த்வ்யக்ஷராதபிஸம்தாய கேசிச்ச்லோகபதாங்கிதைஃ। ஶதைரந்யைஃ ஸஹஸ்ரைஶ்ச ப்ரத்யயோ மோக்ஷலக்ஷணம்
சிலர் இரண்டு எழுத்துகள் கொண்ட சொற்களால் செய்யுள்கள் அமைத்து, மற்றவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் செய்யுள்கள் பாடி, விடுதலைக்கு உறுதியான நம்பிக்கையை நாடுகிறார்கள்.
நாயம் லோகோஸ்தி ந பரோ ந ஸுகம் ஸம்ஶயாத்மநஃ। ஊடுர்ஜ்ஞாநவிதோ வ்ரு'த்தாஃ ப்ரத்யயோ மோக்ஷலக்ஷணம்
எவரது மனதில் சந்தேகம் நிறைந்திருக்கிறதோ, அவருக்கு இம்மையும் மறுமையும் இல்லை; மகிழ்ச்சியும் இல்லை; அறிவில் தேர்ந்த பெரியோர்கள், உறுதியே விடுதலையின் அடையாளம் என்று கூறுகிறார்கள்.
விதிதார்தஸ்து வேதாநாம் பரிவேத ப்ரயோஜநம்। உத்விஜேத்ஸ து தேவேப்யோ தாவாக்நேரிவ மாநவஃ
வேதங்களின் பொருளையும் அவற்றின் நோக்கத்தையும் உணர்ந்தவன், காட்டுத் தீயிலிருந்து ஓடுவது போல, தேவர்களையும் விலக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.
ஶுஷ்கம் தர்கம் பரித்யஜ்யஆஶ்ரயஸ்வ ஶ்ருதிம் ஸ்ம்ரு'திம்। ஏகாராபிஸம்பத்தம் தத்த்வம் ஹேதுபிரிச்சஸி। புத்திர்ந தஸ்ய ஸித்த்யேத ஸாதநஸ்ய விபர்யயாத்
உலர்ந்த விவாதங்களை விட்டுவிட்டு, மறை மற்றும் மரபை நம்பு; ஒரே எழுத்தில் உண்மையை வாதங்களால் அறிய விரும்பினால், உன் புத்தி வெற்றி பெறாது, காரணங்கள் தவறாக இருப்பதால்.
வேத்யம் பூர்வம் வேதிதவ்யம் ப்ரயத்நா- த்தத்தீர்வேதஸ்தஸ்ய வேதஃ ஶரீரம்। வேதஸ்தத்த்வம் தத்ஸமாஸோபலப்திஃ க்லீபஸ்த்வாத்மா ந ஸ வேத்யம் ந வேதஃ
அறிய வேண்டியது முதலில் முயற்சியால் அறியப்பட வேண்டும்; அதுவே அவனுக்குப் வேதம்; வேதமே உடலும், உண்மையும், முழுமையான அறிவும்; ஆனால் பலமில்லாத ஆத்மா, அறியப்படுவதும் அல்ல, வேதமும் அல்ல.
வேதோக்தமாயுர்தேவாநாமாஶிஷஶ்சைவ கர்மணாம்। பலத்யநுயுகம் லோகே ப்ரபாவஶ்ச ஶரீரிணாம்
வேதத்தில் கூறப்பட்ட ஆயுள் தேவர்களுக்கே உரியது; ஆசீர்வாதங்களும் செயல்களும் அவர்களுக்கே; அவற்றின் விளைவுகள் உலகில் யுகங்களாகும்; உடலுடன் இருப்போரின் சக்தியும் அப்படியே.
இந்த்ரியாணாம் ப்ரஸாதேந ததேதத்பரிவர்ஜயேத்। தஸ்மாதநஶநம் திவ்யம் நிருத்தேந்த்ரியகோசரம்
உணர்வுகள் தெளிவாக இருக்கும்போது, இதையெல்லாம் விலக்க வேண்டும்; ஆகவே, தெய்வீகமான விரதம், உணர்வுகளின் எல்லையை கட்டுப்படுத்துவது கூறப்பட்டுள்ளது.
