யாவந்தி தஸ்யாம் ரோமாணி வத்ஸஸ்ய ச யுதிஷ்டிர। தாவத்யுகஸஹஸ்ராணி ஸ்வர்லோகே மஹீயதே
அந்த பசுவிலும் கன்றிலும் எத்தனை முடிகள் உள்ளனவோ, யுதிஷ்டிரா, அந்த எண்ணிக்கையிலான ஆயிரம் யுகங்கள் சொர்க்கத்தில் புகழ் பெறுவான்.
ஸுவர்ணநாஸாம் யஃ க்ரு'த்வா ஸகுராம் க்ரு'ஷ்ணதேநுகாம்। திலைஃ ப்ரச்சாதிதாம் தத்யாத்ஸர்வரத்நைரலம்க்ரு'தாம்
தங்க மூக்கு வளையமும் கறுப்பு களிறும் உடைய பசுவை, எள்ளில் மூடப்பட்டு எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரித்து தானம் செய்தால்—
ப்ரதிக்ரஹம் க்ரு'ஹீத்வா யஃ புநர்தததி ஸாதவே। பலாநாம் பலமஶ்நாதி ததா தத்த்வா ச பாரத
யார் ஒரு பொருளை ஏற்றுக்கொண்டு, அதை மீண்டும் ஒரு நல்லவருக்கு தானம் செய்கிறார்களோ, பரதா, அவர்கள் எல்லா பலன்களிலும் சிறந்த பலனை அனுபவிப்பார்கள்.
ஸஸமுத்ரகுஹா தேந ஸஶைலவநகாநநா। சதுரந்தா பவேத்தத்தா ப்ரு'திவீ நாத்ர ஸம்ஶயஃ
அந்த செய்கையால், கடல்களும் குகைகளும், மலைகளும் காடுகளும் தோப்புகளும் உடைய இந்த பூமி நான்கு எல்லைகளுக்கும் தானமாக வழங்கப்படுகிறது—இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.
அந்தர்ஜாநுஶயோ யஸ்து புஞ்ஜதே ஸக்தபாஜநஃ। யோ த்விஜஃ ஶப்தரஹிதம் ஸம்யந்துஸ்தாரணாய வை
முழங்கால்களுக்கு நடுவில் வைத்த உணவை உண்ணும் ஒருவன், அல்லது மற்றவர்கள் உண்ட பானையில் இருந்து உணவு உண்ணும் ஒருவன், அல்லது இருமுறை பிறந்தவன் ஓசை இல்லாமல் ஜபம் செய்வவன்—all இவர்கள் தம்மை அடக்கிக் கொண்டு கடந்து செல்லும் பொருட்டாக இருக்கிறார்கள்.
யே பாநீயாநி தததி ததாऽந்யே யே த்விஜாதயஃ। ஜபந்தி ஸம்ஹிதாம் ஸம்யக்தே நித்யம் தாரணக்ஷமாஃ
தண்ணீர் அளிப்பவர்கள், அத்துடன் மற்ற இருமுறை பிறந்தவர்கள் தினமும் முறையாக சம்ஹிதையை ஜபிப்பவர்கள்—இவர்கள் பிறரைத் தாராளமாகக் காப்பாற்றும் சக்தி உடையவர்கள்.
ஹவ்யம்கவ்யம் ச யத்கிம்சித்ஸர்வம் தச்ச்ரோத்ரியோऽர்ஹதி। தத்தம் ஹி ஶ்ரோத்ரியே ஸாதௌஜ்யலிதேऽக்நௌ யதா ஹுதம்
தேவர்களுக்கும் பிதர்களுக்கும் செய்யப்படும் எல்லா அர்ப்பணிப்புகளும், அவை அனைத்தும் ஒரு ஶ்ரோத்திரியருக்கே உரியது; ஶ்ரோத்திரியருக்கு கொடுக்கப்படும் தானம், நெய்யை அக்னியில் ஊற்றுவது போல் தூயதாகும்.
