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த தீய மனம் கொண்டவன் அந்த பகுதியை வந்து, மிகுந்த வலிமையுடன் உதங்கரின் ஆசிரமத்தை தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பித்தான்.
அந்தர்பூமிகதஸ்தத்ர வாலுகாந்தர்ஹிதஸ்ததா। மதுகைடபயோஃ புத்ரோ துந்துர்பீமபராக்ரமஃ
அங்கே, பூமிக்குள் மறைந்து, மணலில் மறைந்தபடி, மதுவும் கைடபனும் பெற்ற மகனான, பேராற்றல் கொண்ட துண்டு இருந்தான்.
ஶேதே லோகவிநாஶாய தபோபலமுபாஶ்ரிதஃ। உதங்கஸ்யாஶ்ரமாப்யாஶே நிஃஶ்வஸந்பாவகார்சிஷஃ
அவன் உலகங்களை அழிக்க எண்ணி, தவத்தின் சக்தியில் நம்பிக்கை கொண்டு, உதங்கரின் ஆசிரமம் அருகே, நெருப்புப் போல மூச்சுவிட்டு படுத்திருந்தான்.