தபஸா ஸ்வர்ககமநம் போகோ தாநேந ஜாயதே। ஜ்ஞாநேந மோக்ஷோ விஜ்ஞேயஸ்தீர்தஸ்நாநாதகக்ஷயஃ
தவம் மூலம் சொர்க்கத்தை அடையலாம்; தானம் கொடுப்பதால் அனுபவம் கிடைக்கும்; அறிவால் விடுதலை அறியப்படுகிறது; தீர்த்தங்களில் स्नானம் செய்வதால் பாவம் நீங்கும்.
ஏவமுக்தஸ்து ராஜேந்த்ர ப்ரத்யுவாச மஹாயஶாஃ। பகவஞ்ஶ்ரோதுமிச்சாமி ப்ரதாநவிதிமுத்தமம்
இவ்வாறு கேட்டபோது, மன்னா, புகழ்பெற்றவர் பதிலளித்தார்: 'பெரியவரே, சிறந்த தான முறையை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.'
யத்தத்ப்ரு'ச்சஸி ராஜேந்த்ரதாநதர்மம் யுதிஷ்டிர। இஷ்டம் சேதம் ஸதா மஹ்யம் ராஜந்கௌரவதஸ்ததா
நீ கேட்கும் தான தர்மம், யுதிஷ்டிரா, எப்போதும் எனக்கு பிரியமானது; அதற்கு நான் மதிப்பளிக்கிறேன், மன்னா.
ஶ்ரு'ணு தாநரஹஸ்யாநி ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யுதிதாநி ச। சாயாயாம் கரிணஃ ஶ்ராத்தம் தத்கர்ம பரிவீஜிதம்। தஶகல்பாயுதாநீஹ ந க்ஷீயேத யுதிஷ்டிர
தானத்தின் ரகசியங்களை, மறையும் மரபும் கூறியுள்ளதை கேள்; யானையின் நிழலில், சடங்குடன் செய்யப்படும் ஸ்ராத்தம், பத்து ஆயிரம் யுகங்கள் வரை குறையாது, யுதிஷ்டிரா.
ஜீவநாய ஸமாக்லிந்நம் வஸு தத்த்வா மஹீபதே। விப்ரம் து வாஸயேத்யஸ்து ஸர்வயஜ்ஞைஃ ஸ இஷ்டவாந்
வாழ்வதற்காக ஈரமான செல்வம் தந்து, ஒரு பிராமணனுக்கு வீடு வழங்கினால், எல்லா யாகங்களையும் செய்ததாகக் கருதப்படுவான், மன்னா.
ப்ரதிஸ்ரோதஶ்சித்ரவாஹாஃ பர்ஜந்யோऽந்நாநுஸம்சரந்। மஹாதுரி யதா நாவா மஹாபாபைஃ ப்ரமுச்யதே। விஷுவே விப்ரதத்தாநி ததிமத்வக்ஷயாணி ச
பெரும் நதி எதிர் ஓட்டமாக ஓடுவது போலவும், மேகங்கள் உணவை வழங்குவது போலவும், பெரிய கப்பல் போல, பெரும் பாவங்களில் இருந்து விடுபடலாம்; சமமான நாளில் பிராமணர்களுக்கு தயிரும் தேனும் கொடுத்த தானம் அழியாது.
பர்வஸு த்விகுணம் தாநம்ரு'தௌ தஶகுணம் பவேத்। `அப்தே தஶகுணம் ப்ரோக்தமநந்தம் விஷுவே பவேத்
பெருநாள்களில் தானம் இரட்டிப்பு பலன் தரும்; இறப்பில் பத்து மடங்கு; வருடத்தில் பத்து மடங்கு; சமமான நாளில் அளவில்லா பலன் கிடைக்கும்.
அயநே விஷுவே சைவஷடஶீதிமுகேஷு ச। சந்த்ரஸூர்யோபராகே ச தத்தமக்ஷயமுச்யதே
அயனங்களில், சமநாள்களில், அறுபத்தாறு முகங்களில், சந்திரன், சூரியன் கிரகணங்களில் தானம் கொடுத்தால் அது அழியாததாகும்.