மந்யுப்ரஹரணா விப்ரா ந விப்ராஃ ஶஸ்த்ரயோதிநஃ। நிஹந்யுர்மந்யுநா விப்ரா வஜ்ரபாணிரிவாஸுராந்
கோபத்தை ஆயுதமாகக் கொண்ட ப்ராமணர்கள், ஆயுதம் ஏந்தும் வீரர்கள் அல்ல; ஆனால், தங்கள் கோபத்தால் அவர்கள், வஜ்ராயுதம் கொண்டவன் அசுரர்களை அழிப்பது போல் அழிக்கிறார்கள்.
தர்மாஶ்ரிதேயம் து கதா கதிதா ஹி தவாநக। யாம் ஶ்ருத்வா முநயஃ ப்ரீதா நைமிஷாரண்யவாஸிநஃ
தர்மத்தில் அடிப்படையுள்ள இந்தக் கதையை உனக்காகச் சொன்னேன், பாவமில்லாதவனே; இந்தக் கதையை கேட்ட நைமிஷாரண்ய வனத்தில் வாழும் முனிவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.
வீதஶோகபயக்ரோதா விபாப்மாநஸ்ததைவ ச। ஶ்ருத்வேமாம் து கதாம் ராஜந்பவந்தீஹ து மாநவாஃ
துக்கம், பயம், கோபம், பாவம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, இந்தக் கதையை கேட்பவர்கள், அரசே, இவ்வுலகிலேயே அத்தகையவர்களாக மாறுவார்கள்.
கிம் தச்சௌசம் பவேத்யேந விப்ரஃ ஶுத்தஃ ஸதா பவேத்। ததிச்சாமி மஹாப்ராஜ்ஞ ஶ்ரோதும் தர்மப்ரு'தாம்வர
எந்த தூய்மையால் ப்ராமணன் எப்போதும் தூயவனாக இருக்க முடியும்? அந்த தூய்மை என்ன என்பதை, தர்மத்தைப் பாதுகாப்பவர்களில் முதல்வனே, கேட்க விரும்புகிறேன்.
வாக்ஶௌசம் க்ரமஶௌசம் ச யச்ச ஶௌசம் ஜலாத்மகம்। த்ரிபிஃ ஶௌசைருபேதோ யஃ ஸ ஸ்வர்கீ நாத்ர ஸம்ஶயஃ
வாக்கின் தூய்மை, நடத்தைத் தூய்மை, நீரால் கிடைக்கும் தூய்மை—இந்த மூன்று தூய்மைகளும் உடையவன், சந்தேகமில்லை, சொர்க்கம் அடைவான்.
ஸாயம் ப்ராதஶ்ச ஸம்த்யாம் யோ ப்ராஹ்மணோऽப்யுபஸேவதே। ப்ரஜபந்பாவநீம் தேவீம் காயத்ரீம் வேதமாதரம்
காலை மாலை சந்த்யாவந்தனத்தைச் செய்து, வேதங்களின் தாயான புனிதமான காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபிக்கும் ப்ராமணன் தன்னைத் தூய்மையாக்குகிறான்.
ஸ தயா பாவிதோ தேவ்யா ப்ராஹ்மணோ நஷ்டகில்பிஷஃ। ந ஸீதேத்ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாநோ மஹீமபி ஸஸாகராம்
அந்த தெய்வீகத் தாயால் தூய்மையடைந்த ப்ராமணன் பாவம் இல்லாதவனாகிறான்; கடலோடு கூடிய பூமியை ஏற்றுக்கொண்டாலும் அவன் தவறுவதில்லை.
யே சாஸ் தாருணா கேசித்க்ரஹாஃ ஸூர்யாதயோ திவி। தே சாஸ்ய ஸௌம்யா ஜாயந்தே ஶிவாஃ ஶிவதராஃ ஸதா
சூரியன் மற்றும் விண்ணில் உள்ள சில கடுமையான கிரகங்கள், அவனுக்கு எப்போதும் நல்லவை, மேலும் நல்லதாய் மாறுகின்றன.
ஸர்வேநாநுகதம் சைநம் தாருணாஃ பிஶிதாஶநாஃ। கோரரூபா மஹாகாயா தர்ஷயந்தி த்விஜோத்தமம்
பயங்கரமான உருவமும் பெரிய உடலும் கொண்ட, இறைச்சி உண்ணும் எல்லா பேய்களும் அவனைத் தொடர்ந்து வந்து, அந்த சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரைத் தாக்குகின்றன.
நாத்யாபநாத்யாஜநாத்வா அந்யாயாத்வா ப்ரதிக்ரஹாத்। தோஷோ பவதி விப்ராணாம் ஜ்வலிதாக்நிஸஸா த்விஜாஃ
பாடம் சொல்லுதல், யாகம் நடத்துதல், அல்லது 부당மாக தானம் வாங்குதல் ஆகியவற்றால் ப்ராமணர்களுக்கு குற்றம் ஏற்படாது; இருமுறை பிறந்தவர்கள் எப்போதும் எரிகின்ற அக்னிபோல் தூயவர்கள்.
துர்வேதா வா ஸுவேதா வா ப்ராக்ரு'தாஃ ஸம்ஸ்க்ரு'தாஸ்ததா। ப்ராஹ்மணா நாவமந்தவ்யா பஸ்மச்சந்நா இவாக்நயஃ
வேதத்தில் குறைவாக அறிந்தவராக இருந்தாலும், நன்கு அறிந்தவராக இருந்தாலும், இயல்பானவராக இருந்தாலும், நன்கு பழகியவராக இருந்தாலும், ப்ராமணர்களை அசிங்கப்படுத்தக் கூடாது; அவர்கள் புழுதியில் மூடப்பட்ட அக்னிபோல் இருக்கிறார்கள்.
யதா ஶ்மஶாநே தீப்தௌஜாஃ பாவகோ நைவ துஷ்யதி। ஏவம் வித்வாநவித்வாந்வா ப்ராஹ்மணோ தைவதம் மஹத்
சுடுகாட்டில் தீ எரிகின்றபோது அது அழுக்கடையாது போல, அறிவுள்ளவராக இருந்தாலும், அறியாதவராக இருந்தாலும், ப்ராமணன் ஒரு பெரிய தெய்வமாக இருக்கிறான்.
ப்ராகரைஶ்ச புரத்வாரைஃ ப்ராஸாதைஶ்ச ப்ரு'தக்விதைஃ। நகராணி ந ஶோபந்தே ஹீநாநி ப்ராஹ்மணோத்தமைஃ
சுவர், வாயில், பலவகை அரண்மனைகள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட நகரங்கள், சிறந்த ப்ராமணர்கள் இல்லாமல் பிரகாசிக்காது.
வேதாட்ஞா வ்ரு'த்ஸம்பந்நா ஜ்ஞாநவந்தஸ்தபஸ்விநஃ। யத்ரதிஷ்ந்தி வை விப்ராஸ்தந்நாம நகரம் ந்ரு'ப
வேதங்களை நன்கு அறிந்த, மாடுகளை வைத்துள்ள, அறிவும் தவமும் உடைய ப்ராமணர்கள் வாழும் இடம், அரசே, நகரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
வ்ரஜே வாऽப்யதவாऽரண்யே யத்ரஸந்தி பஹுஶ்ருதாஃ। தத்தந்நகரமித்யாஹுஃ பார்த தீர்தம் ச தத்பவேத்
கிராமமாக இருந்தாலும், காடாக இருந்தாலும், அங்கு பல அறிவுள்ளவர்கள் வாழும் இடம் நகரம் என்று கூறப்படுகிறது, பார்த்தா; அந்த இடம் தண்ணீராடும் புனிதத் தலமாகும்.