ரு'துஷு தஶகுணம் வதந்தி தத்தம் ஶதகுணம்ரு'த்வயநாதிஷு த்ருவம்। பவதி ஸஹஸ்ரகுணம் திநஸ்ய ராஹோ- ர்விஷுவதி சாக்ஷயமஶ்நுதே பலம்
காலங்களில் கொடுக்கப்படும் தானம் பத்து மடங்கு பலன் தரும்; காலத்தின் தொடக்கங்களில் நூறு மடங்கு; ராகுவின் நாளில் ஆயிரம் மடங்கு; சமநாளில் அளவில்லா பலன் கிடைக்கும்.
நாபூமிதோ பூமிமஶ்நாதி ராஜ- ந்நாயாநதோ யாநமாருஹ்ய யாதி। யாந்யாந்காமாந்ப்ராஹ்மணேப்யோ ததாதி தாம்ஸ்தாந்காமாஞ்ஜாயமாநஃ ஸ புங்க்தே
மன்னா, நிலம் தானம் செய்யாதவன் நிலத்தை அனுபவிக்க முடியாது; வாகனம் தானம் செய்யாதவன் வாகனத்தில் செல்ல முடியாது; எந்த விருப்பங்களை பிராமணர்களுக்கு தானம் செய்கிறானோ, பிறக்கும்போது அவ்விருப்பங்களை அனுபவிக்கிறான்.
அக்நேரபத்யம் ப்ரதமம் ஸுவர்ணம் பூர்வைஷ்ணவீ ஸூர்யஸுதாஶ்ச காவஃ। லோகாஶ்த்ரயஸ்தேந பவந்தி தத்தா யஃ காஞ்சநம் காஶ்ச மஹீம் ச தத்யாத்
தங்கம் என்பது அக்னியின் முதல் பிள்ளை; பூமி விஷ்ணுவுக்குரியது; பசுக்கள் சூரியனின் மகள்கள்; தங்கம், பசு, நிலம் தானம் செய்தால் மூன்று உலகங்களையும் பெறுவான்.
பரம்ஹி தாநாந்ந பபூவ ஶாஶ்வதம் பவ்யம் த்ரிலோகே பவதே குதஃ புநஃ। தஸ்மாத்ப்ரதாநம் பரமம் ஹி தாநம் வதந்தி லோகேஷு விஶிஷ்டபுத்தயஃ
உலகத்தில் எப்போதும் தர்மமான தானத்தைவிட உயர்ந்ததும், நிலையானதும் வேறு எதுவும் இல்லை; மூன்று உலகங்களிலும் அதைவிட மங்களமானது எது இருக்க முடியும்? அதனால், அறிவில் சிறந்தவர்கள் தானமே முதன்மையானதும் உயர்ந்ததும் என்று அறிவுறுத்துகிறார்கள்.
இக்ஷ்வாகௌ ஸம்ஸ்திதே ராஜஞ்ஶஶாதஃ ப்ரு'திவீமிமாம்। ப்ராப்தஃ பரமதர்மாத்மா ஸோऽயோத்யாயாம் ந்ரு'போऽபவத்
இக்ஷ்வாகு மறைந்தபின், அரசே, உயர்ந்த தர்மத்தால் வாழ்ந்த சசாதன் இந்த பூமியை அடைந்து, அயோத்யாவில் அரசனாக ஆனான்.
ஶஶாதஸ்ய து தாயாத ககுத்ஸ்தோ நாம வீர்யவாந்। அநேநாஶ்சாபி காகுத்ஸ்தஃ ப்ரு'துஶ்சாநேநஸஃ ஸுதஃ
சசாதனின் வாரிசாக வலிமைமிக்க ககுத்ஸ்தன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து அனேனன், அனேனனுக்கு மகனாக ப்ரிது பிறந்தான்.