ரக்ஷிதாரம் ச ராஜாநம் ப்ராஹ்மணம் ச தபஸ்விநம்। அபிகம்யாபிபூஜ்யாத ஸத்யஃ பாபாத்ப்ரமுச்யதே
ஒரு நல்ல அரசனை அல்லது தவத்தில் நிலைபெற்ற ஒரு பிராமணனை மரியாதையுடன் அணுகி, அவர்களை மதிப்பிட்டால், உடனே பாவங்கள் நீங்கும்.
புண்யதீர்தாபிஷேகம் ச பவித்ராணாம் ச கீர்தநம்। ஸத்பிஃ ஸம்பாஷணம் சைவ ப்ரஶஸ்தம் கீர்த்யதே புதைஃ
புனிதமான தீர்த்தங்களில் நீராடுதல், தூயவர்களின் புகழை பாடுதல், நல்லவர்களுடன் உரையாடுதல் — இவை அனைத்தும் ஞானிகள் பெரிதும் புகழும் செயல்கள்.
ஸாதுஸங்கமபூதேந வாக்ஸுபாஷிதவாரிணா। பவித்ரீக்ரு'தமாத்மாநம் ஸந்தோ மந்ந்தி நித்யஶஃ
நல்லவர்களின் நட்பு மற்றும் இனிய சொற்களால் மனம் தூய்மையடைந்தவரை, அறிஞர்கள் எப்போதும் தூயவன் என்று கூறுகிறார்கள்.
த்ரிதண்டதாரணம் மௌநம் ஜடாபாரோऽத முண்டநம்। வல்கலாஜிநஸம்வேஷ்டம் வ்ரதசர்யாऽபிஷேசநம்
மூன்று தண்டை ஏந்துதல், மௌனம், முடி சுருட்டுதல் அல்லது தலையை முற்றிலும் முளைத்தல், மரச்சீலை அல்லது மிருகச்சுரம் அணிதல், விரதங்களை மேற்கொள்வது—
அக்நிஹோத்ரம் வநே வாஸஃ ஶரீரபரிஶோஷணம்। ஸர்வாண்யேதாநி மித்யா ஸ்யுர்யதி பாவோ ந நிர்மலஃ
அக்னிஹோத்திரம் செய்வது, காடில் வாழ்வது, உடலை வாடச் செய்வது — மனம் தூய்மையில்லையெனில் இவை அனைத்தும் வீணாகும்.
விஶுத்திம் சக்ஷுராதீநாம் ஷண்ணாமிந்த்ரியகாமிநாம்। விகாரி தேஷாம் ராஜேந்த்ர ஸுதுஷ்கரதரம் மநஃ
அரசே, கண்கள் முதலான ஆறு இంద్రியங்களை தூய்மைப்படுத்துவது சாத்தியமாயினும், எப்போதும் அசையும் மனதை அடக்குவது மிகவும் கடினம்.
யே பாபாநி ந குர்வந்தி மநோவாக்கர்மபுத்திபிஃ। தே தபந்தி மஹாத்மாநோ ந ஶரீரஸ்ய ஶோஷணம்
மனம், வாக்கு, செயல், புத்தி ஆகியவற்றால் பாவங்களைச் செய்யாத மகான்கள் தான் உண்மையான தவம் செய்பவர்கள்; உடலை வாடச்செய்வோர் அல்ல.
ந ஜ்ஞாதிப்யோ தயா யஸ்ய ஶுக்லதேஹோऽவிகல்மஷஃ। ஹிம்ஸா ஸா தபஸஸ்தஸ்ய நாநாஶித்வம் தபஃ ஸ்ம்ரு'தம்
யாருக்கு உறவினர்களிடம் இரக்கம் இல்லையோ, அவருடைய உடல் தூய்மையாக இருந்தாலும், அவனது வன்முறைதான் தவம் எனப்படும்; பலவகை உணவு உண்ணுதலும் தவமாகக் கருதப்படுகிறது.