விஷ்வகஶ்வஃ ப்ரு'தோஃ புத்ரஸ்தஸ்மாதார்த்ரஶ்ச ஜஜ்ஞிவாந்। ஆர்த்ரஸ்ய யுவநாஶ்வஸ்து ஶ்ராவஸ்தஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ
ப்ரிதுவுக்கு விஷ்வக்ஷ்வன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனுக்கு ஆர்த்ரன் பிறந்தான்; ஆர்த்ரனுக்கு யுவனாஷ்வன் மகனாக, அவனுக்கு ஸ்ராவஸ்தன் பிறந்தான்.
ஜஜ்ஞே ஶ்ராவஸ்தகோ ராஜா ஶ்ராவஸ்தீ யேந நிர்மிதா। ஶ்ராவஸ்தஸ்ய து தாயாதோ ப்ரு'ஹதஶ்வோ மஹாபலஃ
ஸ்ராவஸ்தகன் என்ற அரசன் பிறந்தான்; அவன் ஸ்ராவஸ்தி நகரத்தை நிறுவினான். ஸ்ராவஸ்தனின் வாரிசாக பெரும் பலம் கொண்ட ப்ருஹத்அஶ்வன் பிறந்தான்.
ப்ரு'ஹதஶ்வஸ் தாயாதஃ குவலாஶ்வ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ। குவலாஶ்வஸ்ய புத்ராணாம் ஸஹஸ்ராண்யேகவிம்ஸதிஃ
ப்ருஹத்அஶ்வனின் வாரிசாக குவலாஷ்வன் என்று அழைக்கப்படும் ஒருவன் பிறந்தான்; குவலாஷ்வனுக்கு இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்கள் இருந்தனர்.
ஸர்வே வித்யாஸு நிஷ்ணாதா பலவந்தோ துராஸதாஃ। குவலாஶ்வஶ்ச பித்ரு'தோகுணைரப்யதிகோऽபவத்
அந்த மகன்கள் எல்லோரும் கல்வியில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமைமிக்கவர்கள், வெல்ல முடியாதவர்கள்; குவலாஷ்வன் தன் முன்னோர்களை விட அறங்களில் மேலானவன் ஆனான்.
ஸமயே தம் ததா ராஜ்யே ப்ரு'ஹதஶ்வோऽப்யஷேசயத்। குவலாஶ்வம் மஹாராஜ ஶூரமுத்தமதார்மிகம்
சரியான நேரத்தில், ப்ருஹத்அஶ்வன் வீரமும் உயர்ந்த தர்மமும் கொண்ட குவலாஷ்வனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான், மகாராஜா.
புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து ப்ரு'ஹதஶ்வோ மஹீபதிஃ। ஜகாம தபஸே தீமாம்ஸ்தபோவநமமித்ரஹா
தன் மகனுக்கு அரசரின் மகிமையை ஒப்படைத்த பின், பகைவர்களை அழிப்பவன் ஆன ப்ருஹத்அஶ்வன், ஞானமிக்கவன், தவம் செய்ய காடுக்கு சென்றான்.
அத ஶஶ்வாவ ராஜர்ஷிம் தமுதங்கோ நராதிப। வநம் ஸம்ப்ரஸ்திதம் ராஜந்ப்ரு'ஹதஶ்வம் த்விஜோத்தமஃ
அப்போது, அரசரே, ப்ருஹத்அஶ்வன் அந்த ராஜரிஷி காடுக்கு செல்லும் போது, சிறந்த பிராமணரான உதங்கன் அவனை அணுகினான்.
தமுதங்கோ மஹாதேஜாஃ ஸர்வாஸ்த்ரவிதுஷாம்வரம்। ந்யவாரயதமேயாத்மா ஸமாஸாத்ய புரோத்தமே
அந்த மகோன்னதமான உதங்கன், எல்லா ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்தவன், அளவிட முடியாத மனநிலையுடையவன், நகரத்தின் முன்னிலையில் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
பவதா ரக்ஷணம் கார்யம் தத்தாவத்கர்துமர்ஹஸி। நிருத்விக்ரா வயம் ராஜம்ஸ்த்வத்ப்ரதாத்வஸேமஹி
நீயே எங்களை பாதுகாக்க வேண்டும்; அதுவே உன் கடமை. அரசே, உன் பாதுகாப்பில் நாம் அச்சமின்றி இங்கு வாழ விரும்புகிறோம்.